Category Archives: maggio

Εντυπώσεις απ το ντέρμπι (προπονητής + ειδήμων = δ.μπακ forever)

Καταρχάς δέχομαι την πρόκληση-πρόσκληση του Προπονητή να πάρω πίσω κάποιες δηλώσεις που έκανα στο παρελθόν για ανυπαρξία του παναθηναϊκού. Έχω λοιπόν κοχονες να κάνω μια κωλοτουμπιτσα και να παραδεχτώ τελικά ύστερα και από την νέα καλή εμφάνιση του τριφυλλιού ότι τελικά ο πράσινος βάτραχος μπορεί να κρύβει μέσα του ένα πρίγκιπα. Συμφωνώ ότι είχα τοποθετηθεί τότε κάπως υπερβολικά αλλά η ομάδα μου έδινε αυτό το δικαίωμα με την αγωνιστική της ανυπαρξία εδώ και 2,5 χρόνια. Ένα χρονικό διάστημα αρκετά σεβαστό για να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα. Δεν θα ολοκληρώσω την κωλοτουμπα μου όμως. Θα συνεχίζω να κρατώ του φίλους μου τους παναθηναϊκούς στο έδαφος ακόμα και τώρα. Ο παναθηναϊκός μου δείχνει απλά διάθεση να αλλάξει και έχει κάνει αρκετά θετικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι σε πορεία αλλαγής της πρόσφατης αρρωστημένης νοοτροπίας του. Σαν ασθενή από αμνησία που σιγά σιγά γνωρίζει το πραγματικό του εαυτό. Εχτες μου θύμισε μεγάλη ομάδα του παρελθόντος, τρανό παράδειγμα το πάλε ποτέ σύνηθες ΟΛΕ των παικτών τοποθετημένων σε παράταξη μπροστά από την 13. Στοίχημα για τον νέο παναθηναϊκό τώρα, να διαχειριστεί σωστά τα πρωτεία του πρωταθλήματος …ιδωμεν

Η ΑΕΚ φαίνεται ότι έχει αγχωθεί υπερβολικά με την υπόθεση πρωτάθλημα. Έχει γίνει ψύχωση σε όλους κάτι το οποίο μόνο γαυρικο γνώρισμα μπορεί να θεωρηθεί. Από την αρχή του πρωταθλήματος στήνεται από τον προπονητή της αποκλειστικά για να συλλέξει, ανεξαρτήτως τρόπου και στυλ παιχνιδιού, τους βαθμούς που χρειάζεται για να διατηρείται στη κορυφή. Η ΑΕΚ χτες κατέβηκε με λάθος λογική στο παιχνίδι. Στη λογική του βαθμοθήρα στήθηκε για δυο αποτελέσματα και τα έκανε μαντάρα όπως συνήθως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Επίσης φάνηκε το πόσο της στοίχισε η απρόσμενη ήττα από τον Ηρακλή την προηγούμενη αγωνιστική. Δεν είχε την ψυχολογία να ξεπεράσει το πρώτο ατυχές –εκτός προγράμματος- αποτέλεσμα και να παραμείνει στη κορυφή. Η πρωτιά ζαλίζει, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα απαιτεί το φετινό παραμύθι του πρωταθλήματος να έχει κιτρινόμαυρη κατάληψη κάτι που γεμίζει άγχος τους παίχτες της ΑΕΚ που δυσκολεύονται να διαχειριστούν την κορυφή κάτι που ίσως αποβεί τελικά και μοιραίο και ίσως στο τέλος το παραμύθι να μην έχει το χάπι εντ που προσδοκά η παρέα με τα κίτρινα. Δικό της στοίχημα να ανακάμψει. Δυστυχώς οι πρώτες εξετάσεις στα δύσκολα ήταν αποτυχημένες. Σημάδι αισιοδοξίας τι άλλο από τον μέγιστο Ριμπο. Χτες σε μια ανύπαρκτη βραδιά για τον ίδιο πρόλαβε να σερβίρει γκολ στον Λυμπε με κλασσικό στημένο χτύπημα α λα ριβαλντο και να κάνει την ενέργεια του αγώνα σερβίροντας έτοιμο γκολ στον Ζορο άσχετα αν ο τελευταίος άφησε ορφανά κάτι μικρά μπεκατσοπουλα σκοτώνοντας την μαμά τους που ατύχησε να πετά πάνω από την θύρα 13.

Είναι γνωστό ότι τον Δελλα τον ζηλεύω. Βολτάρει το καλύτερο γυναικείο σώμα στην Ελλάδα με το οποίο είχα αρκετές φαντασιώσεις τα βράδια. Παρόλο που είναι αντίζηλος μου στο θέμα Γωγώ τον εκτιμώ σαν άνθρωπο και σαν αθλητή. Ο κολλοσος λοιπόν χτες είπε την αλήθεια. Προφανώς και δεν έκανε τίποτα στην φάση με τον Εντοι (Δε θέλω κοκοκο και μλκιουλες αγαπητοί αναγνώστες, μη μου πει κανένας αυτό που έχω βαρεθεί να ακούω από χτες, ότι δεν είδαμε τίποτα από τα ριπλέι και αηδίες. Οι γραφικότητες του μαυρουκου φτάνουν και περισσεύουν για να πειστείς). Προφανώς έχει και το δικαίωμα να φωνάζει για το δίκιο του και να υπερασπίζεται το καθαρό ποδοσφαιρικό του κούτελο που το δικαιολογεί και το πρότερο έντιμο βιός του. Έχω μια ένσταση όμως. Κύριε Δελλα επειδή είσαστε άνδρας με απίδια και μου βγάζετε και λαϊκό προφίλ δε πιστεύω ότι είσαστε και τόσο ευγενής που στην πρόκληση του Εντοι απαντήσατε με ένα απλό «ρισπεκτ μι μεν» όπως ο ίδιος δηλώσατε. Δηλαδή τα γαλικουλια σας όπως φάνηκε και από την κάμερα τα πετάξατε. Επίσης σαν άλλος Ματερατσι σαν να μου φάνηκε ότι εκεί κάτι σε κεφαλιά α λα ζινταν προσδοκούσατε. Έλα μου ντε όμως που ο μαυρουκος ήταν πονηρός!!!!! Να τα λέμε όλα κύριε Δελλα!

Από την άλλη ο Εντοι μοιάζει δυνατός αλλά εκκολαπτόμενος χαζογκολης , τεχνίτης αλλά απερίσκεπτος ή βιαστικός σε κάποιες ενέργειες του, σίγουρα όμως μοιάζει κακός ηθοποιός. Όταν προσποιούμαστε μαύρο μου διαμαντάκι ότι μας έριξε απερκατ ο Ταισον ή ότι μας χτύπησαν 120 000 βολτ από εγκατάσταση της ΔΕΗ δεν πέφτουμε στο έδαφος έτσι. Χρειάζεται λίγο περισσότερο χάρη ας πούμε. Δηλαδή πέφτουμε και δε κρατάμε 3 συγχρόνως μέρη του σώματος μας. Αποφασίζουμε ότι μας χτύπησε στο κεφάλι τρίβουμε μόνο το κεφάλι όχι συγχρόνως το στομάχι και τα πόδια. Επίσης δεν κάνουμε ρολ οβερ σαν σκύλος που ζητά κόκαλο από το αφεντικό αλλά πέφτουμε και κάνουμε το νεκρό ή στην καλύτερη περίπτωση άμα έχουμε και έμφυτο ταλέντο το παίζουμε και για λίγα δεύτερα αναίσθητοι για να είμαστε 100% πειστικοί. Τέλος όταν σηκωνόμαστε δεν χαμογελούμε και πάμε αμέσως να παίξουμε μπαλιτσα λες και δεν έγινε τίποτα αλλά για να έχουμε κάνει το τέλειο φινάλε ώστε η παράσταση μας να πείσει του θεατές υποκρινόμαστε για λίγο το τραυματία , χαρίζουμε έστω κανένα μορφασμό πόνου βγαλμένο από τραγωδία στην Επίδαυρο. Ευτυχώς που έκατσε βολικό στο καλοπουλο για να ισορροπήσει το ματς και οι γραφικότητες του μαυρουκου έπιασαν τόπο και δεν έγινε ρόμπα στο σανίδι της λεωφόρου.

…Αυτά από τον ειδήμονα, περιμένοντας τις απόψεις του προπονητή..

Και τώρα μια σύντομη απάντηση απο τον προπονητή

Εδώ και μία ώρα με έχει πρήξει ο ειδήμων κάνε ποστ και γράψε κάτι για το ντέρμπι να συμπληρώσεις, κάνε κάτι τελος πάντων. Του είπα οτι δεν είχα καμία όρεξη να επαναλάβω όλα αυτά που είπαν είδαν γράψαν ακούσαν διαβάσαν όλοι απο χτες. Αλλά με όσα έγραψε παραπάνω με αναγκάζει να πάρω θέση σε μερικά θέματα.

-Ο Γεωργίου έχει πει το θεϊκό πως όταν ρωτάνε το Ζεράλντο τι δουλειά κάνει, αυτός απαντάει «ο αδερφός μου παίζει μπάλα»

-Μετά χριστόν προφήτες όλοι γινόμαστε, και ο ειδήμων τώρα μας λέει πως ο ΠΑΟ ανεβαίνει και η ΑΕΚ δεν αντέχει την πίεση. Θα πρότεινα να διαβάζατε όλοι τι γράφαμε 22 Οκτωβρίου.

-Όπως το είδα εγώ, ο Πεσέιρο έκλεισε στόματα, πριν ακόμα αρχίσει το ματς με τη χρησιμοποίηση Μάτζιου, που έβαλε μια απίθανη γκολάρα και βοήθησε πολύ με τις ψηλές μπαλιές. Ο Φερέρ πήγε σωστά το ματς, θα μπορούσε να είχε ισοφαρίσει κιόλας και αν δε γινόταν κι η αποβολή ποιος ξέρει πως θα πήγαινε το ματς. Δε βοήθησαν και Σέζαρ Μαντούκα Ριβάλντο όσο θα περίμενε στο να δημιουργήσουν φάσεις. Στο β’ ημίχρονο δε νομίζω πως οπισθοχώρησε ο ΠΑΟ λόγω κούρασης, αλλά για να βγει στην κόντρα με το Σαλπιγγίδη και το μαύρο. Γενικά η ΑΕΚ δε τράβηξε.

-Ο Καλόπουλος είχε αποφασίσει να κρατήσει ίσες αποστάσεις. Γιαυτό έβγαζε απο μία κίτρινη σε όλες τις φάσεις. Αποθέωση η πρώτη κίτρινη στο Σέριτς για προβολή, αλλά φάουλ υπέρ του Παναθηναϊκού!!!

-Στην περίφημη φάση της αποβολής Δέλλα, το θέατρο του Εντογιέ είναι εξώφθαλμο. Εντάξει, καί? Πρώτη ή τελευταία φορά το είδαμε? Κατα περίσταση το θέατρο δικαιολογείται ή είναι ανεπίτρεπτο? Πχ σε μια φάση ο Παπασταθόπουλος δεν προλαβαίνει μη βγει άουτ και πέφτει και παίρνει φάουλ. Θέατρο είναι κι εκεί, δε ξέρω αν προτιμάμε να θεωρούμε τον Εντογιέ πρωταγωνιστή και τον Παπασταθόπουλο κομπάρσο. Στη φάση λοιπόν της αποβολής, ο Εντογιέ σηκώνεται και φεύγει. Ο Δέλλας πίσω του αρχίζει και μπινελικώνει. For all i care τον καβγά τον ξεκινάει ο κολοσσός – ΜπαρμπαΓιώργος και μετά έχει το θράσσος να μιλάει για fair play και σεβασμό αντιπάλου.

– Ο Δέλλας έκανε στις εν θερμώ δηλώσεις του υποδείξεις σε διαιτητή, Εντογιέ, προπονητή και διοίκηση Παναθηναίκού, αρχές superleague, αθλητικό δικαστή. Ας κάνει ο καθένας τη δουλειά του σωστά και θα βελτιωθεί το ποδόσφαιρο. Το πρόβλημα είναι όταν αρχίζουν όλοι τις υποδείξεις. Εν τω μεταξύ είπε και το φοβερό «ο αθλητικός δικαστής ας καλέσει τον εντογιέ για διακωμώδηση γιατί μέχρι τώρα καλεί για σημαιάκια, ξυσίματα…» …ΞΥΣΙΜΑΤΑ!

..ΞΥΣΙΜΑΤΑ ρε παιδιά..

και ακόμα ασχολούμαστε σοβαρά με το Δέλλα..?

Advertisements

23 Σχόλια

Filed under Απόψεις, ΑΕΚ, Βαζελος, Δελλας, Πεσέιρο, Σέρα Φερρέρ, maggio

Η χαλαρή μπαλίτσα του Maggio

Μπορεί να είσαι άτεχνος, αλλά δυνατός και με καλή αντίληψη του χώρου και της φάσης.

Μπορεί να έχεις φυσική αντοχή, να τρέχεις ασταμάτητα να μαρκάρεις και να ρίχνεις τακλινίδια και κλαδέματα.

 Μπορεί να είσαι μπουκαδόρος, με έκρηξη και ταχύτητα, να έχεις φιλότιμο αλλά όχι ταλέντο.

Μπορεί να τα έχεις όλα βέβαια και να παίζεις στη Μπαρτσελόνα.

Μπορεί όμως και να είσαι ντελικάτος παίχτης παλεάς κοπής. Ποδοσφαιριστής που σε άλλες εποχές θα ήταν άρχοντας. Μπορεί δηλαδή να σε λένε Βαγγέλη Maggio (διαβάζεται με προφορά Μαλεζάνι).

Ο νωχελικός αυτός ποδοσφαιριστής που δείχνει σα να βαριέται, που κάνει αυτό το χαρακτηριστικο (Μaggio TradeMark) χαλαρό τρεξιματάκι, που παίρνει τη μπάλα πλάτη και κοντρολάρει με τσαλίμια για κανα λεπτό, που διαχειρίζεται το παιχνίδι με το δικό του μοναδικό ρυθμό, σα να παίζει σε ένα κόσμο όπου το να ρίχνεις τάπες στα βαρέλια θεωρείται απαιτητικό εξτρίμ σπορτ.  

Αυτός ο ποδοσφαιριστής που μπορεί να τον βριζεις επι 17 συνεχόμενα ματς, να τον παρακινείς «βγες έξω μόνος σου ρεεεε» και μετά να σου πετάξει 2 γκολ όπως τα χτεσινά και να σε αναγκάσει να συνειδητοποιήσεις πως απλά είναι μια διαφορετική πάστα ποδοσφαιριστή. Βρίσκεται λίγο εκτός του σύγχρονου τρόπου παιχνιδιού και πολύ εκτός της λογικής της διεκδίκησης της οπαδικής λατρείας.

 Όπου η αυτοθυσία, το να μπεις με τα χίλια σε μια κόντρα, να τρέξεις σπριντ για να προλάβεις μια χαμένη μπαλιά, να πιέσεις τον τερματοφύλακα στο βολέ για να κερδίσεις το πολύ ένα πλάγιο άουτ, χτυπάνε στη συνείδηση του φιλάθλου ως ηρωισμοί και τον κάνουν να σε αγαπήσει.

Υπάρχει βέβαια μια κοπέλα που παίρνει στα αθλητικά ραδιόφωνα και αφήνει το μήνυμα «θέλω το Μάτζιο, τί να κάνω», αλλά αυτή φαντάζομαι ανήκει στην συμπαθητική μειοψηφία των γραφικών. Ο Μaggio είναι περίπτωση ποδοσφαιριστή που οι οπαδοί της ομάδας του  ίσως αναγνωρίζουν τις ικανότητες του, αλλά προτιμούν να μην αγωνίζεται. Προτιμούν να πάει στα τσακίδια αν γίνεται, εφόσον φυσικά δε θα πάει ποτέ στο γάβρο, όπου μπορεί πάντα το ενδεχόμενο να αναγεννηθεί.

Αν ο Maggio δεν ήταν αυτός που είναι, αν ήταν πιο παθιασμένος και αποφασιστικός, ίσως να είχε  σκοράρει στις καθυστερήσεις του περσινού τελικού κυπέλλου Λάρισα-Πάο και σήμερα δε θα μιλάγαμε για αυτόν.  Θα μιλάγαμε για ένα σουπερ καπ αιωνίων στο οποίο πέσανε κορμιά, γίνανε διαιτητικά εγκλήματα και απίθανα χάιλαϊτς (γιατί το χτεσινό σουπερ καπ σε μισοάδειες εξέδρες και με τριτοδεύτερα μάλλον ανάξιο λόγου είναι).

Περιέργως, με μία απρόσεκτη στραβοκλωτσιά, ο Μaggio τράβηξε την προσοχή πάνω του.

..για το δεξί μπακ, προπονητής της εξέδρας 

14 Σχόλια

Filed under Βαζελος, μορφές, maggio