Category Archives: σαλπι

Νοσταλγίες, επιδοκιμασίες, προδοσίες, ασυναρτησίες

Σε είδα

Σε είδα μετά τη λήξη του αγώνα και ενώ η ομάδα σου πανηγύριζε το πρώτο της πρωτάθλημα ύστερα από 6 χρόνια ανομβρίας. Σε είδα στα σκαλάκια του οακα , εκεί στους επισήμους μαζί με τους συμπαίκτες σου που είχαν στήσει γλέντι τρικούβερτο με χορό και τραγούδι. Σε είδα θλιμμένο στη γιορτή τους να κάθεσαι στο σπαστό πλαστικό καρεκλάκι, μόνος, χαμένος στις σκέψεις σου. Σε είδα με ένα χαμόγελο λιτό και απέριττο με τα βίας να σκάει στο πρόσωπο σου , να ανταλλάζεις πεταχτά δυο ευχολόγια με τον φίλο σου τον Λουκά και με τα χέρια περασμένα σταυρωτά μπροστά από το στήθος να χαζεύεις το πλήθος. Δε ταιριάζει στο λαϊκό προφίλ του τίμιου βιοπαλαιστή που μαρτυρά η έκφραση του προσώπου σου το ξέφρενο πανηγύρι. Αυτά είναι για τους άλλους. Εσύ ονειρεύεσαι άλλα. Το βαρδάρη να σου χαϊδεύει το πρόσωπο , τη μαλαματινα και τη τούμπα να αγκαλιάζει την επιστροφή σου. Καλή τύχη Δημήτρη Σαλπιγγιδη.

Θαυμάσαμε

Πολλά τα θαυμαστά στον αγώνα-φιέστα του πρωταθλητή ολυμπιακού …. ουπς σορυ ….παναθηναϊκού (δύναμη της συνήθειας βλέπετε) εναντίον του Ηρακλή.
Θαυμάσαμε την αποθέωση στον αρχηγό Κάρα για το πρώτο του πρωτάθλημα στα …33 του χρόνια. Ο τίτλος άργησε 10 χρόνια
Θαυμάσαμε το μαύρο σλιπάκι του Σιμαο
Θαυμάσαμε τη λατρεία του κόσμου προς το πρόσωπο του Πατέρα που φαίνεται να προβάρει το κουστούμι του Κόκκαλη και για τα επόμενα χρόνια. Λαϊκή εντολή
Θαυμάσαμε το αποτυχημένο διπλό αξελ του Σισε στο πανηγυρισμό του πρώτου γκολ. Γρήγορα για εντατικά στη σχολή Λουα Λουα
Θαυμάσαμε το πουλεν μας, το γεννημένο δεξί-αριστερό μπακ χαφ στοπερ Λουκά Βυντρα να επιδίδεται και σε ρεσιτάλ τριπλας!!!!

Προδοσία

Το περασμένο καλοκαίρι ο συμπαθής Μικαελ Ζέβλακόφ (με τονισμό είτε στο έψιλον είτε στο όμικρον… όπως αγαπάτε) δήλωνε για την απόφαση του να ανανεώσει το συμβόλαιο του με τον ολυμπιακό

«Την απόφαση αυτή την πήρα στα μπουζούκια (σ.σ. μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου) και θα μείνω στην ομάδα για όσα καιρό τραγουδά ο Νίκος Βέρτης»!»

Προδότη Βερτη

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under πανηγυρισμοι, σαλπι, Βαζελος

Ο βάρβαρος και το «καλό» παιδί.

Γίγαντας. Κακός και αιμοβόρος. Παίχτης πασπαρτου. Ξανθοψιρας και ασχημοφατσα. Ατσουμπαλος. Ο αιώνιος Ξανθιώτης. Το παιδί στόχος της αντίπαλης εξέδρας. Ξυλοκόπος και δρεπάνι ολκής σαν αμυντικός, παλαιστής σαν επιθετικός. Παίχτης που αντιπαθείς με την μια. Ο κοναν ο βάρβαρος , ραμπο με μποτοξ. Βλέμμα σβηστό και χαιρέκακο ταυτόχρονα. Αυτός είναι ο Λαμπριακος που πολύ εμήσισαν λίγοι αντιπάθησαν και κανένας δεν αγάπησε. Αυτός όμως κατάφερε να βάλει γκολαρα από τις λίγες την Κυριακή και έτσι ν’ αναγκάσει τον «πολύ» Ρατζιντσκι να υποκλιθεί στην κλάση του (την ποια?).

«αμφιβάλλω αν ποτέ βάλω τέτοια γκολ» είπε ο Τόμας που έχει οργώσει με επιτυχία τα ευρωπαϊκά γήπεδα.

Ο ειδήμων της μπάλας νιώθει περήφανος που έγινε μάρτυρας αυτού του γκολ που θα στιγματίσει την καριέρα του Σταύρου. Στα χαιλαιτς του μέλλοντος εκείνο το γκολ ίσως θα μπει ως εισαγωγή κάποιας αθλητικής εκπομπής που ο γραφών θα βλέπει μετά μανίας μαζί με τον γιο του. Φοβάμαι ότι δε θα απαντήσω με κατάφαση και δεν θα κρύψω το ειρωνικό μειδίαμα κάτω από τα μουστάκια μου όταν γυρίσει ο γιος μου και μου πει «Μπαμπά αυτός που έβαλε αυτή την γκολαρα θα πρέπει να ήταν μεγάλος παιχταράς εκείνη την εποχή?». Το μόνο που μου μένει να δω σε αυτή τη ζωή είναι τον Μιχάλη Κωνσταντίνου να σκοράρει με ανάποδο ψαλίδι στη κίνηση.

labriakos.jpg
Λαμπριακος the barbarian

Αυτό όμως που με συγκλόνισε την προηγουμένη Κυριακή είναι το κλαμένο ύφος του Σαλπι. Εκείνο το λυπημένο ύφος την στιγμή που σκόραρε εναντίον της πρώην ομάδας του. Εκείνο το ύφος κατατρεγμένου βιοπαλαιστή ή χτυπημένου από τη μοίρα λαθρομετανάστη όταν έγειρε στον ώμο του εν ντοι να χύσει ένα τιμημένο δάκρυ. Απέδειξε ο ποδοσφαιριστής «ξανθοπουλος» ότι ακόμα και στον στείρο επαγγελματισμό του συγχρόνου μπαλαδορου υπάρχουν και στιγμές ανθρώπινες, στιγμές που έρχεται το συναίσθημα να υπερκεράσει τα πάντα. Αχ ρε Σαλπι με την ερμηνεία σου κέρδισες ελάχιστα χειροκροτήματα από μια κερκίδα που δε ξεχνά και σίγουρα μια υποψηφιότητα για τα επόμενα οσκαρ στη κατηγορία «δραματική περφορμανς» .Και εις ανώτερα.

paopan_2008_1_27_20_2_20_b.jpg
«Ελα μη κλαις»

Η ταινία μικρού μήκους « Σαλπι : Επιστροφή στη τούμπα » με τον παιδί του λαού Δημήτρη Σαλπιγγιδη θα προβάλλεται κάθε σεζον με την ίδια συνταγή επιτυχίας για πολλά χρόνια. Συνταγή επιτυχίας που περιλαμβάνει γκολ , πολύ κλάμα , χυδαίο βρισίδι και ξευτιλισμο καθώς και εντόνους δακρύβρεχτους διαλόγους με προδομένους φιλάθλους. Εγώ θα κρατήσω πρώτη θέση να την απολαύσω και του χρόνου.

5 Σχόλια

Filed under σαλπι, Λαμπριάκος

Γιατί να βρίζουν το Σαλπιγγίδη σε αγώνα της Εθνικής

Εφτασε 4 το απόγευμα και το σκέφτομαι από το πρωί το θέμα. Μιλάμε δεν έχω φάει ουτε μία φρυγανιά, ούτε ένα ποτήρι νερό δεν έχω πιεί. Γιατί οι φίλαθλοι της εθνικής ομάδας, (ως επι το πλείστον Παοκτσήδες – μιας και το ματς ήταν προς τιμήν του Ζαγοράκη) να αποδοκιμάζουν τον παίχτη της Ελλάδας από το ζέσταμα και σε κάθε επαφή του με τη μπάλα? Είναι δικαιολογημένη αντίδραση? Γιατί να υπάρχει και μια άλλη μερίδα που από αντίδραση χειροκροτάει τον κοντό σε κάθε του προσπάθεια?

 

Στο 2007 του politically correct τρόπου σκέψης ο Σαλπιγγίδης θα έχει μόνιμο άλλοθι χαμηλής απόδοσης λόγω ψυχολογικής πίεσης όταν θα επισκέπτεται την Τουμπα. Και θα απορούμε εμείς οι χαμουτζήδες γιατί τέτοια εμμονή με το γατάκι Σαλπιγγίδη.

 

Ιανουάριος 2006

Ο Σαλπιγγίδης σκοράρει και αντί να πανηγυρίσει, πηγαίνει στον κόσμο της ομάδας του και με χειρονομία του λέει να σωπάσει. 

 

«Όταν κάναμε ζέσταμα, κάποιοι από τη Θύρα 4 μας φώναζαν «παίξτε μπάλα, ρε κοπρόσκυλα». Είπε ο Σαλπιγγίδης μεταξύ αλλων.

Ξέσπασε θα μου πεις. Κανείς δε ζητάει παίχτες ρομπότ.

 

Ανακοίνωση Θύρας4  18/01/06

 «Αν ο εν λόγω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής θέλει ένα μουγκό ποδοσφαιρικό τοπίο να ξεδιπλώσει το ταλέντο του, ας το αναζητήσει στη Σκανδιναβία. Μόνο που εκεί τα πρωινά θα ξεφορτώνει ρέγκες από αλιευτικά. Εκεί δεν θα πληρώνεται σε ένα χρόνο, όσα πληρώνεται ένας μεροκαματιάρης σε δύο ζωές. Οι αντίπαλοι του ΠΟΚ προβληματίζονται με το πώς θα κατακτήσουν τίτλους και ζουν σε ένα περιβάλλον ασφυκτικής πίεσης για να υλοποιήσουν την κατάκτηση τους. Ο εν λόγω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής προβληματίζεται επειδή κάποιοι τον κράξανε στο ζέσταμα και μας ζήτησε να το βουλώσουμε γιατί δεν εκτιμάμε το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ έχει καταντήσει ο μεγάλος των μεσαίων που βγαίνει κουτσά-στραβά τέταρτος.»

Στις ιδιες δηλώσεις ο Σαλπιγγίδης είπε:

«Πολλές φορές δεν λειτουργώ ως επαγγελματίας. Δύο φορές είχα καλύτερες προτάσεις, αλλά δεν έφυγα. Με ενδιαφέρει απλά το καλό αυτής της ομάδας»

Τελικά όμως σε βάθος χρόνου λειτούργησε επαγγελματικά. Έκανε προσφυγή και πληρώθηκε από τα λεφτά του έρανου των οπαδών και ύστερα πωλήθηκε στον Παναθηναικό για πολύ καλό αντάλλαγμα για την ομάδα του.

Πέρασαν οχτώ μήνες για να κάνει πρώτη φορά δηλώσεις

«Σε όλη μου την καριέρα ήμουν σε ομάδες που είχαν προβλήματα και έπρεπε πλέον να πάω κάπου όπου θα σκεφτόμουν μόνο το ποδόσφαιρο. Δεν μπορούσα να ζω με την θηλιά στο λαιμό, γι αυτό και έφυγα.» 

Στο πρώτο του ματς κόντρα στον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ σκόραρε με πέναλτι παίρνοντας τη μπάλα από τα χέρια του Παπαδόπουλου. Κόντρα στην ομάδα που δηλώνει ακόμα πως αγαπάει και υποστηρίζει.

 

Συμπέρασμα

Είναι Παοκτσής. Το αποδεικνύει προσπαθώντας με κάθε τρόπο να σκοράρει κόντρα στη μεγάλη του αγάπη. Θέλει ήσυχο ποδοσφαιρικό περιβάλλον. Γιαυτό και επιλέγει τον Παναθηναικό που δεν υπάρχουν θηλιές στο λαιμό. Εκεί που μπορείς να μην παίρνεις πρωτάθλημα για 10 χρόνια. που μπορείς να παίρνεις κόκκινη κάρτα σε φιλικό ματς και να χάνεις το ντέρμπι με τον μισητό σου αντίπαλο. 

 

Η ιστορία του Σάλπι είναι ιστορία οπαδικής τρέλας που έχει παιχτεί άπειρες φορές και που κάθε φορά μας προκαλεί την ίδια έκπληξη. Κάποιος αλλάζει ομάδα, προδίδει εμπιστοσύνη, όνειρα και προσδοκίες και του τα χώνουν όπου τον βρουν. Από την άλλη γίνεται αντικείμενο μεγαλύτερης λατρείας αυτός που έχει δημιουργήσει μεγάλα πάθη στον αντίπαλο. Σου αρκεί να αγαπάς κάποιον επειδή και μόνο τον μισεί ο εχθρός σου.

Οπαδέ του Παναθηναικού, την Κυριακή ο Σαλπιγγίδης μάλλον δε θα αγωνίζεται γιατί έκανε τάκλιν με δύο πόδια σε φιλικό. Θα αγωνίζεται όμως ο Βύντρα. Αυτός δε ξέσπασε ακόμα. Βρίστον άφοβα. Φτάστον στα όρια του. Ίσως να μη ξαναέχεις την ευκαιρία.

έγραψε ο προπονητής της εξέδρας

19 Σχόλια

Filed under σαλπι, Βύντρα, Παοκ, ζαγορ