Category Archives: διαιτησια

Θέλουμε τον Πλαουτς και τον θέλουμε τώρα

Κάποιοι συζητούν το ενδεχόμενο να φέρουμε ξένους διαιτητές στην ελληνική λίγκα για να βελτιώσουμε το επίπεδο της εγχώριας διαιτησίας και να προσθέσουμε λίγη αξιοπιστία στο ελληνικό πρωτάθλημα. Συμφωνώ. Θεωρώ ότι πρέπει να προβούμε άμεσα στην εισαγωγή του Κύριου Πλαουτς (ο διαιτητης του αγώνα Βιγιαρεαλ παναθηναικος) στα όργανα της ελληνικής διαιτησίας. Έχει όλα τα προσόντα που χρειαζόμαστε. Κόβει το ρυθμό , δίνει κόντρα πέναλτι, είναι φίλος με την κάμερα, παίρνοντας δικαιωματικά πολλά κοντινά πλάνα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, έχει το αυστηρό ιντριγκαδόρικο εκδικητικό εκείνο ύφος στον καταλογισμό των αποφάσεων (θυμηθείτε την εμπάθεια στο πρόσωπο του ζιλμπερτου σιλβα ), είναι καρτάκιας, έχει ξυρισμένο κεφάλι και μπάκα ελληνικών διαστάσεων, παίζει έδρα, είναι με λίγα λόγια ένα μοντέλο διαιτητή που θα ταίριαζε σε αυτά που αγαπάμε!

wiliams-as-brad-bellick
Ο κυριος Πλαουτς σε προσωπικες στιγμες στο σπιτι του στη Βιέννη!

Ενα ποστ που σκεφτηκε ο Προπονητης και εγραψε ο ειδήμων

4 Σχόλια

Filed under Πλάουτς, διαιτησια

Ο εκνευριστικός διαιτητής Σταυρίδης

Παρακολουθώντας το παιχνίδι κυπέλλου Καβάλα-Πάο (οκ, το παραδέχομαι, έχω σοβαρό πρόβλημα. Είμαι ο προπονητής της εξέδρας και δεν είμαι καλά: παρακολούθησα επίσης το Ηλυσιακός-ΑΕΚ μέχρι και το τέλος της παράτασης) σχεδόν βγήκα απο τα ρούχα μου με το διαιτητή Σταυρίδη.

Αρνούνταν να σφυράει φάουλ και πέναλτι!! Δε σφύραγε ο άνθρωπος καθόλου. Το παιχνίδι πήρε τρελλό ρυθμό. Οι πιο έξυπνοι (λέμε τώρα) απο τους παίκτες το πήραν χαμπάρι απο νωρίς και σταμάτησαν τις βουτιές και τις τούμπες. Δεν είναι όμως τόσο εύκολο όταν έχει ποτίσει μέσα στη νοοτροπία σου η ανάγκη να εκβιάσεις το φάουλ. Σε όλη τη διάρκεια του 90λεπτου αρκετοί παίκτες και των δύο ομάδων συνέχισαν να γκρεμίζονται με το παραμικρό μαρκάρισμα. Ο Σταυρίδης τίποτα. Κανένα φάουλ πέρα απο τα προφανή, κανένα πέναλτι όσο κι αν εκνευρίζονταν οι παίκτες.

Και σιγά σιγά κάποιοι σταμάτησαν. Κατάλαβαν πως δεν θα πάρουν το φάουλ οπότε κοιτούσαν μήπως και ολοκληρώσουν την προσπάθεια τους.

Μόνο ο Σαλπιγγίδης μέχρι και τις καθυστερήσεις επέμενε να ζητάει πέναλτι. Να χώνεται δίπλα στον αμυντικό, να κολλάει πάνω του και να πέφτει στα πόδια του. Να βγαίνει πρώτος στη μπάλα κι αντι να κάνει σοβαρό κοντρόλ να σωριάζεται στο έδαφος σαν πυροβολημένο. Ακόμα και σε δύο ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν να σκοράρει, τις κλώτσησε γιατί δεν τον ενδιέφερε. Δεν ήθελε να σκοράρει. Ήθελε να πάρει πέναλτι. Κι όσο δεν δίνεται το πέναλτι-απωθημένο στο φετινό παναθηναϊκό, τόσο θα βουτάει με διπλό αξελ ο Σάλπι αποφασισμένος να διεκδικήσει αυτό που του αξίζει. Ένα πέναλτι.

Φυσικά δεν ισχυρίζομαι πως είναι άγιος ο Σταυρίδης, ούτε μπορώ να πω ξεκάθαρα πως είναι καλός διαιτητής. Ακόμα κι αν δε θυμάσαι το ποιόν του, μια απλή αναζήτηση με το όνομα του να κάνεις στο internet θα βρεις δεκάδες σελίδες όπου παραπέμπεται και τον βρίζουν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Απλώς αυτό που λέω πως στο ελληνικό ποδόσφαιρο της βουτιάς, ένας διαιτητής που αφήνει το παιχνίδι να παίζεται, στα μάτια μου μοιάζει διασκεδαστής και εκνευριστικός ήρωας.

5 Σχόλια

Filed under διαιτησια

I believe in (καζνα)fairies

Στο μαγικό και παραμυθένιο κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου υπάρχουν φωτεινές νεράιδες που πετούν πάνω απο τα κακώς κείμενα και με το ραβδάκι τους τα μεταμορφώνουν σε αγνότητα και ομορφιά. Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Ο Καζναφέρης, αυτή η τεράστια μορφή της ελληνικής διαιτησίας, ο εμπλεγμένος στα χειρότερα φαλτσοσφυρίγματα της μαύρης περιόδου του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπου δε μιλάγαμε για ποδόσφαιρο αλλά κυρίως για θείους, αιγάλεω, κασέτες, κωλοτούμπες, βουτιές χωρίς βατήρα και πρωταθλήματα της παράγκας, αυτός λοιπόν ο ήρωας με την τρύπια σφυρίχτρα άλλαξε και είναι πλέον παράγοντας.

Άλλαξε. Μια νεράιδα πέρασε απο πάνω του και τον γέμισε ήθος, χάρη, τον μεταμόρφωσε αλα extreme makeover, του χάρισε μια δυο τούφες μαλλιά κι ένα καλό σακάκι, κι απο λασπωμένο κοράκι έγινε καλοβαλμένος manager. Με τα πολλά, θεωρείται μάλλον golden boy κι ο καζνα, για να επικαιρολογήσουμε.

Δεν είναι ο ίδιος με πρώτα. Μην επιμένετε. Έχει δει τη μαγεία και την ομορφιά της ζωής. Τρέχει στους αγρούς με το ροζ φορεματάκι του και την γουρουνοτριχάρα του απο μεσα με ένα τριαντάφυλλο στα δόντια και υμνεί το μεγαλείο της φύσης. Δεν είναι ο ίδιος με όταν έδινε πέναλτι τη βουτιά του Αλεξανδρή στην Καβάλα πίσω στις αρχές της αυτοκρατορίας του Κόκκαλη.

Τώρα τα βλέπει αλλιώς. Σίγουρα, ωρίμασε και με τα χρόνια. Όμως φταίει και η καλή νεράιδα του παραμυθιού. Τον έκανε να δει καθαρά. Απόδειξη: άρχισε να σχολιάζει τις διαιτησίες κατά της νέας ομάδας του της Ξάνθης

«..δεν μας δόθηκαν σφυρίγματα. Λυπάμαι για τον διαιτητή γιατί πίστευα ότι θα είχε καλύτερη απόδοση. Ίσως πρέπει να ξεκουραστεί και να αναθεωρήσει κάποιες απόψεις του. Δυστυχώς για εμάς χάσαμε δύο βαθμούς που μας τους στέρησαν με βάση την σημερινή μας εφάνιση»

Αυτά είπε μεταξύ άλλων ενώ μπήκε και σε σχολιασμό επιμέρους φάσεων. Αυτός που μέχρι πρώτα έβγαινε απο τα αποδυτήρια με σκυμμένο κεφάλι και αρνούταν κάθε δήλωση, τώρα αναλύει γιατί δεν ήταν επιθετικό φάουλ όταν ο Αγκάλι βγήκε τετ α τετ και γιατί ο βοηθός διαιτητής τους πήγαινε όλο κόντρα σφυρίγματα.

Αρχίζω και πιστεύω κι εγώ, ο προπονητής της εξέδρας. Υπάρχουν νεράιδες. Μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας. Μια μέρα εκεί που θα τα βλέπουμε όλα μαύρα και μίζερα θα ξημερώσει και για μας αισιοδοξία και διάθεση για αλλαγή.

6 Σχόλια

Filed under παράγοντες, διαιτησια, μορφές

Κλωτσά στη διαιτητολαγνία

Έχουν πολύ γέλιο ώρες ώρες αυτά που γίνονται στην Ελλάδα με τη διαιτησία. Τελευταίο συμβάν, αυτό με τον διαιτητή που αγανάκτησε και πήρε το νόμο στο στραγάλι της σφυρίχτρας του. Ο Καζναφέρης, λέει, έγινε αλλαγή στις καθυστερήσεις, στο 93’του αγώνα ΠΑΟΚ – Λεβαδειακού εν μέσω αποδοκιμασιών και έδωσε τη θέση του στον τέταρτο διαιτητή. Ήταν μια συμβολική κίνηση διαμαρτυρίας.

Σήμερα με απόφαση της ΕΠΟ, παραπέμφθηκε για δυσφήμιση του αθλήματος και πιθανότατα θα τιμωρηθεί.

kasnaferis_b.jpg

Ας πούμε ότι συμφωνούμε με την αγανάκτηση του Καζναφέρη για τις βωμολοχίες στο πρόσωπο του και του δίνουμε ένα δίκαιο.

Ας πούμε ότι γουστάρουμε τη φιγούρα Καζναφέρη που πάει κόντρα σε κανόνες, ξέρει ότι κάνει κάτι που απαγορεύεται, παρόλαυτα θυσιάζεται, θα δεχτεί ΑΥΤΟΣ τη βαριά τιμωρία, για να ανοίξει το δρόμο για τους ΑΛΛΟΥΣ συναδέλφους του, ώστε να αλλάξει ο κανονισμός, να μην περνάει αυτό το αίσχος (sic) των υβρεων ατιμώρητο.

Ας πούμε από την άλλη πως το βρίσκουμε ανήκουστο. Από πού κι ως πού ο διαιτητής γίνεται στάρ του αγώνα, δεν κάνει τη δουλειά του, δηλαδή να τηρεί τον κανονισμό και κάνει ο ΙΔΙΟΣ πράγματα έξω από τον κανονισμό, ενώ τόση ώρα απαιτούσε από τους παίχτες να μένουν στα πλαίσια του επιτρεπτού.

Όποια κι απ τις δύο απόψεις όμως τελικά και αν αποφασίσουμε να υποστηρίζουμε, πιστεύω πως το θέμα είναι μάλλον αστείο. Ήδη ασχολούμαστε υπερβολικά πολύ με τη διαιτησία, που δε χρειαζόμαστε άλλους φιλόδοξους σουπερσταρ Καζναφέρηδες. Ήδη ψάχνουμε να αναλύσουμε τις φάσεις μέχρι εκατοστό, να δούμε αν ήταν οφσαιντ ή όχι, αν πέρασε τη γραμμή η μπάλα, αν το 24ο ριπλέι μας διαφωτίσει αν κουτούλησε ο ένας παίχτης τον άλλον ή αν έκανε θέατρο, αν έπρεπε να πάρει κάρτα ο παίχτης που έβγαλε τη φανέλα και φορούσε από μέσα άλλη φανέλα, κι από πιο μέσα φορούσε μπλούζα bob ο σφουγγαράκης που προβάλει ομοφυλοφιλικά μηνύματα και αν σηκώθηκε το σόρτς του παίχτη και φάνηκε λίγο παραπάνω γλουτός και αν ο παίχτης πρέπει να τιμωρηθεί επειδή έφτυσε πάνω από 400 φόρες στο 90λεπτο, ή αν ο παίχτης χάιδεψε υπερβολικά τον συμπαίκτη του κατά τον πανηγυρισμό του γκολ.

Όχι άλλη μουρμούρα για τη διαιτησία στο 2008. Please.

New year resolution για τον ερυθρόλευκο προπονητή της εξέδρας

5 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Γκρίνια, διαιτησια

Τεροβιτσα γύρνα πίσω

Ο καιρός είναι μελαγχολικός και κρύος και η καρδιά μου ξεροσταλιάζει πάνω σε ένα πικρό αντίο. Με αυτό το σεξπηρικό (άθλιο) ρίμα θα ήθελα να εκφράσω την λύπη μου για την αποχώρηση τεροβιτσα από την ενεργό δράση.
Όταν διάβασα την ανακοίνωση έσπασα μέσα μου και ύστερα κύλησα σε ένα εφιαλτικό όνειρο που με οδήγησε στην κατάθλιψη. Φαντάστηκα ένα κόσμο χωρίς ανίκανους διαιτητές. Στην ουσία φαντάστηκα ένα κόσμο χωρίς διαιτητολαγνια. Είδα μια εφιαλτική αλυσιδωτή αντίδραση να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου με δαιμονικούς ρυθμούς.
Τις τελευταίες μέρες έχω εξαφανιστεί. Δεν θέλω να ασχολούμαι με τίποτα που ανήκει στη σφαίρα του ποδοσφαίρου. Εδώ και μια εβδομάδα δε βλέπω εκπομπές , αποφεύγω τις αθλητικές συζητήσεις , απέχω από το δεξί μπακ και κλείνω το τηλέφωνο στο προπονητή της εξέδρας που λυσαει για μάταιες αναλύσεις γύρω από συστήματα και ασκήσεις επί χάρτου. Από την άλλη το έχω ρίξει στο ποτό ενώ κάθε βραδύ πηγαίνω στη πιάτσα με τα τραβέλια Σόλωνος και ζωοδόχου πηγής και αναθεματίζω, συνειρμικά, όλους εκείνους που κατάντησαν το ελληνικό ποδόσφαιρο τραβεστί , αλλοιώνοντας το χαρακτήρα του με το να εκτοπίζουν από τους κόλπους του περσονες στρειτ σαν τον τεροβιτσα.
Απλά σκέψου το ελληνικό ποδοσφαιρικό τοπίο να μην ασχολείται με διαιτητές. Απλά κλείσε τα μάτια σου και σκέψου το άγνωστο αύριο που ξημερώνει. Η ακατάπαυστη διαιτητολογια σταματά, η δικαιολογία-στήριγμα της ανυπαρξίας του ελληνικού ποδοσφαίρου καταρρέει, η εφημερίδες κλείνουν η μια πίσω από την άλλη γιατί δεν έχουν να δικαιολογούν παχυλούς τίτλους που πουλανε, οι παράγοντες στρέφονται σε ποιοτικές λύσεις για να επιζήσουν, νέα γήπεδα σύγχρονα με ανέσεις παίρνουν τις θέσεις των παλιών, ποδοσφαιριστές κοσμήματα κατακλύζουν τα ελληνικά τερέν και πάνω απ’όλα ο ειδήμων της μπάλας μεταμορφώνεται σ’έναν καλουπωμένο αναλυτή που επαινεί το σύστημα. Με πιάνει αναγούλα , ο,τι αγάπησα απειλείται με καταστροφή.
Θυμήθηκα το πρώτο παιχνίδι που είδα πιτσιρίκι. Ήταν ολυμπιακός ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη. Φέρνω στην μνήμη μου τα πρώτα συναισθήματα όταν αντίκρισα με δέος το σκαμμένο από λακκούβες ταρτάν του φαληρικού γηπέδου και έκατσα με ένα σακούλι πασατέμπο στις κρύες τσιμεντένιες κερκίδες του. Ένα παιχνίδι αδιάφορο με λίγες φάσεις. 22 μαλακες να μη μπορούν να ανταλλάξουν μια πάσα , να είναι πιο αργοί και από την σκιά τους. Είχα γύρει στον ώμο του πατερά μου και λαγοκοιμόμουν. Θυμάμαι να είναι προς το τέλος του αγώνα όταν ο αξέχαστος κυράστας σηκώνει στο αέρα τον νεαρό καραγκιοζοπουλο, ο διαιτητής δε σφυρίζει τίποτα και όλο το γήπεδο στολίζει με μετριασμένα- για την σημερινή εποχή- βρισιδια τον χτυπημένο αντίπαλο, ένα μπουκάλι σκίζει τον αέρα και σφυρίζει κοντά στο αυτί μου. Ήταν η πρώτη φορά που έσκασα χαμόγελο στον αγώνα. Η απόλυτη διασκέδαση μέσα σε ένα καινούργιο κόσμο που 11 μαλακες προσπαθούν να βάλουν ένα τόπι στα δίχτυα. Τους αγαπώ αυτούς τους μαλακες αλλά πάνω απ’όλους αγαπώ τον 12το τον υπερμαλακα τον ειδήμονα της μπάλας εκεί πάνω στη κερκίδα , ανάμεσα σε σένα και σε μένα, μέσα σε σένα και μέσα σε μένα.
Χτες το βράδυ είδα το βίντεο με τις 10 χειρότερες σέντρες του Λουκά βυντρα. Μπαι φαρ το αγαπημένο μου. Κάπως συνηλθα. Λέω να επιστρέψω……

Τεροβιτσα γύρνα πίσω

…..ειδήμων

6 Σχόλια

Filed under διαιτησια

Έχασε η ΑΕΚ – κερδίσαμε το Σίντζιλορτζ

Ένα μάτσο γριές ξύπνησαν την ΑΕΚ απο το όνειρο στο οποίο βρισκόταν ως τώρα. Με ένα συνδιασμό σταθερότητας, ευστοχίας, ρέντας και τύχης ως τώρα έπαιζε στο παραμυθένιο πρωτάθλημα του υπερήρωα Ζορρο και είχε πετύχει το 6 στα 6 χωρίς να δεχτεί καν γκολ. Και εκεί που είχε την ευκαιρία να φτάσει στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ με διαφορά ασφαλείας που θα της επέτρεπε μια εντός προγράμματος ήττα, τώρα πάει στην έδρα του φορμαρισμένου διεκδικητή με μειονέκτημα ψυχολογίας. Ο Φερέρ στεναχωρήθηκε που στις 15 ευκαιρίες που είχε η ομάδα του δεν έβαλε τα 5 γκολ που θα έπρεπε, όμως φαίνεται να ξέχασε τη νίκη με μισή ευκαιρία στη Βέροια.

 

Ακριβώς τώρα η ΑΕΚ μπαίνει ρεαλιστικά στο πρωτάθλημα, απο δω και πέρα θα αποδείξει αν είναι σοβαρή διεκδικήτρια αυτού του πολυπόθητου τίτλου.

 

Στη συνέντευξη τύπου του ματς, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αυτός ο πάλαι ποτέ παιχταράς και ηγέτης του Ηρακλή, που έφαγε στους δύσκολους προηγούμενους μήνες τα σκατά με το κουτάλι, φόρεσε το καλό του κουστούμι, μια ωραία μονόχρωμη γραβάτα και μια έκφραση ευτυχίας και ας πούμε πως ήταν το πρόσωπο της αγωνιστικής.

Ένα πρόσωπο ευτυχισμένο κάποιου που επιβραβεύεται που συνεχίζει αυτό το σκληρό επάγγελμα.

 

Κατα τ’άλλα στην 7η αγωνιστική 

– Στο πρώτο γκολ του ΠΑΟ το βολέ του Γκαλινοβιτς σκάει πρώτη φορά στη μεγάλη περιοχή του Λεβαδειακού. Δηλαδή ασίστ ο Super Mario? Φαίνεται πως αν έχεις να παίξεις καιρό, κλωτσάς πιο δυνατά.

 

– Ο ΠΑΟΚ έπαιξε καλό οργανωμένο ποδόσφαιρο για μεγάλο μέρος του παιχνιδιού και είχε και σύμμαχο το φάντασμα της Ρεάλ αλλά τελικά έχασε λογικά απο τον Ολυμπιακό. Να πω την αλήθεια δεν είχα προσέξει άλλη φορά το παιχνίδι του Χριστοδουλόπουλου και μου άρεσε.

 

– Πού να το φανταζόταν ο γερο Κοβάσεβιτς πως στα 36 του θα γνώριζε ξανά τέτοια δόξα και αποθέωση, όπως πχ την αναφορά του Χρ. Σωτηρακόπουλου στο χτεσινό του άρθρο πως «ο Ολυμπιακός βρήκε το σεντερ φορ περιοχής που δεν είχε 5 χρόνια». Σα να κλέβεις εκκλησία βέβαια να συγκρίνεις το διεθνούς κλάσης Ντάρκο με το Φέλιξ Μπόρχα και τα κυπριακά θωρηκτά, αλλά όταν έχεις ραδιοφωνικό σταθμό στον οποίο πρέπει να σχολιάζεις τα πάντα, τηλεοπτική παρουσία και αρθρογραφία σε εφημερίδα, μπορείς να αυτο-αναιρείσαι όποτε θες, κανείς δε θα το προσέξει.

 

– Καλή η μουρμούρα για τις μεταγραφές απο τα καλάθια που φέρεται να κάνει ο Τζίγκερ αλλά ο Σαλπιγγίδης που τον θέλαν όλοι πέρυσι, φέτος κάνει την (αριθμητική) διαφορά.

 

– Ο Τεροβίτσας αποχώρησε απο τη διαιτησία όμως πιο πολύ θα λείψει σε όλους μας το φτηνό λογοπαίγνιο των εφημερίδων «Terror βίτσας»

 

Μα ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ

– Καλτ φιγούρα του πρωταθλήματος και πουλέν του Δεξιού μπακ απο δω και πέρα το γερμανικό τσεκούρι του Λεβαδειακού που ακούει στο επικό όνομα Σεμπάστιαν Σίντζιλορτζ !! Πρόλαβε σε 45′ αγώνα να ρίξει 2-3 κλαδέματα μεγάλου βεληνεκούς κι απο δω και πέρα τα μάτια του προπονητή της εξέδρας θα είναι μόνιμα στραμένα πάνω του.

 

7 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Ηρακλής, Κωνσταντίνου, Κοβάσεβιτς, Σέρα Φερρέρ, Σίντζιλορτζ, διαιτησια

Το χειροκρότημα στο Λουτσιάνο

90ο λεπτό του αγώνα Παναθηναϊκός -Ατρόμητος στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ο Λουτσιάνο γίνεται αλλάγή απο τον Γεωργίου και ακούει το χειροκρότημα μερίδας οπαδών του Παναθηναϊκού. Νωρίτερα έχει εκτελέσει κόρνερ με εξωτερικό φάλτσο που ανάγκασε το Μάλαρτζ σε δύσκολη απόκρουση. Ανάγκασε κάθε άνθρωπο που βλέπει το συνήθως κακό ποιοτικά ποδόσφαιρο να αναγνωρίσει το κάτι ξεχωριστό.

Αυτός ο παίχτης που πρωταγωνίστησε χρόνια πριν στο μαυρο 1-4 του Ολυμπιακού μέσα στο ίδιο γήπεδο, αυτός ο ποδοσφαιρικά γέρος, ο γυρολόγος του ελληνικού πρωταθλήματος με την μεγάλη κοιλιά, αυτός ο κακόγουστος γυφτάκος με τα πολύχρωμα ρούχα, τις ανταύγιες στο μαλλί, το πάθος για τη νυχτερινή ζωή, κατάφερε πλέον στα 35 του να κερδίσει και την αναγνώριση απο το πιο δύσκολο κοινό. Απο αυτούς που σε στιγματίζουν ως αιώνιο αντίπαλο και σε φτάνουν στα άκρα σου απο το 1 ως το 90.

Κατα τ’άλλα χτες

-Είδαμε ακόμα μια φορά μια σκηνή με την οποία μεγαλώσαμε: Tο Τζόρτζεβιτς  να χτυπάει πέναλτι

-Καταλάβαμε με το γκολ του Εργοτέλη πώς θα ήταν για τη Ρεάλ αν είχε γίνει το 3-3 του Κοβάσεβιτς. Λίγοι θα ασχολούνταν στην Ευρώπη με την επιτυχία του Ολυμπιακού, λιγότεροι θα παραμιλούσαν και οι περισσότεροι θα ψάχνανε να βρούν τι φταίει στη Ρεάλ (Ολυμπιακό) για τη γκέλα και ποιές οι ευθύνες του Σούστερ (Λεμονή).

-Συνειδητοποιήσαμε πως ο Γκαλέτι δεν είναι σούπερμαν. Είναι εξαιρετικός για την Ελλάδα, αλλά γιαυτό ακριβώς παίζει στην Ελλάδα. Ξεκίνησε φορμαρισμένος και μας έδειξε τα πλούσια προσόντα του, χτες όμως ήταν εντελώς αθόρυβος.

-Στην ίδια θέση αντιθέτως, διέπρεψε και πήρε τη λίγη δόξα που του αναλογεί ο Σκούφαλης. Αυτός ο ήρωας των μικρών ομάδων, ο παίχτης που τα κάνει όλα και πάντα χάνει και υποβιβάζεται, βρήκε μια ομάδα στην οποία μπορεί να δείξει τη μπάλα που ξέρει. Μακάρι να τα καταφέρει.

Προέκυψε μαθηματικό πρόβλημα:
Aν ο Μπλάνκο βάζει ενα γκολ ανα ματς και παίρνει μια κίτρινη ανα ματς, πόσα ματς θα παίξει στο πρωτάθλημα κια πόσα γκολ το πολύ μπορεί να βάλει?

Και αναρωτιέμαι:

– O Αστέρας τρίπολης θα είναι απο τις ομάδες που θα σωθούν απο νωρίς?

– O Ίβιτς στεναχωρήθηκε με τη γκέλα του ολυμπιακού?

– Ο βύντρα έβγαλε ασίστ στο φίλο του τον Σαλπιγγίδη στο γκολ του Παναθηναϊκού?

– Ο Βασσάρας δυσκολεύεται να κάνει πουτάνα ένα ματς ή του βγαίνει αβίαστα?

 

 .. και καλά οτι έχει πλήρη εικόνα της αγωνιστικής ο προπονητής της εξέδρας

22 Σχόλια

Filed under Αστερας Τριπολης, Λουτσιάνο, διαιτησια, Sir Τακης, Uncategorized