Category Archives: Βαλβερδε

Ο κωλοπαιδισμός του Ντάρκο

Όταν ήρθε στην Ελλάδα ο Κοβάσεβιτς φυσικά και επρόκειτο για τεράστια μεταγραφή, καθότι είχε ήδη κάνει καλή καριέρα στην Ισπανία, παρόλαυτα κανεις δε μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο να αποδειχθεί Ντάνι Γκαρσία Λάρα νο2.

Οι μνήμες ήταν νωπές. Τα ανέκδοτα ακόμα περισσότερα. Το λουκ του Ντάρκο βοηθούσε. Πιο πολύ τον προσλάμβανες για υπεύθυνο κωδωνοκρούστη στο καμπαναριό της ενορίας, παρά για βασικό επιθετικό.

Το περσινό του πρωτο μισό της χρονιάς όμως έκλεισε στόματα. Ή μάλλον έκλεισε κάποια στόματα και άνοιξε κάποια άλλα. Τέλος πάντων ο Ντάρκο σκόραρε τόσο απλά και τόσο συχνά που έλεγες πως είναι το μεγαλύτερο σεντερ φορ που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα. Φυσικά τον ευνοούσε και η σύγκριση με το απόλυτο κυπριακό θωρηκτό Κωνσταντίνου και την κόμπρα Φελιξ Μπόρχα.

Και μάλιστα είχαν όλοι να λένε για το πάθος και  τη θέληση ενος σκληροτράχηλου αγωνιστή που κρύβεται κάτω απο το ήθος ενός σεμνού νεανία με σοφιστικέ γυαλιά μυωπίας.

O 35χρονος Ντάρκο λοιπόν, με την καθολική αναγνώριση του ελληνικού φίλαθλου κοινού ανανέωσε το συμβόλαιο του με σκοπό να δίνει στην επίθεση του Ολυμπιακού την ποιότητα του, όποτε χρειάζεται. Δώθηκαν και 15 εκατομμύρια για να αποκτηθεί στη θέση του Βραζιλιάνος επιθετικός. Ο Κοβάσεβιτς θα ήταν η χρυσή εφεδρεία. Φαινομενικά όλα ήταν όμορφα, σωστά και συμφωνημένα.

Κι έρχεται η φάση στο ντέρμπι με την ΑΕΚ που ο Ντάρκο σκοράρει και γυρνάει προς τον πάγκο της ομάδας του και ρίχνει ότι μπινελίκι και χριστοπαναγία δεν είχε ρίξει σε όλη του τη ζωή. Το καλό παιδί γίνεται κωλοπαιδαράς. Για τα (μελαγχολικά) μάτια του Βαλβέρδε μόνο. Και μετά προσποιούμαστε οτι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τον προπονητή στον Ολυμπιακό;;;

Διαβάστε και γελάστε ενδεικτικά σημερινό άρθρο που βρήκα στο sport24

Ο Ολυμπιακός έχει βρει στο πρόσωπο του Βαλβέρδε έναν τεράστιο προπονητή! Μπορεί το παρατσούκλι του Βαλβέρδε να είναι «μυρμήγκι», όμως αυτό αφορά αποκλειστικά στον τρόπο και τη διάθεση με την οποία δουλεύει ο 44χρονος.
Γιατί σε θέματα προσωπικότητας και διαύγειας σε συνθήκες… τρέλας, ο Βαλβέρδε είναι τεράστιος!

Απόδειξη πρώτη, ο χειρισμός του στο θέμα του άσεμνου πανηγυρισμού του Κοβάσεβιτς
Το πικρό χαμόγελο του Βαλβέρδε τη στιγμή που… «τα άκουγε», ήταν η μόνη αντίδραση που εξωτερίκευσε ο Ισπανός.
Ο σεβασμός κερδίζεται δείχνοντας με συγκεκριμένες συμπεριφορές ότι παραμένεις το αφεντικό! Ένα βλέμμα, η αποφασιστικότητα που εκπέμπεις, ο τόνος της φωνής είναι αρκετά…

Και ο Βαλβέρδε είναι το απόλυτο αφεντικό! Το κατάλαβε ο Λέτο πριν από μερικές εβδομάδες, το ένιωσε στο πετσί του και ο Μπελούτσι όταν άρχισε να δυσανασχετεί για τις αλλαγές του προπονητή του.

Η διαχείριση έμψυχου δυναμικού στο ποδόσφαιρο αφορά χαρακτήρες και προσωπικότητες. Ο προπονητής οφείλει να είναι παιδαγωγός, ψυχολόγος, φίλος, εξομολογητής αν χρειαστεί, αλλά και ο σκληρός και άτεγκτος τιμωρός κάθε νοσηρής για την ομάδα συμπεριφοράς.

Θέμα ισορροπιών; Σαφώς! Και ο Βαλβέρδε μοιάζει μετρ του είδους…

Πιθανολογώ πως ο αρθρογράφος είναι ο Τάκης Τσουκαλάς ή εστω ξάδερφος του Σάββα Θεοδωρίδη. Να θυμίσω πως ο μετρ των ισορροπιών πήρε τον Κοβάσεβιτς μαζί του στη Δανία για το παιχνίδι με την εφηβική χορωδία Νόρτζελαντ και όταν φτάσανε εκεί τον άφησε εκτος 18άδας.

«Μέγας δάσκαλος ο Βαλβέρδε.»

«Χτίζει ομαδάρα 20ετίας ο Ισπανός.»

«Προσκυνούν στον Πειραια τον Βαλβέρδε.»

..μερικά απο τα πρωτοσέλιδα των τελευταίων ημερών. Αν κατα τις μέρες του μεγαλείου του ο προπονητής τρώει κατάμουτρα μπινελίκια απο ένα παιχτη που δεν έχει τίποτα να αποδείξει, τι να φανταστώ οτι θα γίνει μετά απο δυο -τρεις ήττες με κακή εμφάνιση?

πιθανότατα ότι έγινε πριν ένα μηνα. Οπου ο Αλέφας δήλωνε στο ΦΩΣ

«Έμπλεξε τα μπούτια ο Βαλβέρδε»

…προπονητής της εξέδρας

12 Σχόλια

Filed under πανηγυρισμοι, Βαλβερδε, Βλάκα Μίχο σήκω φύγε, Θρύλος, Κοβάσεβιτς

Η μοναξιά του Βαλβέρδε (la soledad de Valverde)

Βλέπω το θλιμένο πρόσωπο του Βαλβέρδε και με πιάνει η ψυχή μου. Βουρκωμένος στον πάγκο ανησυχεί για την επόμενη μέρα. Ο άνθρωπος Βαλβέρδε δακρύζει.

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε μόνος του σε μία γωνία. Θλιμένος. Σκεπτικός. Αναρωτιέται τι πήγε στραβά, τι έφταιξε. Αυτογκόλ, χαμένο πέναλτι, ατυχία. Κάθεται πάνω σε μια μπάλα ποδοσφαίρου. Δεν είναι πολύ άνετα. Κάθε τόσο το συνθετικό νάιλον σόρτς γλυστράει πάνω στη μπάλα και ο Βαλβέρδε χάνει την ισορροπία του να πέσει, κάτι που τον βγάζει προσωρινά από τις σκοτούρες του. Η θλίψη όμως είναι μεγάλη. Αμέσως ξαναβυθίζεται στις σκέψεις του.

Γιατί σε εμένα?

Γιατί να μην το πάθει κάποιος άλλος?

Τι έκανα λάθος? Εγώ ήθελα μόνο να με δοξάζουν. Γιαυτό ήρθα στην Ελλάδα. Ζήτησα και 2-3 Ισπανούς. Δε μου τους φέρανε. Μου φέρανε το Μπασινά. Τι να τον κάνω εγώ γαμώτο το Μπασινά?

Ξεφυσάει. Παίρνει ένα μπουκάλι νερό και το πετάει για να εκτονωθεί. Αυτό πέφτει στο κεφάλι του Μήτρογλου. Εντάγξει γκόουτς, σόρι, έγχασα το μπέναλτι.. μη μπετάς μπουνκάλια..

Κοιτάει κατά πάνω. Καθαρός ουρανός. Κι όμως, ενιωθε σαν ένα μαύρο συννεφάκι να τον κυνηγάει και να βρέχει ακριβώς από πάνω του. Ή μήπως τον φτύνουν?

Γιατί όχι ο Τεν Κάτε? Αυτού του Ολλανδού του πάνε όλα δεξιά. Βάζει το Νίνη, γίνεται ήρωας. Εγώ βάζω το Μήτρογλου τα κάνει πουτάνα. De puta madre δηλαδή. Γιατί λένε όλοι πόσο σπουδαίος είναι ο Τεν Κάτε. ΕΜΕΝΑ έπρεπε να αποθεώνουν, όχι τον αιώνιο βοηθό προπονητή.

Λενε οι εξυπνάκηδες «ο Ράικαρντ κοιμότανε, κι ο Γκράντ ήταν άσχετος και ήταν ο Τεν Κάτε αυτός που έδινε τις οδηγίες και έκανε πραγματικά κουμάντο» Αρα γιατί δε λένε και τώρα πως ο Αντωνίου είναι αυτός που αποφασίζει? Ήρθε δηλαδή ο Τεν Κάτε ξαφνικά και ήξερε ποιους παίχτες να πάρει σε ποιες θέσεις? Αποφάσισε πως του αρέσει ο Βύντρα και δεν του αρέσει ο Μόρρις?

Ο Βαλβέρδε αντικρύζει μια εφημερίδα παρατημένη στον πάγκο. «Φιάσκο με Ντιόγο – δηλώνει πως δεν έχει έρθει σε επαφές με τον Ολυμπιακό». Ο Βαλβέρδε χώνει το κεφάλι του μέσα στα χέρια του και κλαίει. Ο Λέτο τον πλησιάζει και τον παρηγορεί. «Μην κλαις κόουτς. Τι να πω κι εγώ που με στείλανε στην Ελλάδα με το ζόρι?»

Ο Ερνέστο γυρνάει στο σπίτι και μένει μόνος. Βάζει ένα ποτήρι ουίσκι. Το πίνει. Βάζει κι άλλο. Δακρύζει. Αλλάζει τα κανάλια με μανία στην τηλεόραση. Την κλείνει και μένει στο σκοτάδι. Βλέπει το αβέβαιο μέλλον με απαισιοδοξία. Kάθε μέρα απο δω και μπρος θα είναι και πιο δύσκολη.

..Ρομαντική νουβέλα από τον προπονητή της εξέδρας

9 Σχόλια

Filed under Βαλβερδε