Category Archives: αντζας

Χαλάσε του Κυριάκου στη Λίβερπουλ

Ο χτύπος στην πόρτα της τουαλέτας συνεχής και έντονος.

– Άσε τα παιδιαρίσματα και βγες επιτέλους. Μας περιμένουν στο κατάστρωμα ώρα τώρα και εσύ κλεισμένος εδώ…….Δεν είναι σωστό! Επιτέλους λίγο επαγγελματισμός!

Κουλουριασμένος πάνω στο καμπινέ πιάνει το στομάχι του που διπλώνει σαν ναυτικός κόμπος. Ρεύεται αέρα προσπαθώντας να ελέγξει τις αναπνοές του. Στο τέλος παίρνει μια μεγάλη ανάσα και καταφέρνει να αποκριθεί στον μάνατζερ του με ένα προσποιητό καθησυχασμό.

– Τώρα βγαίνω…. Όλα καλά μην ανησυχείς!
…………….

Περιμένει την βαλίτσα του στην αίθουσα με τις αποσκευές. Αέρινος, στιλάτος σαν ροκ σταρ. Ναι! ξέρει ότι σε αυτό το επίπεδο δεν αποτελεί δα και μεταγραφή αεροδρομίου αλλά αλήθεια πόσες φόρες βούλιαξε το Χιθροου από άφιξη παίχτη.

Μαζεύει τη βαλίτσα του από το διάδρομο. Μικρή είναι. Μόνο τα απαραίτητα. Μαζί του όμως με τη φυγή του από τη πατρίδα παίρνει παράσημο την αναγνώριση , την ανταμοιβή των κόπων τόσων χρονών. Ήρθε η ώρα να φτάσει ψηλά. Να γυρίσει τη πλάτη του στις κακεντρέχειες, στις φήμες, στα πικρόχολα σχόλια του τύπου και του οπαδού, στις πιέσεις για να ανταποκριθεί σε ρόλους ήρωα μιας εξέδρας που δε του ταιριάζει που δε συμβαδίζει με τα όνειρα του.

Στις αφίξεις ο μάνατζερ του ανήσυχος και βιαστικός σαν από συνηθεια τον υποδέχεται με ένα επαγγελματικό ενθουσιασμό
– Τα καταφέραμε ρε. Τώρα θα δουν όλοι τι μπάλα θα παίξει ο Σοτις…….

Ανταποκρίνεται στο καλωσόρισμα του Μάνατζερ με μια πνιχτή αλλά ειλικρινή κραυγή και το πρόσωπο του μοιάζει εύθυμο και ευτυχισμένο.

– Λοιπόν θα πάμε στο Λίβερπουλ με τραίνο και μετά θα συναντήσουμε τον πρόεδρο να σε καλωσορίσει στο κότερο του. Εκεί θα υπογράψουμε και τα συμβόλαια …..τυπικά.

Είναι φορές που η ελεύθερη κατάδυση είναι απότομη και η πίεση συνθλιβεί το κρανίο. Η αλλαγή συναισθημάτων σε λούζει με κρύο ιδρώτα και ο φόβος έρχεται αιφνιδιαστικά χωρίς να γνωρίσεις πως θα τον αντιμετωπίσεις. Ξεροκαταπίνει και ένα τρέμουλο ξεκινά από τα πόδια και σαν το νερό που ταξιδεύει σε πυροσβεστική αντλία χτυπά με ορμή τον εγκέφαλο και τον μουδιάζει. Το πρόσωπο του κίτρινο, αφύσικο.

– Τι έγινε Σωτήρη. Είσαι καλά ρε? ……. Ο μάνατζερ ρωτά με κάποιο ενδιαφέρον.
– ΜΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΤΑ ΚΟΤΕΡΑ ΜΕ ΖΑΛΙΖΟΥΝ

Δείχνει θυμωμένος. Προσπαθεί να πιαστεί από κάπου , να βγει στην επιφάνεια να επιπλεύσει, κάπως να απεγκλωβιστεί. Πως ήρθαν έτσι τα πράγματα.

– Δε μπορώ σου λέω. Έχω ναυτία. Έχω φοβία με τη θάλασσα και όταν κουναει…… θεέ μου δε μπορείς να φανταστείς. Πάρε τηλέφωνο να βρεθούμε αλλού.

– Είσαι ΤΡΕΛΟΣ. Μιλάμε για την ηγεσία της Λίβερπουλ. Θέλεις αλήθεια να πάρω τηλέφωνο να τους γειώσω? Οι άνθρωποι διοργανώνουν μια συνάντηση σε ένα πολυτελή σκάφος για να σε υποδεχτούν και εσύ μου λες να τους πάρω και να αρνηθώ? ….. Ο μάνατζερ ακούγονταν έξαλλος μα ήταν ψύχραιμος……… Επιτέλους Σωτήρη καλά όλα αυτά για να απαντάς στο Πατέρα με ειρωνείες αλλά δε πιάνουν σε μένα. Σύνερθε…….συνέχισε σοβαρός επιπλήττοντας τον πελάτη του. Επικράτησε σιωπή.

Έπιανε την κοτσίδα του με αμηχανία. Έβγαζε το λαστιχάκι και ύστερα μάζευε τα μαλλιά του ξανά και ξανά. Ξετύλιξε μια τσίχλα και την έβαλε στο στόμα. Δε μιλαγε. Ύστερα από λίγο κατάφερε να αποκριθεί καταφατικά.

– Εντάξει πάμε…… και η απάντηση ακούστηκε κοφτή.
……………………

Έριξε λίγο νερό στα μούτρα του να συνέρθει. Πείρε μια βαθιά ανάσα και στυλώθηκε στα πόδια του. Έφτιαξε λίγο το μαλλί, διόρθωσε το γιακά στο πουκάμισο του. Πάνω στο κατάστρωμα επικρατούσε κλίμα αναμονής. Εμφανίστηκε με ένα χαμόγελο που μαρτυρούσε διάθεση για αστεϊσμούς , κομπλιμέντα και υποσχέσεις.

Το κότερο είχε ανοιχτεί στη βόρεια θάλασσα λίγο έξω από το λιμάνι του Λίβερπουλ. Είχε σηκώσει μποφόρ και κουναγε αρκετά. Παραπάτησε και πιάστηκε από τη κουπαστή. Ο μάνατζερ τον κοίταξε λοξά. Εκείνος τον καθησύχασε με ένα νεύμα. Οι κόρες των ματιών του στρόβιλος τυφώνα και το στομάχι του λαβα που κοχλάζει σαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.

– Δε μου φαίνεται καλά ο Σοτις? Why? Μήπως είναι δυσαρεστημένος …….Ρώτησε ένας από του διοικούντες των κόκκινων με κάποια απορία τον μάνατζερ του.
– Εμ ! Ζαλίζεται λίγο … Αυτό είναι όλο…..
– Αν ζαλίζεται με λίγα μποφορια φαντάσου τι θα γίνεται με τις τριπλές του Ντρογκμπα και του Ρούνεη…… Αστειεύτηκε ο ιθύνοντας της Liverpool FC. Πιστός στο φλεγματικό αγγλικό χιούμορ του.
– Ας μαζευτούμε όλοι για αναμνηστική φωτογραφία!!! Είναι καιρός να γυρίσουμε πίσω στο λιμάνι
Ήταν η φωνή του George Gillett προέδρου της ΠΑΕ που ήχησε λυτρωτική στα αυτιά του Σωτήρη.

Ο Σωτήρης στη μέση και γύρω του σύσσωμη η διοίκηση με τον Ραφα Μπενίτεθ να αγκαλιάζει τον Έλληνα άσσο. Στητά χαμογέλα, κορδωμένοι ακούνε σαν πιστά μοντέλα τις οδηγίες του φωτογράφου.
Ριπές ανέμου σηκώνουν ψηλά την κόμη του. Το πλοίο χορεύει στο κύμα αγκαλιά με το στομάχι του. Μια φευγαλέα σκοτοδίνη και ύστερα άλλη μια…

– Μια φωτογραφία με τον Πρόεδρο Κύριε Κυριάκο….. παραγγέλλει ο φωτογράφος

Κοιτιούνται στα ματιά, δίνουν τα χέρια σφιχτά. Το κορμί του Σωτήρη ξεχειλίζει ευγνωμοσύνη, ο πρόεδρος δείχνει να το απολαμβάνει. Λίγα λόγια εισαγωγής….

– Welcome sotis. Καλωσόρισες στην ομάδα του λιμανιού…….

«Ομάδα του λιμανιού». Λόγια που βουίζουν περίεργα. Λόγια με γεύση πικρή στο θυμικό του. Ο πρόεδρος δίνει στο παίκτη τη τιμημένη Κόκκινη φανέλα να την κρατήσει. Τα φλας ανάβουν…

Ένα μεγάλο κύμα σηκώνει το πλοίο και εκείνο σκάει με ορμή στην αφρισμένη θάλασσα. Η κόκκινη φανέλα στα χέρια του, μαρτυρά εφιάλτες. Νιώθει ένα πόνο στα πλευρά από τα σκέλια του Αντζα που έχουν δέσει γύρω του πάλι και τον πιέζουν όπως τότε με τον Παρασκευάς να ξεκαρδίζεται απροκάλυπτα μπροστά στην γελοία εικόνα του. Ο Σωτήρης Ο Κυριάκος στα Κόκκινα. Ο Σωτήρης Ο Κυριάκος σε ομάδα του λιμανιού. Αφήνει την φανέλα να πέσει

ΠΟΤΕ! Φωνάζει ΠΟΤΕ! ….. Το πλήθος σιώπα και τον κοιτάζει έκπληκτο και αποσβολωμένο . Μάτια τρομαγμένα με φρίκη τον αντικρίζουν να σκύβει αφρισμένος πάνω από την κόκκινη φανέλα που κείτεται στο παραπέτο . Ο μάνατζερ προσπαθεί να βρει ένα τέχνασμα, μια δικαιολογία…. Ανήμπορος τραυλίζει μέσα από τα δόντια του κάτι ασαφές που θάβεται με μιας μπροστά σε αυτό που ακολουθει.

Το πρόσωπο του απόκοσμο, δαιμονισμένο θρεύεται με μίσος. Λύσσα και ζάλη μαζί. Ένα κρεσέντο από λόγια ηδονικής οργής βγαίνει από το στόμα του. Η λογική του και ο αρχικός ενθουσιασμός του χαροπαλεύουν μπροστά στους εφιάλτες του. Θα τα τινάξει όλα στον αέρα. Το στομάχι υποταγμένο στις διαθέσεις του παύει να συγκράτα τον οχετό που θέλει να βγει από μέσα του θριαμβευτικά. Η στρόφιγγα ανοίγει και λερώνει τη φανέλα μαζί με τα όνειρα του.

Ξερνά αίμα και σάλιο πάνω στη καριέρα του αλλά νιώθει όμορφα…. Πολύ όμορφα!

…….Ειδήμων

10 Σχόλια

Filed under παπατζες, παράγοντες, Αποκαλύψεις, ΑΕΚ, Αεροδρόμιο, Δαιμονας, Ιστορίες, αντζας, εμετός, κότερο, liverpool, sotis

Θύμισε στον Έλληνα πως μπορεί το ακατόρθωτο

11ellada.jpg

 

Ποτέ ξανά σε πρόσωπα ποδοσφαιριστών δεν είδα τέτοια θέληση και πείσμα για νίκη όσο στα προσωπα των διεθνών μας μετα το 1 λεπτό σιγής για τα θύματα απο τις φωτιές στην Ελλάδα. Στην δική μου λογική, το σουτ του Λυμπερόπουλου στο 93΄ δε χτύπησε στο δοκάρι, ο καλαματιανός έσκισε τα δίχτυα, δικαίωσε με το δικό του, τον ποδοσφαιρικό τρόπο, τον πολύπαθο τόπο του.

 

fire

 

 Οι Ελληνες αθλητές αφιέρωσαν μια υπερπροσπάθεια πέρα απο τις δυνατότητες τους, απέναντι σε μία καλύτερη ομάδα και πρόσφεραν υπερηφάνεια, πιο πολύτιμη για το φρόνημα ενός διχασμένου ενόψει εκλογών και ταλαιπωρημένου απο καταστροφές λαού ακόμα κι απο δήθεν έρανους των ΠΑΕ και δήθεν φιλανθρωπίες δισεκατομμυριούχων.

Η Ελλάδα δεν είχε Κάριου, δεν είχε Ριισε, δεν είχε την αντοχή να κρατηθεί αξιοπρεπώς σε όλο το γήπεδο για 90′ όμως θύμισε πως ο Έλληνας με το πείσμα του μπορεί να κάνει το ακατόρθωτο. Η Ελλάδα η σημερινή ήταν η ομάδα του Euro 2004.

400_we_1.jpg

 

Θα βρεθούν αυτοί που θα γκρινιάξουν για την αστάθεια του Χαλκιά, λες και δεν το ξέραμε τόσα χρόνια και θα απαντήσουν κάποιοι άλλοι πως ο Αντώνης είναι χειρότερος στις εξόδους Μεσολογγίου.

Θα αναρωτηθούν κάποιοι «who is this Seitaridis anyway», τι φάντασμα είναι αυτό το πρώην δεξί μπακ και πόσο εκτέθηκε που ξεκίνησε κόντρα με τζατζαρίσματα με τον Ρίισε που τους βρήκε με απολογισμό μία κίτρινη κάρτα, πολλές γκέλες για αυτόν και υπερεμφάνιση με μία σουτάρα στο γάμα απο τον παιχταρά Νορβηγό.

Έχεις και τον ειδήμων σε όλη τη διάρκεια του αγώνα να λέει πόσο γουστάρει τους διαιτητές που αφήνουν το παιχνίδι να εξελίσσεται και μετά απο λίγο να γκρινιάζει πως δεν έχει ξαναδει 3 παίχτες να βαράνε τον τερματοφύλακα και να μη δίνεται τίποτα. Άβυσσος η ψυχή του ειδήμωνα.

Έχεις και το Θεοφιλόπουλο που άμα τον βάζαμε να μοιράζει κάρτες θα είχανε πάρει οι Νορβηγοί 22 κίτρινες κι εμείς με το ζόρι μία. Πότε άραγε παίρνει σύνταξη αυτός ο άνθρωπος. Δε γίνεται να του εξαγοράσουμε τα ένσημα που απομένουν?

Και μπαίνει εντελώς αναπάντεχα στο ματς το υποκείμενο του πόθου, ο Άντζας, να παίξει αμυντικό χαφ, να μη δείξει τίποτα αγωνιστικά, ούτε καν ένα κωλοδάχτυλο στους σκληροτράχηλους νορβηγους. (Εντυπωσιακό παρεπιπτόντως το επίκαιρο επιχείρημα περι ανεπίτρεπτων ύβρεων απο τους οπαδούς προς τους παίχτες, όταν στο σημερινό ματς Νορβηγίας – Έλλάδας σε κάθε φάουλ, τάκλιν, πλάγιο, αμφισβητούμενο μαρκάρισμα διάβαζες στα χείλη ΟΛΩΝ των ποδοσφαιριστών το διεθνες FUCK YOU, συνοδευόμενο απο τα αγγλικά που ήξερε ο καθένας – πχ ο Σαμαράς έβαλε κι ενα φακιν μπάσταρντ, ο Τοροσίδης είπε fuck you ρε μαλάκα ηλίθιε. Όταν όλοι βρίζονται με όλους, τι ήθος περιμένεις απο τους οπαδούς τελοσπάντων).

Όπως και να’ χει η Ελλάδα θα βρίσκεται και πάλι στα τελικά του Euro. Καλά, ίσως και να μην το πάρουμε πάλι, αλλά θα είμαστε εκεί να ελπίζουμε και να μη σταματάμε να τραγουδάμε ποτέ..

 

φανσ

..πόσο εθνικάρας είναι τέλος πάντων ο προπονητής της εξέδρας?

8 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Εθνικη, Κωλόχερο, Σειταρίδης, αντζας, θεοφιλοπουλος, λυμπε

Ε άντε ξυστείτε όλοι!

Έχοντας στο μυαλό μου την αθώωση του Ναβας από την αθλητική δικαιοσύνη, ύστερα από την παραπομπή του για την αλησμόνητη εκείνη συνδυασμένη χειρονομία του με τα μεσαία δάχτυλα και των δυο χεριών προτεταμένα και αφιερωμένα στο ερυθρόλευκο κοινό του Οακα , αν θυμάμαι καλά, με το πρόσχημα ότι απλά έδειχνε το σκορ παίρνοντας το ρόλο του ηλεκτρονικού ταμπλό του γηπέδου τότε η αθώωση του Αντζα για το κωλοχερο-ξύσιμο δε μου προκαλεί καμιά εντύπωση. Η αθώωση του μάλιστα είναι και νομικά καλυμμένη. Για να καταδικάσεις, σαν αρχή, κάποιον πρέπει να είσαι αλάνθαστος, αμερόληπτος και σίγουρος στην κρίση σου. Στην περίπτωση του Βουλη η δικαιολογία έχει μια τυπική βάση. Ήθελα να ξυστώ σου λέει και απλά χρησιμοποίησα το μεσαίο μου δάχτυλο και φαντάζει σαν πράξη περά για πέρα αληθοφανής. Δυστυχώς η δικαιοσύνη δεν καταδικάζει την κουτοπονηριά. Σίγουρα κανένας δε μπορεί να πειστεί ότι ο αντζας ήθελε, πραγματικά, να ξυστεί. Ουσιαστικά λοιπόν στα μάτια του νοήμονα κριτή είναι ένοχος. Όμως με την λογική δε καταδικάστηκε κανείς όταν εκείνη δεν μπορεί να στηριχτεί με αποδείξεις πέρα από κάθε αμφιβολία. Μέχρι να ανακαλυφθεί κάποιο τέχνασμα ή μηχάνημα που να ξεσκεπάζει την κουτοπονηριά και να φανερώνει τις αληθινές προθέσεις στο μυαλό του κάθε αντζα τότε κάθε βρόμικο μυαλό που ξέρει να κρύβει την κακόβουλη πράξη του έχει δυναμική υπεράσπισης και άμα τον ευνοεί και το σύστημα έχει σχεδόν σίγουρη αθώωση. Το χειρότερο πάντως είναι ότι με την απόφαση του αθλητικού δικαστηρίου δημιουργείτε ένα δεδικασμένο το οποίο παροτρύνει τον κάθε αντζα να χειρονομεί ανενόχλητα με πρόφαση ότι το τρώει η φαγούρα στο κεφάλι του ή σε όποιο σημείο του σώματος του επιθυμεί. Ε άντε ξυστείτε όλοι, λοιπόν !

fernanditonavas.jpg
1-1 σου λεω το σκορ!

12 Σχόλια

Filed under Αθλητική δικαιοσύνη, Κωλόχερο, Νάβας, αντζας

Εντυπώσεις απο το ντέρμπι

 απο τον προπονητή της εξέδρας  

– Ο Ολυμπιακός έφυγε απο την όχι-και-τόσο καυτή λεωφόρο με τις εντυπώσεις και τον εκτός έδρας βαθμό. Φαίνεται ενισχυμένος απο πέρυσι, πολύ δυνατός στα χαφ και με μεταγραφές που εντυπωσιάζουν όπως ο Γκαλέτι κι ο Λούα Λούα.

 

– Παρότι χτύπησαν με όλες τις δυνάμεις τους το ντέρμπι, στον Παναθηναικό στο τέλος χαμογελούσαν που ξεκίνησαν χωρίς μεγαλύτερη βαθμολογική ζημιά το πρωτάθλημα.

 

– Ο Πεσέιρο δοκίμασε τόσα πολλά πράγματα στην τακτική πριν τον αγώνα που στο φινάλε φάνηκε να μπερδεύτηκε κι αυτός. Ο Καραγκούνης στο άκρο ήταν ατυχής επιλογή και όταν μετά τον τραυματισμό του Μάτος ο Πεσέιρο άδειασε τα χαφ, έκανε το παιχνίδι να μοιάζει μουντιαλίτο και παρολίγο να χάσει το ματς. Ο Μουνιόθ πέρυσι ζητούσε επιθετικό και πέρασαν δύο μεταγραφικές περιοδοι και δεν βρέθηκε αυτο το «κάτι εξαιρετικό» που πάντοτε ψάχνουν στον Παναθηναικό. Μάντζιος και Παπαδόπουλος δεν απείλησαν όσο θα έπρεπε για τέτοιας σημασίας εντός έδρας ματς. Ο Μάντζιος ιδίως παρολίγο να σκίσει το καλτσόν.
 

– Ο Γκαλέτι δε χρειάζεται να ανησυχεί πώς θα δείχνει στα γεράματα του, φτάνει να δει τον lookalike του το Λεμονή. Ο οποίος sir Takis ανακάτεψε όταν έπρεπε την τράπουλα, δε δίστασε να αντικρύσει την οργή του Κοβάσεβιτς όταν τον αντικατέστησε με το Νέ (θαρραλέα αλλαγή) και εκμεταλεύτηκε σωστά το πολυεργαλείο Τοροσίδη. Αν πιστέψουν στο Λεμονή θα πάει καλά ο Ολυμπιακός.


– Ο Άντζας έχει μια τάση να επιδεικνύει το μεσαίο του δάχτυλο στους οπαδούς του Παναθηναικού όταν αυτοί του θυμίζουν το παρελθόν της γυναίκας του. Καλά ξηγιέται και μπορεί να γίνεται και αγαπητός στην ερυθρόλευκη εξέδρα. Στην εθνική ομάδα όμως, εκτός απο το ταλέντο και τη φόρμα ας αρχίσουμε επιτέλους να υπολογίζουμε και το ήθος των παικτών.
 

– Το replay με τον τραυματισμό του Λεοντίου είναι ανατριχιαστικό. Αν είχε πωληθεί κι ο Βύντρα μετά απο κανα μήνα στα μπακ του βάζελου θα έπαιζα εγώ αριστερά και δεξιά ο ειδήμων.
 

– Ο Κοβάσεβιτς είναι παιχτούρα και μεγάλη μορφή των γηπέδων.
 
 
 – Ήταν ένα δυνατό ενενηντάλεπτο που δε θα μείνει και στην ιστορία. Είχε όμως πολλές ιδιαίτερες στιγμές που θα συζητιούνται για καιρό.

——————-

(Και τώρα η άποψη του ειδήμων)

• Αγωνιστικά το ντέρμπι έδειχνε να κρίνεται στις στημένες φάσεις. Για να πούμε την αλήθεια κάποια στιγμή πίστεψα ότι ο Κασναφέρης είχε αποφασίσει να δώσει στις ομάδες από 10 στημένα γύρω από την περιοχή συν τα κόρνερ για να δούμε διαγωνισμό εκτελέσεων. Σε αυτόν τον άτυπο διαγωνισμό απόλυτος νικητής αλλά χωρίς αντίκρισμα και ουσία ήταν ο Ολυμπιακός. Γι αυτό, γενικότερα, κέρδισε και τις εντυπώσεις. Ίσως να έδειξε και πιο συγκροτημένη σαν ομάδα με κάποιο προσανατολισμό και σχέδιο στο παιχνίδι του. Σαφής προτίμηση σε ανάπτυξη από τα δεξιά, αξιοποίηση του Γκαλέτι, ρήγματα από τα πλάγια με το Λουα λουα, ήταν μερικά στοιχεία του παιχνιδιού του που είχε σχεδιάσει ο σερ Τάκης και προσπάθησε να τα εφαρμόσει στο γήπεδο σε μέτριο βαθμό βέβαια κάτι που είναι εύλογο λόγο το ότι ήταν πρώτο παιχνίδι και η ομάδα ήταν ανέτοιμη

• Από την άλλη ο Πεσειρο παρόλο που κέρδισε τις εντυπώσεις με το κουστουμάκι υψηλής ραπτικής που φορούσε και βέβαια δε συγκρίνονταν με το ντεμοντέ και άγουστο του Λεμονή δεν είδε την ομάδα του να καταθέτει στο γήπεδο αυτά που υποτίθεται ότι δούλεψε στη προετοιμασία του Ντέρμπι. Διάβαζα στο ρεπορτάζ ότι 3 προπονήσεις ολόκληρες έβαζε τους παίχτες να χτυπάνε στημένα και δοκίμαζε αμυντικά συστήματα για να αντιμετωπίσει το δυνατό χαρτί, όπως πίστευε και αποδείχτηκε κιόλας, του ολυμπιακού. Στον αγώνα ζήτημα αν ο Παναθηναϊκός απέκρουσε 2 από τα 11 στημένα του Ολυμπιακού, ενώ στην επίθεση ζήτημα αν δημιούργησε αναστάτωση στην αντίπαλη άμυνα σε πάνω από 3 στημένα που εκτέλεσε. Από την άλλη ακούγαμε συνεχώς ότι ο Πεσειρο είναι λάτρης του στρωτού ποδοσφαίρου με την μπάλα κάτω. Αυτό που είδα εγώ τουλάχιστον στο πρώτο ημίχρονο ήταν γιομες από την άμυνα προς τον Μαντζιο. Επίσης δεν είδα τον παναθηναϊκό να έχει κάποιο σχέδιο για να δημιουργήσει ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα. Σε αυτό βέβαια συνετέλεσε το γεγονός ότι Παπαδόπουλος και κυρίως Μαντζιος ήταν εκτός τόπου και χρόνου αποδεικνύοντας ότι η απώλεια του Σαλπιγγιδη ήταν σημαντική και ίσως να στοίχισε. Στη μάχη των πάγκων, εκτός από το ενδυματολογικό προβάδισμα του Πεσειρο, γενικά ο νικητής έστω και με μικρή διαφορά ήταν ο Σερ Τάκης.

• Εντύπωση μου κάνει ότι κρατήθηκε τελικά ενός λεπτού σιγής για τα θύματα των φωτιών. Σε αυτό βέβαια συνετέλεσε το γεγονός ότι η κερκίδα των οργανωμένων δεν ήταν γεμάτη από τα γνωστά-άγνωστα καλά παιδιά που σε διαφορετική περίπτωση σίγουρα θα έβρισκαν την ευκαιρία να πετάξουν κάνα αθώο συνθηματακι. Ίσως και να αποκτήσαμε πολιτισμό δε ξέρω ή να είχαμε στο γήπεδο πολλούς από την Πελοπόννησο. Λέω εγώ τώρα

• Δε το κρύβω ότι παίκτες τύπου Αντζα τους γουστάρω. Όταν βρίζει εν χορό το γήπεδο την μάνα σου δε ξέρω γιατί δε κρίνεται επαγγελματικό να τους απαντήσεις αναλόγως. Όλα αυτά περί επίδειξης ψυχραιμίας και αθλητικού πολιτισμού από την μεριά του παίχτη για να μην οξυνθούν τα πνεύματα τα ακούω βερεσέ. Απέναντι στη πρόκληση ο καθένας έχει το δικαίωμα να απαντήσει με πρόκληση και θα υποστεί και τις συνέπειες. Αυτό που με ενοχλεί είναι το καμουφλάζ, το μακιγιάζ στην πρόκληση. Κάνε μωρέ αντζα αγόρι μου το κωλοχερο και δείξε το επιδεικτικά και θα σε παραδεχτώ. Αυτό το ξύνω και καλά το κεφάλι μου με το μέσο προτεταμένο μου δείχνει ψευτομαγκια

• Καλύτεροι παίκτες από πλευράς ολυμπιακού λουα λουα, γκαλετι, Λεντεσμα και Κοβασεβιτς. Από πλευράς παναθηναϊκού ο Γκουμας και ο Λεοντιου τουλάχιστον μέχρι να τραυματιστει άσχημα το παλικάρι. Κρίμα γιατί φέτος μου έδειχνε δείγματα του ταλέντου του και μου άρεσε που έβαζε στοιχεία τσαμπουκά και θράσους στο παιχνίδι του που του έλειπαν

• Αυτό ήταν το ντέρμπι, ήρθε και έφυγε σαν ένα σεισμό μέτριας έντασης , σαν μια γκόμενα μέτρια που περνά στο δρόμο και κερδίζει για ΄λίγα δευτερόλεπτα το βλέμμα σου. Δεν είχε βαβούρα πριν την έναρξη του , δημιούργησε μικρές εντάσεις κατά την διάρκεια του και δεν έχει και πολλά να θυμάσαι αφότου τελείωσε. Αν κάποιος δικαιούταν τη νίκη ήταν ο γαύρος που είχε κανα 2 κλασσικές ευκαιρίες. Σε κάθε περίπτωση δικαιώθηκαν οι φωνές που δειλά δειλά ζητούν να μπει κλειδάριθμος στις κληρώσεις στο μέλλον και τα ντέρμπι να μπαίνουν σε πιο προχωρημένο στάδιο του πρωταθλήματος για να υπάρχει και κάποιο ενδιαφέρον ρε παιδιά

17 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Γυναίκα, Θρύλος, Κοβάσεβιτς, Ντέρμπι, Πεσέιρο, αντζας, Sir Τακης

Και του σπανού τα γένια, γίνονται

Η αλήθεια είναι οτι του σπανού τα γένια δε γίνονται, όμως με λίγη κόλλα και μια ψεύτικη γενειάδα μπορεί να ξεγελάσει αρκετό κόσμο, κυρίως αυτούς που πιστεύουν σε θαύματα.

Με την ίδια λογική μπορεί και ο Ολυμπιακός και φέτος να φτάσει ως τον τελικό του τσάμπιονς λιγκ, ξεπερνώντας για αρχή τα εμπόδια του τρίτου ομίλου.

Το βασικό στο τσάμπιονς λίγκ είναι να μη χάσεις το παιχνίδι απο νωρίς. Δηλαδή να μη χάσεις στην έδρα σου πρώτη αγωνιστική απο τη Ροζεμποργκ πχ.  Και ο Ολυμπιακός στην πρεμιέρα υποδέχεται τη σκληροτράχηλη Λάτσιο που δεν πείθει κανέναν πως μπορεί να καταφέρει κάτι καλό στην Ευρώπη κι όσοι την είδαν στο φιλικό με τον Παναθηναικό είπαν πως είναι ομάδα που μπορείς να την αντιμετωπίσεις, αν δεν αποβληθεί ο επιθετικός σου. Η Βέρντερ στα καλά της έχασε απο το βάζελο του Τόργκελε, του Κονσεισάο και του Μαλεζάνι. Πόσο μάλλον τώρα που οτι πούλησε τον Κλόζε. Και η Ρεάλ, εντάξει, είναι Ρεάλ – δύσκολα τα πράγματα.

Το πιο βασικό όμως στο Τσάμπιονς Λίγκ και γενικά όπου σου δίνεται η ευκαιρία να αγωνιστείς σε υψηλό επίπεδο είναι να δώσεις στον κόσμο σου κάτι να ελπίζει, ακόμα και αν δεν τα καταφέρεις.

υγ1. Να θυμάστε ποιος σας δίνει τις αποκλειστικότητες. Μόλις προχτές ο προπονητής τα είπε, πως ο Ολυμπιακός δεν κληρώνεται με ισπανικές ομάδες. Και φυσικά διαψεύστηκε θριαμβευτικά και το απόλαυσε.

υγ2. Στις στάχτες της καταστροφής, στο κλίμα των εκλογών και στη σύγχηση της αναβολής του πρωταθλήματος, η βία στα γήπεδα παραμονεύει. Αυτοί που περιμένουν πως και πως το Μιχαλάκη, τον Αντωνάκη και τα άλλα παιδιά, ευνοούνται απο το κλίμα απαξίωσης των αθλητικών γεγονότων και της ηρεμίας πριν το ντέρμπι.

antzas1.jpg646060_b.jpg20030112_pao-osfp3-2_mavrog-bottle.jpg

 

..έγραψε ο προπονητής και περιμένει με αγωνία το (απο ωρα σε ωρα) ποστ του ειδήμωνα

10 Σχόλια

Filed under Champions League, Θρύλος, Προβλεψεις, αντζας, επεισοδια