Category Archives: Μουρινιο

Ο οπαδός δεν έχει πάντα δίκιο (Φερερ+bonus Παπ)

Ο Τζεπέτο, ο ταβερνιάρης, ο λογιστάκος, ο Μεϊμαράκης, ο σωσίας του Γιώργου Παπαδάκη, ο monopoly man μας κουνάει μαντήλι. Ή εμείς του το κουνήσαμε, τέλος πάντων. Πριν όμως έρθω στο βασικό θέμα της αποτυχίας ακόμα ενος μεγάλου «διδασκάλου» της προπονητικής σε ελληνική ομάδα λέω να γυρίσω λίγο πίσω, στο καλοκαίρι του 2006.

Ιούνιος του 2006 λοιπόν.
Η θερμοκρασία κυμαίνεται στους 27-31 βαθμούς Κελσίου, οι άνεμοι πνέουν νεφελώδεις κι ο ποδοσφαιρικός πλανήτης ετοιμάζεται για το μουντιάλ της Γερμανίας. Στην Ελλάδα δύο είναι τα γεγονότα που κόβουν την ανάσα των οπαδών

α) Το ενδεχόμενο αποχώρησης του Δημήτρη Παπαδόπουλου απο τον Παναθηναϊκό.sportday_b.jpg

Αμόκ. Χαμός σε ραδιόφωνα και εφημερίδες. Φήμες περι ακατέβατου του μυτόγκα στις διαπραγματεύσεις, σενάρια για συμφωνία με τον Ολυμπιακό, ρεπορτάζ για το παρασκήνιο και αγωνία στις τάξεις των αιωνίων αντιπάλων. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού κατηγορούσαν τότε το Τζίγκερ για καβούρια, για διάλυση της ομάδας και άλλα τέτοια διαχρονικά. Δικαιολογημένα ίσως. Ο Κωνσταντίνου λίγο καιρό πριν πήρε το δρόμο για Πειραιά και το ενδεχόμενο να χαρίσει ο ΠΑΟ και τον παρτενέρ του στην επίθεση δεν το χώνευε εύκολα ο οπαδός.
Ο ίδιος οπαδός βέβαια σήμερα βρίζει την ώρα και τη στιγμή που ο Τζίγκερ τον κράτησε στην ομάδα, ξεχνώντας φυσικά την αντίδραση του εκείνες της μέρες.
Όποιος τότε έκρινε με κριτήρια οπαδικά και το ανήγαγε σε ζήτημα τιμής (να τον κρατήσουμε να μην μας τον πάρουν) κι όχι με ποδοσφαιρικά, φαίνεται σήμερα πως έκρινε λάθος.

β) Η πρόσληψη του Φερέρ στην ΑΕΚora_b.jpg

Δικαιολογημένος ενθουσιασμός. Ένας Ισπανός προπονητής με θητεία και επιτυχίες σε Μπαρτσελόνα και Μπέτις, δεν έρχεται και εύκολα στην Ελλαδίτσα. Και δεν είναι μόνο η καθαυτή πρόσληψη που πιστώθηκε ως επιτυχία του Ντέμη αλλά και το στενό πρέσινγκ που έκανε στο Φερέρ προκειμένου να τον πείσει. Προσωπική επιτυχία και τα σχετικά.
Φτάσαμε στη χθεσινη ημέρα, όπου ο Ντέμης αναγκάστηκε ή αποφάσισε να απολύσει το Φερέρ. Ο οπαδός σε αυτή την περίπτωση δεν έκανε λάθος το καλοκαίρι του 2006, αλλά ενδεχομένως να το έκανε τις τελευταίες μέρες που πίεσε για την απόλυση του Φερέρ.

Και φτάνω σε αυτό που θέλω να πω.
Τι ήταν?
Το ξέχασα ρε….

(μισό λεπτό να διαβάσω ξανά τα παραπάνω)

Όσιμ, Μαλεζάνι, Σόλιντ, Σάντος, Φερέρ, Μπένγκστον και τόσοι μα τόσοι ακόμα που ήρθαν στην Ελλάδα με τη φήμη του διδάσκαλου, του γνώστη της προπονητικής, του μάστορα επι των τακτικών θεμάτων, του κορυφαίου στη χώρα του, φύγανε χωρίς να καταφέρουν να χτίσουν την ομάδα που υποσχέθηκαν.
Τις περισσότερες φορές γιατί δεν κατάφεραν να το κάνουν σύντομα.

Δεν ταιριάζει στην Ελλάδα ο προπονητής που ζητάει πίστωση χρόνου και υπόσχεται μακρόχρονα πλάνα επιτυχίας. Για μένα, τον προπονητή της εξέδρας, ο Ντέμης έριξε τη χαριστική βολή στο πρότζεκτ «δουλειά σε βάθος χρόνου». Ο Ντέμης ήταν ο τελευταίος που πίστεψα πως μπορεί να στηρίξει έναν προπονητή ασχέτως αποτελεσμάτων.

Φυσικά δε λέω οτι όποιος υπόσχεται 5ετη πλάνα σημαίνει πως έιναι και σε θέση να τα υλοποιήσει, και καμία ομάδα δεν είναι σε θέση να ρισκάρει να χάσει 5 χρόνια με έναν αλμπάνη απατεώνα στον πάγκο της.
Αν όχι όμως ο Φερέρ τότε ποιός? Κανένας.

Ας μην ξαναπιστέψουμε λοιπόν ποτέ ξανά σε προπονητές που λένε πως θα κάνουν έργο και πως αυτό θα φανεί σε βάθος χρόνου. Το πιθανότερο είναι πως ζητάνε πίστωση χρόνου και άλλοθι για τις αποτυχίες τους. Η Ελλάδα απαιτεί προπονητή που θα φέρει επιτυχίες ΕΔΩ και ΤΩΡΑ.

Τι μας λες ρε προπονητή? Ήταν εκτος στόχων ο Φερέρ? Αν είναι έτσι, γιατί τότε απολύθηκαν και οι Σόλιντ, Σουμ που πήραν πρωταθλήματα?

Οκ, ισχύει κι αυτό. Καμιά φορά δε ξέρουμε τι θέλουμε. Ζητάμε μεν τις επιτυχίες, αλλά θέλουμε κι ένα στάνταρ απόδοσης, να βλέπουμε και λίγη μπαλίτσα. Κι ορισμένες φορές είναι δύσκολο να μας πιάσει κανείς στο τί εννοούμε επιτυχία.

Συμπέρασμα: η πίεση των οπαδών προς τις διοικήσεις δεν δείχνει πάντα τη σωστή κατεύθυνση. Χρειάζεται να υπάρχει κάποιος να αποφασίζει χωρίς να ακούει τους απο δω κι απο κει, να παίρνει το ρίσκο να χλευαστεί και να αποδοκιμαστεί. Και πάνω απ όλα. Να στηρίζει προπονητές που αποδεικνύουν την αξία τους ΤΩΡΑ.

9 Σχόλια

Filed under πρωτοσελιδα, Απόψεις, ΑΕΚ, Αλκέτας Παναγούλιας, Μπάγεβιτς, Μουρινιο, Ντεμης, Σέρα Φερρέρ, Τζιγκερ, Sir Τακης

Μια αλεπού στην αγορά

μουρινιο

 Απο τη λύση της συνεργασίας μεταξύ Μουρίνιο και Τσέλσι, ζημιωμένη βγαίνει η αγγλική ομάδα. Μην τρελαθούμε βέβαια, τσέλσι υπήρξε και προ μουρίνιο και θα υπάρχει και μετά, ακόμα και όταν τα χοντρά λεφτά του Αμπράμοβιτς σταματήσουν να ρέουν. Το δρόμο προς την επιτυχία ίσως το βρει και με άλλο προπονητή, τη λάμψη όμως της πρωτοκλασάτης ομάδας την έχασε ανεπιστρεπτί.

Ο Μουρίνιο δεν είναι τυχαία πρώτο όνομα στην αγορά των προπονητών αυτή τη στιγμή. Δεν είναι οι τίτλοι, δεν είναι τόσο η μαεστρία του στην τακτική και η ικανότητα στην οργάνωση ομάδων. Είναι το εκκεντρικό του χαρακτήρα του, είναι η ισχυρή του παρουσία που ξυπνάει σε οπαδούς και αντιπάλους δυνατά πάθη. Θυμίζει ένα μπάγεβιτς σε μεγαλύτερη κλίμακα (και σε διαφορετικό περιβάλλον). Αν σύντομα καταλήξει στην Ισπανία και στη Μπαρτσελόνα, όπου φημολογείται πως ο Ράικαρντ μετράει μέρες, ακόμα και στο πρώτο αυτό εμπορικό όνομα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, θα λέμε « η μπαρτσελόνα του Μουρίνιο«.

Λίγη σημασία έχει τελικά πού θα πάει. Ο Μουρίνιο δε θα κερδίζει για πάντα, ούτε θα είναι σε μεγάλες ομάδες μέχρι τα βαθιά γεράματα του.  Πολλοί στο αγγλικό ποδόσφαιρο θα πουν πως χάρηκαν που φεύγει. Σύντομα όμως θα διαπιστώσουν πως τους λείπει. Και είναι τυχερή η ομάδα που θα τον αποκτήσει ως προπονητή της. Όχι γιατί θα έχει βέβαιη επιτυχία, αλλά γιατί θα δώσει τη χαρά στους οπαδούς της να ζήσουν τις μεγάλες στιγμές που χαρίζουν οι λίγες, μεγάλες προσωπικότητες του αθλητισμού.

 ..φαν του Μουρίνιο και του Γιώργου Κωστίκου ο προπονητής της εξέδρας

4 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Μπάγεβιτς, Μουρινιο