Category Archives: Εθνικη

Η ατυχία του να είσαι Γκατούζο

Οι σκληροτράχηλοι παίχτες, οι ανθεκτικοί αόρατοι τοίχοι με τα ακούραστα πνευμόνια και τις τεράστιες αντοχές. Δεσπόζουν στα χαφ. Κόβουν, ράβουν, καλύπτουν όλα τα κενά, τρέχουν μέχρι το ενενηκοστό τέταρτο λεπτό, κάνουν ανελέητα τάκλιν.

Είναι ο αντίθετος πόλος των ντελικάτων. Αυτών που με μια ενέργεια τους σε ταξιδεύουν. Αυτών που σου χαρίζουν κάτι να θυμάσαι. Μια μαγική τρίπλα, ένα βολέ στην κίνηση που πάει δοκάρι και μέσα. Που τους βλέπεις να καλπάζουν πάνω στη γραμμή με τη μπάλα κολλημένη στα πόδια και σηκώνεσαι απο την καρέκλα σου, πετάς τον πασατέμπο και νιώθεις την καρδιά σου να χτυπάει απο δυνατή ευχαρίστηση. Σε ένα κόσμο απο αποκλειστικά ταλαντούχους ποδοσφαιριστές, θα τα ‘χαμε παρατήσει και θα παίζαμε σκάκι. Είναι η σύγκριση όμως, η αντίθεση που δίνει τη γοητεία. Ο σκληρός και άτεχνος απέναντι στον ευαισθητούλη παιχταρά. Ποιος θα νικήσει?

Στο αποτέλεσμα συνήθως νικάνε οι σκληροτράχηλοι παίχτες. Σε φτάνουν στο σημείο να έχεις κατακτήσει ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και να νοσταλγείς εποχές που έτρωγες 4-5 γκολ, αλλά έβλεπες και μία τρίπλα ρε αδερφέ. Στις εντυπώσεις σε βάθος χρόνου κερδίζουν οι ντελικάτοι.

Essere Gattuso

Ο Τζενάρο Γκατούζο. Το κακό παιδί που θα σκάσει κάθε αντίπαλο στο πρέσινγκ. Το αναντικατάστατο μηχανάκι της Ιταλίας. Σίγουρα, θα τον θυμόμαστε στο μέλλον και θα τον αναφέρουμε ως παράδειγμα ενός ακούραστου εργάτη, ενος αδαμάντινου χαρακτήρα που μεταμορφωνόταν στο γήπεδο και έτρωγε όποιον τολμούσε να τον τριπλάρει. Θα το συγκρίνουμε με νεότερους. Θα κερδίζει πάντα στη σύγκριση.

Όμως όταν θα προσπαθούμε να θυμηθούμε μια καλή του στιγμή θα κολλάμε. Δε θα βρίσκουμε πρόχειρα παραδείγματα και τότε θα έρχεται κάποιος και θα μας θυμίζει τότε που στην προετοιμασία για το ματς με τη Γεωργία έκανε πίσω βήματα και  έπεσε στην τρύπα του πάγκου της ομάδας του. Και έσπασε το χέρι του. Γιατί είναι ο Γκατούζο.

..προπονητής της εξέδρας

Advertisements

18 Σχόλια

Filed under Ball boy, ταλέντα, Βύντρα, Γκατουζο, Εθνικη

Κάνε κι εσύ μια ανασκόπηση Euro, μπορείς

Η εθνική έβγαλε την υποχρέωση του Euro 2008 και επιστρέφει στην πατρίδα χωρίς να πιεί καφέ βιενουά και κουβαλώντας στις αποσκευές της (τρελό κλισέ) την σοφία που προσφέρει η πτώση απο τα (πολύ) ψηλά στα (αναπάντεχα πολύ) χαμηλά. Καθώς πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν για αυτή την ομάδα και τους παίχτες, έρχεται η ώρα των αναγνωστών (όσων ηρωικών αντέχουν ακόμα) του δεξιού μπακ να απαντήσουν ανεπηρέαστοι απο δημοσιογραφικές χιλιοειπωμένες κοινοτυπίες την δική τους γνώμη.

Και θέτω τα εξής ερωτήματα – καυτές πατάτες:

1. Ποιός ήταν κατά την άποψη σας ο χειρότερος παίχτης της Ελλάδας στη διοργάνωση?

-Ο Νικοπολίδης, που με τα καθοριστικά γκολ που δέχτηκε μάλλον καταδίκασε την Ελλάδα που έτσι κι αλλίως δεν έδειχνε να την πολυ-παλεύει?

-Ο Λυμπερόπουλος, ο άνθρωπος χωρίς κανένα τιτλο κίνητρο?

-Ο Κατσουράνης, ο μάστορας της λάθος πάσας με τη δυσανάλογη για την ηλικία του ποδοσφαιρική συμπεριφορά συνταξιούχου?

-Ο Τζόρβας, επειδή δεν κατάφερε να είναι καλύτερος απο τον Αντώνη?

-Ο Αμανατίδης, που έστελνε τη μπάλα αντι στο πλεχτό, στο Σάββα-καφε στην εξέδρα?

2. Ποιός ήταν ο καλύτερος παίχτης της Εθνικής?

-Ο Χαριστέας, που κέρδισε 4 ακόμα συμβόλαια σε ομάδες της Ευρώπης?

-Ο Καραγκούνης παρότι πολύ κουρασμένος (κατα Βερνίκο)?

-Ο Γκούμας?

-Ο πολύ-σκληρος-για-να-πεθανει Κυργιάκος?

-O ανυπέρβλητος Vyntra 11?

3. Ποιοί παίχτες μπορούν να βοηθήσουν άμεσα την ομάδα να σταθεί σε υψηλό επίπεδο?

αναπτυξτε ελεύθερα το θέμα σε 200 το πολύ λέξεις

4.  Πόσο εμπαθείς αντέχετε να γίνετε με μια ομάδα που σας πρόσφερε την απόλυτη χαρά? Τι ρίγος συγκίνησης διαπερνάει το κορμί σας όταν διαβάζετε τα παρακάτω?

«Κερδίζουμε το κόρνερ. Βλέπω το ρολόι. Γράφει 14.36. Λέω «Τώρα να μπει, τώρα να μπει». Και μπήκε. Δεν έχω ξανανιώσει έτσι. Βάζω το γκολ και τρέχω. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι φίλησα τη βέρα μου και πήδηξα πάνω στους υπόλοιπους. Ο Κολίνα σφυρίζει το τέλος. Δε μπορώ να χωρέσω στο κορμί μου τόση χαρά. Ξεχειλίζει. Πάω στην εξέδρα να βρω τη γυναίκα μου. Τη βλέπω να κλαίει. Την αγκαλιάζω. Είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα δω και μετά τα πανηγύρια στα αποδυτήρια. Μου φωνάζει: «Τι έκανες, τι έκανες!»»

η απάντηση είναι προαιρετική

(το απόσπασμα το βρήκα στο feeling minnesota που το βρηκε ολόκληρο εδώ)

9 Σχόλια

Filed under Εθνικη

Ποιός απαρνήθηκε την εθνική?

Τα είχα φτιάξει όλα υπέροχα μέσα στο μυαλό μου. Κοκα κόλες να παίζουνε πολλές, παγωμένες μπύρες σε κουτάκι αλλά και σε βαρελάκι, πίτσες σπέσιαλ με μπέικον, ζαμπόν και τυριά –  έβαλα και μία με ανανά για το κάτι διαφορετικό. Μετρούσα ώρες για το ματς της εθνικής με τη Ρωσσία όπου όλη η παρέα θα μαζευόταν για παρακολούθηση του ποδοσφαρικού υπερθεάματος με συνοδεία ακραίας κατανάλωσης φαγητού και ποτών. Είχα διαβεβαιώσει τον εαυτό μου πως θα γινόταν πανικός.

Και έφτασε η ώρα. Πήρα τηλέφωνο τον ειδήμων για τα διαδικαστικά, η απάντηση του όμως με άφησε αμίλητο στο ακουστικό «ε, ξέρεις τελικά δε θα το δω το ματσάκι γιατί ε, σάββατο είναι, θα πάμε σε ένα έργο γερμανικό που παίζεται αφού ξέρεις πως είμαι σινεφίλ ρε συ, μη με πιέζεις τώρα».

Έπεσα απο τα σύννεφα αλλά δεν πτοήθηκα. Αμέσως πηρα τηλέφωνο το Βαγγέλα που έχει παίξει και μπάλα σε υψηλό επίπεδο σε μουντιαλίτο στο Ρέντη. «Δε θα μπορέσω σήμερα γιατί έχω επέτειο με την κοπέλα μου και θα κάτσουμε να δούμε το Νότινγκ Χίλλ και να κάνουμε αγκαλίτσες»

Ανάλογη απάντηση απο το Νάσο, που κάποτε τον λέγαμε «το λιοντάρι της κερκίδας». Θα πήγαινε νωρίς το πρωί για κυνήγι και ήθελε να την πέσει νωρίς. Τον παρακάλεσα τουλάχιστο να πει στον ξαδερφό του, αλλά ήθελε να δει λεει το Λαζόπουλο στην επανάληψη γιατί τον είχε χάσει την Τρίτη. Ο κουμπάρος του απο την άλλη έχει φύγει τριήμερο στα νησιά.

Αποκούμπι μου ο Μπάμπης. Ο ξερόλας αυτός της μπάλας, θα τον δελέαζα σίγουρα με τα φαγητά και τα ποτά, ήμουν αποφασισμένος να τα πληρώσω όλα εγώ, του έταξα και 3 λίτρα παγωτό κι ας τον ακούω να κάνει πιο εκνευριστικά σχόλια κι απ το Θεοφιλόπουλο. «Ρε φίλε απ τη στιγμή που εμείς έιμαστε στους καναπέδες και στις εξέδρες είναι ο Ζαχαράτος, τί να δεις απο την εθνική? » ηταν η απάντηση του πριν μου το κλείσει στα μούτρα.

 

 

Που οδεύουμε? Που οδηγείται αυτή η κοινωνία? Οι ορκισμένοι ποδοσφαιρόφιλοι προτιμάνε κάθε λογής άλλη ασχολία απο το να δούνε το κρίσιμο ματς της Εθνικής μας «αγαπημένης»?

(ο τόνος της φωνής χαμηλώνει, σκοτάδι πέφτει κι ένα χαμηλό βιολί παίζει νοσταλγικά)

Θα καθίσω μόνος μου σήμερα στον καναπέ, φορώντας τη φανέλα του Στέλιου Βενετίδη και θα τα φάω όλα μόνος μου. Θα σκάσω απ το φαγητό. Η μπύρα θα μου τρέχει απο το στόμα. Αλλά θα είμαι εκεί για το ποδόσφαιρο ρε γαμώτο. Ο δωδέκατος παίχτης της γιγαντοαφίσας στην Κηφισίας, εγώ. Ο πιο πιστός οπαδός.

..προπονητής της εξέδρας

13 Σχόλια

Filed under Εθνικη

Tι έγινε ρε παιδιά…?

πρώτα πρώτα δεν είναι καν σουηδός

αυτός δεν ήταν τραυματίας?

18 Σχόλια

Filed under τσουκου τσουκου, Εθνικη, Μαστροκωστα

Το πλιάτσικο του πειρατικού

Ο Βασκο Ντα Γκάμα ήταν Έλληνας.

Και ο Μαρκς & Σπένσερ ήταν Έλληνας. Και ο Χάινεκεν κι ο Βονταφον. Και ο Μάστερκαρντ και πολλοί άλλοι. Το πειρατικό της Εθνικής μας, ξαμόλησε τους επιβάτες του για πλιάτσικο στην αγορά κι αυτοί σαν άξεστοι και αχόρταγοι αγροίκοι κατασπάραξαν ότι βρήκανε μπροστά τους. Θεμιτό. Ότι αρπάξουμε τώρα που είμαστε ακόμα πρωταθλητές ευρώπης και οι χορηγοί μας παρακαλάνε.

Εξυπηρετεί κι η διαφήμιση το σκοπό της. Μπουχτίζει ο Έλληνας απο Εθνική. Βλέπει τις ίδιες και τις ίδιες φάτσες στην τηλεόραση και σε γιγαντοαφίσες καθώς οδηγεί, ακούει συνεχώς το Χελάκη και το Βερνίκο να ουρλιάζουν υστερικά, συνηθίζει το μάτι του σε στέψεις και κούπες με καφέ βιεννουά, αρχικά αδημονεί για πανηγυρισμούς και αγγελικά γκολ, νιώθει περηφάνεια και έγερση.

Σταδιακά όμως με την επανάληψη αρχίζει και χτυπάει αντίθετα στην ψυχολογία του και εύχεται να φάμε όσο πιο πολλά γκολ γίνεται για να μην ξαναδει τη γιαγιά του Χαριστέα σε ζωντανή σύνδεση απο το χωριό και να μην αναγκάζεται να ανέχεται το καπελλάκι Βόνταφον του Γιαννακόπουλου κολλημένο στο κεφάλι του. Πάντοτε ήταν ελκυστική η αποκαθήλωση των ειδώλων.

Δε γαμιέται. Ας φάμε όσα φάμε κι ας μην το πάρουμε και το (τιμημένο) κύπελλο. Ακόμα και σε απευχόμενους διασυρμούς θα μου είναι αρκετή η ειλικρινής απογοήτευση του Καραγκούνη, η περήφανη χειραψία του Ρεχάγκελ στο νικητή, η ψευδαίσθηση οτι μπορούσαμε να ξανά ανατινάξουμε τη λογική. Άλλωστε.. We ‘ll always have Portugal.

13 Σχόλια

Filed under Εθνικη

Petition to make Rehhagel call Sotiris Ninis on Euro 2008

Ι bet i can find 1,000,000 members και τα σχετικα..

άντε, κάντε κανα γκρουπ εκει στα facebook που γράφεστε.. όλα απο εμάς τα περιμένετε?

11 Σχόλια

Filed under Εθνικη, Νίνης

Η βαλίτσα του «Ιέρο»

Τελικά ο Στολτιδης δεν έκανε την έκπληξη και έθεσε εαυτόν εκτός εθνικής. Ήταν κάτι που όλοι περιμέναμε και έτσι δεν μας αιφνιδίασε . Δεν θα εξετάσω τους λόγους που τον ώθησαν σε αυτή την απόφαση γιατί έχουν υποθεί πολλάκις στο παρελθόν και στο κάτω κάτω δε με ενδιαφέρουν ( κακό ή καλό –όπως το πάρει κάνεις- δικό του). Αυτό όμως που μου προκάλεσε έκπληξη είναι η όλη παρουσία του παίχτη στο αεροδρόμιο.

Θυμίζω ότι ο «ιερο» πήγαινε με σκοπό να ζητήσει από τον Οτο την εξαίρεση του από τα φιλικά. Ήταν μια ειλημμένη απόφαση και όχι κάτι που του ήρθε ουρανοκατέβατο στη διάρκεια της διαδρομής προς το Ελ Βενιζέλος. Σκάει μύτη λοιπόν ο παίκτης του Ολυμπιακού με βαλίτσα και κόκκινο μπλουζάκι σε στυλ χαβανέζικο ή έστω σκειταδικο. Αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι φορεί το μπλουζάκι γιατί πιστεύει ότι η εξαίρεση του θα γίνει δεκτή και δε χρειάζεται να φορέσει αθλητική επίσημη περιβολή (κουστουμάκι άθλιο σε μπλε αποχρώσεις) όπως προβλέπεται. Προς τι όμως η βαλίτσα? Ήταν άδεια ? Είχε τα απαραίτητα? Την πήρε για το θεαθήναι ? Μήπως πίστευε ότι υπήρχε η πιθανότητα έστω και μικρή να του ζητήσει ο Οτο τελικά να μείνει και πήρε μαζί του κανονικά ότι χρειαζόταν για το ταξίδι? Αν δεχτώ ότι το τελευταίο ερώτημα έχει καταφατική απάντηση γιατί δεν ακολουθησε όλο το προβλεπόμενο ντρες κοουντινγκ και δεν φορούσε το κουστουμάκι. Δηλαδή αν του έλεγε ο Οτο « Ιερο σε χρειάζομαι , είσαι παιχταράς , συγγνώμη που σε αγνοούσα τόσα χρόνια, έλα να μας βοηθήσεις» θα πήγαινε στη τουαλέτα του αεροδρόμιου να αλλάξει ρούχα?

Περίεργα πράγματα. Λίγο οξύμωρη η συμπεριφορά του Ιερο στο αεροδρόμιο. Περίμενε τελικά το όχι του Ρεχαγκελ? Ήταν σίγουρος πως θα αποκλειστεί? Τότε πως εξηγείται αυτή η αντίθεση βαλίτσας-μπλούζας. Με λίγα λόγια Ιεροκλή «φοράς την μπλούζα γιατί έτσι κι αλλιώς πιστεύεις ότι το θέμα είναι τυπικό και θα φύγεις από το αεροδρόμιο αλλά γιατί κουβαλάς βαλίτσα ρε αδελφέ αφού είσαι σίγουρος?». Νομίζω ότι το ερώτημα που πρέπει να μας βασανίζει είναι τι σκατά περιείχε αυτή η βαλίτσα……χμ!

Πιθανότητες.

1. Ήταν άδεια σαν τα όνειρα του αθλητή με την εθνική ομάδα

2. Γεμάτη με ψώνια από τα μαγαζιά του αεροδρόμιου (ασύμφορο γιατί χωρίς μπορντινγκ πας δε πας μέχρι τα ντιούτι φρι)

3. Ήταν η βαλίτσα του Φάνη Γκέκα που είδαμε να τον ασπάζεται στα πλάνα της τηλεόρασης και απλά έκανε εξυπηρέτηση να την πάρει μαζί του επειδή περίσσευε στον Φάνη και έβγαινε υπέρβαρος

4. Του έδωσε ο Οτο οριστικά την βαλίτσα στο χέρι

5. Την έκλεψε

6. Η βαλίτσα ήταν γεμάτη με τα πριμ του Κοκκαλη και φοβάται να την αφήσει από τα μάτια του.

…ειδήμων

6 Σχόλια

Filed under Αεροδρόμιο, Εθνικη, Ιέρο, Οτο