Category Archives: Βρυζας

Το σκληρό reality της ΑΕΚ (Πράξη τρίτη: love bites)

Θεατρικό έργο: Το σκληρό reality της ΑΕΚ (Σε τέσσερις πράξεις)
(Μια θεατρική εποποιία από το δεξί μας μπακ)

Πράξη τριτη: love bites

(Πράξη πρωτη εδω)

(Πραξη δευτερη εδω

Ήρωες

Ντούσαν Μπάγιεβιτς (Ντούσαν): Σερβοελληνας προπονητής. Συμμετέχει στην εκπομπη της τηλεορασης Love bites προς αναζήτηση του νέου του ποδοσφαιρικού αμόρε.

Σωκράτης Κόκκαλης (Σωκράτης)
: Πρόεδρος ΠΑΕ Ολυμπιακός. Διαγωνίζεται στο σόου για την καρδιά του Ντούσαν

Σοφοκλής Πιλαβιος (Σοφοκλής)
: Πρόεδρος της Ελληνικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου. Διαγωνίζεται και αυτός για την καρδιά του Πρίγκιπα

Ζήσης Βρίζας (Ζήσης) : Πρόεδρος ΠΑΕ Παοκ. Άλλη μια συμμετοχή στο διαγωνισμό.

Νικόλας Πατέρας (Νικόλας)
: Πρόεδρος ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Ένας ακόμα διαγωνιζόμενος προς κρίση του Σερβοελληνα Προπονητή

Αφηγητής: Ανώνυμη φωνή του παρουσιαστή της εκπομπής

Μπάτλερ: Μπάτλερ

Σκηνικό: Η κάμερα και ο προβολέας παραμένουν στην ίδια θέση με αυτή της πρώτης πράξης, τώρα στο προσκήνιο ένα μεγάλο τραπέζι αριστοκρατικό με ένα κηροπήγιο στη μέση , ακριβά σερβίτσια και δυο αναπαυτικές γοτθικού στυλ καρέκλες αντίκρυ. Ένας μπάτλερ στην δεξιά άκρη του μακρόστενου ορθογωνίου τραπεζιού σερβίρει. Τη μια θέση την καταλαμβάνει ο Μεγάλος Κριτής , το πολύτιμο έπαθλο του διαγωνισμού, ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς, που κάθεται στητός και περήφανος καθώς παίζει συνεχώς με το κομπολόι από πολύχρωμο κεχριμπάρι. Στην άλλη θέση αντικριστά θα καθίσουν εναλλάξ οι διαγωνιζόμενοι. Στο Φόντο, παράλληλα με το τραπέζι, μια σειρά από στασίδια από σπάνιο ξύλο και χρυσοκέντητα μαξιλάρια στη βάση τους . Ο προβολέας ανοίγει , το λαμπάκι της κάμερας στο ον. Ακούγεται η φωνή του αφηγητή

-Αυλαία ανοίγει-

Σκηνη 1η

Αφηγητής- Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς 59 ετών είναι προπονητής και πρίγκιπας. Του αρέσει το τένις, ο Μπρεγκοβιτς και το σαβουάρ βιβ. Έχει προβλήματα με τη σχέση του , την ΑΕΚ, και ψάχνει αντικαταστάτη. Πιστεύει ότι ο έρωτας και η καλή μπάλα περνούν από το στομάχι. Αντίκρυ του στο μεγάλο τραπέζι μας θα καθίσουν εναλλάξ οι Σωκράτης Κόκκαλης, Νικόλας Πατέρας, Ζήσης Βρίζας και Σοφοκλής Πιλαβιος που θα του μαγειρέψουν πιάτα της επιλογής τους σε μια προσπάθεια να κερδίσουν την συμπάθεια του και την υπογραφή του.

– Παύση , Ο Σωκράτης Κόκκαλης παίρνει θέση απέναντι από τον Ντούσαν, οι υπόλοιποι βολεύονται στα στασίδια –

Αφηγητής – Πρώτος διαγωνιζόμενος ο Σωκράτης, 70αρης πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Είναι γλεντζές και χωρατατζής ενώ του αρέσει το καλό φαγητό. Ο Σωκράτης έχει ετοιμάσει για το Ντούσαν μια εκλεκτή γαστρονομική πρόταση. Συκωτάκια με σάλτσα ανανά και ντρεσινγκ χαβιάρι Κανάριων Νήσων. Για να δούμε ποιες θα είναι οι εντυπώσεις του Σερβοελληνα προπονητή. Κατά τη διάρκεια του δείπνου , οι αντίπαλοι του Σωκράτη θα παρακολουθούν και θα μπορούν να σχολιάζουν ότι θεωρούν άξιο σχολιασμού

Σωκράτης- Λοιπόν πως σου φαίνεται φίλε μου το πιάτο, χο χο! (μάτια ορθάνοικτα, πρόσωπο χαρωπό, εύθυμο)

Ντούσαν- Πλούσιο δε λέω, καλό το χαβιάρι Κανάριων νήσων αλλά το συκωτάκι μου φαίνεται λίγο μπαγιάτικο, κάπως ξαναζεσταμένο…..

Σωκράτης- Χο χο! Ε και τι έχει το ξαναζεσταμένο φαγητό? (νεύμα γεμάτο υπονοούμενα)

Ντούσαν- Ε τρίτη φορά στο Λιμάνι? Μου κάθεται βαρύ στο στομάχι… δε ξέρω

Σωκράτης- Ενώ τρίτη φορά στην ΑΕΚ ήταν καλά ε? χοχο!

-Μικρή παύση-

(Ο Νικόλας Πατέρας σχολιάζει τη δήλωση του Σωκράτη στον έτερο διαγωνιζόμενο Σοφοκλή. «Χμ! εριστικός ο Σωκράτης. Θα το χάσει το κελεπούρι»…. Ο Σοφοκλής απανταει με καταφατικό νεύμα της κεφαλης)

Ντούσαν – Ρε Σωκράτη το δοκιμάσαμε πριν χρόνια και τι καταλάβαμε. Κάθε φορά που τα έβαζα με τα βραζιλιάνικα παιδιά σου μου έδειχνες την πόρτα της εξόδου. Πόσες ευκαιρίες να δώσω σε αυτή τη σχέση… Αλήθεια γιατί επιμένεις?

(Ο Νικόλας Πατέρας πετάγεται και πάλι να σχολιάσει τη δήλωση του Σωκράτη στον έτερο διαγωνιζόμενο Σοφοκλή. «Ω! Τι του είπε το παλικάρι»…. Ο Σοφοκλής απανταει με καταφατικό νεύμα της κεφαλης)

Σωκράτης- Είσαι η αδυναμία μου χοχο! (βλέμμα μεθυστικό τρεκλίζει)

Ντούσαν- Τελοςπαντων (ένδειξη μικρής αμηχανίας) Σωκράτη ευχαριστώ για το γεύμα. Ήταν υπέροχο. Τώρα θα σου δώσω μια μικρή κάρτα με τις παρατηρήσεις μου

(Σωκράτης αποχωρεί από το τραπέζι. Ανοίγει με ύφος ανυπομονησίας το γράμμα και διαβάζει ρουφώντας με αγωνία και προσοχή κάθε λέξη)

« Σωκράτη μου, είσαι μεγάλος παράγοντας και το ξέρεις. Το φαγητό σου ήταν καλό σε γενικές γραμμές και η παρουσία σου πληθωρική όπως πάντα. Βαθμός: 8»

( Ο Ζήσης Βρίζας παίρνει θέση απέναντι από τον Ντούσαν. Σωκράτης κάθεται στο στασίδι για να παρακολουθήσει μαζί με τους άλλους το δείπνο)

Αφηγητής- Ο ζήσης πρώην ποδοσφαιριστής και τεχνικός διευθυντής της ΠΑΕ Παοκ προβιβάστηκε στη θέση του Πρόεδρου. Είναι ζυγός με ωροσκόπο λέων και του αρέσει η τηλεόραση και ο κινηματογράφος. Ετοίμασε για το Ντούσαν σπιτική τυρόπιτα με άνηθο και γαρνιτούρα τρίγωνα πανοράματος. Σπάνιος συνδυασμός … για να δούμε

Ζήσης- Ντούσαν είσαι ευχαριστημένος από το φαγητό. Θα ήθελα να ακούσω με προσοχή τις παρατηρήσεις σου (μετρημένος, σοβαρός ακροατής)

Ντούσαν- Κοίτα Ζήση η τυρόπιτα ήταν αποδεκτή αλλά αλμυρή. Πιο αλμυρό όμως είναι το κασέ του Ντούσαν δε νομίζεις?

Ζήσης- (ξεροκαταπίνει, πίνει λίγο νερό)….. χμ! αυτό θα το δούμε….

(Ο Νικόλας Πατέρας σχολιάζει τη δήλωση του Ζήση στον έτερο διαγωνιζόμενο Σωκράτη. «Χα! Στριμώχτηκε ο μικρός….»…. Ο Σωκράτης απανταει με το γνωστό του γέλιο)

Ντούσαν- Ήμουν στο Παοκ παλιά και ξέρω Ζήση …. Όταν ήσουν ακόμα παίκτης ο Ντούσαν έδινε τίτλους στον δικέφαλο αλλά παίκτες χρήμα που ζητούσε δεν έβλεπε….. Είμαι ακριβός εγώ!

Ζήσης- (δείχνει διστακτικός- παύση-) ….. Έχουν αλλάξει τα πράγματα τώρα…. Ναι έχουν αλλάξει ….χμ… λοιπόν ένα τρίγωνο πανοράματος για ντεσερτ? (παίρνει ύφος επαίτη)

( Ο Ντούσαν κάνει μια μπουκιά το γλυκό, με την κόκκινη πετσέτα αφού την διπλώνει στην μέση σκουπίζει με χάρη και ευγένεια το στόμα του εφαπτωντας ανεπαίσθητα το εσωτερικό της με την στοματική του κοιλότητα, ταυτόχρονα δίνει το γράμμα με τις παρατηρήσεις στον Ζήση, εκείνος παράμερα και μόνος διαβάζει το γράμμα)

« Ζήση μου είσαι μικρός και χαριτωμένος. Το μέλλον είναι μπροστά σου. Το φαί σου ήταν ωραίο. Εύχομαι καλή πρόοδο. Βαθμός: 7,5»

(Έρχεται η σειρά του Νικόλα να δειπνίσει με τον Ντούσαν)

Αφηγητής- Ο Νικόλας Πατέρας είναι πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Του αρέσει η θάλασσα , είναι συλλέκτης κοριών και απεχθάνεται τη ξυριστική μηχανή. Ετοίμασε για τον Ντούσαν ένα κοκτέιλ θαλασσινών. Ψητές γαρίδες με καβουρδισμένο ιππόκαμπο σε σάλτσα από χυμούς φρούτων της θάλασσας. Εντυπωσιακό!
Νικόλας- Το φαγητό μου έχει άρωμα της θάλασσας. Μυρίζει αλμύρα. Για πες μου , έζησες μια γαστρονομική απόλαυση ή όχι? (τεντώνεται στη θέση του με σιγουριά)

Ντούσαν- Ακούγεσαι Σίγουρος Νικόλα….. Ο Ντούσαν όμως είναι αυστηρός κριτής….. (κλείνει το μάτι )

Νικόλας- Κοίταξε Ντούσαν μου. Έχω βγει νικητής, σαν κάλος καπετάνιος, από κάθε λογής φουρτούνα, ε δε πρόκειται να χάσω αυτή τη δοκιμασία από ένα γερασμένο παράγοντα, από τον Σοφοκλή που δε θα σταθεί εμπόδιο και από ένα παιδάκι σαν το Ζήση…. Λέγε πόσα θέλεις?

( Ο Σωκράτης σχολιάζει θυμωμένα στο Σοφοκλή « Τι είναι αυτά που λέει ρε! Ο Πατέρας είναι αυτός που προκαλεί κύριε Πιλαβιε»…. Ο Σοφοκλής απανταει με καταφατικό νεύμα της κεφαλης)

Ντούσαν- Νικόλα ακούγεσαι και δείχνεις σίγουρος για τις ικανότητες σου αλλά και με το προκάτοχο σου τον ραλίστα που φλερτάραμε χρόνια τελικά δεν έδεσε η σάλτσα στο τέλος…

Νικόλας—Ε άλλο τώρα …. Τώρα είμαστε πολυμετοχικοί

Ντούσαν- Ναι δε λέω αλλά ο Ντούσαν δε τα φέρνει πέρα με ένα πρόεδρο , πως θα τα φέρει με πολλούς?

-Μεγάλη παύση –

( Ο Νικόλας αποχαιρετά τον Ντούσαν αφού λάβει και αυτός το γράμμα με τις παρατηρήσεις του. Θα το διαβάσει με μια δόση αυτοπεποίθησης)

«Νικόλα έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου και δεν είναι κακό. Έξαλλου έχω και εγώ για τον δικό μου. Το πιάτο σου ήταν θεσπέσιο, ιδίως ο καβουρδισμένος ιππόκαμπος. Είσαι ευχάριστη παρέα. Βαθμος:8»

( Ο Σοφοκλής παίρνει θέση. Είναι ο τελευταίος διαγωνιζόμενος)

Αφηγητής- Ο Σοφοκλής είναι Πρόεδρος της ΕΠΟ. Είναι τοξότης με ωροσκόπο κριό και του αρέσει το γκολφ και η Βαλερια Χριστοδουλιδου. Θα προσφέρει στο Ντούσαν το βασιλικό γεύμα μιας παραδοσιακής φασολάδας σοταρισμένη σε βούτυρο και βαλσαμικο . Πως θα κρίνει το φαγητό ο εκλεκτός Πρίγκιπας?

Σοφοκλής – Σας ζήτω συγγνώμη για το φτωχό πλην τίμιο έδεσμα αλλά η οικονομική κρίση γαρ ! (κουμπωμένο χαμόγελο ενοχής)

Ντούσαν- Όχι είναι εξαιρετικό. Ο Ντούσαν θέλει Ελλάδα, θέλει φασολάδα

Σοφοκλής- Ω! μεγάλη μου χαρά τότε…..

Ντούσαν- Είσαι γλυκός και νομίζω ότι θα έχουμε καλή συνέχεια οι δυο μας (Βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις)

Σοφοκλής- (αναψοκοκκινισμένο μέτωπο, μάγουλα ροδαλά, ξεροκαταπίνει)…. Χμ να! Η αλήθεια είναι ότι ακόμα δεν έχω ξεμπερδέψει από την παλιά μου σχέση ….να ξέρετε… χμ …. Είναι από τη Γερμανία, ιδιότροπος δε λέω και μακριά μου συνέχεια αλλά να είναι τόσο γλεντζές, τόσο ευχαρος, τόσο νικητής ο μικρός μου Οτο που δε μου πάει η καρδιά να τον αφήσω…….. συγγνώμη….δεν είμαι σίγουρος….

Ντούσαν- (δείχνει θυμωμένος, κτυπά με σθένος το χέρι του στο τραπέζι)….. Δε σας επιτρέπω να εμπαίζεται έτσι ένα πρίγκιπα….. Ήρθατε εδώ να κερδίσετε την αφεντιά μου αλλά δείχνετε ακόμα να έχετε ενδοιασμούς….

Σοφοκλής- Ε με συγχωρείτε , έχετε χίλια δίκια…..

(Ο Νικόλας Πατέρας σχολιάζει στον Σωκράτη «Χα! τα θαλάσσωσε ο Σοφοκλής»)

-Παύση-

(Ο Σοφοκλής διαβάζει το δικό του γράμμα αξιολόγησης)

« Σοφοκλή μου είσαι γλυκός αλλά πρέπει να είσαι πιο σίγουρος για τις προθέσεις σου. Το φαγητό σου ήταν απλό αλλά πολύ ωραίο. Δεν κρύβω ότι με κέρδισε. Κρίμα που με προβλημάτισες με την αναποφασιστικότητα σου. Θα μπορούσες να ήσουν από τώρα ο νικητής. Βαθμός: 8,5»

Σκηνή 2η

Αφηγητής- Ο Ντούσαν γεύτηκε τη συντροφιά και το φαγητό των διαγωνιζομένων. Ποιος θα είναι τελικά ο εκλεκτός της καρδιάς του. Πιο θρόνο θα προτιμήσει ο Πρίγκιπας? Ας πάμε να ακούσουμε την απόφαση του

(Ο Ντούσαν όρθιος κόβει βόλτες μπροστά από τους διαγωνιζόμενους που κάθονται συγκεντρωμένοι απέναντι του έτοιμοι να ακούσουν την ετυμηγορία. Σκεπτικός , αναποφάσιστος παίζει με το κομπολόι. Σκουπίζει τον ιδρώτα από το μέτωπο του.)

Ντούσαν- Πραγματικά η απόφαση είναι δύσκολη. Ο Ντούσαν σας θέλει όλους και κανένα ταυτόχρονα. Ποιος θα με απαλλάξει από αυτή την δοκιμασία θεέ μου? (φέρνει το χέρι στο μέτωπο, κοιτάζει ψηλά, ζητεί επουράνια βοήθεια)

(Ο Σωκράτης δαγκώνει τα χείλη από αγωνία. Ο Νικόλας παίζει αμήχανα με το μούσι του. Ο Ζήσης τρώει τα νύχια του και τον Σοφοκλή τον διαπερνά ένα ρίγος. Οι καρδιές των τεσσάρων πάνε να σπάσουν. Εκλιπαρούν μια λυτρωτική απόφαση. Ο Μπάτλερ πλησιάζει και δίνει ένα σφραγισμένο γράμμα στο Πρίγκιπα προπονητή. Εκείνος το διαβάζει απορημένος)

« Σε προσκαλώ στο secret concert της Δ.Β. Έλα και μη το σκέπτεσαι. Θα σε περιμένω
Με αγάπη
Ντ.Ν»

(Τσαλακώνει το χαρτί και λυγίζει. Ξεσπά σε κλάματα. Ο πρίγκιπας δείχνει να μην αντέχει αυτή την αναπάντεχη τροπή)

Ντούσαν- Δεν μπορώ…. Δεν μπορώ να την αφήσω….. Με συγχωρείτε……

(Τρέχει σαν φυγάς προς άγνωστη κατεύθυνση και εξαφανίζεται. Οι υπόλοιποι μένουν άναυδοι να τον κοιτούν να χάνεται στο σκοτάδι. Για άλλη μια φορά τους άφησε στα κρύα του λουτρού)

Τέλος Τρίτης Πράξης

7 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Βρυζας, Κόκκαλης, Ντέρμπι, Νικόλας πατέρας, Σοφοκλής Πιλάβιος

Τι είναι αυτό που μας χωρίζει ως οπαδούς

Στα σχόλια του προηγούμενου κειμένου υπερασπίστηκα την παπαρολογία σχετικά με το παρασκήνιο του ποδοσφαίρου. Σου δίνει πάντα τροφή για συζήτηση. Όχι με την έννοια όμως της παρασκηνιακής δράσης αλλά με την καλώς εννοούμενη έννοια της λέξης.

Αν υποθεσουμε οτι το προσκηνιο ειναι ο αγωνιστικος χωρος κι οσα συμβαινουν εντος, τοτε ολα τα υπολοιπα: οι δηλωσεις, οι μεταγραφες, οι φημολογιες, οι αναλυσεις επι αναλυσεων, τα προαιωνια μιση μεταξυ οπαδων που τις κυριακες ειναι εχθροι αλλα ολη την υπολοιπη εβδομαδα φιλοι ή συναδελφοι, ολα αυτα μας κανουν το παρασκηνιο. Αν μπορεις απο το ποδοσφαιρο να βγαλεις ενα μαθημα ζωης, θα το κανεις αν καταφερνεις να διακρινεις τις πραγματικες αξιες απο τις κατακριτέες συμπεριφορές παρατηρωντας ολο αυτο το παρασκηνιο.
φοβαμαι πως αντιστοιχα δε μπορεις να το κανεις απο την καθετη μπαλια του μπελουτσι και το σουτ στο δοκαρι του ντιογο. εκτος αν θεωρεις πως η “καλη μπαλα” απο μονη της, χωρις ολα τα υπολοιπα, αποτελει εξαιρετικη ψυχαγωγια. (σε αυτη την περιπτωση καποιος μπορει να ψυχαγωγηθει ανωδυνα και στην αλανα βλεποντας ενα ματς μεταξυ 15χρονων)

Υπερασπιζόμενος το παρασκήνιο, εξυπηρέτησα και τον άλλο παράγοντα της αρχικής μου θέσης. Έχω την αυτογνωσία και μετριοφροσύνη να γνωρίζω πως τα παραπάνω είναι παπαρολογίες. Μέσα όμως απο τη συζήτηση στα προηγούμενα σχόλια προέκυψαν μερικά ενδιαφέροντα ζητήματα τα οποία δεν ήθελα να θαφτούν στα σχόλια, αντιθέτως θεώρησα πως αξίζουν ένα δικό τους κείμενο. (καμιά φορά όταν επισκέπτομαι άλλα μπλογκς, διαβάζω το κείμενο και σχολιάζω αγνοώντας τα προηγούμενα σχόλια ή το πολύ πολύ τα σκανάρω μήπως πετύχει το μάτι μου κάτι ενδιαφέρον).


Αν είχαμε αγνοήσει τις υπερβολές της προηγούμενης εβδομάδας, την αποθέωση δηλαδή του Πλιάτσικα, το άδειασμα του Ριβάλντο που προτίμησε τα πετρο-δόλλαρα και την ταυτόχρονη αποθέωση του Ρεκόμπα που θα πληρωθεί σε πατατο-ευρώ, θα ασχολούμασταν με επίκαιρη ποδοσφαιρική δράση. Δηλαδή με την επικράτηση της Εθνικής επι του Λουξεμβούργου και το δύσκολο προσεχές ματς με τη Λετονία. Βαρέθηκα ήδη.


Προέκυψε λοιπόν το εξής θέμα. Οι ομάδες παλαιότερα εκτός απο θέαμα, μπάλα, διασκέδαση και εκτόνωση το Σαββατοκύριακο, εξέφραζαν και τις διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο Ολυμπιακός παλιά ήταν η ομάδα του λαού και ο Παναθηναϊκός των πλουσίων. Όταν λοιπόν δύο οπαδοί τσακώνονταν για τις ομάδες το θέμα ήταν επιφανειακά μόνο ποδοσφαιρικό. Τώρα οι πετρελαιάδες αγοράζουν τον ένα ιστορικό σύλλογο μετά τον άλλο και τους κάνουν υπερομάδες μεν, άσχετες με την ιστορία τους και τις καταβολές τους δε. Κατα πόσο συνεχίζει να εκφράζει τον οπαδό η ομάδα του εφόσον αλλάζει εντελώς ο χαρακτήρας της.

Παρόλαυτά τοτε που οντως υπηρχαν σαφεις διαχωριστικες γραμμες μεταξυ κοκκινης και πρασινης φανελας, ακούμε απ τους παλαιότερους πως οι αντιπαλοι οπαδοι πηγαιναν αγκαλιασμενοι στο γηπεδο.

Και φτάνουμε στο σημείο που οσο πιο κοντα θα ερχεται ο πρωην λιμενεργατης οπαδος του ολυμπιακου, νυν οδηγος μερτσεντες και κατοικος Ερυθραιας, με τον πρωην κατοικο Κηφισιας Παναθηναικο νυν μεσοαστο και νοσταλγο της παλαιας δοξας, οσο πιο πολλες ομοιοτητες θα αποκτουν κι οσο θα μοιαζουν ο ενας με την αντανακλαση του αλλου στον καθρεφτη, τοσο πιο μεγαλη θα γινεται η εχθρα μεταξυ τους. Όσο όσο πιο ομοιογενής θα γίνεται με το στανιό η κοινωνία τόσο πιο πολύ και πιο βίαια θα ψάχνουν οι άνθρωποι να βρουν διαφορές. Μια κατηγορία από αυτές θα είναι και οι οπαδικές, οι οποίες όμως είναι πλασματικές περισσότερο παρά ουσιαστικές. Υπάρχουν μόνο ως βιτρίνα.

Κι αν δε βρίσκουμε τι χωρίζει τους αντιπάλους, ακόμα πιο δύσκολο είναι να βρούμε τι ενώνει τους οπαδούς της ίδιας ομάδας. Όποιος έχει τέλος πάντων μια άποψη ή σκέψη ας την καταθέσει. Τι ενώνει τους 60χιλιάδες που μαζεύονται στο ΟΑΚΑ και τί τους διαφοροποιεί αλήθεια απο τους 30 χιλιάδες που βρίσκονται ταυτόχρονα πιο νότια στο Καραισκάκη? Μια πρωτη σκεψη ειναι οτι ο μονος γνωμονας με τον οποιο πλεον κινειται το οπαδικο συναισθημα ειναι η επιτυχια. Το αποτελεσμα. Οι μεν ειναι χαρουμενοι και επιτυχημενοι, οι δε ακολουθουν την αντιθετη πορεια και γιαυτο μισουν τους αλλους. Τους ταυτιζει το “εσεις δεν μας ριξατε ρε 4 γκολ τότε, ε θα σας ριξουμε εμεις 5 οταν θα μαστε στα πανω μας”. Αν κάτι κάνει τους οπαδούς της ΑΕΚ να ξεχωρίζουν είναι πως μείνανε πολλά χρόνια μακριά απο τίτλους και αναγκάστηκαν να μάθουνε να ζουν χωρίς αυτούς και αρα να αναπτύξουν συμπεριφορά που σνομπάρει την επιτυχία, μέχρι τουλάχιστο να επανέρχεται στο σημείο που την επαναδιεκδικεί.

Το αποτελεσμα μονο.
Χαρακτηριστικο παραδειγμα η εθνικη μας ομαδα. Μας κατεβασε στους δρομους παιρνοντας ευρωπαικο.
Αυτη η ομαδα αποδεικνυεται εκ των υστερων πως δεν εξεφραζε κανεναν, κανεις δεν ειχε ως ποδοσφαιρικο ειδωλο το χαριστεα, το τσιαρτα* και το βρυζα, κανεις δεν μπορεί να πει πως ο ρεχαγκελ εδωσε χαρακτηρα στην ομαδα, δεν υπαρχει ελληνικη ποδοσφαιρικη σχολη.
Και την κατακρινουμε οσο συνεχιζει να παιζει με τον ιδιο βαρετο τροπο (που ομως ειναι ο μονος τροπος να την οδηγησει στο πολυποθητο αποτελεσμα)

Μπορείς να ισχυριστείς πως ένας ποδοσφαιριστής μόνο είναι ικανός να συνδέσει μια ομάδα ατόμων και να την κάνει να ακολουθεί μια ομάδα. Αυτό που λένε οτι μια γενιά παναθηναικών βαφτίστηκε απο το Σαραβάκο ή οτι μείνανε αμετανόητοι Ηρακλειδείς αυτοί που είδαν τα θαύματα του Χατζηπαναγή. Στη σημερινή εποχή που όποιος ταλαντούχος ξεχωρίζει αγοράζεται σε πλειστηριασμό, μπορούμε να λέμε πως εξακολουθεί να ισχύει κάτι τέτοιο?

Στο τέλος της ημέρας το βρίσκουμε ιδιαίτερα έξυπνο να τσακωνόμαστε για το αν ο Ρονάλντο είναι καλύτερος από τον Ρομπίνιο, ή ο Σόουζα από τον Κοβάσεβιτς? Δεν καταλαβαίνουμε πως πολύ συχνά οι επιφανειακές αυτές διαφορές υποδαυλίζονται από εφημερίδες, τηλεοράσεις και γενικά όσους μπορούν να ασκήσουν επιρροή, και φτάνουμε στο σημείο να σκοτώνονται άνθρωποι για την μία ή την άλλη ομάδα.

*Οφείλω να αναφέρω πως πολλές απο τις παραπάνω σκέψεις είναι του τακτικού σχολιαστή stewiegriffith που μέσα σε όλα αναρωτιέται μήπως μοιράζεται το καρπούζι στη μέση. Κατα πόσο είναι τυχαίο που επι δεκαετιά ο Παναθηναικός σαρώνει στο μπάσκετ και ο Ολυμπιακός σκίζει στο ποδόσφαιρο. Αναρωτιέται μήπως οι κατευθύνοντες το οπαδικό συναίσθημα μέσω του αποτελέσματος θέλουν να υπάρχει μια ισορροπία. Εντάξει. Τι περιμένει κανείς απο άτομο που έχει ποδοσφαιρικό του είδωλο τον Τσιάρτα..

11 Σχόλια

Filed under παράγοντες, Απόψεις, Βρυζας

Βρύζας στο θρύλο (Η μούφα είναι διαχρονική)

Είναι διαχρονική η μούφα.

Από το Μπόμπαν που κάποτε ερχόταν κάθε χρόνο στον Παναθηναϊκό, το Ζε Ρομπέρτο που προβάρει τα κόκκινα, το Ρικέλμε που το σκέφτεται για ΑΕΚ, μέχρι τις μικρές φούσκες του ενός πρωτοσέλιδου.

Αυτές που περνάνε και ξεχνιούνται.

vryzas

Ο Βρύζας στον Ολυμπιακό. Μια παραλίγο λαμπρή καριέρα. Μαγικό δίδυμο με Κωνσταντίνου. Ιστορικά γκολ στο τσάμπιονς λιγκ, κύπελλα, πρωταθλήματα, χατ τρίκς.

Πολύ κοντά ο Βρύζας.

4 Σχόλια

Filed under πρωτοσελιδα, παπατζες, Βρυζας, Θρύλος