Category Archives: Βαζελος

Νοσταλγίες, επιδοκιμασίες, προδοσίες, ασυναρτησίες

Σε είδα

Σε είδα μετά τη λήξη του αγώνα και ενώ η ομάδα σου πανηγύριζε το πρώτο της πρωτάθλημα ύστερα από 6 χρόνια ανομβρίας. Σε είδα στα σκαλάκια του οακα , εκεί στους επισήμους μαζί με τους συμπαίκτες σου που είχαν στήσει γλέντι τρικούβερτο με χορό και τραγούδι. Σε είδα θλιμμένο στη γιορτή τους να κάθεσαι στο σπαστό πλαστικό καρεκλάκι, μόνος, χαμένος στις σκέψεις σου. Σε είδα με ένα χαμόγελο λιτό και απέριττο με τα βίας να σκάει στο πρόσωπο σου , να ανταλλάζεις πεταχτά δυο ευχολόγια με τον φίλο σου τον Λουκά και με τα χέρια περασμένα σταυρωτά μπροστά από το στήθος να χαζεύεις το πλήθος. Δε ταιριάζει στο λαϊκό προφίλ του τίμιου βιοπαλαιστή που μαρτυρά η έκφραση του προσώπου σου το ξέφρενο πανηγύρι. Αυτά είναι για τους άλλους. Εσύ ονειρεύεσαι άλλα. Το βαρδάρη να σου χαϊδεύει το πρόσωπο , τη μαλαματινα και τη τούμπα να αγκαλιάζει την επιστροφή σου. Καλή τύχη Δημήτρη Σαλπιγγιδη.

Θαυμάσαμε

Πολλά τα θαυμαστά στον αγώνα-φιέστα του πρωταθλητή ολυμπιακού …. ουπς σορυ ….παναθηναϊκού (δύναμη της συνήθειας βλέπετε) εναντίον του Ηρακλή.
Θαυμάσαμε την αποθέωση στον αρχηγό Κάρα για το πρώτο του πρωτάθλημα στα …33 του χρόνια. Ο τίτλος άργησε 10 χρόνια
Θαυμάσαμε το μαύρο σλιπάκι του Σιμαο
Θαυμάσαμε τη λατρεία του κόσμου προς το πρόσωπο του Πατέρα που φαίνεται να προβάρει το κουστούμι του Κόκκαλη και για τα επόμενα χρόνια. Λαϊκή εντολή
Θαυμάσαμε το αποτυχημένο διπλό αξελ του Σισε στο πανηγυρισμό του πρώτου γκολ. Γρήγορα για εντατικά στη σχολή Λουα Λουα
Θαυμάσαμε το πουλεν μας, το γεννημένο δεξί-αριστερό μπακ χαφ στοπερ Λουκά Βυντρα να επιδίδεται και σε ρεσιτάλ τριπλας!!!!

Προδοσία

Το περασμένο καλοκαίρι ο συμπαθής Μικαελ Ζέβλακόφ (με τονισμό είτε στο έψιλον είτε στο όμικρον… όπως αγαπάτε) δήλωνε για την απόφαση του να ανανεώσει το συμβόλαιο του με τον ολυμπιακό

«Την απόφαση αυτή την πήρα στα μπουζούκια (σ.σ. μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου) και θα μείνω στην ομάδα για όσα καιρό τραγουδά ο Νίκος Βέρτης»!»

Προδότη Βερτη

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under πανηγυρισμοι, σαλπι, Βαζελος

Ελληνική πραγματικότητα

Έτσι ξαφνικά. Το παραμύθι ξεκινούσε καταπληκτικά. Συλλαλητήρια, φωνές ενωτικές, και ριζοσπαστικές αποφάσεις καταλήγουν στο πολυμετοχικό σχήμα. Παναθηναΐκάρες με γερά πορτοφόλια και τριφύλλια στη καρδιά, με την αγνή λαϊκή ερμηνεία της ανιδιοτελούς αγάπης για την ομάδα ,τουλάχιστον επικοινωνιακά, παίρνουν τις τύχες των πρασίνων μια ωραία πρωία. Ξοδεύονται λεφτά, πακτωλός χρημάτων μα το σημαντικότερο υπάρχει ένα σχέδιο , ένα όραμα μια κάποια οργάνωση. Η παρέλαση των ξένων τεχνικών είχε ως σημαιοφόρο τον Τεν Κατε. Έλα ιπτάμενε ολλανδέ να μεταφέρεις στους παίκτες, στο εντυπωσιακό πλήρες ρόστερ μας, τη νοοτροπία της Τσέλσι και της Μπαρτσα. Μια φορά και ένα καιρό όλα ακούγονταν αρμονικά και δεν θα μπορούσαν να καταλήξουν κάπου αλλού εκτός από ένα happy ending χολιγουντιανών φαντασμαγορικών διαστάσεων μα εδώ είναι Ελλάδα και τα θαυμαστά παραμύθια δεν είναι πιστευτά.

Μεγαλοκοκκορια σε ένα λαοφιλές κοτέτσι λαλούν συλλογικά και καθυστερούν το ξημέρωμα, αν ποτέ τους βρει το ξημέρωμα. Αντιφάσεις, δηλώσεις επί δηλώσεων, αποχωρήσεις, εκκωφαντικές σιωπές μαζί με γκρίνιες στο κοτέτσι. Όλα αυτά με την ομάδα για τα καλά μέσα στους τρεις στόχους της. Δίνονται σε μια σεζόν όσα χρήματα είχαν δοθεί στην ομάδα σε πέντε και στο πληρέστατο ράστερ από ποτέ συνεχίζουμε να βρίσκουμε αδυναμίες και εμφανής ελλείψεις. Ο Πατέρας, ο πρόεδρος κόκορας, εξηγεί το περίφημο πλάνο:

«Σχεδιασμό διετή, εμπιστοσύνη στο προπονητή, όλοι θα κριθούν στο τέλος»

Και αυτοαναιρείται

«Η υπομονή εξαντλήθηκε ιπτάμενε ολλανδέ. Τέλος»

Ο παναθηναϊκός βρέθηκε δέσμιος μιας μάλλον ξένης νοοτροπίας κόντρα στην ελληνική πραγματικότητα. Έστω και αργά απελευθερώθηκε από τους περίεργους πειραματισμούς με τρόπο αιφνιδιαστικό με τρόπο κοκαλικό. Παντιέρα της ελληνικής πραγματικότητας δεν ήταν ποτέ η πίστη στο όραμα, η προστασία του πλάνου , η υπομονή , ο μακρόχρονος προγραμματισμός. Θάφτηκαν και αυτά , όπως κάποτε το περίφημο πλάνο πενταετίας για ευρωπαϊκό τίτλο, στο βωμό του ερασιτεχνισμού, του αδέξιου αυθορμητισμού, της προχειροδουλειάς , της επικίνδυνης ανυπομονησίας, της γελοίας ψύχωσης. Εγώ χαίρομαι γιατί επιτέλους τα κοκόρια δε θα κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Ο επιχειρηματίας βγενοπουλος, ο καπετάνιος Πατέρας που στήριζαν με σθένος το παραμύθι ήταν οι πρώτοι που άνοιξαν την παροχή ρεύματος στην ηλεκτρική καρέκλα του Προπονητή. Ας μη κοροϊδευόμαστε. Η ελληνική νοοτροπία που με σθένος παλέψαμε να απαλλαγούμε από δαυτη βγήκε για άλλη μια φορά νικήτρια. Ο στόχος ήταν ψεύτικος, καιρός να επαναφέρουμε την τάξη. Η ανακωχή με την ελληνική πραγματικότητα είναι γεγονός, φέρνουμε ένα δίδυμο προπονητών για να μπορέσουν να προσαρμοστούν στις επιταγές της.

Ο Τεν Κατε είχε τα καλά και τα κακά του, όπως κάθε προπονητής. Σίγουρα σε μια ομάδα που αγνοεί την έννοια πρωταθλητισμός τα τελευταία χρόνια δεν θα μπορούσε να κάνει θαύματα. Λοιδορήθηκε όσο λίγοι , άλλες φορές δίκαια , άλλες άδικα. Πολλοί θα σπεύσουν να πουν ότι η αποχώρηση του ήταν σωστή και ας άργησε να γίνει. Άλλοι θα συμφωνήσουν με τον Πατέρα με την κίνηση της απόλυσης για λόγους προληπτικούς. Εγώ με το ίδιο σκεπτικό έχω κάθε δικαίωμα να πιστεύω ότι ο παναθηναϊκός θα μπορούσε με τον ολλανδό στο πάγκο να δήξει το κατάλληλο πρόσωπο τη κατάλληλη χρονική στιγμή, στο δεύτερο γύρο που κρίνονται όλα. Δε θα μάθω ποτέ αν θα δικαιωνόμουν.

Ο Ολλανδός με το φυσικό σολαριουμ και το εκφραστικό χαμόγελο μάλλον προσπάθησε να ενταχθεί στην ελληνική πραγματικότητα χωρίς να την κατανοήσει ποτέ. Το συμπέρασμα του ο δικός μου επίλογος.

«Έχω την αίσθηση πως περίμεναν θαύματα. Πέρυσι ήταν ικανοποιημένοι από το ποδόσφαιρο που παίζαμε, αλλά ήθελαν περισσότερους βαθμούς. Φέτος έχουμε περισσότερους βαθμούς και ξαφνικά ενδιαφέρονται για το θέαμα. Πάντα θα βρουν κάτι…».

Και το αλαλούμ στη ψωροκώσταινα συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον.

Ειδήμων της μπάλας.

10 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Ten Kate

Ο γεροξεκούτης

Το καφενείο θα κλείσει σήμερα νωρίς. Οι θαμώνες δε διαμαρτύρονται. Έχει παναθα σήμερα ξέρουν. Κατεβάζει τα στόρια και περνά το λουκέτο στη βάση τους με προσοχή. Από τότε που το έκαψαν στις ταραχές του Δεκέμβρη προσέχει. Το καφενείο το αγαπά. Η δεύτερη αγάπη μετά τη μπάλα. Το έχει από τότε που κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια…. Τα έβαλε μάλιστα σε μια γυάλινη βιτρίνα στο τοίχο του μαγαζιού φάτσα κάρτα στην εισοδο…να θυμίζουν σε όποιον μπαίνει που πάει να πιει καφέ….. «στο ναό του θεού» όπως συνηθίζει να λέει.

Το καφενείο είχε πάντα αθλητικό χαρακτήρα. Παντού φωτογραφίες παλαιμάχων, μαζί και δίκες του από τα γήπεδα, λάβαρα ομάδων και ένα μεγαλοπρεπέστατο τριφύλλι, σεντόνι κρεμασμένο πίσω στο μπαρ. Στην αρχή το κρατούσε παραδοσιακό για παλιούς συμπαίκτες και φίλους, σέρβιρε ελληνικό και λουκουμάκι, ο ίδιος, μαζί και ιστορίες από τα γήπεδα, κερασμένες με γλαφυρό τρόπο από τα χείλη τα δικά του, τα χείλη του στρατηγού. Με την αλλαγή των καιρών ήρθε και η αλλαγή στο καφενέ. Το έκανε μοντέρνο, άρχισε να σερβίρει και φρεντο , έκανε πελάτες νέους αλλά ποτέ δε τους είδε με συμπάθεια. Τον αθλητικό χαρακτήρα όμως του μαγαζιού δεν τον άλλαξε. Κάποιο καιρό είχε φέρει και γιγαντοοθόνη για να βλέπει τα ματσάκια με το κόσμο. Ύστερα από τη λήξη κάθε αναμέτρησης μάζευε του θαμώνες γύρω του και έκανε αναλύσεις για συστήματα χρησιμοποιώντας μπουκάλια και ποτήρια. Αν είχε κέφι τους σήκωνε από τη θέση τους έπαιρνε μια μπάλα και τριπλαρε σε μικρό χώρο καρέκλες και τραπέζια για να δείξει πως παίζεται πραγματικά η μπαλιτσα. Showman από πάντα ο Μίμης, σημείο αναφοράς για τους πελάτες. Ήρθε η ώρα όμως που κουράστηκε να αδιαφορεί για τα πικρόχολα σχόλια και τα ειρωνικά γελάκια του νεαρόκοσμου πίσω από τη πλάτη του που άρχιζε να τον αντιμετωπίζει σαν το τρελό του χωριού, το στερημένο παλαίμαχο…… Δεν είχαν δει ποτέ τον στρατηγό στο πόλεμο, δεν γνώριζαν, αλλά δε θα τους δικαιολογούσε. Επαψε ν’ ασχολείται. Τη παναθα θα την έβλεπε μόνος του, στο σπίτι.

……………………………………..

Έβαλε λίγο Τσιτσάνη στο πικάπ. Έκατσε να φάει ντομάτες γεμιστές απ τα χτες. Δε του άρεσαν. Τα έβαλε με τη βουλγάρα τη σπιτονοικοκυρά. «θα τη στείλω στη χώρα της. Ένα τηλέφωνο από το αλλοδαπών απέχει η απέλαση» μουρμούρισε σπρώχνοντας μακριά το πιάτο του.

Φόρεσε τη πράσινη εμφάνιση. Εκείνη που φορούσε στο Γουεμπλει, την θρυλική. Σκοτείνιασε για μια στιγμή. Οι πτυχώσεις στις ραφές ήταν τσαλακωμένες. «Θα την απελάσω τη ρουφιανα. Ένα σίδερο δε μπορεί να βάλει». Για μια στιγμή αναρωτήθηκε αν υπάρχει κενή θέση γι αυτόν στα ψηφοδέλτια του Λάος. Έκλεισε το πικάπ και στήθηκε μπροστά στον καναπέ. Το ματς ήταν έτοιμο να αρχίσει.

«4ο λεπτό, ολέθριο λάθος στην άμυνα και η γαλατά ανοίγει το σκορ»…………

Όχι αυτή τη φορά δε θα πετάξει το ποτήρι στην οθόνη. Είναι ακριβές αυτές οι επίπεδες. Κλείνει την τηλεόραση, ανοίγει το βίντεο. Θα δει παλιές δίκες του ανεπανάληπτες στιγμές στο γήπεδο να ξελαμπικάρει. Να θυμηθεί πως κυλαει σωστά το τόπι στο χορτάρι. Να θαμπωθεί ξανά από την λάμψη του, να περάσει όμορφα με ένα νοητικό αυνανισμό και σαν τελειώσει να ανοίξει πάλι την TV ήρεμος.

Δυνατή μουσική ακούγεται από το πάνω διαμέρισμα και τον ενοχλεί. Ανοίγει την ένταση της τηλεόρασης αλλά δε μπορεί να την σκεπάσει. Από τότε που μετακόμισαν αυτές οι φοιτήτριες φερανε το σαματά. Δεν θα κάνουν ότι θέλουν. Αυτή η γειτονιά πάντα ήταν ήσυχη. Ανοίγει την εξώπορτα του διαμερίσματος στρέφει τη φάτσα του μπρος στη σκάλα που οδηγεί στο πάνω όροφο και φωνάζει δυνατά για παραδειγματισμό «Κάντε επιτέλους ησυχία μην ανέβω και σας βγάλω το μαλλί τρίχα τρίχα». Η Κυρά Κούλα από το απέναντι διαμέρισμα, που είχε στήσει αυτί, θα ξεπροβάλει με τα ρολευ στα μαλλιά και τη ρόμπα της. «Άσε τα κορίτσια να διασκεδάσουν, ρε γεροξεκούτη»…… Χρόνια γειτόνισσα η κυρά κούλα δεν μασαγε από τις γκρίνιες του Μίμη. Εκείνος θα αφηνιάσει αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Θα φτύσει επιδεικτικά ψελλίζοντας ακατάληπτες βρισιές και θα κλείσει τη πόρτα πίσω του με θυμό.

Το δεύτερο ημίχρονο αρχίζει. Τα πάντα πάνε στραβά για τη ομάδα. Κοιτάζει το τηλέφωνο. Κάνει μια κίνηση να σηκώσει το ακουστικό αλλά δε το κάνει. Θα τον πάρουν , είναι σίγουρος ότι θα χτυπήσει σε λίγο. Θα αφήσει αυτούς να τον καλέσουν πρώτοι, έτσι γίνεται πάντα. Το ματς δεν αργεί να τελειώσει, το ίδιο και η υπομονή του. Παίρνει το χαπάκι για τη πίεση κάλου κακού. Όλεθρος. Βαριά ήττα από του Τούρκους. Δεν το αντέχει. Το τηλέφωνο χτύπα. Γουρλώνει τα μάτια, σκουπίζει το σάλιο του , πίνει μια γουλιά νερό. Το σηκώνει με κινήσεις τελετουργικές.

– Ο κύριος Δομάζος
– Ο ίδιος
– Είμαστε από την αθλητική εφημερίδα » …..» Θα μπορούσαμε να έχουμε την τοποθέτηση σας μετά τη σημερινή εμφάνιση της ομάδας

Θα αρχίσει σιγά, ύστερα θα φορτσάρει κλιμακωτά και θα τελειώσει με ένα νευρώδες Γκραν φινάλε γεμάτο ένταση και πάθος.

– Άλωσαν τη πόλη , άλωσαν και το Οακα τώρα? Ντροπη.Καταρχας Τεν κατε γελοίος. Απορώ γιατί δεν έβαλε μέσα το Γκαμπριελ και το Νινη από την αρχή. Ξεφτίλισαν την ιστορία του Παναθηναϊκού. Αν είναι έτσι να μπει ο δομαζος με σορτσάκι να καθαρίσει. Αυτός ο Μαρίνος θυμίζει σε κινήσεις τον γνωστό ηθοποιό παρά παίκτη για το παναθηναϊκό. Ο ζιλμπερτο με τέτοια σουτ πρέπει να πολιτογραφηθεί αλβανός γιατί αποτελεί το ρεζιλίκι της χώρας του Πελέ ο οποίος να θυμίσω ότι έχει υποκλιθεί στο μέγιστο στρατηγό Δομαζο. Που ήταν ο νινης? Γιατί δε μπήκε ο Ματζιος να καθαρίσει? Ποιοι θα είναι οι όροι της τηλεοπτικής αναμέτρησης των δυο πολιτικών αρχηγών? Αίσχος και όνειδος. Ας αναλάβει επιτέλους κάποιος σοβαρός τη χώρα και την ομάδα. ΕΓΩ

Έκλεισε το τηλέφωνο με χάρη. Η βροχή μαστίγωνε τη μπαλκονόπορτα. Στάθηκε μπροστά της και έδεσε τα χέρια του στη πλάτη. Χάζευε τις μικρές σταγόνες που κυλούσαν στη τζαμαρία μέχρι που ενώνονταν μεταξύ τους σε μια πιο μεγάλη που κυλούσε πιο γρήγορα. Στο βάθος αχνοφαινοταν ο ιερός βράχος της ακρόπολης. Επιβλητικός και αγέρωχος μέσα στους αιώνες. Ακόμα και εκείνος όμως υποβαστάζεται με σκαλωσιές για να αντέξει στο αμείλικτο πέρασμα του χρόνου.

Μια ακόμα νουβέλα από τον ειδήμονα της μπάλας. Όπου Δομαζο βάλτε και Παυλοθαναση Γιαννακόπουλο το ίδιο κάνει.

7 Σχόλια

Filed under Βαζελος, Ιστορίες, Μίμης Δομάζος

Ο βάζελος οπαδός είναι οφσάιντ

Θα τρελαθώ με το πράσινο λαό. Τελικά τι θέλει ο συμπαθής οπαδός του βαζελου για να ικανοποιηθεί; Να μπει στο πολυμετοχικό κανένας άραβας μεγιστάνας του πλούτου για να ξεπλύνει τα πετροδολάρια σε παίκτες μεγέθους ροναλντο χτυπώντας στα ισα τον Περεθ; Αν πάρω τοις μετρητοίς τα λογάκια δεξιά και αριστερά μόνο με τέτοιου βεληνεκούς παίκτες θα σταματήσουμε τη γκρίνια και φυσικά σε καμία περίπτωση με δευτερατζες τύπου Χούλιο Κρουζ που παίζει να είναι και μεγαλύτερο παλτό από τον Χούλιο- Νίκο -γαλανο και γαμπρό της Βλαχοπούλου.

Ο Χούλιο με σαγιονάρα και μαγιό ξάπλα σε κάποια ψάθα στη παραλία πηρέ λέει τηλέφωνο το φίλο και συνοδοιπόρο Κάρα να μάθει τι παίζει με παναθα.

-Κάρα τι παίζει με παναθα;

– Τι να παίζει. Εδώ μωρέ τα ίδια. 11αδα , ράστερ , προετοιμασία, διακοπές τέλος, πρωτάθλημα κύπελλο , τσαμπιον λιγκ . Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, μπάλα είναι και γυρίζει, θα τα δώσουμε όλα, ο κόσμος μας είναι ο καλύτερος, ποτέ μεθυσμένος μπροστά από το τιμόνι, σώστε τα δάση, μη κολυμπάτε στα βαθιά χωρίς μπρατσακια…αυτά….

– Να ρθω;

– Έλα.

Και ο Χούλιο χάρη στην πειστική ικανότητα του Κάρα το σκέπτεται στα σοβαρά να ντυθεί στα πράσινα. Έρχεται σου λέει ο πράσινος οπαδός και δηλώνει ότι ο Κρουζ είναι μεγάλος στα 35! (μάρτυρες τον είδαν να περπατά με Πι) και ότι ο πολυμετοχικός σπρώχνει πολλά λεφτά για τη πάρτη του. Από πότε ένας παίχτης υγιής με σταθερή παρουσία τόσα χρόνια σε υψηλό επίπεδο, με αδιαπραγμάτευτη ποδοσφαιρική ποιότητα δεν είναι μια καλή επένδυση για το φτωχό μας ελληνικό πρωτάθλημα έστω και στα 35 του? Εδώ κάποτε ήρθε 34αρης ο Γκοκιτς από τη Κύπρο και έβγαλε μάτια. Ήρθε ο τελειωμένος Νταρκο και έδωσε στο θρύλο πρωτάθλημα και πριν πάθει το πρόβλημα με τη καρδία του έμπαινε και τον ξελάσπωνε για πλάκα. Κατά τ’αλλα ο Χούλιο είναι παππούς.

Ένσταση και στο ποσό που θα δαπανηθεί και στη χρονική διάρκεια του συμβολαίου. Ποτέ δε κατάλαβα το κουμάντο στη τσέπη του άλλου σε αυτή τη χώρα. Είναι επίσης οξύμωρο να κατακρίνεις τον άλλο για το γεγονός ότι σπρώχνει 3.5 εκ στη αγορά του παίχτη κρίνοντας τα πολλά ενώ από την άλλη αξιώνεις να δαπανήσει 10 και 15 μύρια για την αγορά κάποιου άλλου. Πλήρης σύγχυση. Αν νομίζεις ότι κάποιο ποσό για την απόκτηση του ως μέρος του συνολικού μπατζετ θα έπρεπε να δοθεί σε κάποια άλλη επένδυση τότε κάνε υπομονή να ολοκληρωθούν οι μεταγραφικές κινήσεις για να κρίνεις. Αν νομίζεις ότι το διετές συμβόλαιο είναι μεγάλο τότε σκέψου ότι τέτοιου βεληνεκούς παίκτης, χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς στο παρελθόν, σε αυτό το πρωτάθλημα αντέχει και για περισσότερα (ο Βαζεχα έκανε παπάδες μέχρι τα 38). Αν θέλεις πάλι να επενδύσεις σε φέρελπις νεαρούς παίκτες σκέψου ότι στην επιθετική γραμμή με ρουκαβινα , μαντζιο και Λάζαρο έχεις πολλούς που περιμένουν στην επετηρίδα και θα μπορούσαν να μάθουν πολλά δίπλα στο Χούλιο βελτιώνοντας το παιχνίδι τους.

Α ρε Χούλιο! Τράβα αλλού αγόρι μου. Εδώ στο πρώτο στραβό σουτ θα αναρωτιέσαι για την αξία σου με αυτά που θα σου σέρνουν…..
Ειδήμων

Υ.Σ (1) Τον Αντώνη Μπόκτωρ σαφώς δεν τον ήξερα προσωπικά και δεν είχα τη τύχη να τον ακούσω ποτέ στο ράδιο. Παρακολουθώντας το δράμα του Νόβα σπορ εφεμ τον έμαθα για τα καλά. Τον γνώρισα μετά θάνατο μέσα από ένα καταιγισμό από επικήδειους που βομβάρδισαν το site καθημερινά. Πόσο χρονώ απέθανε, την οικογενειακή του κατάσταση, την αγαπημένη του μουσική, το αγαπημένο στέκι, την αργοπορία κάθε μέρα στη δουλειά , το ποτό που δε πρόλαβε να πιει με ένα συνάδελφο , τις επιτυχημένες του ατάκες. Κομματάκια του πάζλ ενός πορτραίτου ωδή στη τραγικότητα. Αναρωτήθηκα γιατί έκατσα και τα διάβασα όλα αυτά αφού δεν τον ήξερα τον άνθρωπο. Ήταν η θλιβερή οσμή του θανάτου? Ήταν μήπως το λυπηρό γεγονός της απώλειας ενός νέου ανθρώπου που αφήνει πίσω μάνα και παιδί που πάντα συγκινεί? Τελικά κατέληξα ότι είναι η ενδότερη ανθρώπινη ροπή για λίγο πρέζα από μελαγχολία , για την ευλογία της ματαιότητας της ύπαρξης, για να σύρω και εγώ το χορό στο αιώνιο μοιρολόι και να αναφωνήσω υπόλογος στη κοινωνική μου ταυτότητα «κρίμα το παλικάρι, αιωνία του η μνήμη».

Μέσα σε αυτή την απαξίωση της σιωπής, ελπίζω ειλικρινά μέσα από την καρδιά μου, επειδή ήταν όπως διαβάζω ένας χαμογελαστός άνθρωπος, να μην έπληξε και τόσο από το ηχηρό μοιρολόι και την έκταση του θρήνου.

Υ.Σ (2) Πόσο θλιβερό είναι να στοιχίζει η μεταγραφή σου τόσα εκατομμύρια, να κάνεις το συμβόλαιο των ονείρων σου , το όνομα σου να κάνει τόσο ντόρο και να γιορτάζεις την επιτυχία σου με την Πάρις Χίλτον που την έχει πάρει ακόμα και το πεκινουά της?

FOTO13_2009_6_12_1_44_25_b

14 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Μοιρολόι, Χούλιο Κρούζ

Κάποιοι μπάσταρδοι δεν κανουν καλά τη δουλειά τους

Το πρώτο σοκ το δέχτηκα χτες το απόγευμα. Η αποχή μου απο την αθλητική ενημέρωση λόγω της διακοπής του Πασχα μου είχε δημιουργήσει ενα ιδιόμορφο εθισμό, μια εξάρτηση, πατούσα συνεχώς το refresh στα αθλητικά sites για να δω πως πήγαν οι πρώτες προπονήσεις των ομάδων μετα τον οβελία, τί ακριβώς είπε ο Τεν Κατε στους παίχτες σχετικά με την κορύφωση του θείου δράματος και την γευστική εμπειρία του απο τη μαγειρίτσα. Και τι να δω. Επτά και μισή το απόγευμα και τα ρεπορτάζ αναφέρανε

«τρεις παίχτες του ΠΑΟ βρέθηκαν υπέρβαροι και θα πληρώσουν πρόστιμο».

Ναι τρεις, αλλα ποιοί? Επισκέφθηκα όλα τα αθλητικά σαιτς το ένα μετά το άλλο. Παντού η ίδια πληροφορία. «Τρεις παίχτες». Ανώνυμα. Συνωμοτικά. Κάποιοι μας αποκρύπτουν τα πρόσωπα πίσω απο το γαστριμαργικό όργιο των ημερών του πάσχα. Ήταν ο Σαριέγι που έφαγε 40 κόκκινα αυγά ή μήπως ήταν ο Πετρόπουλος αυτός που έφαγε το κοκορέτσι ολόκληρο πριν προφτάσει να σερβιριστεί στο τραπέζι.

Όλο το βράδυ δεν κοιμήθηκα. Στριφογυρνούσα στο κρεβάτι και στους εφιάλτες μου παρελαύνανε υπέρβαροι ποδοσφαιριστές καμαρωτοί πάνω στις ζυγαριές τους. Με ξεκάθαρα πρόσωπα. Με περήφανα ονόματα. Παίκτες που δεν ντρέπονταν επειδή φάγανε 2-3 μπουκιές παραπάνω στις άγιες μέρες.
Επαλέ.
Ραμπεσαντρατανά.
Καραπιάλης.
Τουρσουνίδης.

Το δεύτερο σοκ ήρθε το πρωι που διάβασα τις αθλητικές εφημερίδες. Sportday, Φίλαθλος, Derby μιλούσαν για «τρεις που τους έπεσε βαρυ το αρνί». Ονόματα πουθενά. Εξέδρα, Goal, Πράσινη λέγανε πως αυτοί οι τρεις ήταν οι Ζιλμπέρτο, Γκάμπριελ, Σιμάο.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ?

ΓΙΑΤΙ Ο ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ?

ΜΗΠΩΣ ΕΠΙΑΣΑΝ ΤΟΠΟ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΡΙΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΡΙΝΑΜ?

Δε θα το αντέξω.

Δε θα μπορέσω να συνεχίσω να παρακολουθώ την αθλητική επικαιρότητα αν πρόκειται να μαθαίνω τις μισές αλήθειες. Σκέφτομαι και μόνο το ενδεχόμενο να μου είχε μεταφερθεί η είδηση για τα μαλλιά του Νίνη ως εξής

«Ο τεν κατε έκανε σκληρές παρατηρήσεις σε παίκτη του παο πως νοιάζεται μόνο για τα μαλλιά του».

Θα με είχαν ζώσει τα φίδια να ψάχνω ποιος είναι ο μακρυμάλλης με το μπλαζέ ποδοσφαιρικό attitude.

Ας ελπίσουμε να ήταν μια προσωρινή ασυνενοησία. Να μην πρόλαβε ο μπάσταρδος να μεταφέρει την πληροφορία σε όλες τις εφημερίδες. Ας ελπίσουμε απο σήμερα να μαθαίνουμε πάλι όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.

Γιατί αλλιώς τι θα απογίνουμε χωρίς μπάσταρδους?
Οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύσις.

..προπονητής της εξέδρας (μετά απο μακριά αποχή)

 

1 σχόλιο

Filed under πρωτοσελιδα, παπατζες, Βαζελος

Μεγάλο Ντέρμπι, Μεγάλες συγκινήσεις λεπτό προς λεπτό

Το φιλμ του μεγάλου Ντέρμπι όπως μόνο ο φακός του δεξιού μπακ το κατέγραψε.

90′ +3 Λήξη του αγώνα . Δόξα σοι ο θεός του ποδοσφαίρου !

88′ Υπνηλία στην εξέδρα. Ναι! έχουμε οφσάιντ κατά του παναθηναϊκού σε κανονικό ξεπέταγμα του Κλέιτον. Ξέσπασμα της εξέδρας σε πανηγυρισμούς

85′ Κίτρινη κάρτα: Σπυρόπουλος

84′ Αλλαγή για τον Παναθηναϊκό Ο Κλέιτον στη θέση του Σαλπιγγίδη

82′ Αλλαγή για τον Ολυμπιακό Ο Όσκαρ στη θέση του Τζόρτζεβιτς

82′ οφσάιντ για να μη ξεχνιόμαστε

79′ Κίτρινη κάρτα: Χριστοδουλόπουλος

77′ Αλλαγή για τον Ολυμπιακό Ο Μενδρινός στη θέση του Πατσατζόγλου

75′ Κίτρινη Κάρτα: Μπελούτσι

70′ Ο Καραγκούνης το φάουλ από τα αριστερά, η μπάλα στο δεξί δοκάρι του Νικοπολίδη. Ευκαιρία ύστερα από τι άλλο? Από φάουλ

69′ Κίτρινη Κάρτα: Γκαλέτι

66′ Σουτ του Μπελούτσι από το ύψος του πέναλτι, μπλόκαρε εύκολα ο Γκαλίνοβιτς. Ελέγχεται για φάουλ κατά του τερματοφύλακα επειδή η μπάλα ανέπτυξε υπερβολική ταχύτητα.

65′ Αλλαγή για τον Παναθηναϊκό: Ο Χριστοδουλόπουλος στη θέση του Ρουκάβινα

62′ Αλλαγή για τον Παναθηναϊκό: Ο Σπυρόπουλος στη θέση του Ιβανσιτς

60′ Κίτρινη Κάρτα: Πάντος

58′ Δεύτερη κίτρινη, κόκκινη κάρτα στον Σαριέγκι για μαρκάρισμα πάνω στο Γκαλέτι

56′ Κίτρινη Κάρτα: Ντιόγο

53′ Κίτρινη Κάρτα: Βαβζίνιακ

52′ Καλό σουτ του Ίβανσιτς έξω από την περιοχή, η μπάλα ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι του Νικοπολίδη. Ε! Δώσε κάνα φάουλ

46′ Έναρξη δευτέρου ημιχρόνου

45+2′ Ημίχρονο

44′ Αναγκαστική αλλαγή για τον Ολυμπιακό: Ο Ζεβλάκοφ στη θέση του τραυματία Άντζα

39′ φάουλ γιατί μας έλλειψε

30’ οφσάιντ έτσι για να έχουμε

28′ οφσάιντ και φάουλ ταυτόχρονα

27′ φάουλ κατά παντός υπευθύνου

25′ Κίτρινη Κάρτα: Ντουντού

22′ Κίτρινη Κάρτα: Σαριέγκι

20’ φάουλ για τον Ολυμπιακό

15’ οφσάιντ κατά του Παναθηναϊκού

13′ οφσάιντ κατά του Ολυμπιακού

7′ Φάουλ για τον Ολυμπιακό

5’ οφσάιντ κατά του Παναθηναϊκού

1′ Έναρξη του αγώνα

Επιμύθιο:

Κάποτε οι οπαδοί των δυο αιωνίων εισήρθαν στο τερέν και διέκοψαν ετσιθελικά ένα παιχνίδι φιάσκο μεταξύ ολυμπιακού παναθηναϊκού που θύμιζε περισσότερο φιλικό παρά ντέρμπι. Τότε εκείνη την εποχή που τα πράγματα ήταν αγνά και όμορφα στις εξέδρες , παρέες χρωματικά ανάμικτες πήγαιναν και βλέπαν το ματς χωρίς ακρότητες και συνέβαιναν όλα τα κλισέ που ακούμε καμία φορά από τους παλιότερους. Σήμερα ο οπαδός, ανεξαρτήτου χρώματος, όσο πωρωμένος με το αποτέλεσμα να είναι βάζει κάπου και τα όρια της ανοχής του για το θέαμα και τη ποιότητα ποδοσφαίρου που παρακολουθεί ή αλλιώς για την μπάλα που η σκοπιμότητα των ισορροπιών και των άχρηστων διαιτητών τον αφήνει να δει. Η μέρα που οι οπαδοί θα εισέρθουν πάλι για να διακόψουν την παρωδία που τους προσφέρουν δε θα αργήσει να έρθει….και εγώ ο ειδήμων της μπάλας θα είμαι ένας από αυτούς.

6 Σχόλια

Filed under Βαζελος, Θρύλος, Ντέρμπι, Παρωδία

Αυτά και άλλα

• Συνωστισμός από παλαίμαχους στο τμήμα σκαουτινγκ του Παναθηναϊκού. Κάπου διάβασα σήμερα ότι αυτοπροτάθηκε και ο συμπαθής πάλε ποτέ χαφ-χίπις του βαζελου Ερικ Μικλαντ . Ζήλεψε λέει που ο φίλος του Ρενε Χενρικσεν ανέλαβε αποκλειστικά την αγορά της Σκανδιναβίας για λογαριασμό του Παναθηναϊκού και έτσι έκανε τη πρόταση να την μοιραστούν δια τρία μαζί ίσως και με τον Καρχαρία Σιγκουρτσον. Τριπλετα φωτιά Καρχαρία-Κουνούπι-Καχεκτικό στις υπηρεσίες της Παναθας. Το Θέμα είναι ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι θέσεις σκαουτινγκ των πρασίνων σιγά σιγά βρίσκουν κατόχους γι΄αυτό όσοι παλαίμαχοι ενδιαφέρονται πρέπει να απευθυνθούν το ταχύτερο στην ΠΑΕ. Εντύπωση δε μου κάνει η αποκλειστικότητα που έχουν οι Παλαίμαχοι στον εντοπισμό ταλέντων και υποψήφιων μεταγραφικών στόχων για λογαριασμό των τριφυλλοφορων αλλά και ο γεωγραφικός καταμερισμός αυτών ανά την Ευρώπη και τον Κόσμο. Έτσι έχουμε Κάιζερ για τις κάτω χώρες, Ροτσα-μπουμπλης για λατινική Αμερική , Βαζεχα και Γκμοχ για την υπερταλαντουχα και τεράστια αγορά της Πολωνίας, τον Νιντζα Γιάννη Καλλιτζάκη (1 στα 2 ματς κόκκινη κάρτα) για τους πιτσιρίκους και τον Σαραβακο για την ενδοχώρα γενικώς. Άρα απ’ότι καταλαβαίνω όποια περίπτωση παρουσιαστεί από οποιαδήποτε άλλη χώρα απλά αφήνει αδιάφορη την ΠΑΕ γιατί θα πρόκειται σίγουρα για παλτό ολκής.

• Προβληματίζομαι με την καταστροφολογία του ολυμπιακού ύστερα από τις αποτυχημένες εμφανίσεις με Σεντ Ετιεν και Εργοτελη. Είναι 11 πόντους μπροστά και ακούγονται ήδη φωνές για κίνδυνο απώλειας του Πρωταθλήματος! Η ψυχοσύνθεση του γαυρου οπαδού χαίρει ιατρικής παρακολούθησης και ερευνάς. Να σημειώσω ότι ο Κουτσιανικουλης πανηγύρισε έξαλα χτες τόσο το γκολ όσο πολύ περισσότερο την μεταγραφή του στο γαύρο.

• Άσχετο αλλά ανακουφιστικα. Ο Λουκάς είναι υγιής και θα παίξει την Τετάρτη. Αντιθέτως θα απουσιάσει τελικά ο Ματος που τραυματίστηκε στο φιλικό με το Μαρκο (δε θυμάμαι με ποιον έπαιξε ο παναθηναϊκός αλλά 9/10 φορές αυτό είναι το μαρκό και θα το ρισκάρω) τις προάλλες και δε φαίνεται να ξεπερνά σύντομα το τραυματισμό του. Έμαθα ότι έβαλε και τα κλάματα γιατί δε θα δώσει το παρών στις προκείμενες υποχρεώσεις του βαζελου. Δε τον κατηγορώ. Ήταν σε τοπ φόρμα και στις πρώτες επιλογές του Τεν Κατε άλλωστε και η απουσία του ίσως στοιχίσει στην απόδοση της ομάδας συνολικά.

• Πονώ κάθε φορά που (επειδή άλλωστε έχω και συμπάθεια σε κεινα) κάποιο δεξί μπακ περνά εφιαλτικές βραδιές από προσωπικό αντίπαλο. Φέτος τον ένιωσα δυο φορές και αυτές αφορούσαν κάποιο ατυχές μπακ της ΑΕΚ. Η πρώτη φορά όταν είδα να κάνει αυτός ο αλητήριος ο Λετο γιογιό τον συμπαθή μου κοντούλη Γεωργεα στο πρόσφατο ντέρμπι και η δεύτερη χτες όταν ο Ζαιρι έκανε ο,τι ήθελε τον Κουτρουμανο. Τελικά αυτός ο Αλγερινός δεν είναι άσχημη περίπτωση για κάποιον «μεγάλο» του ελληνικού πρωταθλήματος.

• Α! Απέδρασε ο Παλαιοκώστας, λέει, πάλι με ελικόπτερο πάλι Κυριακή πάλι από τις φυλακές κορυδαλλού σαν να λέμε πάλι ο βαζελος κυπελλούχος στο μπάσκετ , πάλι στο ελληνικό , πάλι απέναντι στον Ολυμπιακό. Καμία πρωτοτυπία και φέτος.

…..Ειδήμων

6 Σχόλια

Filed under πανηγυρισμοι, ΑΕΚ, Αδελφοί Παλαιοκωστα, Βαζελος, Γιαννης Νιτζα Καλλιτζακης, Εργοτελης, Ερικ Μικλαντ, Ζαουάντ Ζαϊρί, Θρύλος, Καρχαριας Σιγκουρτσον, Κουτσιανικούλης, Μπάσκετ, Μαλακία ολκής, Ρενε Χερνικσεν