Category Archives: Απόψεις

We HATE Leo Messi

Τον μισώ αυτόν το κοντοπίθαρο και να σας πω την αλήθεια έχω αηδιάσει με όλο αυτό το θαυμασμό και το ντόρο γύρω από τον κατά πολλούς «καλύτερο μπαλαδορο εβερ» (υπερβολές) ΛΙΟ ΜΕΣΣΙ. Προχθές ονειρεύτηκα ότι έπαιζα μαζί του μονό μπασκετακι και τον είχα ξεφτιλίσει με ένα καταιγισμό από ταπιδια. Θέλω να τον πιάσω κεφαλοκλειδωμα και να του κάνω ανελέητα «κοκοράκια» στο κεφάλι του. Θέλω να τον σβήσει ο Λουκάς στο προσεχές μουντιάλ. Δε νοείτε φίλε μου να είναι ο Μεσσι ο καλύτερος του κόσμου και μάλιστα από κάποιους όλων των εποχών (άκουσον άκουσον) όταν:

1. Είναι κοντός. Αν είναι δυνατόν να θεωρούμε τη μεγαλύτερη παικτουρα ποδοσφαιριστή κάτω από το 1.65. Ας είναι και ο Μαραντονα

2. Παίζει στη πιο φλύαρη ομάδα , την πιο τσίρκο ομάδα, την Μπαρτσελονα

3. Δεν είναι καν ο καλύτερος στην ομάδα του… Ο Τσαβι είναι …. Και ας είναι κοντός και αυτός

4. Γκουγκλαρε hate messi στο νετ και πες μου αν βρεις κάπου κάποια σελίδα κατά του αργεντινού σταρ. Ποτέ τέτοια προπαγάνδα υπέρ κάποιου μπαλαδορου. Άλλος ένα λόγος να μισήσεις

5. Δε μπορείς να θεωρείς καλύτερο τον Μεσσι όταν τα ματάκια σου έχουν προλάβει να δουν στα γήπεδα τον μέγιστο μπαλαδορο όλων των εποχών Ζινεντιν Ζινταν. Ιεροσυλία

6. Δεν είναι φάτσα αυτή. Εκτος των άλλων είναι και άσχημος

33 Σχόλια

Filed under παπατζες, Απόψεις, Μεσι

Ελληνική πραγματικότητα

Έτσι ξαφνικά. Το παραμύθι ξεκινούσε καταπληκτικά. Συλλαλητήρια, φωνές ενωτικές, και ριζοσπαστικές αποφάσεις καταλήγουν στο πολυμετοχικό σχήμα. Παναθηναΐκάρες με γερά πορτοφόλια και τριφύλλια στη καρδιά, με την αγνή λαϊκή ερμηνεία της ανιδιοτελούς αγάπης για την ομάδα ,τουλάχιστον επικοινωνιακά, παίρνουν τις τύχες των πρασίνων μια ωραία πρωία. Ξοδεύονται λεφτά, πακτωλός χρημάτων μα το σημαντικότερο υπάρχει ένα σχέδιο , ένα όραμα μια κάποια οργάνωση. Η παρέλαση των ξένων τεχνικών είχε ως σημαιοφόρο τον Τεν Κατε. Έλα ιπτάμενε ολλανδέ να μεταφέρεις στους παίκτες, στο εντυπωσιακό πλήρες ρόστερ μας, τη νοοτροπία της Τσέλσι και της Μπαρτσα. Μια φορά και ένα καιρό όλα ακούγονταν αρμονικά και δεν θα μπορούσαν να καταλήξουν κάπου αλλού εκτός από ένα happy ending χολιγουντιανών φαντασμαγορικών διαστάσεων μα εδώ είναι Ελλάδα και τα θαυμαστά παραμύθια δεν είναι πιστευτά.

Μεγαλοκοκκορια σε ένα λαοφιλές κοτέτσι λαλούν συλλογικά και καθυστερούν το ξημέρωμα, αν ποτέ τους βρει το ξημέρωμα. Αντιφάσεις, δηλώσεις επί δηλώσεων, αποχωρήσεις, εκκωφαντικές σιωπές μαζί με γκρίνιες στο κοτέτσι. Όλα αυτά με την ομάδα για τα καλά μέσα στους τρεις στόχους της. Δίνονται σε μια σεζόν όσα χρήματα είχαν δοθεί στην ομάδα σε πέντε και στο πληρέστατο ράστερ από ποτέ συνεχίζουμε να βρίσκουμε αδυναμίες και εμφανής ελλείψεις. Ο Πατέρας, ο πρόεδρος κόκορας, εξηγεί το περίφημο πλάνο:

«Σχεδιασμό διετή, εμπιστοσύνη στο προπονητή, όλοι θα κριθούν στο τέλος»

Και αυτοαναιρείται

«Η υπομονή εξαντλήθηκε ιπτάμενε ολλανδέ. Τέλος»

Ο παναθηναϊκός βρέθηκε δέσμιος μιας μάλλον ξένης νοοτροπίας κόντρα στην ελληνική πραγματικότητα. Έστω και αργά απελευθερώθηκε από τους περίεργους πειραματισμούς με τρόπο αιφνιδιαστικό με τρόπο κοκαλικό. Παντιέρα της ελληνικής πραγματικότητας δεν ήταν ποτέ η πίστη στο όραμα, η προστασία του πλάνου , η υπομονή , ο μακρόχρονος προγραμματισμός. Θάφτηκαν και αυτά , όπως κάποτε το περίφημο πλάνο πενταετίας για ευρωπαϊκό τίτλο, στο βωμό του ερασιτεχνισμού, του αδέξιου αυθορμητισμού, της προχειροδουλειάς , της επικίνδυνης ανυπομονησίας, της γελοίας ψύχωσης. Εγώ χαίρομαι γιατί επιτέλους τα κοκόρια δε θα κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Ο επιχειρηματίας βγενοπουλος, ο καπετάνιος Πατέρας που στήριζαν με σθένος το παραμύθι ήταν οι πρώτοι που άνοιξαν την παροχή ρεύματος στην ηλεκτρική καρέκλα του Προπονητή. Ας μη κοροϊδευόμαστε. Η ελληνική νοοτροπία που με σθένος παλέψαμε να απαλλαγούμε από δαυτη βγήκε για άλλη μια φορά νικήτρια. Ο στόχος ήταν ψεύτικος, καιρός να επαναφέρουμε την τάξη. Η ανακωχή με την ελληνική πραγματικότητα είναι γεγονός, φέρνουμε ένα δίδυμο προπονητών για να μπορέσουν να προσαρμοστούν στις επιταγές της.

Ο Τεν Κατε είχε τα καλά και τα κακά του, όπως κάθε προπονητής. Σίγουρα σε μια ομάδα που αγνοεί την έννοια πρωταθλητισμός τα τελευταία χρόνια δεν θα μπορούσε να κάνει θαύματα. Λοιδορήθηκε όσο λίγοι , άλλες φορές δίκαια , άλλες άδικα. Πολλοί θα σπεύσουν να πουν ότι η αποχώρηση του ήταν σωστή και ας άργησε να γίνει. Άλλοι θα συμφωνήσουν με τον Πατέρα με την κίνηση της απόλυσης για λόγους προληπτικούς. Εγώ με το ίδιο σκεπτικό έχω κάθε δικαίωμα να πιστεύω ότι ο παναθηναϊκός θα μπορούσε με τον ολλανδό στο πάγκο να δήξει το κατάλληλο πρόσωπο τη κατάλληλη χρονική στιγμή, στο δεύτερο γύρο που κρίνονται όλα. Δε θα μάθω ποτέ αν θα δικαιωνόμουν.

Ο Ολλανδός με το φυσικό σολαριουμ και το εκφραστικό χαμόγελο μάλλον προσπάθησε να ενταχθεί στην ελληνική πραγματικότητα χωρίς να την κατανοήσει ποτέ. Το συμπέρασμα του ο δικός μου επίλογος.

«Έχω την αίσθηση πως περίμεναν θαύματα. Πέρυσι ήταν ικανοποιημένοι από το ποδόσφαιρο που παίζαμε, αλλά ήθελαν περισσότερους βαθμούς. Φέτος έχουμε περισσότερους βαθμούς και ξαφνικά ενδιαφέρονται για το θέαμα. Πάντα θα βρουν κάτι…».

Και το αλαλούμ στη ψωροκώσταινα συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον.

Ειδήμων της μπάλας.

10 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Ten Kate

Ο βάζελος οπαδός είναι οφσάιντ

Θα τρελαθώ με το πράσινο λαό. Τελικά τι θέλει ο συμπαθής οπαδός του βαζελου για να ικανοποιηθεί; Να μπει στο πολυμετοχικό κανένας άραβας μεγιστάνας του πλούτου για να ξεπλύνει τα πετροδολάρια σε παίκτες μεγέθους ροναλντο χτυπώντας στα ισα τον Περεθ; Αν πάρω τοις μετρητοίς τα λογάκια δεξιά και αριστερά μόνο με τέτοιου βεληνεκούς παίκτες θα σταματήσουμε τη γκρίνια και φυσικά σε καμία περίπτωση με δευτερατζες τύπου Χούλιο Κρουζ που παίζει να είναι και μεγαλύτερο παλτό από τον Χούλιο- Νίκο -γαλανο και γαμπρό της Βλαχοπούλου.

Ο Χούλιο με σαγιονάρα και μαγιό ξάπλα σε κάποια ψάθα στη παραλία πηρέ λέει τηλέφωνο το φίλο και συνοδοιπόρο Κάρα να μάθει τι παίζει με παναθα.

-Κάρα τι παίζει με παναθα;

– Τι να παίζει. Εδώ μωρέ τα ίδια. 11αδα , ράστερ , προετοιμασία, διακοπές τέλος, πρωτάθλημα κύπελλο , τσαμπιον λιγκ . Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, μπάλα είναι και γυρίζει, θα τα δώσουμε όλα, ο κόσμος μας είναι ο καλύτερος, ποτέ μεθυσμένος μπροστά από το τιμόνι, σώστε τα δάση, μη κολυμπάτε στα βαθιά χωρίς μπρατσακια…αυτά….

– Να ρθω;

– Έλα.

Και ο Χούλιο χάρη στην πειστική ικανότητα του Κάρα το σκέπτεται στα σοβαρά να ντυθεί στα πράσινα. Έρχεται σου λέει ο πράσινος οπαδός και δηλώνει ότι ο Κρουζ είναι μεγάλος στα 35! (μάρτυρες τον είδαν να περπατά με Πι) και ότι ο πολυμετοχικός σπρώχνει πολλά λεφτά για τη πάρτη του. Από πότε ένας παίχτης υγιής με σταθερή παρουσία τόσα χρόνια σε υψηλό επίπεδο, με αδιαπραγμάτευτη ποδοσφαιρική ποιότητα δεν είναι μια καλή επένδυση για το φτωχό μας ελληνικό πρωτάθλημα έστω και στα 35 του? Εδώ κάποτε ήρθε 34αρης ο Γκοκιτς από τη Κύπρο και έβγαλε μάτια. Ήρθε ο τελειωμένος Νταρκο και έδωσε στο θρύλο πρωτάθλημα και πριν πάθει το πρόβλημα με τη καρδία του έμπαινε και τον ξελάσπωνε για πλάκα. Κατά τ’αλλα ο Χούλιο είναι παππούς.

Ένσταση και στο ποσό που θα δαπανηθεί και στη χρονική διάρκεια του συμβολαίου. Ποτέ δε κατάλαβα το κουμάντο στη τσέπη του άλλου σε αυτή τη χώρα. Είναι επίσης οξύμωρο να κατακρίνεις τον άλλο για το γεγονός ότι σπρώχνει 3.5 εκ στη αγορά του παίχτη κρίνοντας τα πολλά ενώ από την άλλη αξιώνεις να δαπανήσει 10 και 15 μύρια για την αγορά κάποιου άλλου. Πλήρης σύγχυση. Αν νομίζεις ότι κάποιο ποσό για την απόκτηση του ως μέρος του συνολικού μπατζετ θα έπρεπε να δοθεί σε κάποια άλλη επένδυση τότε κάνε υπομονή να ολοκληρωθούν οι μεταγραφικές κινήσεις για να κρίνεις. Αν νομίζεις ότι το διετές συμβόλαιο είναι μεγάλο τότε σκέψου ότι τέτοιου βεληνεκούς παίκτης, χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς στο παρελθόν, σε αυτό το πρωτάθλημα αντέχει και για περισσότερα (ο Βαζεχα έκανε παπάδες μέχρι τα 38). Αν θέλεις πάλι να επενδύσεις σε φέρελπις νεαρούς παίκτες σκέψου ότι στην επιθετική γραμμή με ρουκαβινα , μαντζιο και Λάζαρο έχεις πολλούς που περιμένουν στην επετηρίδα και θα μπορούσαν να μάθουν πολλά δίπλα στο Χούλιο βελτιώνοντας το παιχνίδι τους.

Α ρε Χούλιο! Τράβα αλλού αγόρι μου. Εδώ στο πρώτο στραβό σουτ θα αναρωτιέσαι για την αξία σου με αυτά που θα σου σέρνουν…..
Ειδήμων

Υ.Σ (1) Τον Αντώνη Μπόκτωρ σαφώς δεν τον ήξερα προσωπικά και δεν είχα τη τύχη να τον ακούσω ποτέ στο ράδιο. Παρακολουθώντας το δράμα του Νόβα σπορ εφεμ τον έμαθα για τα καλά. Τον γνώρισα μετά θάνατο μέσα από ένα καταιγισμό από επικήδειους που βομβάρδισαν το site καθημερινά. Πόσο χρονώ απέθανε, την οικογενειακή του κατάσταση, την αγαπημένη του μουσική, το αγαπημένο στέκι, την αργοπορία κάθε μέρα στη δουλειά , το ποτό που δε πρόλαβε να πιει με ένα συνάδελφο , τις επιτυχημένες του ατάκες. Κομματάκια του πάζλ ενός πορτραίτου ωδή στη τραγικότητα. Αναρωτήθηκα γιατί έκατσα και τα διάβασα όλα αυτά αφού δεν τον ήξερα τον άνθρωπο. Ήταν η θλιβερή οσμή του θανάτου? Ήταν μήπως το λυπηρό γεγονός της απώλειας ενός νέου ανθρώπου που αφήνει πίσω μάνα και παιδί που πάντα συγκινεί? Τελικά κατέληξα ότι είναι η ενδότερη ανθρώπινη ροπή για λίγο πρέζα από μελαγχολία , για την ευλογία της ματαιότητας της ύπαρξης, για να σύρω και εγώ το χορό στο αιώνιο μοιρολόι και να αναφωνήσω υπόλογος στη κοινωνική μου ταυτότητα «κρίμα το παλικάρι, αιωνία του η μνήμη».

Μέσα σε αυτή την απαξίωση της σιωπής, ελπίζω ειλικρινά μέσα από την καρδιά μου, επειδή ήταν όπως διαβάζω ένας χαμογελαστός άνθρωπος, να μην έπληξε και τόσο από το ηχηρό μοιρολόι και την έκταση του θρήνου.

Υ.Σ (2) Πόσο θλιβερό είναι να στοιχίζει η μεταγραφή σου τόσα εκατομμύρια, να κάνεις το συμβόλαιο των ονείρων σου , το όνομα σου να κάνει τόσο ντόρο και να γιορτάζεις την επιτυχία σου με την Πάρις Χίλτον που την έχει πάρει ακόμα και το πεκινουά της?

FOTO13_2009_6_12_1_44_25_b

14 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Μοιρολόι, Χούλιο Κρούζ

Βίοι παράλληλοι

Χτες ο Παναθηναϊκός πήρε πρωτάθλημα στο μπάσκετ. Άλλη μια ευκαιρία να φρεσκάρουμε την στατιστική μας. 30 κούπες και 12 κύπελλα και τόσα ευρωπαϊκά και ένα τριπλό στέμμα και ένα ακόμα και όρεξη να έχεις να μετράς οπαδέ. Παρακαλώ ο κύριος στην άκρη του πάγκου με το επιμελώς ατημέλητο μαλλί το μαρκατο τζιν και την επιεικώς απαράδεκτη μπλούζα να βάλει τα αθλητικά για να σηκώσει τη κούπα. Ο Φρανκι μοιράζει χαμόγελα στο κοινό του, φυλάει τους κοντούς , σηκώνει τη κούπα για τελευταία φορά μαζί με τον αντικαταστατή του στην αρχηγεία, το τοτέμ του μπασκετικου παναθηναϊκού βγαίνει στη σύνταξη, η αυλαία έπεσε. Η κατωτερότητα του ολυμπιακού μασκαρεύεται και ντύνεται διαιτητικό λάθος. Το όπιο του οπαδού είναι η διαιτητολαγνια θα πει ο σοφός αθλητικογράφος. Ταΐσε το κόκκινο λαό…..αντέχει.

Τις προάλλες ο ολυμπιακός πηρέ το πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο. Άλλη μια ευκαιρία να φρεσκάρουμε την στατιστική μας. Τόσα πρωταθλήματα και τόσα νταμπλ και αναρίθμητα κύπελλα και άλλα τόσα , όρεξη να έχεις να μετράς οπαδέ. Παρακαλώ ο κύριος στην άκρη του πάγκου με το ανύπαρκτο μαλλί και τη σκουριασμένη αθλητική περιβολή να έρθει να σηκώσει τη κούπα. Ο Τζολε μοιράζει χαμόγελα στο κοινό του, θυμάται που απαρνήθηκε ολόκληρη Μάντσεστερ για χάρη του θρύλου της καρδιάς του , συγκινείται , φυλαει τον πρόεδρο, ευχαριστεί τους πάντες, σηκώνει τη κούπα για τελευταία φορά, το τοτέμ του ποδοσφαιρικού ολυμπιακού βγαίνει στη σύνταξη, η αυλαία έπεσε. Η κατωτερότητα του παναθηναϊκού μασκαρεύεται και ντύνεται διαιτητικό λάθος. Το όπιο του οπαδού είναι η διαιτητολαγνια θα πει ο σοφος αθλητικογραφος. Ταισε το πρασινο λαό…..αντεχει.

Επιβήτορας στην νίκη, στρουθοκάμηλος στην ήττα ο πρασινοκόκκινος οπαδός με φόντο το άθλημα της επιλογής του ….και η ζωή συνεχίζεται

Πρωινές φιλοσοφίες του προπονητή της εξέδρας που ανακαλύπτει ξαφνικά το κόσμο. Ο ειδήμων τις μεταφέρει χωρίς να πάρει την άδεια του έτσι γιατί του ήρθε η όρεξη να γράψει μια μαλακια.

Υ.Σ: Ο Πουγιολ τραβά τα μαλλιά του στην άκρη της οθόνης γιατί ο Μεσι σκόραρε με κεφαλιά, ο Κάκος με το ξυρισμένο μαλλί και το περιποιημένο μουσάκι μου θυμίζει τον Εντουάρ Νορτον από το American history X (Ισως να φταίει που αγαπαει και αυτός πολύ τη πειθαρχεία , το σεβασμό και τους νόμους όταν ρωτάτε για τα κίνητρα που τον οδήγησαν στη διαιτησία σε περιοδικό κυριακάτικης εφημερίδας), ο προπονητής τραβά για παραλία και εγώ ο ειδήμων της μπάλας μαραζώνω στην ιδέα ότι αυτό το καλοκαίρι θα είναι τόσο φτωχό από αθλητικές διοργανώσεις.

1 σχόλιο

Filed under Απόψεις, Μαλακία ολκής

«Αποχώρηση Βγενόπουλου» : Η ομορφότερη ιστοριούλα του κόσμου!

«Ο φιλεύσπλαχνος θεός της παναθηναϊκής ιδέας παρουσιάστηκε με τη μορφή φλεγομένου τριφυλλιού στα όνειρα του Ανδρέα Βγενοπουλου και τον πρόσταξε να σώσει το Ποδοσφαιρικό τμήμα από τα δαιμόνια που το κατασπάραζαν μέρα με την ημέρα. Εκείνος αν και έκλαψε πολλές φορές στο κήπο της Γεσθημανής για το ποτηριο τούτο που έπρεπε να πιει αποφάσισε να γίνει «παράγοντας» θυσιάζοντας στο βωμό της ελληνικής ποδοσφαιρικής ακολασίας τη πανάρετη ψυχή του. Κατάφερε με αγώνα να τιθασεύσει τον αποτροπιασμό του και την αηδία του για το μάταιο ποδοσφαιρικό τούτο κόσμο και αποφάσισε να σηκώσει μόνος του τις αμαρτίες όλων.

Τον βασάνισαν, τον καταράστηκαν, τον κατηγόρησαν για προσωπική προβολή, τον ειρωνευτήκαν για παναθηναικοφροσυνη , τον διέσυραν στα μιντια αλλά εκείνος άντεξε όλα τα δεινά με σθένος και παλικαριά. Σήμερα, νικητής πια, ανέστησε την διακυβευόμενη ενότητα του Παναθηναϊκού και δηλώνει πια έτοιμος να αποσυρθεί αθόρυβα στους πράσινους ουρανούς εκεί που θα μπορεί να βλέπει την ομάδα του αποστασιοποιημένος από τη βαρβαρότητα του σύγχρονου παράγοντα……..»

…………Σχεδόν ανατρίχιασα γράφοντας τις παραπάνω γραμμές , δε μπορώ να συνεχίσω άλλο…….. το πρόσωπο μου πλημμυρίζει με φως μπρος στην αποκάλυψη σου Άγιε Πρασινοφρουρέ ……ψελλίζω το όνομα σου και το στόμα μου γεμίζει από ρόδα και τριαντάφυλλα……σαν ταπεινός οπαδός σου έκλαψα γοερά μόλις έμαθα τους άγιους σκοπούς σου…..την σταυροφορία σου Μέγα Ανδρέα για να σώσεις το πράσινο λαό από την εσωστρέφεια του. Ανδρέα πραγματικά σ’ ευχαριστούμε όλοι οι φίλαθλοι για τα ιδανικά που μας δίδαξες ανιδιοτελώς αλλά έχω μια και μοναδική απορία, χωρίς παρεξήγηση, να σου θέσω που με βασανίζει ώρες τώρα….

«Από πιο πόστο της πράσινης ΠΑΕ ακριβώς αποχωρείς?»

vgeno
Το πούρο του νικητή

Με αγωνιά αναμένω την επόμενη «αποχώρηση» από τη Πράσινη ΠΑΕ στολισμένη με καινούργια πράσινα λογάκια αγνής Παναθηναϊκοφροσύνης. Γιαννακοπουλαιοι ξέρω ότι δε θα με απογοητεύσετε …Περιμένω!

Ειδήμων

5 Σχόλια

Filed under παράγοντες, Απόψεις, Βγενόπουλος, Παρωδία, βγενό

Κρίμα ρε Μπουρούση

Ο Γιάννης έκρινε τον ημιτελικό με ένα άστοχο δικό του σουτ στο τέλος. Έκανε ο,τι ήταν δυνατό και αστόχησε. Συμβαίνει. Διψούσε να επικρατήσει απέναντι σε ένα μεγάλο αντίπαλο που βλέπει τη πλάτη του χρόνια έχοντας την ευκαιρία να αλλάξει το ρου της ιστορίας. Δε τα καταφέρνει και δίνει την εντύπωση ότι το φέρνει βαρέως στη ψυχή του γιατί πιστεύω ή πιθανολογώ ότι δεν έχει γαλουχηθεί ακόμα στις μεγάλες προκλήσεις και δε ξέρει πώς να διαχειριστεί την αποτυχία (κλισέ) . Ωραία όλα αυτά αλλά γιατί να φερθεί έτσι το μικρό τελικό της παρηγοριάς. Δικαιολογείται?

Είμαι διατεθειμένος ,σοβαρά ,να συμμετάσχω και εγώ στο ανάθεμα των πεφωτισμένων του αθλητισμού κατά του παίκτη του θρύλου. Ήταν πραγματικά ατόπημα να παρασυρθεί και να απαντήσει στις προκλήσεις του πρασίνου όχλου. Κατά τη γνώμη των πράσινων ειδικών έπρεπε να το βουλώσει γιατί να πούμε και την αλήθεια μια ζωή από κάτω από τον αιώνιο βρίσκεται και δεν έχει δικαίωμα να αντιμίλα με τέτοιο τρόπο. Να απαντούσε έτσι ο Σάρας που έχει κατακτήσει τα πάντα και έχει βαρεθεί να κερδίζει τον ολυμπιακό να το καταλάβω αλλά με ποιο δικαίωμα να το κάνει αυτό ο αιώνιος λουζερ.

Εμείς οι μπροστάρηδες του ήθους και του καθωσπρεπισμού απαιτούμε να χωνέψει τη καζούρα να την καταπιεί και αν θέλεις επειδή είμαστε επιεικείς στη κρίση μας να προσπαθήσει να απαντήσει μιλώντας στο γήπεδο στους τελικούς του πρωταθλήματος και όχι με χειρονομίες. Πάντως σε κάθε περίπτωση να το βουλώσει. Όμως ο Μπορουσης αμαυρώνει το αθλητικό μας ήθος και την απαράμιλλη αθλητική παιδεία που γέννησε η χώρα του ολυμπισμού γυρνώντας στους οπαδούς του βαζελου και λέγοντας τους ότι σε 10 μέρες θα τους αλλάξει τα φώτα. Κρίμα

Κρίμα ρε Μπορουση που βράζει το αίμα σου , που είσαι προκλητικός, που δε κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλο σου , που παθιάζεσαι , που χάνεις τη ψυχραιμία σου, που δένεσαι με κάθε τρόπο με την ομάδα σου. Κρίμα ρε Μπορουση που απαντάς στη άνανδρη επίθεση του «διαπιστευμένου» που σε στολίζει με ομορφιές , κρίμα που είσαι ευθύς, ειλικρινής , που δεν αντιστέκεσαι στις αδυναμίες σου, κρίμα που στο κάτω κάτω δεν βγαίνεις στη πιάτσα για συγχωροχάρτια και παραδέχεσαι ότι θα πλάκωνες στο ξύλο αυτόν που σε βρίζει έτσι , κρίμα που τελικά έχεις την μαγκιά να εκτεθείς για τις προκλήσεις σου σε τυχόν αρνητικό αποτέλεσμα σε 10 μέρες στο Σεφ. Κρίμα που έκανες κάτι τόσο κατακριτέο αλλά και τόσο ανθρώπινο που είμαι σίγουρος ότι όλοι αυτοί που στηλιτεύουν τη συμπεριφορά σου δε θα το έκαναν ποτέ μέσα στο σιδερένιο κλουβί της ασφάλειας που τους δίνει η ανωνυμία και ο όχλος , όλοι αυτοί που στο δικό τους χώρο δεν ήρθαν ποτέ στο αμήν , δεν έχασαν ποτέ το πολιτικαλ κορεκτ ύφος τους, δεν έκαναν λάθη και δεν έχασαν επουδενι τη ψυχραιμία τους.

Όλα αυτά μέσα σε κλίμα πανηγυρικό για το 5ο ευρωπαϊκό του Παναθηναϊκού. Αλλά μερικοί μαλακες σαν και μένα επιμένουν να ασχολούνται με τον Μπορουση. Μάλλον δεν ανήκω ούτε εγώ στους υγιώς σκεπτόμενους.

P.S : Πληροφορίες λένε ότι ο Κυριάκος θα μεταβεί στο Βιετνάμ για να πολιτογραφηθεί Βιετκόνγκ για το επικείμενο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τη εθνική της χώρας του ρυζιού. Όλα αυτά και αλλά στο επόμενο μέρος του red metal jacket…soon in your cinemas!!!

Ειδήμων

18 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Θρύλος, Μπάσκετ, Μπουρούσαρος

Οι λόγοι της ήττας του Ολυμπιακού

Είναι γεγονός ότι ο ολυμπιακός παίζοντας με την 17η ομάδα του Γαλλικού πρωταθλήματος έχασε την πρόκριση μέσα από τα χέρια του. Εντέχνως κάποιοι πήγανε να μας περάσουν ότι η πρόκριση είχε ήδη χαθεί από το πρώτο ματς στο Καραϊσκάκη αλλά εμείς θεωρήσαμε το σκορ τότε τουλάχιστον ευκαιριακό, τυχαίο και μαγική εικόνα και γι αυτό δεν αμφιβάλαμε επουδενι για την σίγουρη ανατροπή του στο επαναληπτικό του γηπέδου ζοφρουα γκισαρ ντε νοτρε νταμ στη Γαλλία. Ατυχήσαμε….. πάντως χθες η εικόνα του ολυμπιακού έδειξε ότι η πρόκριση χάθηκε στις λεπτομέρειες. Τι όμως έφταιξε για τον αποκλεισμό του θρύλου και αιώνιου πρωταθλητή στις καρδιές και στο μυαλό μας Ολυμπιακού?

1. Ενώ το σκορ ήταν στο 2-0 και οι παίχτες του ολυμπιακού πίεζαν για το μεγάλο καμ μπακ ο Δημοσθένης Καρμοιρης επέμενε να θεωρεί ότι ο θρύλος ήθελε 5 γκολ για να προκριθεί ενώ στη πραγματικότητα ήθελε μόνο 4. Θύματα αυτού του ολέθριου σφάλματος, αυτής της αλόγιστης παραπληροφόρησης, ήταν οι παίκτες του ολυμπιακού που ασυνείδητα φρέναραν την απόδοση τους θεωρώντας ότι η επίτευξη πέντε αντί τεσσάρων γκολ ήταν δύσκολη για τα λεπτά που απόμεναν
2. Ελπίδες δημιούργησε η ανάσταση του υπερπαικτη Οσκαρ (α ανδρικού ρόλου) Γκονζάλες όπως μαρτυρούσε η χθεσινή εκθαμβωτική του εμφάνιση. Παρολ’ αυτά η επιμονή κάποιων επιτήδειων να του κάνουν παρατηρήσεις για τις προσπάθειες του να σκοράρει από μακριά αντί να πασάρει κάθετα στους επερχόμενους επιθετικούς τον έφεραν στα όρια του εκνευρισμού. Αποστομωτική απάντηση το γκολ ποίημα για οσκαρ του Όσκαρ με ευθύβολο σουτ από τα 40 μέτρα. Ήταν όμως αργά.
3. Ο Ολυμπιακός είχε δώσει σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιθυνόντων του ραντεβού στους 8 με την Μιλαν για να αποκλειστεί εκεί θριαμβευτικά. Η αναίτια ασυνέπεια της Μιλαν να παραβρεθεί στο μεγάλο ραντεβού εκνεύρισε τους παίκτες του θρύλου που δεν θέλησαν να παραβρεθούν ούτε εκείνοι.
4. Τα εντατικά μαθήματα στον Νταρμπισαιρ για επιτυχημένες βουτιές στο χόρτο δεν έπιασαν τόπο. Το συμπαθές αλάνι από την αλλοδαπή έχει συνηθίσει τόσο καιρό στο Αγγλικό πρωτάθλημα να κερδίζει φάουλ ή πέναλτι μόνο όταν ματώνει. Εδω μέσα σε ένα μήνα του μαθανε ότι η υποκριτική είναι το μεγάλο διαβατήριο για την επιτυχία. Τα μαθήματα σκληρά και επίμονα αλλά είναι νωρίς ακόμα να φτάσει το επίπεδο των άλλων. Έτσι ήταν λογικό οι χθεσινές βουτιές του να μη παρασύρουν τον διαιτητή και έτσι να χάσει ο θρύλος την ευκαιρία να μπει στο παιχνίδι της πρόκρισης.

filoiosfp_2009_2_26_23_31_47_b
Το μύνημα των οπαδών σαφες. Ο θρυλος τους απογοήτευσε….

……Γιατί ο γαυρος μου βγάζει τόσο εμπάθεια? Συνήθως τον συμπαθώ……χμ! θα το κοιτάξω…. ως τότε σας φιλώ

ειδήμων

Υ.Γ. Ο καρμοιρης και Ο Αλέκος παρότρυναν από την αρχή του δευτέρου ημιχρόνου τον Βαλβερδε να αποσύρει παίκτες κλειδιά του ολυμπιακού ώστε να τους ξεκουράσει για το επικείμενο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Ένα ντέρμπι που δε κρίνει τίποτα με τον Θρύλο της καρδιάς μας να απέχει 11 βαθμούς από το αιώνια δεύτερο ψευτοευρωπαιο βαζελο και ένα ντέρμπι που συνήθως κερδίζει αυτός που έρχεται με τη πιο άσχημη ψυχολογία από τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια. Δίνω σαφές προβάδισμα για άνετη επικράτηση, κόντρα στο διαμορφωμένο κλίμα των τελευταίων 24ωρων, στον Ολυμπιακό.

3 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Θρύλος, Κύπελλο Ουέφα