Category Archives: Αποκαλύψεις

Η μάχη του “Emirates”

Μικρό παιδί σαν ήμουν και εγώ, αγνός πατριωτακος κάποτε, με τάιζαν με το κιλό εθνική προπαγάνδα. Τιμή και δόξα στη νοοτροπία της φουστανέλας και στο ανελέητο μπόλιασμα ελληνικής υπερηφάνειας δωρεάν από το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Μα θυμάμαι κυρίως την αγάπη για τις παράγωγες του Φίνου στο παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο (Σπερατζα rip). Εκεί που λάτρεψα τον Παπαφλέσσα. Τον έπαιζε ο Παπαμιχαήλ -δε μπορεί θα το έχετε δει. Θυμάμαι τη σκηνή στο τέλος με 200 άνδρες και το Πετρομπεη Μαυρομιχάλη να κρατούν γερά το λόφο στο Μανιάκι απέναντι στις ορδές του εκσυγχρονισμένου και πολυάριθμου στρατού του στρατηγού Ιμπραήμ. Άντεξαν την επίθεση, έπεσαν ηρωικά στο τέλος , πρώτος στο θάνατο , πρώτος και στη ζωή ο Γρηγόριος Διάκος (Παπαφλέσσας). Θυμάμαι τα ματωμένα ράσα του και το φιλί του Ιμπραήμ στο νεκρό μας ήρωα και κλαίω μα το θεό , ακόμα κλαίω.

Σήμερα ο Παπαφλέσσας ήρθε και κάθισε δίπλα μου μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή. Ναι είχε τη φάτσα του Παπαμιχαήλ και η φουστανέλα του ήταν τίγκα στο φρέσκο αίμα. Είδαμε μαζί τα πρωτοσέλιδα των ελληνικών αθλητικών εφημερίδων. Έκλαψε ο Γρηγόρης. Αν είναι δυνατό. Τον είχα για σκληρό. Του έδωσα ένα μυξομάντιλο και τον χτύπησα στον ώμο να συνέρθει. Τον ρώτησα γιατί κλαίει και την ίδια ώρα τον λυπόμουν. Μου είπε με τρεμάμενη φωνή, ότι αναγνώρισε στο πρόσωπο του Αντώνη Νικοπολιδη τον αδελφό του. Το μαλακα το Παπαφλέσσα σήμερα τον σιχάθηκα με όλη μου την ψυχή. Τον έσπρωξα με δύναμη και τον απώθησα στο εξώτερο της φαντασίας μου. Μετά σιγουρεύτηκα . Ραγιάδες ήμασταν , ραγιάδες παραμένουμε.

Χτες κάποιοι διδάξαν πως παίζεται το ποδόσφαιρο άλλοι δίδαξαν πως παίζεται το ταμπούρι. Πάλι τις καρδιές μας κέρδισε ο ήρωας και όχι η στρατηγική, η τακτική η αποθέωση της ανάπτυξης και της ομαδικής λειτουργιάς. Αν ο Παπαφλέσσας πήγε με 200 απέναντι σε χιλιάδες εμείς πάμε 11 εναντίον 11, αν ο Παπαφλέσσας πολέμησε με σπαθί απέναντι σε μπαρούτι (θεέ μου τα λέω καλυτέρα και από τον καρατζαφυρερ) εμείς πάμε με κάλτσες και παπουτσάκια απέναντι σε κάλτσες και παπουτσάκια. Αν νομίζουμε ότι πάμε ξυπόλητοι στα βρετανικά αγκάθια φταίει η νοοτροπία μας και όχι 500 χρόνια σκλαβιάς. Δε πειράζει εμείς αγαπάμε του ήρωες και απ’αυτους έχουμε να φαν και οι κότες.

Κείτεται κάτω από τα γκολπόστ. Πλημμύρα το αίμα και ο ιδρώτας σκεπάζουν την ηρωική του φιγούρα. Μοιάζει με θεϊκή μορφή πολέμαρχου αγγέλου. Ο Βενγκερ με τους υπασπιστές του πλησιάζουν το χωράφι με τα πτώματα. «Αυτός είναι?» ρωταει τον έναν . Δεν βρίσκει απάντηση, το φως του νεκρού ήρωα μαγκώνει την μιλιά τους. Τον σέρνουν με τιμές μέχρι το δοκάρι. Εκεί θα σταθεί λες και παταει ο ίδιος στα πόδια του. Εκεί ακόμα να φοβερίζει όρθιος και να αντιστέκεται απέναντι στις αβυσσαλέες επιθέσεις τους. Τον κοιτά και νιώθει για πρώτη φορά στη ζωή του δέος για θνητό. Δεν είναι αναγνώριση εκείνη τη στιγμή είναι πηγαία λατρεία σχεδόν έρωτας. Σκύβει και τον φιλά στο ματωμένο του μέτωπο. ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Πάμε ωρέ αδέλφια!!!

Ειδήμων της μπάλας

Advertisements

5 Σχόλια

Filed under 1821, Champions League, πανηγυρισμοι, τσουκου τσουκου, Αποκαλύψεις, Ευρωπαιος θρυλος, Θρύλος, Νικοπολίδης, Παπαφλέσσας

Χαλάσε του Κυριάκου στη Λίβερπουλ

Ο χτύπος στην πόρτα της τουαλέτας συνεχής και έντονος.

– Άσε τα παιδιαρίσματα και βγες επιτέλους. Μας περιμένουν στο κατάστρωμα ώρα τώρα και εσύ κλεισμένος εδώ…….Δεν είναι σωστό! Επιτέλους λίγο επαγγελματισμός!

Κουλουριασμένος πάνω στο καμπινέ πιάνει το στομάχι του που διπλώνει σαν ναυτικός κόμπος. Ρεύεται αέρα προσπαθώντας να ελέγξει τις αναπνοές του. Στο τέλος παίρνει μια μεγάλη ανάσα και καταφέρνει να αποκριθεί στον μάνατζερ του με ένα προσποιητό καθησυχασμό.

– Τώρα βγαίνω…. Όλα καλά μην ανησυχείς!
…………….

Περιμένει την βαλίτσα του στην αίθουσα με τις αποσκευές. Αέρινος, στιλάτος σαν ροκ σταρ. Ναι! ξέρει ότι σε αυτό το επίπεδο δεν αποτελεί δα και μεταγραφή αεροδρομίου αλλά αλήθεια πόσες φόρες βούλιαξε το Χιθροου από άφιξη παίχτη.

Μαζεύει τη βαλίτσα του από το διάδρομο. Μικρή είναι. Μόνο τα απαραίτητα. Μαζί του όμως με τη φυγή του από τη πατρίδα παίρνει παράσημο την αναγνώριση , την ανταμοιβή των κόπων τόσων χρονών. Ήρθε η ώρα να φτάσει ψηλά. Να γυρίσει τη πλάτη του στις κακεντρέχειες, στις φήμες, στα πικρόχολα σχόλια του τύπου και του οπαδού, στις πιέσεις για να ανταποκριθεί σε ρόλους ήρωα μιας εξέδρας που δε του ταιριάζει που δε συμβαδίζει με τα όνειρα του.

Στις αφίξεις ο μάνατζερ του ανήσυχος και βιαστικός σαν από συνηθεια τον υποδέχεται με ένα επαγγελματικό ενθουσιασμό
– Τα καταφέραμε ρε. Τώρα θα δουν όλοι τι μπάλα θα παίξει ο Σοτις…….

Ανταποκρίνεται στο καλωσόρισμα του Μάνατζερ με μια πνιχτή αλλά ειλικρινή κραυγή και το πρόσωπο του μοιάζει εύθυμο και ευτυχισμένο.

– Λοιπόν θα πάμε στο Λίβερπουλ με τραίνο και μετά θα συναντήσουμε τον πρόεδρο να σε καλωσορίσει στο κότερο του. Εκεί θα υπογράψουμε και τα συμβόλαια …..τυπικά.

Είναι φορές που η ελεύθερη κατάδυση είναι απότομη και η πίεση συνθλιβεί το κρανίο. Η αλλαγή συναισθημάτων σε λούζει με κρύο ιδρώτα και ο φόβος έρχεται αιφνιδιαστικά χωρίς να γνωρίσεις πως θα τον αντιμετωπίσεις. Ξεροκαταπίνει και ένα τρέμουλο ξεκινά από τα πόδια και σαν το νερό που ταξιδεύει σε πυροσβεστική αντλία χτυπά με ορμή τον εγκέφαλο και τον μουδιάζει. Το πρόσωπο του κίτρινο, αφύσικο.

– Τι έγινε Σωτήρη. Είσαι καλά ρε? ……. Ο μάνατζερ ρωτά με κάποιο ενδιαφέρον.
– ΜΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΤΑ ΚΟΤΕΡΑ ΜΕ ΖΑΛΙΖΟΥΝ

Δείχνει θυμωμένος. Προσπαθεί να πιαστεί από κάπου , να βγει στην επιφάνεια να επιπλεύσει, κάπως να απεγκλωβιστεί. Πως ήρθαν έτσι τα πράγματα.

– Δε μπορώ σου λέω. Έχω ναυτία. Έχω φοβία με τη θάλασσα και όταν κουναει…… θεέ μου δε μπορείς να φανταστείς. Πάρε τηλέφωνο να βρεθούμε αλλού.

– Είσαι ΤΡΕΛΟΣ. Μιλάμε για την ηγεσία της Λίβερπουλ. Θέλεις αλήθεια να πάρω τηλέφωνο να τους γειώσω? Οι άνθρωποι διοργανώνουν μια συνάντηση σε ένα πολυτελή σκάφος για να σε υποδεχτούν και εσύ μου λες να τους πάρω και να αρνηθώ? ….. Ο μάνατζερ ακούγονταν έξαλλος μα ήταν ψύχραιμος……… Επιτέλους Σωτήρη καλά όλα αυτά για να απαντάς στο Πατέρα με ειρωνείες αλλά δε πιάνουν σε μένα. Σύνερθε…….συνέχισε σοβαρός επιπλήττοντας τον πελάτη του. Επικράτησε σιωπή.

Έπιανε την κοτσίδα του με αμηχανία. Έβγαζε το λαστιχάκι και ύστερα μάζευε τα μαλλιά του ξανά και ξανά. Ξετύλιξε μια τσίχλα και την έβαλε στο στόμα. Δε μιλαγε. Ύστερα από λίγο κατάφερε να αποκριθεί καταφατικά.

– Εντάξει πάμε…… και η απάντηση ακούστηκε κοφτή.
……………………

Έριξε λίγο νερό στα μούτρα του να συνέρθει. Πείρε μια βαθιά ανάσα και στυλώθηκε στα πόδια του. Έφτιαξε λίγο το μαλλί, διόρθωσε το γιακά στο πουκάμισο του. Πάνω στο κατάστρωμα επικρατούσε κλίμα αναμονής. Εμφανίστηκε με ένα χαμόγελο που μαρτυρούσε διάθεση για αστεϊσμούς , κομπλιμέντα και υποσχέσεις.

Το κότερο είχε ανοιχτεί στη βόρεια θάλασσα λίγο έξω από το λιμάνι του Λίβερπουλ. Είχε σηκώσει μποφόρ και κουναγε αρκετά. Παραπάτησε και πιάστηκε από τη κουπαστή. Ο μάνατζερ τον κοίταξε λοξά. Εκείνος τον καθησύχασε με ένα νεύμα. Οι κόρες των ματιών του στρόβιλος τυφώνα και το στομάχι του λαβα που κοχλάζει σαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.

– Δε μου φαίνεται καλά ο Σοτις? Why? Μήπως είναι δυσαρεστημένος …….Ρώτησε ένας από του διοικούντες των κόκκινων με κάποια απορία τον μάνατζερ του.
– Εμ ! Ζαλίζεται λίγο … Αυτό είναι όλο…..
– Αν ζαλίζεται με λίγα μποφορια φαντάσου τι θα γίνεται με τις τριπλές του Ντρογκμπα και του Ρούνεη…… Αστειεύτηκε ο ιθύνοντας της Liverpool FC. Πιστός στο φλεγματικό αγγλικό χιούμορ του.
– Ας μαζευτούμε όλοι για αναμνηστική φωτογραφία!!! Είναι καιρός να γυρίσουμε πίσω στο λιμάνι
Ήταν η φωνή του George Gillett προέδρου της ΠΑΕ που ήχησε λυτρωτική στα αυτιά του Σωτήρη.

Ο Σωτήρης στη μέση και γύρω του σύσσωμη η διοίκηση με τον Ραφα Μπενίτεθ να αγκαλιάζει τον Έλληνα άσσο. Στητά χαμογέλα, κορδωμένοι ακούνε σαν πιστά μοντέλα τις οδηγίες του φωτογράφου.
Ριπές ανέμου σηκώνουν ψηλά την κόμη του. Το πλοίο χορεύει στο κύμα αγκαλιά με το στομάχι του. Μια φευγαλέα σκοτοδίνη και ύστερα άλλη μια…

– Μια φωτογραφία με τον Πρόεδρο Κύριε Κυριάκο….. παραγγέλλει ο φωτογράφος

Κοιτιούνται στα ματιά, δίνουν τα χέρια σφιχτά. Το κορμί του Σωτήρη ξεχειλίζει ευγνωμοσύνη, ο πρόεδρος δείχνει να το απολαμβάνει. Λίγα λόγια εισαγωγής….

– Welcome sotis. Καλωσόρισες στην ομάδα του λιμανιού…….

«Ομάδα του λιμανιού». Λόγια που βουίζουν περίεργα. Λόγια με γεύση πικρή στο θυμικό του. Ο πρόεδρος δίνει στο παίκτη τη τιμημένη Κόκκινη φανέλα να την κρατήσει. Τα φλας ανάβουν…

Ένα μεγάλο κύμα σηκώνει το πλοίο και εκείνο σκάει με ορμή στην αφρισμένη θάλασσα. Η κόκκινη φανέλα στα χέρια του, μαρτυρά εφιάλτες. Νιώθει ένα πόνο στα πλευρά από τα σκέλια του Αντζα που έχουν δέσει γύρω του πάλι και τον πιέζουν όπως τότε με τον Παρασκευάς να ξεκαρδίζεται απροκάλυπτα μπροστά στην γελοία εικόνα του. Ο Σωτήρης Ο Κυριάκος στα Κόκκινα. Ο Σωτήρης Ο Κυριάκος σε ομάδα του λιμανιού. Αφήνει την φανέλα να πέσει

ΠΟΤΕ! Φωνάζει ΠΟΤΕ! ….. Το πλήθος σιώπα και τον κοιτάζει έκπληκτο και αποσβολωμένο . Μάτια τρομαγμένα με φρίκη τον αντικρίζουν να σκύβει αφρισμένος πάνω από την κόκκινη φανέλα που κείτεται στο παραπέτο . Ο μάνατζερ προσπαθεί να βρει ένα τέχνασμα, μια δικαιολογία…. Ανήμπορος τραυλίζει μέσα από τα δόντια του κάτι ασαφές που θάβεται με μιας μπροστά σε αυτό που ακολουθει.

Το πρόσωπο του απόκοσμο, δαιμονισμένο θρεύεται με μίσος. Λύσσα και ζάλη μαζί. Ένα κρεσέντο από λόγια ηδονικής οργής βγαίνει από το στόμα του. Η λογική του και ο αρχικός ενθουσιασμός του χαροπαλεύουν μπροστά στους εφιάλτες του. Θα τα τινάξει όλα στον αέρα. Το στομάχι υποταγμένο στις διαθέσεις του παύει να συγκράτα τον οχετό που θέλει να βγει από μέσα του θριαμβευτικά. Η στρόφιγγα ανοίγει και λερώνει τη φανέλα μαζί με τα όνειρα του.

Ξερνά αίμα και σάλιο πάνω στη καριέρα του αλλά νιώθει όμορφα…. Πολύ όμορφα!

…….Ειδήμων

10 Σχόλια

Filed under παπατζες, παράγοντες, Αποκαλύψεις, ΑΕΚ, Αεροδρόμιο, Δαιμονας, Ιστορίες, αντζας, εμετός, κότερο, liverpool, sotis

Ο παραδειγματισμός του Σεντρίκ Καντέ

Σοκ στη παγκόσμια κοινή γνώμη φαίνεται να προκαλεί η αποκάλυψη του Γάλλου Άσσου της Τσέλσι Νικόλα Ανελκα.. Στα απομνημονεύματα του, που πρόκειται σύντομα να δημοσιευτούν σε βιβλίο, ο Γάλλος άσσος με γλαφυρό, είναι η αλήθεια, τρόπο περιγράφει πως δέχτηκε επίθεση από τον προικισμένο συνάδελφο του Πατρικ Βιεϊρά με πεοσκαμπιλο. Η επίθεση έγινε στα αποδυτήρια της Αρσεναλ τα χρόνια που οι δυο τους ήταν συμπαίκτες επειδή ο τότε αρχηγός των λονδρέζων Πατρικ ήθελε να τιμωρήσει τον συμπατριώτη του για μια χαμένη ευκαιρία του στον αγώνα που είχε προηγηθεί. Μάλιστα σημειώνεται ότι ο Αρσεν. Βεγκερ είχε επιβραβεύσει τον Βιεϊρά για την ενέργεια του αυτή λέγοντας ότι έπραξε όπως κάθε πραγματικός αρχηγός πρέπει να πράττει. Αν είναι δυνατό ύστερα από αυτή τη μεγάλη αποκάλυψη που φωτίζει τα άδυτα των ποδοσφαιρικών αποδυτήριων και λέει κάποιες αλήθειες για τις συνήθειες των ακριβοπληρωμένων άσσων κάποιοι ακόμα να προσπαθούν να συγκαλύψουν την είδηση αποδίδοντας το γεγονός σε κακοπροαίρετο αστείο κάποιου επιτήδειου μπλοκερ.

Το δεξί μπακ απορεί με το υπέρμετρο αποτροπιασμό μερικών στο άκουσμα της είδησης αφού είναι κοινό μυστικό ότι τέτοιες πρακτικές συνηθίζονται ανάμεσα στους άνδρες των ποδοσφαιρικών αποδυτηρίων ή γενικά ανάμεσα σε άνδρες συγκεκριμένων οργανικών συνόλων της κοινωνίας που λειτουργούν ως ομάδα. Πάρτε για παράδειγμα το στρατό. Πόσες φορές άκουσες τη φήμη από τη διπλανή διμοιρία για τον πιτσιρικά φαντάρο που άλειψε το πέος του με μελί και το τοποθέτησε στη γλώσσα του συναδέλφου του ενώ εκείνος κοιμόταν με αποτέλεσμα να ακολουθησει πεοθηλασμος. Μη ξινίζεις τα μούτρα σου φιλε αναγνώστη , σταματά να προσποίησε ότι δε ξέρεις.

Φαίνεται πάντως ότι η πρακτική του πεοσκαμπιλου ως παραδειγματισμό ευδοκιμεί στους κόλπους του γαλλικού ποδοσφαίρου. Δεν είναι σύμπτωση που μια τέτοια μέθοδο ακολουθει και ο Σεντρικ Καντε στον Παναθηναϊκό. Είναι αλήθεια ότι για να εφαρμόσεις την μέθοδο του πεοσκαμπιλου πρέπει να είσαι και ολίγων προικισμένος από τη φύση, ολίγων «μακρύς». Ο Σεντρικ λέγεται ότι για να κατουρήσει ανεβαίνει σε σκαμπό άρα καταλαβαίνεται για τι μεγέθη μιλάμε.

Ύστερα από το ναυάγιο της Τσεχίας και τα ολέθρια λάθη στην άμυνα ο Γάλλος ποδοσφαιριστής μπήκε σαν μαινόμενος ταύρος στα πράσινα αποδυτήρια. Η παραδειγματική τιμωρία του υπεύθυνου για τον πράσινο όλεθρο ήταν ζήτημα τιμής για το Γάλλο και έπρεπε να γίνει με το δικό του τρόπο, με το γαλλικό, όπως συνηθίζεται από την εποχή των στρατευμάτων του Ναπολέοντα. Ο Σεντρικ έβγαλε τον μακρύ του φίλο έξω από το παντελόνι έτοιμος να μαστιγώσει τον φταίχτη. Με λύπη του διαπίστωσε ότι ο φταίχτης ήταν ο ίδιος. Δεν πτοήθηκε αλλά άρχισε να αυτοπεοχαστουκιζεται στο πρόσωπο με αποτέλεσμα να γεμίσει μώλωπες και γενεσιουργό υλικό. Οι συμπαίκτες του έντρομοι παρακολουθούσαν το σκηνικό ανήμποροι να επέμβουν. Μόνο ο Μπραις Μουν ζήτησε να είναι ο επόμενος για να εξιλεωθεί από του εφιάλτες του που τον ακολουθουν από τη στιγμή που παρέσυρε στο θάνατο την άτυχη εκείνη κοπέλα στην Αφρική. Αφού έφαγε και αυτός μερικές ξανάστροφες τότε τα πνεύματα ηρέμησαν. Ο Καρα διαμαρτυρήθηκε κουνώντας χεράκια πάνω κάτω και φέρνοντας δυο τούμπες στα πλακάκια των αποδυτηρίων γιατί δεν ήταν αυτός ο δήμιος με το μαστίγιο ως αρχηγός αλλά ο κατσουρ τον έβαλε στη θέση του επειδή αυτό δε μπορούσε να γίνει για λογούς πρακτικους….καταλαβαινετε. Ο Σαλπι, ο βιοπαλαιστής των γηπέδων, από την άλλη ήταν ο μονός που δεν έγινε μάρτυρας του συμβάντος γιατί είχε ήδη φύγει για μεροκάματο στην οικοδομή.

Να δούμε πόσα πεοσκαμπιλα θα βιώσουμε φέτος!

16 Σχόλια

Filed under Αποκαλύψεις, Ανελκά, Βιεϊρά, Μαλακία ολκής, Πεοσκάμπιλα, Σεντρίκ Καντέ

Ο χαμένος γιός του Μάικλ Τζάκσον

Σήμερα θα αποκαλύψουμε κάτι που ξεπερνά τα στενά όρια του ελληνικού ενδιαφέροντος και αποκτά διεθνής προεκτάσεις. Ξεκαθαρίζουμε, μιας και το θεμα είναι λεπτο, ότι οσα γραφτουν είναι επιβεβαιωμένα από κάθε είδους διαθέσιμη πηγή (ακόμα και ιαματική) ενώ διαβεβαιώνουμε ότι αντιμετωπίσαμε το καυτό θέμα με πάσα ειλικρίνεια, σκεπτικισμό και διακριτικότητα.

Όταν μαθεύτηκε, σαν κεραυνός εν αιθρία, ο θάνατος του βασιλιά της Ποπ Μαικλ Τζάκσον στο προπονητήριο της ΑΕΚ, στους θρακομακεδονες, το ρόστερ αντιμετώπισε την είδηση με μια φυσιολογική έκπληξη. Τα παιχνίδια με τη μπάλα σταμάτησαν. Ο Ρεφικ προσευχήθηκε στον Αλλάχ για τη ψυχή του Τζάκσον, ο Εντίνιο έκανε τιμητικά μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του ενώ ο Ιορντάκε σιγοτραγούδησε ένα μικρό μέρος του θρίλερ, μόνο ο Καράμπελας έγραψε την είδηση εκεί που συνήθως τα γράφει όλα και συνέχισε το ζέσταμα. Στην αίθουσα με τα βάρη όμως εκτυλίχθηκε ένα δράμα. Ο Ισμαήλ Μπλάνκο στο άκουσμα της είδησης άσπρισε ολόκληρος και άρχισε να ξεσπά σε λυγμούς . Φαινόταν να έχει χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του και ο κατά τ’ άλλα ψυχρός Ντούσαν έσπευσε να τον παρηγορήσει σαν να ξερε. Οι παρευρισκόμενοι έδειχναν απορημένοι με το υπερβολικό της αντίδρασης . Για μια στιγμή πίστεψαν ότι ο Μπλάνκο ίσως να συγκινήθηκε τόσο επειδή δήλωνε τρελός φαν του τζακο και της μουσικής του αλλά και πάλι δε μπορούσαν να κατανοήσουν το μέγεθος του θρήνου. Ο Ντουσκο έδωσε άδεια στο παίκτη να πάει σπίτι του να ηρεμήσει. Στο δεξί μπακ γεννήθηκε αμέσως το ερώτημα: Πως είναι δυνατό ο αυστηρός Ντουσκο να απαλλάξει από τις υποχρεώσεις του τον παίκτη επειδή πέθανε το μουσικό του είδωλο?

Το ένστικτο μας οδήγησε να προβούμε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τη Κυρία Μπλάνκο τη μαμά του Ισμαήλ που βρίσκεται στο Μπουένος Άιρες για να αναζητήσουμε κάποιες απαντήσεις. Αυτό που μας είπε μας άφησε άφωνους.

Δεξί Μπακ: – Κυρία Μπλάνκο ποια είναι η σχέση του Ishmael με τον εκλιπόντα βασιλιά της ποπ?

Μαμά Μπλάνκο: – Είναι σχέση πατέρας και γιου. Ο Ισμαήλ είναι ο χαμένος γιος του Τζάκσον.

Αφού επήλθε μια παύση κάποιων λεπτών από το σοκ που προκάλεσε η αποκάλυψη της Κυρίας Μπλάνκο συνεχίσαμε τη συνομιλία μας

Δ.Μπ. : -Κυρία Μπλάνκο αυτό που μας λέτε είναι τρομερό. Μα πως?
Μαμά Μπλ.: – Μας το φερανε μωρό σε ένα καλαθάκι κάποιοι κύριοι από την Αμερική έτσι ξαφνικά. Ποτέ δε μάθαμε γιατί και πως. Δε μας είπαν ποιανού ήταν. Εγώ και ο συγχωρεμένος ο άνδρας μου το δεχτήκαμε σαν δώρο από το θεό μιας και αγαπάμε τα παιδιά. Μας είπαν ότι ο βιολογικός του πατέρας είναι ένας αμερικανός διάσημος καλλιτέχνης και ότι θέλει να το μεγαλώσουμε εμείς γιατί αυτός δε νιώθει έτοιμος να αναλάβει αυτό το ρόλο αφού ακόμα νιώθει παιδί. Δεν αντιδράσαμε αλλά θεωρήσαμε σωστό να το μεγαλώσουμε με την αγάπη που του αξίζει. Το καλαθάκι που πήραμε είχε μέσα και μια μάσκα. Αυτή που βάζει όταν πανηγυρίζει τα γκολ…….

Δ.Μπ: -Μα δεν είναι του ζορο?
Μαμα: Όχι , όχι είναι η παιδική του μάσκα. Την έχει πάντα μαζί του….

Δ.Μπ:- Α! μαλιστα…για συνεχίστε
Μαμά: – Μεγαλώνοντας ο Μπλάνκο έδειξε κάποια στοιχειά που μας οδήγησαν στο να καταλάβουμε ποιος είναι ο πραγματικός του Πατέρας…..

Δ.Μπ: – Σαν τι?
Μαμά: Να ενώ τον πήραμε μαύρο στα 2 του χρόνια έγινε ξαφνικά άσπρος ενώ αργότερα κάθε φορά που πήγαινε σχολείο περπαταγε με βηματακια προς τα πίσω σαν να γλιστρά στο εδαφος…..ενω είχε και αυτή την εμμονή με τη παιδική του μασκουλα…… την φόραγε σε κάθε του έξοδο…

Δ.Μπ: – Ο Ισμαήλ γνώριζε για το βιολογικό του Πατέρα?
Μαμά:- Στην αρχή το κρατήσαμε κρυφό. Κάποια στιγμή επικοινωνήσαμε με τον Κύριο Τζάκσον όταν πια ήμασταν βέβαιοι ότι πρόκειται για το δικό του παιδί. Στην αρχή αρνήθηκε τη πατρότητα φωνάζοντας «No its ignorance, you are ignorant» σαν αλαφιασμένος. Με το καιρό όμως , ίσως και από τύψεις, άρχισε να αλλάζει στάση. Μας έστελνε που και που χρήματα και διάφορα δώρα για το μικρό Ισμαήλ όπως καρουζελ τρενάκια τραμπολινο, αναμνηστικά από την νεβερλαντ και λαμπάδες για το Πάσχα. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε με τον άνδρα μου όταν ο μικρός Ισμαήλ ενηλικιώθηκε να του αποκαλύψουμε το μυστικό…..

Δ.Μπ:- Πως αντέδρασε?
Μαμά:- Ξαφνιάστηκε όπως είναι φυσιολογικό. Όταν συνήρθε φρόντισε να έρθει σε επαφή με τον πατέρα του. Η πρώτη τηλεφωνική επαφή , θυμάμαι, ήταν παγωμένη και αμήχανη αλλά με τον καιρό ο Κύριος Τζάκσον άρχισε να τον αποδέχεται. Σκέφτηκε μάλιστα να τον δει και από κοντά. Λίγο πριν το θάνατο του τον προσκάλεσε να τον συνοδέψει στις συναυλίες του στην O2 αρένα στο Λονδίνο όπου θα ανέβαινε στη σκηνή μαζί του με αθλητική περιβολή και μια μπάλα και θα έκανε τσαλιμάκια την ώρα που εκείνος θα τραγουδούσε. Στο τέλος της συναυλίας ο Τζακο είχε σκοπό να συστήσει το κρυφό του γιο στους φαν του. Κρίμα που δε πρόλαβε….

Δ.Μπ:- Κυρία Μπλάνκο γνώριζε κάποιος από την ΠΑΕ ΑΕΚ το μυστικό που μας αποκαλύπτεται?
Μαμά:- Όχι κανένας …. Εκτός από τον Ντούσαν τον προπονητή αλλά του ζητήσαμε να μην αναφέρει τίποτα προς τα έξω….

( Εμείς θυμηθήκαμε τότε στον αγώνα με το Πανσεραικο που ο Ισμαήλ δεν άκουγε τις οδηγίες του Ντούσαν και εκείνος, από τα νεύρα του, του φώναξε από το πάγκο λέγοντας κατά λέξη: « Να πάς σπίτι σου στη μάνα σου και τον πατέρα σου να τα κάνεις» Τότε όλοι έσπευσαν να μιλήσουν για φάουλ του σέρβου πρίγκιπα μιας και ο «θετός» πατέρας του Μπλάνκο είχε πεθάνει. Μάλιστα εκείνος αναγκάστηκε να ζητήσει και συγγνώμη. Που να ξέραμε τότε ότι εννοούσε τον Μαικλ Τζάκσον και το σπίτι που ανέφερε ήταν η περίφημη χωρά του πότε.)

Δ.Μπ: -Κυρία Μπλάνκο σας ευχαριστούμε για τη συνομιλία μας.
Μαμά:- Εγώ ευχαριστώ. Σας παρακαλώ μην πείτε τίποτα όμως

Δ. Μπ.:- Μείνετε ήσυχη. Γεια σας

Βέβαια αθετήσαμε το λόγο μας και προβήκαμε στην αποκάλυψη. Η έρευνα μας οδήγησε και στο παρακάτω στοιχειό που δένει την υπόθεση. Ο Μπλάνκο δεν είναι παρά ο παράνομος καρπός του κρυφού έρωτα του Μαικλ Τζάκσον με την Μπιλι Τζιν. Η άρνηση του Τζάκσον να αναγνωρίσει το παιδί του φαίνεται καθαρά και από τους στίχους της γνωστής επιτυχίας

«Billie Jean is not my lover
She’s just a girl who claims that I am the one
But the kid is not my son
She says I am the one, but the kid is not my son»

Αργότερα ο Μαικλ έκανε εκείνο το παιδί που πήγε να το πετάξει από το μπαλκόνι. Τον ονόμασε Μπλανκ(ετ) γιατί του θύμισε τον Μπλάνκο και όχι γιατί όπως λένε όλοι έχει λατρεία με τις κουβέρτες. Μάλιστα του έδωσε να φορεί και τη μάσκα του νόθου υιού του και άσσου της μπάλας.

Το δεξί μπακ δηλώνει συγκλονισμένο από αυτή την ιστορία και δεν έχει παρά να εκφράσει τα πιο θερμά συλλυπητήρια στον κιτρινόμαυρο επιθετικό.

Υ.Γ Σας παρουσιάζουμε και φωτογραφικό υλικό που πήραμε από τη μαμά του Μπλάνκο και παρουσιάζει το μικρό Ισμαήλ με τη μασκουλα του.

blanketjackson
Ο μικρός Μπλάνκο με τη μασκούλα του

558922-25416788
Ο μπλάνκο σκοράρει και φορά τη παιδική του μάσκα

14 Σχόλια

Filed under παπατζες, Αποκαλύψεις, ΑΕΚ, Μπαγεβιτς, Μπλάνκο, Μαλακία ολκής, Παρωδία, Φθηνό χιούμορ, Michael Jackson

ΜAT ΝTΑΡΜΠΙΣΑΙΡ : Μια σκέτη απογοήτευση !

Άνθρακας ο θησαυρός. Θυμάμαι τα χαμόγελα που ανταλλάξαμε με τον Προπονητή όταν πάτησε το πόδι του στη χωρά μας. Τη προσμονή για μεθύσια, ξυλίκια και αλανιαρικες ατάκες κατευθείαν εισαγωγή από το βρετανικό νησί της ακολασίας και των σκανδάλων.

Ματ Νταρμπισαιρ η μόνη μας ελπίδα για βιασμό και ξυλοδαρμούς σε μπαρ γράφαμε κάποτε ……….Ματ(αια)….Νταρμπι μετά από 5 μήνες παρουσίας στην Ελλάδα μας απογοήτευσες οικτρά. Ντροπή για την ΠΑΕ Ολυμπιακός που ακόμα προσπαθεί να κάνει δικό της αυτό το φλωρακι ολκής, το μαύρο πρόβατο της αλητομανας Αγγλίας, το κατακάθι της μπύρας, το αγαπημένο παιδί της μητέρας Τερέζας, το κοινωνικό λειτουργό του Τσαρλς μπουκοφσκι, το σύμβολο της πειθαρχίας και της ευγένειας που το μόνο που κατάφερε ήταν να δημιουργήσει σύγχυση με το πώς προφέρεται το όνομα του και να σκοράρει με διάσειση στο κεφάλι .

Ματ φύγε αγόρι μου. Ήρθες με μεγάλες προσδοκίες για τρελά σκάνδαλα και έφαγες τη σκόνη ενός τυχαίου πολωνού με όνομα γλωσσοδέτη που πήρε λιποδιαλυτή για να κάνει γράμμωση και ενός αγνώστου ταυτότητας αλλοδαπού του ΟΦΗ που έχει τάσεις επιδειξιμανίας .

Φτωχέ μου Γκαζα!

1

-Που με σέρνεις ρε βλάκα (Χικ)
-Πειραιά

2

-Δε πάω πουθενά λέμε….
-Έλα ρε! πάμε σου λέω… ούζο, τζιν μεταξά , τσίπουρο, καλό κρασί, γυναίκες του λιμανιού και γαύρο στο φούρνο

3

-Καλά με έπεισες (χικ χικ)
-….α ξέρεις είναι και ο ματ εκεί

4

-Ο Νταρμπισιρ? ….Άκυρο (χικ)… άσε με καλύτερα σε κρατητήριο(χικ) στο Νιούκαστλ!

1 σχόλιο

Filed under Αποκαλύψεις, Βία στα γήπεδα οεο, Γκάζα, Θρύλος, Μαλακία ολκής, Νταρμπισαιρ, μορφές

When you pay peanuts……..

Από τις τελευταίες δηλώσεις του Ανδρέα Βγενοπουλου (που πια μιλεί με συχνότητα μεγαλύτερη από εκείνη του κυβερνητικού εκπρόσωπου) εκτός των άλλων χιλιοειπωμένων απόψεων του για το μέλλον του βαζελου μάθαμε ότι:

1. Δε του αρέσει ο καφές
2. Είναι φαν του τρόπου ομιλίας του Νίκου Θανοπουλου και εξηγώ :

Θυμίζω οτι η -και καλά- «κρυφή» – δημοσιευμένη στη goalnews επιστολή κόλαφο του μεγαλοπαραγοντα της ΑΕΚ Νικόλα Θανοπουλου προς τους υπόλοιπους μετόχους της κιτρινόμαυρης ΠΑΕ ήταν γραμμένη στα γκρικλις και ηταν γεμάτη με εκφράσεις μπολιασμένες με λέξεις εις την αγγλική. Ακολουθουν ενδεικτικά παραδείγματα από το συγκεκριμένο κείμενο

Αυτό πριν από λίγο καιρό φάνταζε αδύνατο, αλλά μετά από πολλά ups and downs είναι μια πραγματικότητα.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ SUPER CRUSIAL SUPER ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ CONFIDENTIAL
(παρατήρηση ειδήμων : το πόσο εμπιστευτικό φάνηκε από τη πλήρη δημοσίευση της επιστολής στο τύπο)

Εγκρίναμε επί τη αρχής τη σύμβαση γιατί, παρ’ όλο που είχαμε ακόμα ενστάσεις, δεν υπήρχε άλλη επιλογή και έπρεπε να φανούμε όλοι ενωμένοι απέναντι στον Ολυμπιακό, που τα θέλει πάντα όλα (παρατήρηση ειδήμων -2- Θανοπουλος λαικς αλεφα). Θα υπάρξουν ακόμα βελτιώσεις, αλλά το θέμα πρέπει να κλείσει κάποια στιγμή… Είναι too much at stake.

Έχω την βεβαιότητα ότι στη συνάντηση μας για το ρόστερ της χρονιάς θα είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος, κάτι που σημαίνει ΔΥΝΑΜΙΚΟ COST REDUSTION ΣΤΟ ΡΟΣΤΕΡ και πολύ προσεκτικές και οικονομικές κινήσεις (τουλάχιστον 5 mil το υπολογίζω το cost cutting)

Μερικές φορές αισθάνομαι πολύ άσχημα να σας ζητάω λεφτά, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε τα μεγάλα λάθη του παρελθόντος για τα οποία ευθυνόμαστε όλοι και να προχωρήσουμε…
Άλλη option δεν υπάρχει.

Ο Ανδρέας βγενοπουλος στο δρόμο που πρώτος χάραξε ο Νίκος Θανοπουλος πιστός στη χρήση της αγγλικής ως μέσο έκφρασης που θα φωτογραφίζει ένα γνήσιο αμερικανόαναθρεμμένο τέκνο του καπιταλισμού ένα γεννημένο νικητή στον επιχειρηματικό στίβο , ένα κατακτητή του αμερικανικού ονείρου, έναν απόφοιτο της οικονομικής σχολής του Χάρβαρντ σημειώνει :

«Η μοναδική περίπτωση να παραμείνω στον Παναθηναϊκό, τουλάχιστον, να τον βοηθάω, χωρίς να θεωρώ ότι παραμένω μέσα στον χώρο αυτό που είμαι ασύμβατος, είναι εάν έβλεπα ότι παίρνονται σωστές αποφάσεις και είμαι μέρος μιας –να το πω στα αγγλικά- Ι would be a part of a winning team. I cannot be a part of a losing team»

Και

«Κανείς δεν βγήκε να μου πει τις απόψεις του, αν συμφωνούν μαζί μου, για αυτά που έχω πει ότι πρέπει να συμβούν στην ομάδα. Ας βγει κάποιος να μου πει κάτι διαφορετικό. Η ομάδα πρέπει να είχε σχεδιαστεί από τον Απρίλιο, το επαναλαμβάνω και να μπουν λεφτά. When you pay peanuts you buy monkeys. Νο money, no honey!»»

3. Καταφέρεται φανερά εις βάρος παικτών με κατά γενική ομολογία άσχημα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά χρησιμοποιώντας άκομψες εκφράσεις

varv
«Με φυστίκια αγοράζεις μαϊμούδες»!

……ειδημων

4 Σχόλια

Filed under παπατζες, παράγοντες, Αποκαλύψεις, Βγενόπουλος, Θανόπουλος

Το ξεσκέπασμα του Ρέμου

Έχω μάθει να μιλώ με ενδείξεις και όχι με αποδείξεις. Έχω μάθει να ακολουθω το αλάνθαστο πονηρό μυαλό μου και το ένστικτο μου που χρόνια τώρα βρίσκεται στο απυρόβλητο ακόμα και από την βαριά κριτική ματιά του φίλου και συνοδοιπόρου προπονητή της εξέδρας.

Είναι γεγονός ότι ο Αντωνάκης ο Ρέμος δεν έχει κάνει εδώ και πολύ καιρό κάτι σπουδαίο στο μουσικό στερέωμα. Τα μαγαζιά που εμφανίζεται δεν έχουν πληρότητα ενώ το κασέ του για τους μεγαλοϊδιοκτήτες της νύχτας είναι πια χαμηλό. Ο πιο ποιοτικός τραγουδιστής της ελληνικής μπουζουκεριας βρίσκεται μακριά από τα τσαρτς εδώ και πολύ καιρό και το πιστό του κοινό αγωνιά. Κάτι η ενασχόληση του με τα διοικητικά του Ηρακλή , κάτι η ενασχόληση του κύπριου θεωδορακη Θεοφάνους, βασικού τροφοδότη του ρεμου με χιτς, με το ξι φακτορ αφήνουν το γνωστό τραγουδοποιό μακριά από την μουσική επικαιρότητα . Ας μη γελιόμαστε αδέλφια, εν μέσω οικονομικής κρίσης αυτό σίγουρα έχει αντίκτυπο και στο πορτοφόλι του.

Ο Αντωνάκης ο ρεμος λοιπόν ματώνει το τραπεζικό του λογαριασμό για μεταγραφές του γηραιού ενώ αντίθετα στο προσωπικό του ισολογισμό βλέπει τα έσοδα να μειώνονται δραματικά. Εκτός άμα κάποιος αδαής πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει κάτι σε καφετί χρώμα από το χόμπι του τη γριά. Τι έμεινε λοιπόν στο τροβαδούρο του έρωτα και της μπάλας? Ποιο είναι το σίγουρο χαρτί του ? Ποια είναι η μεγάλη οικονομική ένεση ? Η απάντηση είναι απλή. Τίποτα δε λατρεύει περισσότερο ο γνωστός τραγουδοποιός από την ερυθρόλευκη φιέστα στο τέλος του πρωταθλήματος. Το μαγαζί το κλείνει ο κοκκαλης , το πληρώνει αδρά και ο ρεμος τη βγάζει για την υπόλοιπη σεζόν. Γιατί να θέλει λοιπόν κάτι να αλλάξει ο Αντώνης στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου? Γιατί να θέλει να ρισκάρει να χάσει το βασικό του πελάτη?

Και όλα αυτά τα καθαρά ερωτήματα έχουν αντίκτυπο και στον αγωνιστικό χώρο. 10-0 σε γκολ εντος και εκτός έδρας μέτρησε ο γηραιός φέτος εναντίον του δαφνοστεφανωμενου. Άνοιξε διάπλατα τα ποδαράκια του και χάρισε δυο ευχάριστες βραδιές στον μόνιμο πρωταθλητή στο νου και στη καρδιά μας. Αντίθετα μάτωσε τη φανέλα και στέρησε 4 βαθμούς από τον αιώνιο αντίπαλο, τον τριφυλλοφόρο.

Εγώ λοιπόν ο ειδήμων της μπάλας απευθύνω το παρακάτω μονολεκτικό ερώτημα που απευθύνεται σε αυτούς που δε φορούν παρωπίδες και που εμπιστεύονται τη συνείδηση τους και έχει ως στόχο όχι να ενισχύσει άλλη μια συνωμοσία αλλά να τους αφυπνίσει.
ΤΥΧΑΙΟ?

Ακολουθεί οπτικό υλικό από το γλέντι με δηλώσεις των πρωταγωνιστών που φανερώνουν την αμοιβαία αγάπη θρύλου και Αντώνη

remos1
Τζόλε « Συνεχίζω και του χρόνου για ένα ακόμα γλέντι τίτλου στο Ρέμο»

remos21
Βαλβέρδε «Πρόεδρε όρο στο συμβόλαιο να γλεντήσουμε και του χρόνου εδώ»

remos3
Πάπαδοπουλος + Μήτρογλου «Και το 2020 εδώ στο Ρέμο θα γλεντάμε»

remos4
Μπελούτσι «campeoοοοοοοοοn, me gusta el remo»

3 Σχόλια

Filed under παπατζες, φωτια, Αποκαλύψεις, Ρέμος