Monthly Archives: Δεκέμβριος 2009

Το σκληρό reality της ΑΕΚ (Πράξη δεύτερη: Εφιάλτης στη κουζίνα)

Θεατρικό έργο: Το σκληρό reality της ΑΕΚ (Σε τέσσερις πράξεις)
(Μια θεατρική εποποιία από το δεξί μας μπακ)

Πράξη δεύτερη: Εφιάλτης στη κουζίνα

(Πράξη πρωτη εδω)

Ήρωες


Bob kozonis (Bob)
: 60αρης ελληνοαμερικάνος επιχειρηματίας διατηρεί ελληνικό εστιατόριο στο Σικάγο. Ζητεί την βοήθεια του βραβευμένου Σεφ Έκτορα Μποτρινι για να σώσει την επιχείρηση του

Έκτορας Μποτρινι (Έκτορας)
: Βραβευμένος σεφ , παρουσιαστής εκπομπής της τηλεόρασης που εισβάλει στις κουζίνες εστιατορίων τα οποία υποφέρουν από λογής προβλήματα και δίνει λύσεις

Γεωργία Κοζωνη (Γεωργία)
: Γυναίκα του Bob.

Σκηνικό: Η κάμερα και ο προβολέας παραμένουν στην ίδια θέση με αυτή της πρώτης πράξης, τώρα στο προσκήνιο μια κουζίνα εστιατορίου, ένα τραπέζι στη μέση, στο βάθος ντουλάπια από τσίγκο και ένας μακρύς πάγκος από κάτω τους, κουτάλες και σκεύη κρεμασμένα ψηλά , μια κυκλική ξύλινη βάση με ένα μπαλτά καρφωμένο και δίπλα ψιλοκομμένα κομματάκια από ωμό κρέας, μια μεγάλη σημαία με ένα κιτρινόμαυρο δικέφαλο αετό στη μέση , ο Bob Κωζονης κάθεται στη καρέκλα με τα χέρια ακουμπισμένα στο τραπέζι, φορά ένα πουλόβερ βαμβακερό και παντελόνι μαύρο , που και που περιεργάζεται το καλοσχηματισμένο μουστάκι του που δείχνει να είναι το φετίχ του ,διαβάζει εφημερίδα φορώντας τα γυαλιά της πρεσβυωπίας , την «ώρα για σπορ» που του στέλνουν ταχυδρομικώς από την Ελλάδα για να μαθαίνει τα νέα της ομάδας του , η γυναίκα του όρθια κόβει πατάτες ενώ κατά διαστήματα σκουπίζει τον ιδρώτα από το μέτωπο της παίρνοντας ταυτόχρονα βαθιές ανάσες , ακούγεται εκνευριστικός ο ήχος από τον αποροφητήρα.

-Αυλαία ανοίγει-

Σκηνή 1η

( Η κάμερα στο ΟΝ , ο προβολέας ανάβει. Ο Έκτορας Μποτρινι, ο βραβευμένος σεφ ,στέκεται μπροστά από την κάμερα, φορά ένα τζόκεϊ στο κεφάλι και σκουλαρίκι αστραφτερό στο αυτί, με μάτια φωτεινά και παιχνιδιάρικα και φωνή κοφτή, αφηγείται)

Έκτορας: “Είμαστε πάλι εδώ στο τόπο του εγκλήματος, ένα μήνα μετά την πρώτη επίσκεψη μας στην ταβέρνα του ελληνοαμερικανου επιχειρηματία Bob Κοζωνη. Ο Bob μαζί με τη γυναίκα του είναι έλληνες 2ης γενιάς μέλη της ελληνικής παροικίας του Σικάγο, και έχουν στην κατοχή τους ταβέρνα με ελληνικό φαγητό στο κέντρο της Αμερικανικής μεγαλούπολης. Μας κάλεσαν να τους βοηθήσουμε. Ήρθα και αντίκρισα το χάος. Παντού η αποθέωση της κιτσαριας, κίονες και βλαχομπαροκ μινιατούρες της αρχαίας Ελλάδας, φαγητό άθλιο από τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας Bob που θέλει να λέγεται και σεφ, αρνιά γδαρμένα και κρεμασμένα έξω από τη βιτρίνα του μαγαζιού σαν σε χασάπικο, εικόνα άθλια και ξένη για το μέσο αμερικάνο. Σε τρεις μέρες τα αλλάξαμε όλα. Διακοσμήσαμε το χώρο υιοθετώντας ένα διακριτικό φολκλόρ στυλ , περιορίσαμε το μενού και βάλαμε στη κουζίνα τη γυναίκα του Bob Γεωργία που μου έδειξε ταλέντο στο μαγείρεμα. Ο κόσμος ήρθε γεύτηκε τα φαγητά και έφυγε ικανοποιημένος . Για να δούμε , πως πάει τώρα το μαγαζί, ο Bob και η γυναίκα του ακολουθησαν τις συμβουλές μας;”

(Είσοδος Έκτορα στη κουζίνα περιεργάζεται το χώρο με τη χούφτα του να αγκαλιάζει το πιγούνι, μορφασμοί απογοήτευσης, ακατάληπτες βρισιές σαν φτυσιδια βγαίνουν από το στόμα)

Bob: Καλωσόρισες Έκτορα (αφήνει το γυαλί της πρεσβυωπίας να κρεμαστεί στο σβέρκο του, διπλώνει την εφημερίδα, τείνει το δεξί χέρι για χειραψία τυπική και λίγο ένοχη)

Έκτορας: Καλώς σας βρήκα ( ανταποδίδει τη χειραψία πεταχτά, κοιτάζει γύρω του , κάνει εμφανή τη δυσαρέσκεια του)… βλέπω ότι οι συμβουλές μου για το μαγαζί έπεσαν στο βρόντο (τόνος ειρωνικός , κινείται γύρω από το πάγκο της κουζίνας σαν στρατηγός σε επιθεώρηση μαγειριών στρατώνα, ο Bob δεν τον ακολουθει με τα μάτια, η Γεωργία σκουπίζει τα χέρια από τα νερά αμήχανα για ώρα με μια παρδαλή πετσέτα)…. Χμ… γιατί έτσι Bob;

Bob: Έκτορ σε ευχαριστω για τις συμβουλες σου αλλα θέλω ν’ ακολουθησω my way …..καταλαβαίνεις

Έκτορας: Και your way σημαίνει να συνεχίζεις να μαγειρεύεις για τον άμοιρο το κοσμάκη και να πηγαίνει η επιχείρηση κατά διαόλου (κτυπά το χέρι στο πάγκο , η φωνή του ελαφρώς δραματοποιημένη )

Bob: Κοίτα Έκτορα σέβομαι τα πτυχία σου αλλά προκαλώ όλους όσους με αμφισβητούν να έρθουν να ελέγξουν την μαγειρική ικανότητα του sef Μπομπ κωζονη για την οποία όλη η ομογένεια παραμιλά…..

Έκτορας: (διακόπτει θυμωμένος)…. Ποια ικανότητα ρε πουστη μου (δείχνει εκτός εαυτού , πετά τη κουτάλα στο τοίχο , αδειάζει τα κακοβρασμενα μακαρόνια από τη κατσαρόλα στο πάτωμα, κλωτσά το πάγκο, συνεχίζει να βρίζει αυτή τη φορά καθαρά) … ήρθα και έστρωσα τη ταβέρνα … σου είπα να κάτσεις μπροστά να μιλάς με το κόσμο να αφήσεις τη μαγειρική στη Γεωργία στην οποία διέκρινα ένα ταλέντο και εσύ συνεχίζεις να κάνεις του κεφαλιού σου… ούτε καν τα γδαρμένα αρνιά που στάζουν αίμα δεν ξεκρέμασες από την είσοδο….. τι να πω… ταβέρνα μοντέλο την έκανες μπουρδελο μπομπ αγόρι μου (πεταει τη πετσέτα στο πάτωμα, προσγειώνεται στα πόδια της Γεωργίας που παρακολουθεί εδώ και ώρα το ξέσπασμα του βραβευμένου σεφ με τα μάτια χαμηλωμένα, σιωπηρή και προβληματισμένη)

Bob: Έκτωρ cool boy, ίσως οι φιλοσοφίες μας διαφέρουν… εγώ βλέπω το ταβερνάκι ως χόμπι, εσύ βλέπεις ως money. Εξάλλου λεφτά I take from οικοδομή . Έχω όπως ξέρεις τρελή μπιζνα με real estate…. Έχω κτίσει το μισό Σικάγο!

Έκτορας: …και γιατί δε χρηματοδοτείς γαμω το κέρατο μου το τράγιο την ταβέρνα ρε Μπομπ με τα κέρδη των άλλων επιχειρήσεων ; …. Θεέ μου θα τρελαθώ!… μας δουλεύεις ψιλό γαζί Bob ….. και αν δε φταίει κάποιος σε όλη την υπόθεση αυτός είναι η Γεωργία … (δείχνει τη γυναίκα του Bob που συνεχίζει να είναι αμέτοχη στη συζήτηση)

Bob: (σηκώνει για πρώτη φορά το τόνο της φωνής του, φωνή στεντόρεια, σταθερή , βλέμμα ευθύ) …. Δεν επιτρέπω σε κανένα να αμφισβητεί με ειρωνείες την οικονομική μου κατάσταση… προκαλώ να φέρεις ορκωτούς λογιστές να κάνουν αποτίμηση of my money for god’s shake….

-μεγάλη παύση-

(Έκτορας και Bob κοιτιούνται χωρίς να μιλούν για λίγα λεπτά, ο Έκτορας παίρνει παράμερα την Γεωργία, Ο Bob καθεται πάλι στο μικρό τραπέζι και τάχαμου αδιάφορα ρίχνει ματιές στην εφημερίδα)

Έκτορας: (φωνή μειλίχια, ψίθυροι συμβουλής ) Γεωργία καταλαβαίνω ότι βρίσκεστε σε δύσκολη κατάσταση… θα ήθελα να καταβάλεις κάθε προσπάθεια για να φέρεις το σύζυγο σου στα λογικά του … αν ακολουθησετε τις συμβουλές μου δε θα έχετε κανένα πρόβλημα….(χαϊδεύει στοργικά τη πλάτη της, )

Γεωργία: (φωνή σπαρακτική, βλέμμα χαμηλωμένο, υποτακτικό) Θα κάνω ο,τι μπορώ Έκτορα… Ευχαριστώ

Έκτορας: Σου δίνω αυτό το ποσό για τα τρέχοντα χρέη και την ευχή μου να πάνε όλα καλά (βάζει στη τσέπη της ποδιάς της την επιταγή , γυρνά στη κάμερα και χαρίζει ένα πλατύ χαμόγελο)

Γεωργία: Ευχαριστώ πολύ για όλα ( με το ζόρι αφήνει ένα μειδίαμα να ζωγραφίσει το ντροπαλό της πρόσωπο)

Έκτορας: (γυρίζει προς τον Bob)… Λοιπόν Bob χάρηκα… εύχομαι τα καλύτερα… δυστυχώς δεν καταφέραμε να αλλάξουμε πολλά αλλά αυτά έχει η ζωή….χμ…. να είσαι καλά

Bob: Ευχαριστώ…… (χαμογελούν ο ένας στον άλλον πεταχτά και τυπικά, χαιρετιούνται από απόσταση)

-Ο Έκτορας αποχωρεί προς την έξοδο κουνώντας το κεφάλι του δεξιά αριστερά, φέρνοντας τα χέρια στη ανάταση σαν να εκλιπαρεί θεϊκή χάρη σε ένα αριστοτεχνικό τελετουργικό απόγνωσης και παραδοχής αποτυχίας-

( η κάμερα στο οφ , ο προβολέας σβήνει)

Σκηνή 2

(Ο Bob κάθεται στο τραπέζι , η «ώρα για σπορ» απλωμένη δίπλα στην άδεια σαλατιέρα, «Η ΑΕΚ σε κρίση, ζητείται λύσις» το παχυλό πρωτοσέλιδο μοιάζει με προσευχή σωτηρίας, ο Bob κοιτά το πρωτοσέλιδο και ύστερα με μιας τη σημαία με τον κιτρινόμαυρο δικέφαλο αετό και ύστερα πάλι το πρωτοσέλιδο, το ισχνό φως του λυχναριού φωτίζει το πρόσωπο του που δείχνει χαμένο σε έντονες σκέψεις σαν να κατεργάζεται σχέδια μεγαλειώδη, στο βάθος η Γεωργία καθαρίζει τον πάγκο και τα ντουλάπια της κουζίνας με ένα ξεσκονόπανο και ύστερα ανάβει το καντηλάκι κάτω από την εικόνα του Χριστού , κάνει πεταχτά το σταυρό της)

Bob: (σπάει τη σιωπή) Γυναίκα το αποφάσισα. Θα γυρίσουμε στη πατρίδα. (παίζει με το μουστάκι του)…. Θα πουλήσουμε τη ταβέρνα και θα πάμε στην Ελλάδα…. Το μέλλον μας βρίσκεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο ( χαμογελά ευτυχισμένος, δείχνει ορεξάτος για πρωτοβουλίες, για καινούργια όνειρα)

Γεωργία: ( δεν μπορεί να τον αντικρίσει, έχει τη πλάτη της στραμμένη σε εκείνον, σφίγγει το πρόσωπο της, συγκρατεί τα δάκρυα,)……. Ο,τι πεις Μπάμπη μου …. (το βλέμμα στο πάτωμα)

-Το τηλέφωνο κτυπά , αναστατώνει την σιωπή, η Γεωργία το σηκώνει και ύστερα από λίγο το κλείνει-

Bob: Ποιος ήταν στο τηλέφωνο ;

Γεωργία: Παράξενο… (απορία έντονη)… Κερδίσαμε λέει δυο προσκλήσεις για την secret concert της ελληνίδας σταρ Δ.Β στην Αθήνα ….. Μα τον Άγιο Παντελεήμονα δε θυμάμαι να πήρα μέρος σε κάποιο διαγωνισμό…..!

Τελος δεύτερης πράξης


Πιθανή φιγούρα βραβευμένου Σεφ στη κουζίνα του Bob.

Advertisements

4 Σχόλια

Filed under Bob Kozonis, ΑΕΚ, Εκτορα μποτρινι, Θέατρο

Το σκληρό reality της ΑΕΚ (Πράξη πρώτη: Για λογαριασμό σας)

Θεατρικό έργο: Το σκληρό reality της ΑΕΚ (Σε τέσσερις πράξεις)
(Μια θεατρική εποποιία από το δεξί μας μπακ)

Πράξη πρώτη: Για λογαριασμό σας

Ήρωες:

Νίκος Σαμοΐλης (Ν.Σ) – Παρουσιαστής εκπομπής της τηλεόρασης με θέμα τη ρύθμιση οικονομικών χρεών άτυχων πολιτών

Νίκος Νοτιάς (Ν.Ν)- άτυχος πολίτης ζητά τη βοήθεια του Ν.Σ για να σώσει την επιχείρηση του

Νίκος Θανόπουλος (Ν.Θ)- υπάλληλος του Ν.Ν

Σκηνικό:
Ένα σαλόνι νεοκλασικού κτηρίου, πίνακες κάποιας αξίας στους τοίχους, μινιμαλ διακόσμηση, το έμβλημα του βυζαντίου πίσω από το σύνθετο. Ένας καναπές μαύρος όπου κάθονται δυο κύριοι, ο ένας κάθεται στην άκρη δεξιά, σταυροπόδι, ανήσυχος με τα χέρια δεμένα στο γόνατο του δεξιού ποδιού και με τη πλάτη ελαφρώς γυρισμένη στον άλλον που κάθεται στο αριστερό άκρο με το ένα πόδι κομπρεσέρ να κουνιέται συνεχώς και τα χέρια ελεύθερα. Στο προσκήνιο ένας προβολέας φωτίζει το σκηνικό και μια κάμερα στατική μπροστά του.

Αυλαία ανοίγει

(Ο προβολέας και η κάμερα στο on. Ο Ν.Σ με ύφος επαγγελματικό , ντυμένος με κουστούμι ακριβό , και γραβάτα με κόμπο σοβαρό φέρνει τις άκρες των δακτύλων του να ενωθούν μεταξύ τους σε μικρή απόσταση από το στέρνο. Όρθιος, κοιτά το φακό της κάμερας βαθιά και με το σαγόνι σε ελαφρά κλίση προς τα κάτω ξεκινά την εισαγωγή του)

Ν.Σ : Σήμερα βρισκόμαστε στο σπίτι του κύριου Νοτιά. Ο Νίκος 50αρης επιχειρηματίας έχει προβλήματα με την επιχείρηση του, την ΠΑΕ ΑΕΚ. Μαζί του ο κύριος Θανοπουλος διαχειριστής και διευθύνων σύμβουλος στο μαγαζί του Νίκου. Ο 40αρης Κύριος θανοπουλος αν και έμπειρο στέλεχος δυστυχώς φαίνεται να ατύχησε και βρίσκεται εδώ να βοηθήσει το φίλο του Νίκο να βγει από το αδιέξοδο. Μας κάλεσαν να δώσουμε τη λύση για λογαριασμό τους. Για να δούμε θα τα καταφέρουμε …..

(στρέφει το πρόσωπο στους δυο κυρίους στο καναπέ)

Ν.Σ: Πείτε μου Κύριε Νοτιά, η επιχείρηση σας είναι μια ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία που λέγεται ΑΕΚ, σωστά;

Ν.Ν: Ναι έτσι είναι.

Ν.Σ: Και την έχετε μαζί με ένα όμιλο επενδυτών – μετόχων…. Σωστά;

Ν.Ν: Ναι και διαχειριστής έχει αναλάβει ο Κύριος θανοπουλος….ναι έτσι είναι… ναι…χμ…. να ξεκαθαρίσω όμως κάτι… την ΠΑΕ την «κληρονομήσαμε» (παράλληλη χειρονομία αποσιωπητικών με τα δυο χέρια σε σχήμα “ “) από ένα φίλο που τρέξαμε να βοηθήσουμε όταν μας το ζήτησε πριν 5 χρόνια και μας άφησε μόνους στα δύσκολα πριν ένα χρόνο … και … φεύγοντας μας άφησε και χρέη…..Κύριε Σαμοιλη δε θα λέγαμε όχι αν μπορούσαμε να την ξεφορτωθούμε… καταλαβαίνετε …. (συνωμοτικό χαμόγελο….)

(συγκαταβατική κίνηση του κύριου Θανοπουλου με το κεφάλι… προς στιγμήν δεν φαίνεται διατιθέμενος να επέμβει)

—-παύση—-

Ν.Σ: Κύριε Νοτιά θα ήταν μια λύση αλλά όπως βλέπω από τη λογιστική αποτίμηση της εταιρείας σας πρέπει κάποιος επενδυτής να αναλάβει όχι μόνο την διαχείριση της ομάδας αλλά και τα υπέρογκα χρέη της. Δεν είναι εύκολο … αν καταλαβαίνετε….χμ…μάλλον πρέπει να βρούμε μια λύση εκ των εσω….

Ν.Ν: Σίγουρα….χμ…σωστό….. (ένδειξη απογοήτευσης…)

—μικρή παύση–

Ν.Σ: Εντάξει ας προχωρήσουμε στην ανάλυση (ένας μαυροπίνακας εμφανίζεται στην σκηνή, μια κιμωλία και ένα σφουγγάρι βρεγμένο. Χαράζει πάνω του ένα πίνακα σταυρωτό. Στη μια πλευρά έσοδα στην άλλη έξοδα)…… Πήρα από τον λογιστή της εταιρείας σας τα απαραίτητα έγγραφα και προχώρησα σε μια cost-benefit analysis ….πρόχειρη…. χμ… μου είπατε λοιπόν ότι έχετε πάρει 15 δάνεια για απόκτηση παικτών, χρωστάτε στο Οακα για τη χρήση του γηπέδου, ενώ παράλληλα τρέχουν λειτουργικά έξοδα για φροντιστές, μισθούς , ενοικίαση γραφείων και άλλα. Αν βάλουμε μόνο τους τόκους των δανείων, δόσεις συμβολαίων και υπολογίσουμε τα χρέη από μεταχρονολογημένες επιταγές που λήγουν μπαίνουμε μέσα…. (παύση, ξερό βήξιμο, ένα ποτήρι νερό, μια, δυο γουλιές, χαλάρωμα της γραβάτας, ακόμα ένα βήξιμο αυτή τη φορά πιο ηχηρό) … γύρω στα 35 εκατομμύρια ευρώ (ξεροκαταπίνει). ….Να σας πω την αλήθεια κάνω την εκπομπή καιρό τώρα αλλά σε τέτοια κατάσταση δεν έχω έρθει ποτέ αντιμέτωπος

—παύση … εκκωφαντική σιωπή δευτερολέπτων, μοιάζουν με ώρες—

Ν.Θ: Ουαου !! it must be a record… (ανοίγει το στόμα του για πρώτη φορά…ανασκουμπώνεται, βγαίνει στην επίθεση) , κοιτάτε κύριε Σμοιλεδη, καταλαβαίνω…χμ…αλλά τουλάχιστον έχουμε μια εργασία σε περίοδο οικονομικής κρίσης….και όπως λέει η mom καλύτερα δουλεία με χρέος παρά άνεργος χωρίς χρέος…or something like this…

(Νοτιάς – Θανοπουλος αλλάζουν ματιά φευγαλέα, ιδρώνουν, σκουπίζονται με χαρτομάντιλο, ανησυχία)

Ν.Σ: Λοιπόν κύριε θανοπουλε νομίζω ότι δεν έχετε καταλάβει τη σημαντικότητα της κατάστασης. Βρίσκεστε στο χείλος του γκρεμού ή έστω στην εντατική και αντιμετωπίζετε την ευθύνη με επιπόλαια γνωμικά (ύφος επικριτικό, τόνος διδακτικός, βλέμμα ευθύ, διορθώνει τη γραβάτα του). Τέλος πάντων ας προχωρήσουμε … έχω ξεχάσει κάτι στις υποχρεώσεις σας που δε μου έχετε αναφέρει ίσως;

Ν.Ν: Ναι ξέχασα να αναφέρω ένα δάνειο καταναλωτικό για να αγοράσουμε τα δικαιώματα του τραγουδιού-ύμνου που μας έφτιαξε ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Φοίβος … ξέρετε…έπρεπε…. να! ήταν καλό αποτέλεσμα από καλλιτεχνικής απόψεως βεβαίως…χμ…(ξεφυσά δυνατά)

Ν.Σ: Νίκο ζήτησα (σταυρώνει τα χέρια στο στέρνο, υψώνει διακριτικά τη φωνή) από τη πρώτη επαφή να υπάρχει ειλικρίνεια μεταξύ μας. Συμφωνήσατε ότι θα μου τα πείτε όλα. Με καλέσατε για να δώσουμε μια βιώσιμη και λογική λύση , αν κρίνετε ότι δε με χρειάζεστε καλύτερα να φύγω.

Ν.Ν: Όχι προς θεού , δικό μου λάθος… συγγνώμη … (το κεφάλι στο πάτωμα)

Ν.Σ: Έστω….

—μικρή παύση–

Ν.Ν: Τι μπορούμε να κάνουμε; (φωνή σπαστή σχεδόν τρεμάμενη που περιμένει το θαύμα και κρέμεται από τα χείλη ενός επίδοξου σωτήρα)

Ν.Σ: Λοιπόν συνεχίζουμε (ορνιθοσκαλίσματα αριθμών με μηδενικά γεμίζουν τη πλευρά των εσόδων στο μαυροπίνακα)….χμ… τα έσοδα της εταιρείας από χορηγούς , εισιτήρια διαρκείας και μπουτίκ δε μπορούν να βοηθήσουν και τόσο. Καλύπτουν μισθούς και κάποιους τόκους… Θα πρότεινα (μικρή παύση)….να το πούμε λαϊκά , να «σκοτώσουμε» κάποια πάγια…

Ν.Θ: Για Άρθρο 44 τι θα λέγατε; (ένα μικρό ξέσπασμα αναζητά την κατάφαση)

Ν.Σ: Προσπερνώ για άλλη μια φορά την επιπολαιότητα σας και θέτω την εξής λύση στο τραπέζι. Προτείνω να πουλήσουμε το Νατσο Σκοκο στον Παναθηναϊκό. Θα είναι μια ανάσα

Ν.Θ: Όχι! όχι! Προτιμώ καλύτερα να πουλήσουμε το γήπεδο … στη νέα Φιλαδέλφεια… νομίζω ότι έχουμε ένα γήπεδο εκεί… ε dear Nikos? (κοιτά τον Κύριο Νοτιά με απορία)

Ν.Σ: Έστειλα ήδη εκτιμητή να μου δώσει μια τιμή για το ακίνητο σας. Με λύπη του διαπίστωσε ότι στη θέση του γηπέδου υπάρχει μια χαβούζα … άντε και λίγα χόρτα για να κόβουν οι νοικοκυρές της γειτονιάς για σαλάτα…. Πραγματικά διαπιστώνω ότι υπάρχουν πλήρη μεσάνυχτα για τα πάγια της εταιρείας σας .

(Νοτιάς- θανοπουλος κοιτούν ο ένας τον άλλον με έκπληξη … η άγνοια φέρνει σύγχυση εκείνη με τη σειρά της ένα αίσθημα παραίτησης … το έδαφος χάνεται κάτω από τα πόδια τους…. Τα σώματα τους παραλύουν στο καναπέ)

Ν.Θ: Oh no…. disaster….

Ν.Σ: Λοιπόν κύριοι δε πρέπει να κρυφτούμε άλλο πίσω από το δάχτυλο μας. Πρέπει να προχωρήσουμε σε λύση ριζοσπαστική. Πρέπει να πουλήσετε το μεγαλύτερο κεφάλαιο αυτή τη στιγμή στην ομάδα (μικρή παύση, βλέμμα στραμμένο στη κάμερα, κοντινό, η καρδιά ταμπούρλο που πάει να σπάσει)…..τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς

—σιωπή, παύση μεγάλη, βλέμματα χαμένα στο κενό, πρόσωπα σκεπτικά….ο ήχος στα κινητά των τριών ξαφνικά και ταυτόχρονα ειδοποιεί για τη λήψη κάποιου μηνύματος —

Κοιτούν την οθόνη του κινητού με έκπληξη

Sms: Κερδίσατε μια θέση για το secret concert της ελληνίδας σταρ Δ.Β….
Αποστολέας: Άγνωστος

(Τα φώτα σβήνουν, η κάμερα στο off)

Τέλος πρώτης πράξης


Πιθανή φιγούρα Ν.Σ

5 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Θέατρο

Ελληνική πραγματικότητα

Έτσι ξαφνικά. Το παραμύθι ξεκινούσε καταπληκτικά. Συλλαλητήρια, φωνές ενωτικές, και ριζοσπαστικές αποφάσεις καταλήγουν στο πολυμετοχικό σχήμα. Παναθηναΐκάρες με γερά πορτοφόλια και τριφύλλια στη καρδιά, με την αγνή λαϊκή ερμηνεία της ανιδιοτελούς αγάπης για την ομάδα ,τουλάχιστον επικοινωνιακά, παίρνουν τις τύχες των πρασίνων μια ωραία πρωία. Ξοδεύονται λεφτά, πακτωλός χρημάτων μα το σημαντικότερο υπάρχει ένα σχέδιο , ένα όραμα μια κάποια οργάνωση. Η παρέλαση των ξένων τεχνικών είχε ως σημαιοφόρο τον Τεν Κατε. Έλα ιπτάμενε ολλανδέ να μεταφέρεις στους παίκτες, στο εντυπωσιακό πλήρες ρόστερ μας, τη νοοτροπία της Τσέλσι και της Μπαρτσα. Μια φορά και ένα καιρό όλα ακούγονταν αρμονικά και δεν θα μπορούσαν να καταλήξουν κάπου αλλού εκτός από ένα happy ending χολιγουντιανών φαντασμαγορικών διαστάσεων μα εδώ είναι Ελλάδα και τα θαυμαστά παραμύθια δεν είναι πιστευτά.

Μεγαλοκοκκορια σε ένα λαοφιλές κοτέτσι λαλούν συλλογικά και καθυστερούν το ξημέρωμα, αν ποτέ τους βρει το ξημέρωμα. Αντιφάσεις, δηλώσεις επί δηλώσεων, αποχωρήσεις, εκκωφαντικές σιωπές μαζί με γκρίνιες στο κοτέτσι. Όλα αυτά με την ομάδα για τα καλά μέσα στους τρεις στόχους της. Δίνονται σε μια σεζόν όσα χρήματα είχαν δοθεί στην ομάδα σε πέντε και στο πληρέστατο ράστερ από ποτέ συνεχίζουμε να βρίσκουμε αδυναμίες και εμφανής ελλείψεις. Ο Πατέρας, ο πρόεδρος κόκορας, εξηγεί το περίφημο πλάνο:

«Σχεδιασμό διετή, εμπιστοσύνη στο προπονητή, όλοι θα κριθούν στο τέλος»

Και αυτοαναιρείται

«Η υπομονή εξαντλήθηκε ιπτάμενε ολλανδέ. Τέλος»

Ο παναθηναϊκός βρέθηκε δέσμιος μιας μάλλον ξένης νοοτροπίας κόντρα στην ελληνική πραγματικότητα. Έστω και αργά απελευθερώθηκε από τους περίεργους πειραματισμούς με τρόπο αιφνιδιαστικό με τρόπο κοκαλικό. Παντιέρα της ελληνικής πραγματικότητας δεν ήταν ποτέ η πίστη στο όραμα, η προστασία του πλάνου , η υπομονή , ο μακρόχρονος προγραμματισμός. Θάφτηκαν και αυτά , όπως κάποτε το περίφημο πλάνο πενταετίας για ευρωπαϊκό τίτλο, στο βωμό του ερασιτεχνισμού, του αδέξιου αυθορμητισμού, της προχειροδουλειάς , της επικίνδυνης ανυπομονησίας, της γελοίας ψύχωσης. Εγώ χαίρομαι γιατί επιτέλους τα κοκόρια δε θα κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Ο επιχειρηματίας βγενοπουλος, ο καπετάνιος Πατέρας που στήριζαν με σθένος το παραμύθι ήταν οι πρώτοι που άνοιξαν την παροχή ρεύματος στην ηλεκτρική καρέκλα του Προπονητή. Ας μη κοροϊδευόμαστε. Η ελληνική νοοτροπία που με σθένος παλέψαμε να απαλλαγούμε από δαυτη βγήκε για άλλη μια φορά νικήτρια. Ο στόχος ήταν ψεύτικος, καιρός να επαναφέρουμε την τάξη. Η ανακωχή με την ελληνική πραγματικότητα είναι γεγονός, φέρνουμε ένα δίδυμο προπονητών για να μπορέσουν να προσαρμοστούν στις επιταγές της.

Ο Τεν Κατε είχε τα καλά και τα κακά του, όπως κάθε προπονητής. Σίγουρα σε μια ομάδα που αγνοεί την έννοια πρωταθλητισμός τα τελευταία χρόνια δεν θα μπορούσε να κάνει θαύματα. Λοιδορήθηκε όσο λίγοι , άλλες φορές δίκαια , άλλες άδικα. Πολλοί θα σπεύσουν να πουν ότι η αποχώρηση του ήταν σωστή και ας άργησε να γίνει. Άλλοι θα συμφωνήσουν με τον Πατέρα με την κίνηση της απόλυσης για λόγους προληπτικούς. Εγώ με το ίδιο σκεπτικό έχω κάθε δικαίωμα να πιστεύω ότι ο παναθηναϊκός θα μπορούσε με τον ολλανδό στο πάγκο να δήξει το κατάλληλο πρόσωπο τη κατάλληλη χρονική στιγμή, στο δεύτερο γύρο που κρίνονται όλα. Δε θα μάθω ποτέ αν θα δικαιωνόμουν.

Ο Ολλανδός με το φυσικό σολαριουμ και το εκφραστικό χαμόγελο μάλλον προσπάθησε να ενταχθεί στην ελληνική πραγματικότητα χωρίς να την κατανοήσει ποτέ. Το συμπέρασμα του ο δικός μου επίλογος.

«Έχω την αίσθηση πως περίμεναν θαύματα. Πέρυσι ήταν ικανοποιημένοι από το ποδόσφαιρο που παίζαμε, αλλά ήθελαν περισσότερους βαθμούς. Φέτος έχουμε περισσότερους βαθμούς και ξαφνικά ενδιαφέρονται για το θέαμα. Πάντα θα βρουν κάτι…».

Και το αλαλούμ στη ψωροκώσταινα συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον.

Ειδήμων της μπάλας.

10 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Ten Kate