Ο γεροξεκούτης

Το καφενείο θα κλείσει σήμερα νωρίς. Οι θαμώνες δε διαμαρτύρονται. Έχει παναθα σήμερα ξέρουν. Κατεβάζει τα στόρια και περνά το λουκέτο στη βάση τους με προσοχή. Από τότε που το έκαψαν στις ταραχές του Δεκέμβρη προσέχει. Το καφενείο το αγαπά. Η δεύτερη αγάπη μετά τη μπάλα. Το έχει από τότε που κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια…. Τα έβαλε μάλιστα σε μια γυάλινη βιτρίνα στο τοίχο του μαγαζιού φάτσα κάρτα στην εισοδο…να θυμίζουν σε όποιον μπαίνει που πάει να πιει καφέ….. «στο ναό του θεού» όπως συνηθίζει να λέει.

Το καφενείο είχε πάντα αθλητικό χαρακτήρα. Παντού φωτογραφίες παλαιμάχων, μαζί και δίκες του από τα γήπεδα, λάβαρα ομάδων και ένα μεγαλοπρεπέστατο τριφύλλι, σεντόνι κρεμασμένο πίσω στο μπαρ. Στην αρχή το κρατούσε παραδοσιακό για παλιούς συμπαίκτες και φίλους, σέρβιρε ελληνικό και λουκουμάκι, ο ίδιος, μαζί και ιστορίες από τα γήπεδα, κερασμένες με γλαφυρό τρόπο από τα χείλη τα δικά του, τα χείλη του στρατηγού. Με την αλλαγή των καιρών ήρθε και η αλλαγή στο καφενέ. Το έκανε μοντέρνο, άρχισε να σερβίρει και φρεντο , έκανε πελάτες νέους αλλά ποτέ δε τους είδε με συμπάθεια. Τον αθλητικό χαρακτήρα όμως του μαγαζιού δεν τον άλλαξε. Κάποιο καιρό είχε φέρει και γιγαντοοθόνη για να βλέπει τα ματσάκια με το κόσμο. Ύστερα από τη λήξη κάθε αναμέτρησης μάζευε του θαμώνες γύρω του και έκανε αναλύσεις για συστήματα χρησιμοποιώντας μπουκάλια και ποτήρια. Αν είχε κέφι τους σήκωνε από τη θέση τους έπαιρνε μια μπάλα και τριπλαρε σε μικρό χώρο καρέκλες και τραπέζια για να δείξει πως παίζεται πραγματικά η μπαλιτσα. Showman από πάντα ο Μίμης, σημείο αναφοράς για τους πελάτες. Ήρθε η ώρα όμως που κουράστηκε να αδιαφορεί για τα πικρόχολα σχόλια και τα ειρωνικά γελάκια του νεαρόκοσμου πίσω από τη πλάτη του που άρχιζε να τον αντιμετωπίζει σαν το τρελό του χωριού, το στερημένο παλαίμαχο…… Δεν είχαν δει ποτέ τον στρατηγό στο πόλεμο, δεν γνώριζαν, αλλά δε θα τους δικαιολογούσε. Επαψε ν’ ασχολείται. Τη παναθα θα την έβλεπε μόνος του, στο σπίτι.

……………………………………..

Έβαλε λίγο Τσιτσάνη στο πικάπ. Έκατσε να φάει ντομάτες γεμιστές απ τα χτες. Δε του άρεσαν. Τα έβαλε με τη βουλγάρα τη σπιτονοικοκυρά. «θα τη στείλω στη χώρα της. Ένα τηλέφωνο από το αλλοδαπών απέχει η απέλαση» μουρμούρισε σπρώχνοντας μακριά το πιάτο του.

Φόρεσε τη πράσινη εμφάνιση. Εκείνη που φορούσε στο Γουεμπλει, την θρυλική. Σκοτείνιασε για μια στιγμή. Οι πτυχώσεις στις ραφές ήταν τσαλακωμένες. «Θα την απελάσω τη ρουφιανα. Ένα σίδερο δε μπορεί να βάλει». Για μια στιγμή αναρωτήθηκε αν υπάρχει κενή θέση γι αυτόν στα ψηφοδέλτια του Λάος. Έκλεισε το πικάπ και στήθηκε μπροστά στον καναπέ. Το ματς ήταν έτοιμο να αρχίσει.

«4ο λεπτό, ολέθριο λάθος στην άμυνα και η γαλατά ανοίγει το σκορ»…………

Όχι αυτή τη φορά δε θα πετάξει το ποτήρι στην οθόνη. Είναι ακριβές αυτές οι επίπεδες. Κλείνει την τηλεόραση, ανοίγει το βίντεο. Θα δει παλιές δίκες του ανεπανάληπτες στιγμές στο γήπεδο να ξελαμπικάρει. Να θυμηθεί πως κυλαει σωστά το τόπι στο χορτάρι. Να θαμπωθεί ξανά από την λάμψη του, να περάσει όμορφα με ένα νοητικό αυνανισμό και σαν τελειώσει να ανοίξει πάλι την TV ήρεμος.

Δυνατή μουσική ακούγεται από το πάνω διαμέρισμα και τον ενοχλεί. Ανοίγει την ένταση της τηλεόρασης αλλά δε μπορεί να την σκεπάσει. Από τότε που μετακόμισαν αυτές οι φοιτήτριες φερανε το σαματά. Δεν θα κάνουν ότι θέλουν. Αυτή η γειτονιά πάντα ήταν ήσυχη. Ανοίγει την εξώπορτα του διαμερίσματος στρέφει τη φάτσα του μπρος στη σκάλα που οδηγεί στο πάνω όροφο και φωνάζει δυνατά για παραδειγματισμό «Κάντε επιτέλους ησυχία μην ανέβω και σας βγάλω το μαλλί τρίχα τρίχα». Η Κυρά Κούλα από το απέναντι διαμέρισμα, που είχε στήσει αυτί, θα ξεπροβάλει με τα ρολευ στα μαλλιά και τη ρόμπα της. «Άσε τα κορίτσια να διασκεδάσουν, ρε γεροξεκούτη»…… Χρόνια γειτόνισσα η κυρά κούλα δεν μασαγε από τις γκρίνιες του Μίμη. Εκείνος θα αφηνιάσει αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Θα φτύσει επιδεικτικά ψελλίζοντας ακατάληπτες βρισιές και θα κλείσει τη πόρτα πίσω του με θυμό.

Το δεύτερο ημίχρονο αρχίζει. Τα πάντα πάνε στραβά για τη ομάδα. Κοιτάζει το τηλέφωνο. Κάνει μια κίνηση να σηκώσει το ακουστικό αλλά δε το κάνει. Θα τον πάρουν , είναι σίγουρος ότι θα χτυπήσει σε λίγο. Θα αφήσει αυτούς να τον καλέσουν πρώτοι, έτσι γίνεται πάντα. Το ματς δεν αργεί να τελειώσει, το ίδιο και η υπομονή του. Παίρνει το χαπάκι για τη πίεση κάλου κακού. Όλεθρος. Βαριά ήττα από του Τούρκους. Δεν το αντέχει. Το τηλέφωνο χτύπα. Γουρλώνει τα μάτια, σκουπίζει το σάλιο του , πίνει μια γουλιά νερό. Το σηκώνει με κινήσεις τελετουργικές.

– Ο κύριος Δομάζος
– Ο ίδιος
– Είμαστε από την αθλητική εφημερίδα » …..» Θα μπορούσαμε να έχουμε την τοποθέτηση σας μετά τη σημερινή εμφάνιση της ομάδας

Θα αρχίσει σιγά, ύστερα θα φορτσάρει κλιμακωτά και θα τελειώσει με ένα νευρώδες Γκραν φινάλε γεμάτο ένταση και πάθος.

– Άλωσαν τη πόλη , άλωσαν και το Οακα τώρα? Ντροπη.Καταρχας Τεν κατε γελοίος. Απορώ γιατί δεν έβαλε μέσα το Γκαμπριελ και το Νινη από την αρχή. Ξεφτίλισαν την ιστορία του Παναθηναϊκού. Αν είναι έτσι να μπει ο δομαζος με σορτσάκι να καθαρίσει. Αυτός ο Μαρίνος θυμίζει σε κινήσεις τον γνωστό ηθοποιό παρά παίκτη για το παναθηναϊκό. Ο ζιλμπερτο με τέτοια σουτ πρέπει να πολιτογραφηθεί αλβανός γιατί αποτελεί το ρεζιλίκι της χώρας του Πελέ ο οποίος να θυμίσω ότι έχει υποκλιθεί στο μέγιστο στρατηγό Δομαζο. Που ήταν ο νινης? Γιατί δε μπήκε ο Ματζιος να καθαρίσει? Ποιοι θα είναι οι όροι της τηλεοπτικής αναμέτρησης των δυο πολιτικών αρχηγών? Αίσχος και όνειδος. Ας αναλάβει επιτέλους κάποιος σοβαρός τη χώρα και την ομάδα. ΕΓΩ

Έκλεισε το τηλέφωνο με χάρη. Η βροχή μαστίγωνε τη μπαλκονόπορτα. Στάθηκε μπροστά της και έδεσε τα χέρια του στη πλάτη. Χάζευε τις μικρές σταγόνες που κυλούσαν στη τζαμαρία μέχρι που ενώνονταν μεταξύ τους σε μια πιο μεγάλη που κυλούσε πιο γρήγορα. Στο βάθος αχνοφαινοταν ο ιερός βράχος της ακρόπολης. Επιβλητικός και αγέρωχος μέσα στους αιώνες. Ακόμα και εκείνος όμως υποβαστάζεται με σκαλωσιές για να αντέξει στο αμείλικτο πέρασμα του χρόνου.

Μια ακόμα νουβέλα από τον ειδήμονα της μπάλας. Όπου Δομαζο βάλτε και Παυλοθαναση Γιαννακόπουλο το ίδιο κάνει.

Advertisements

7 Σχόλια

Filed under Βαζελος, Ιστορίες, Μίμης Δομάζος

7 responses to “Ο γεροξεκούτης

  1. coachp

    Ε, ειδήμων, ντροπή ρε, τον στρατηγό…? Κρίμα ρε.

  2. filakouris

    axaxxaxaxaxaxaxa! epiko keimeno! etsi re eidimwn!

  3. Αψογος! Ενα ακόμα έπος!

    Ο …Τότης από πάνω δεν τον χωνεύει τον «στρατηγό»;

  4. Το να βγαίνει ο Δομάζος στα κανάλια και κάνει δηλώσεις είναι τόσο γελοίο για μερικούς (λόγω της ηλικίας του) όσο είναι σωστό για άλλους (λόγω της αξίας του). Πάντως λίγος σεβασμός δεν βλάπτει . . . και μη μου πεις ότι μόνος του ρεζιλεύεται γιατί ισχύουν τα παραπάνω.

  5. LEKES

    exw mia poly vasimh ypopsia gia ton logo pou gkriniazei o mimhs.
    thelei na dwsoun to onoma tou sto neo ghpedo.
    marfin arena «dimhtrhs ‘mimhs’ domazos».
    den ekshgeitai alliws.

  6. Έτσι και χει-ρότορα να λέμε

  7. Επική εποποιία… Τέτοια να βλέπουμε άρχοντα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s