Monthly Archives: Ιουλίου 2009

Ο χαμένος γιός του Μάικλ Τζάκσον

Σήμερα θα αποκαλύψουμε κάτι που ξεπερνά τα στενά όρια του ελληνικού ενδιαφέροντος και αποκτά διεθνής προεκτάσεις. Ξεκαθαρίζουμε, μιας και το θεμα είναι λεπτο, ότι οσα γραφτουν είναι επιβεβαιωμένα από κάθε είδους διαθέσιμη πηγή (ακόμα και ιαματική) ενώ διαβεβαιώνουμε ότι αντιμετωπίσαμε το καυτό θέμα με πάσα ειλικρίνεια, σκεπτικισμό και διακριτικότητα.

Όταν μαθεύτηκε, σαν κεραυνός εν αιθρία, ο θάνατος του βασιλιά της Ποπ Μαικλ Τζάκσον στο προπονητήριο της ΑΕΚ, στους θρακομακεδονες, το ρόστερ αντιμετώπισε την είδηση με μια φυσιολογική έκπληξη. Τα παιχνίδια με τη μπάλα σταμάτησαν. Ο Ρεφικ προσευχήθηκε στον Αλλάχ για τη ψυχή του Τζάκσον, ο Εντίνιο έκανε τιμητικά μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του ενώ ο Ιορντάκε σιγοτραγούδησε ένα μικρό μέρος του θρίλερ, μόνο ο Καράμπελας έγραψε την είδηση εκεί που συνήθως τα γράφει όλα και συνέχισε το ζέσταμα. Στην αίθουσα με τα βάρη όμως εκτυλίχθηκε ένα δράμα. Ο Ισμαήλ Μπλάνκο στο άκουσμα της είδησης άσπρισε ολόκληρος και άρχισε να ξεσπά σε λυγμούς . Φαινόταν να έχει χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του και ο κατά τ’ άλλα ψυχρός Ντούσαν έσπευσε να τον παρηγορήσει σαν να ξερε. Οι παρευρισκόμενοι έδειχναν απορημένοι με το υπερβολικό της αντίδρασης . Για μια στιγμή πίστεψαν ότι ο Μπλάνκο ίσως να συγκινήθηκε τόσο επειδή δήλωνε τρελός φαν του τζακο και της μουσικής του αλλά και πάλι δε μπορούσαν να κατανοήσουν το μέγεθος του θρήνου. Ο Ντουσκο έδωσε άδεια στο παίκτη να πάει σπίτι του να ηρεμήσει. Στο δεξί μπακ γεννήθηκε αμέσως το ερώτημα: Πως είναι δυνατό ο αυστηρός Ντουσκο να απαλλάξει από τις υποχρεώσεις του τον παίκτη επειδή πέθανε το μουσικό του είδωλο?

Το ένστικτο μας οδήγησε να προβούμε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τη Κυρία Μπλάνκο τη μαμά του Ισμαήλ που βρίσκεται στο Μπουένος Άιρες για να αναζητήσουμε κάποιες απαντήσεις. Αυτό που μας είπε μας άφησε άφωνους.

Δεξί Μπακ: – Κυρία Μπλάνκο ποια είναι η σχέση του Ishmael με τον εκλιπόντα βασιλιά της ποπ?

Μαμά Μπλάνκο: – Είναι σχέση πατέρας και γιου. Ο Ισμαήλ είναι ο χαμένος γιος του Τζάκσον.

Αφού επήλθε μια παύση κάποιων λεπτών από το σοκ που προκάλεσε η αποκάλυψη της Κυρίας Μπλάνκο συνεχίσαμε τη συνομιλία μας

Δ.Μπ. : -Κυρία Μπλάνκο αυτό που μας λέτε είναι τρομερό. Μα πως?
Μαμά Μπλ.: – Μας το φερανε μωρό σε ένα καλαθάκι κάποιοι κύριοι από την Αμερική έτσι ξαφνικά. Ποτέ δε μάθαμε γιατί και πως. Δε μας είπαν ποιανού ήταν. Εγώ και ο συγχωρεμένος ο άνδρας μου το δεχτήκαμε σαν δώρο από το θεό μιας και αγαπάμε τα παιδιά. Μας είπαν ότι ο βιολογικός του πατέρας είναι ένας αμερικανός διάσημος καλλιτέχνης και ότι θέλει να το μεγαλώσουμε εμείς γιατί αυτός δε νιώθει έτοιμος να αναλάβει αυτό το ρόλο αφού ακόμα νιώθει παιδί. Δεν αντιδράσαμε αλλά θεωρήσαμε σωστό να το μεγαλώσουμε με την αγάπη που του αξίζει. Το καλαθάκι που πήραμε είχε μέσα και μια μάσκα. Αυτή που βάζει όταν πανηγυρίζει τα γκολ…….

Δ.Μπ: -Μα δεν είναι του ζορο?
Μαμα: Όχι , όχι είναι η παιδική του μάσκα. Την έχει πάντα μαζί του….

Δ.Μπ:- Α! μαλιστα…για συνεχίστε
Μαμά: – Μεγαλώνοντας ο Μπλάνκο έδειξε κάποια στοιχειά που μας οδήγησαν στο να καταλάβουμε ποιος είναι ο πραγματικός του Πατέρας…..

Δ.Μπ: – Σαν τι?
Μαμά: Να ενώ τον πήραμε μαύρο στα 2 του χρόνια έγινε ξαφνικά άσπρος ενώ αργότερα κάθε φορά που πήγαινε σχολείο περπαταγε με βηματακια προς τα πίσω σαν να γλιστρά στο εδαφος…..ενω είχε και αυτή την εμμονή με τη παιδική του μασκουλα…… την φόραγε σε κάθε του έξοδο…

Δ.Μπ: – Ο Ισμαήλ γνώριζε για το βιολογικό του Πατέρα?
Μαμά:- Στην αρχή το κρατήσαμε κρυφό. Κάποια στιγμή επικοινωνήσαμε με τον Κύριο Τζάκσον όταν πια ήμασταν βέβαιοι ότι πρόκειται για το δικό του παιδί. Στην αρχή αρνήθηκε τη πατρότητα φωνάζοντας «No its ignorance, you are ignorant» σαν αλαφιασμένος. Με το καιρό όμως , ίσως και από τύψεις, άρχισε να αλλάζει στάση. Μας έστελνε που και που χρήματα και διάφορα δώρα για το μικρό Ισμαήλ όπως καρουζελ τρενάκια τραμπολινο, αναμνηστικά από την νεβερλαντ και λαμπάδες για το Πάσχα. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε με τον άνδρα μου όταν ο μικρός Ισμαήλ ενηλικιώθηκε να του αποκαλύψουμε το μυστικό…..

Δ.Μπ:- Πως αντέδρασε?
Μαμά:- Ξαφνιάστηκε όπως είναι φυσιολογικό. Όταν συνήρθε φρόντισε να έρθει σε επαφή με τον πατέρα του. Η πρώτη τηλεφωνική επαφή , θυμάμαι, ήταν παγωμένη και αμήχανη αλλά με τον καιρό ο Κύριος Τζάκσον άρχισε να τον αποδέχεται. Σκέφτηκε μάλιστα να τον δει και από κοντά. Λίγο πριν το θάνατο του τον προσκάλεσε να τον συνοδέψει στις συναυλίες του στην O2 αρένα στο Λονδίνο όπου θα ανέβαινε στη σκηνή μαζί του με αθλητική περιβολή και μια μπάλα και θα έκανε τσαλιμάκια την ώρα που εκείνος θα τραγουδούσε. Στο τέλος της συναυλίας ο Τζακο είχε σκοπό να συστήσει το κρυφό του γιο στους φαν του. Κρίμα που δε πρόλαβε….

Δ.Μπ:- Κυρία Μπλάνκο γνώριζε κάποιος από την ΠΑΕ ΑΕΚ το μυστικό που μας αποκαλύπτεται?
Μαμά:- Όχι κανένας …. Εκτός από τον Ντούσαν τον προπονητή αλλά του ζητήσαμε να μην αναφέρει τίποτα προς τα έξω….

( Εμείς θυμηθήκαμε τότε στον αγώνα με το Πανσεραικο που ο Ισμαήλ δεν άκουγε τις οδηγίες του Ντούσαν και εκείνος, από τα νεύρα του, του φώναξε από το πάγκο λέγοντας κατά λέξη: « Να πάς σπίτι σου στη μάνα σου και τον πατέρα σου να τα κάνεις» Τότε όλοι έσπευσαν να μιλήσουν για φάουλ του σέρβου πρίγκιπα μιας και ο «θετός» πατέρας του Μπλάνκο είχε πεθάνει. Μάλιστα εκείνος αναγκάστηκε να ζητήσει και συγγνώμη. Που να ξέραμε τότε ότι εννοούσε τον Μαικλ Τζάκσον και το σπίτι που ανέφερε ήταν η περίφημη χωρά του πότε.)

Δ.Μπ: -Κυρία Μπλάνκο σας ευχαριστούμε για τη συνομιλία μας.
Μαμά:- Εγώ ευχαριστώ. Σας παρακαλώ μην πείτε τίποτα όμως

Δ. Μπ.:- Μείνετε ήσυχη. Γεια σας

Βέβαια αθετήσαμε το λόγο μας και προβήκαμε στην αποκάλυψη. Η έρευνα μας οδήγησε και στο παρακάτω στοιχειό που δένει την υπόθεση. Ο Μπλάνκο δεν είναι παρά ο παράνομος καρπός του κρυφού έρωτα του Μαικλ Τζάκσον με την Μπιλι Τζιν. Η άρνηση του Τζάκσον να αναγνωρίσει το παιδί του φαίνεται καθαρά και από τους στίχους της γνωστής επιτυχίας

«Billie Jean is not my lover
She’s just a girl who claims that I am the one
But the kid is not my son
She says I am the one, but the kid is not my son»

Αργότερα ο Μαικλ έκανε εκείνο το παιδί που πήγε να το πετάξει από το μπαλκόνι. Τον ονόμασε Μπλανκ(ετ) γιατί του θύμισε τον Μπλάνκο και όχι γιατί όπως λένε όλοι έχει λατρεία με τις κουβέρτες. Μάλιστα του έδωσε να φορεί και τη μάσκα του νόθου υιού του και άσσου της μπάλας.

Το δεξί μπακ δηλώνει συγκλονισμένο από αυτή την ιστορία και δεν έχει παρά να εκφράσει τα πιο θερμά συλλυπητήρια στον κιτρινόμαυρο επιθετικό.

Υ.Γ Σας παρουσιάζουμε και φωτογραφικό υλικό που πήραμε από τη μαμά του Μπλάνκο και παρουσιάζει το μικρό Ισμαήλ με τη μασκουλα του.

blanketjackson
Ο μικρός Μπλάνκο με τη μασκούλα του

558922-25416788
Ο μπλάνκο σκοράρει και φορά τη παιδική του μάσκα

14 Σχόλια

Filed under παπατζες, Αποκαλύψεις, ΑΕΚ, Μπαγεβιτς, Μπλάνκο, Μαλακία ολκής, Παρωδία, Φθηνό χιούμορ, Michael Jackson

Πατέρα κάτσε φρόνιμα

Αραχτός στη ξαπλώστρα με ένα φραπέ στο χέρι και μια τσακισμένη εφημερίδα δίπλα μου προσποιούμαι χαλάρωση και ευδαιμονία ενώ στη πραγματικότητα βράζω από τη ζέστη και το θυμό. Εγκλωβισμένος ανάμεσα σε χιλιάδες ψάθες , σε μπαλάκια του τένις που προσγειώνονται κάθε λίγο και λιγάκι στο στομάχι μου, σε παιδικές εκνευριστικές φωνούλες και στα μαραμένα θηλυκά μπούτια της μεγαλοκοπέλας που παραθερίζει δίπλα μου και συμπεριφέρεται σαν κοκέτα του μεσοπολέμου καταριέμαι τον εαυτό μου που με παράσυρε σε παραλία της Αττικής κυριακάτικα.

Λίγα μετρά πιο κάτω παρατηρώ ένα καλοστεκούμενο κύριο να παίζει μπαλιτσα με το παιδάκι του. Μου προκαλεί εντύπωση το σοβαρό ύφος του πατέρα σε μια υποτιθέμενη στιγμή διασκέδασης. Σηκώνομαι από τη ξαπλώστρα ρουφώντας επιδέξια τη κοιλιά μου και με τα χέρια άνοιχτα και ύφος κατακτητή πλησιάζω να παρακολουθήσω το παιχνίδι με τη μπάλα, έτσι από περιέργεια. Το παιδί, υπό τις οδηγίες του πατέρα, μαθαίνει να ισορροπεί στην άμμο με τη μπάλα στα πόδια και να τριπλάρει αλλάζοντας γρήγορα κατευθύνσεις. Ο μπαμπάς επιδοκιμάζει το παιδί σε κάθε καλή ενέργεια ενώ δε διστάζει να του μοιράζει «φιλικές» σφαλιαριτσες στο σβέρκο -από αυτές που πονανε – κάθε φορά που εκείνο κάνει κάτι λάθος. Κάθε προσπάθεια του 10χρονου να χαλαρώσει και να έρθει σε επαφή με κάποιο είδος πατρικής τρυφερότητας πέφτει στο κενό. Ο προπονητής-πατέρας εξημερώνει τα αθώα παιδικά ένστικτα με φωνές και χειρονομίες σαν θηριοδαμαστής σε τσίρκο.

«Ρε άσε ρε καραγκιόζη το παιδάκι να παίξει» ψελλίζω από μέσα μου αφήνοντας επιδεκτικά ένα ύφος αποστροφής να στολίσει τη φάτσα μου. Εκείνος με πλησιάζει με μια αηδιαστική ψωροπερηφάνια στο περπάτημα του. «Αυτό το παιδί θα το κάνω μεγάλο μπαλαδορο» μου λέει, σαν να θέλει να μοιραστεί μαζί μου το μεγάλο του στόχο.

Εκείνη τη στιγμή μπροστά στα μάτια μου σαν να άνοιξε ενα παράθυρο στο μέλλον και κρυφοκοίταξα απο μέσα του, για λίγο, τη συνέχεια της ιστορίας. Το παιδί μεγαλώνει με το πατέρα βδέλλα σε κάποια ακαδημία ποδοσφαίρου. Ο πατέρας μάνατζερ καπηλεύεται το ταλέντο του και γεμίζει τη τσέπη του επενδύοντας στα πόδια του υιού του. Εκείνο καταλήγει τελικά σε κάποιο μεγάλο κλαμπ της χώρας. Τα καταφέρνει. Ο πατέρας του εκεί δίπλα του να τον καμαρώνει στις προπονήσεις, να τον συμβουλεύει, να του ελέγχει ακόμα και το τρόπο της αναπνοής του. Όταν δε το παιδί δεν περνά καλά εκείνος δεν διστάζει να παίρνει τηλέφωνο τους προπονητές του για να κάνει παράπονα. Ο μικρός στέκεται με κάποια επιτυχία και με τα χρόνια έρχονται οι σειρήνες του εξωτερικού. Παραδίδοντας τις αποφάσεις για το ποδοσφαιρικό του μέλλον στη κρίση του πατέρα του δε διστάζει να έρθει σε ρήξη με την ομάδα του προκαλώντας την έκρηξη των εργοδοτών του

«Πες στον πατέρα σου να μην ξαναπάρει τηλέφωνο. Ξέρεις εσύ. Το έχει κάνει πολλές φορές. Εχεις δικό σου μάνατζερ και μου εμφανίζεται ο πατέρας σου; Να ξέρεις ότι ο Παναθηναϊκός δεν ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές και δεν πρόκειται να περάσουν τέτοιου είδους νοοτροπίες. Υπάρχει συγκεκριμένη πρόταση από την Αταλάντα, την ξέρεις, τη δέχτηκες, και μετά είπες άλλα…»

Εκεί κάπου σταμάτησα να κρυφοκοιτάζω στο μέλλον και έτσι για το τέλος της ιστορίας δε μπορώ να πω πολλά. Πολλές φορές πάντως τέτοιες ρίξεις οδηγούν σε στασιμότητα ή ακόμα και απαξίωση μιας καριέρας που θα μπορούσε να εξελιχτεί καλυτέρα αν ο παίκτης δε στηριζόταν τόσο πολύ στο τι θα πουν τα πατρικά μανατζεριστικα χείλη ( Βλέπε μπαμπά χουτο) αλλά στα δικά του θέλω.

Προβληματισμένος για τα όρια του πατρικού προστατευτισμού γύρισα στη ξαπλώστρα μου. Δίπλα μου η μεγαλοκοπέλα είχε φύγει και τη θέση της πείρε μια αιθέρια ξανθιά ύπαρξη με τρομερό κωλο. Έμεινα αποσβολωμένος να χαζεύω την ομορφιά της περιμένοντας τη κατάλληλη στιγμή να εκτοξεύσω το κοφτερό καμάκι μου επάνω της. Άκουσα το εκνευριστικό ρινγκτοουν του κινητού μου να με αποπροσανατολίζει από το στόχο μου. Ήταν ο πατέρας μου.

-Που είσαι παιδί μου?
-Στη θάλασσα ρε πατέρα. Άσε με τώρα γιατί μπανιζω κάτι καλό
-Βουρ αγορίνα μου. Πες της για τα ωραία της μάτια πάντα πιάνει
-Λες?
-Άκου το γέρο ξέρει! Ο πατέρας σου έχει πάντα δίκιο
-Καλά

Έκλεισα το τηλέφωνο και ρίχτηκα αμέσως στη μάχη φλερτάροντας επικίνδυνα με την αποτυχία …..τελικά δεν είχα άδικο. Τι περιμένεις από παρωχημένες πατρικές συμβουλες….γκρρρ!

Ειδήμων.

2 Σχόλια

Filed under τζιώλης, Ιστορίες, Λαμπρος Χουτος, Μπαμπάς, κωλαρα