Το ημερολόγιο ενός Σκάουτερ

Ψωμί αλάτι και λίγο ελίτσα απλώνονται μπροστά του στο τραπέζι. Φέρνει το χέρι του βαθιά μέσα στη τσέπη και ανακατεύει τα τελευταία μεταλλικά δίφραγκα που κουδουνίζουν σαν ενοχλητικό ringtone.

Ο δίσκος στο γραμμόφωνο κολλημένος στην ίδια στροφή…… …. «Σε τούτο το παλιόκοσμο όταν δεν έχεις χρήμα είσαι θαμμένος ζωντανός μες της ζωής το νήμα. Όταν κανείς είναι φτωχός απ’ολους αδικιέται, ο φτωχός μάνα , ο φτωχός μάνα καλυτέρα να μη γεννιέται»…… ……ήρθε και η δική του σειρά να δηλώσει υπεύθυνα “Α ρε Στελλαρα καλά τα λες”. Σκύβει επάνω στο λιγδιασμένο και κιτρινισμένο σημειωματάριο του που ζέχνει μυρωδιές του κόσμου. Θα το ξεφυλλίσει άλλη μια φορά……….

Αναχώρηση

Τώρα που σου γράφω αγαπητό μου ημερολόγιο είμαι πάνω στο αεροπλάνο, μόλις έχω απογειωθεί από το ελευθέριος και ήδη νοσταλγώ τη πατρίδα. Πόσο γάργαρα φαίνονται τα νερά του αιγαίου από δω πάνω. φεύγω για λατινική Αμερική. Ο πρόεδρος ήταν σαφής. Να οργώσω τα γήπεδα για να βρω φθηνό και κάλο κεντρικό αμυντικό. Βάλθηκε να με εκνευρίσει πάλι με τη τσιγκουνιά του. Να φροντίσω όταν γυρίσω στη πατρίδα να του πω να προσλάβει σκαουτερς, δε γίνεται να το παίζω και τεχνικός διευθυντής και περιηγητής των 5 ηπείρων…………….

1η μέρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο στο Μπουένος Άιρες αυτό που πρωτοβλέπεις είναι καταπληκτικές γυναίκες. Είναι πανέμορφες. Δεν έχω καιρό για απολαυσεις , θα πρέπει να πάω να παρακολουθήσω τα τσικό της Μποκα και της Ρίβερ. Ο πρόεδρος μου έστειλε τηλεγράφημα. Πρέπει να ελέγξω τα έξοδα μου……. Ο σπαγκοραμμένος

2η μέρα

Άφησα το ξενοδοχείο το πρωί και πήγα κατευθείαν στο γήπεδο. Μου αρέσει ο κεντρικός της Εστουδιαντες …..πρέπει να προλάβω να τον κλείσω πριν τον πάρει ο Άρης. Ξέμεινα από χρήματα. Ο πρόεδρος μου είπε να κινηθώ με τα δικά μου. Την αγαπώ την ομάδα θα το κάνω. Το βράδυ πήγα να μείνω σε τσιγγάνικο καταυλισμό. Πρέπει να κάνω οικονομίες. Πήδηξα φωτιές και έμαθα κάποιες κινήσεις τανγκο στο αυτοσχέδιο γλέντι των φίλων μου. Εκεί ήταν και ο κανταδορ Χουάν ραμον Ροτσα. Μας ταξίδεψε με τη κιθάρα του. Ο συνάδελφος σκαουτερ του παναθηναϊκού μου υπόδειξε με θέρμη τον Μοουτσε. Οι δικοί του δεν τον παίρνουν …. επιμένουν ευρωπαϊκά. Σκέφτηκα ότι ο παναθηναϊκός στέλνει τον σκαουτερ του για ταξίδι αναψυχής και εγώ ξυπόλητος στ’ αγκάθια κυνηγώ θαύματα. Δε βρίσκω τίποτα ενδιαφέρον εδώ. Αύριο θα φύγω για Ρίο. Δεν έχω λεφτά. Θα προσπαθήσω με μια πιρόγα να διασχίσω τον Αμαζόνιο. Όταν πιάσω ακτή θα νοικιάσω μια μηχανή ………..και βλέπουμε

Ο χαμηλός φωτισμός τον κούρασε στην ανάγνωση. Ξαπόστασε για λίγο σε αυτό το μακρύ δρόμο των αναμνήσεων . Δε ξεκουράστηκε όμως για πολύ. Στο νου του ήρθε πάλι ο Αμαζόνιος. Καταράστηκε τη στιγμή που έβαλε την αγάπη του για την ομάδα πάνω από την ίδια του τη ζωή . Άξιζε τον κόπο? Θυμήθηκε τον τρόμο μπροστά στα δόντια του αλιγάτορα, τη φτώχεια γύρω του , την ελονοσία που στεκόταν απειλή στο διάβα του, τις κακουχίες που έζησε διασχίζοντας τον αφιλόξενο ποταμό. …..

Το κουδούνι της εξώπορτας διέκοψε τις σκέψεις του. Η Πολυαγαπημένη του αδελφή του έφερε ένα πιάτο φαί και εκείνος την υποδέχτηκε με ένα ζεστό χαμόγελο. Η γλυκιά του αδερφούλα πόσο θα τον μισούσε αν μάθαινε ότι μπορούσε να χάσει τη ζωή του υποβάλλοντας τον εαυτό του σε τέτοια παιδαριώδη παιχνίδια επιβίωσης για το τίποτα. Την αγκάλιασε δυνατά για να καταλαγιάσει μέσα του η απόγνωση. ….Εκείνη προσφέρθηκε να του συγυρίσει λίγο το σπίτι. Ο γιος της που την συνόδευε βγήκε στην αυλιτσα να παίξει λίγο μπάλα. Αυτός πάλι έπιασε το ημερολόγιο στα χέρια του

14η μέρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο νοίκιασα μισοτιμής μια τσοπερ του 2ου παγκοσμίου πολέμου για τις μετακινήσεις μου. Διέσχισα τις απέραντες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης του βραζιλιάνικου νότου. Είδα φωτεινά πρόσωπα που χαμογελούσαν στο θάνατο , είδα την ελπίδα να γεννιέται μέσα από τις στάχτες. Οραματίστηκα μια ενωμένη λατινική Αμερική. Σκέπτομαι να παραιτηθώ από το σκαουτινγκ, λέω να βγω στο αντάρτικο.

16η μέρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο με πνίγει ο θυμος…..Καταραμενε πρόεδρε… σου ζητώ λεφτά να κινηθώ και εσύ με αγνοείς επιδεικτικά. Φήμες στα αυτιά μου φτάνουν ότι ο ΣΚΡΟΥΤΖ ζήτησε από μεταγραφικό στόχο της ομάδας να καλύψει μέρος του ποσού της μεταγραφής του…αν είναι δυνατόν… Όργωσα τα γήπεδα των τοπικών πρωταθλημάτων εδώ στο Ρίο και βρήκα κάποια φιντάνια. Μου άρεσε ένα συμπαθές μαυράκι ο Παρασκευάς αλλά ασχολείται περισσότερο με διακίνηση κόκας και ξεκαθάρισμα λογαριασμών στις φαβελες. Κοιμήθηκα στην παράγκα της Καταλίνας της πόρνης. Με πήρε ο μορφέας αγκαλιά με τα στήθη της. Τι ονειρεμένο ύπνο έκανα μέσα σε αυτό το καλοσχηματισμένο μπούστο. Τελικά χωρίς βυζιά δεν υπάρχει παράδεισος …….

20η μέρα

Αγαπημένο ημερολόγιο έχω ξεμείνει εντελώς από φράγκα. Οι τελευταίες μου οικονομίες πήγαν για το ταξίδι μου στη Χιλή. Οποία πόρτα ομάδας να χτυπήσω για αμυντικούς τρώω άκυρο γιατί δίνω κοροιδιστικα λεφτά. Έχουν δίκιο. Ο αθεόφοβος με θέλει πάρων στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής να παρακολουθήσω τα παιχνίδια της Αιγύπτου και της Νέας Ζηλανδίας στο συνομοσπονδιών με ένα σμήνος από μέλισσες να βουίζουν πάνω από το κεφάλι μου. Για ποιο λόγο ? Με ποια λεφτά? Να φέρουμε κάνα σικαμπλα να μας φύγει νύχτα? Το αποφάσισα. Τέρμα με τα τερτίπια του. Θα μπω λαθρομετανάστης στο αμπάρι κάποιου πλοίου που ταξιδεύει για Ελλάδα αύριο το πρωι………Ελπιζω να τα καταφέρω παναγίτσα μου.

-Έλα να φας…..Ακουστηκε η γλυκιά φωνή της αδελφής του.

Αναδύθηκε στην επιφάνεια της πραγματικότητας. Άφησε πίσω του το σκοτεινό βυθό των σκέψεων του και κίνησε να φωνάξει τον ανιψιό του στο τραπέζι.

Στην αυλή το παιχνίδι με τη μπάλα έδινε και έπαιρνε. Ένα διπλό με τα παιδιά της γειτονιάς έχει στηθεί. Έμεινε να χαζεύει από το παράθυρο το ανιψιό του που ξεχώριζε στην άμυνα με τις τοποθετήσεις του, με το αρχοντικό του στυλ, με τις δυναμικές διεκδικήσεις του. Για μια στιγμή του θύμισε τον εαυτό του.
Ρε λες? Ψιθύρισε μέσα του και ύστερα επανέλαβε την ρητορική εκείνη ερώτηση πιο δυνατά.

Ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη του, ένα χαμόγελο ειλικρινής ικανοποίησης. Πήρε αμέσως τηλέφωνο.
– Νικό, σου βρήκα παίκτη. Αμυντικό κλάσης. Θα κάνει τη διαφορά. Δε θα στοιχίσει τίποτα.
– Katarxas….poy eisai re stelio, nomiza oti xathikes sto algeri for god’s shake!…. oute ena tilefwno na dw an zeis h’ petheneis !Anyway, kai to onoma autou?
Μανωλας. Κώστας Μανωλάς

Μια νουβέλα του ειδήμονα εμπνευσμένη από το ρητό
«Ψάχνεις όλο το κόσμο για θησαυρούς και δε βλέπεις ότι υπάρχουν κάτω από τα πόδια σου»

Advertisements

4 Σχόλια

Filed under Ιστορίες, Σκάουτερ

4 responses to “Το ημερολόγιο ενός Σκάουτερ

  1. mpatzanakis_manwla

    axaxaxaxa! apla!

  2. proponitis

    λατρευω νουβελες ειδημων

    στελιος μανωλας, ο υποδειγματικος ελληνας σκαουτερ – εφερε τον ανηψιο του στην ομαδα

  3. Πιστευω οτι ο σκάουτερ ελληνικης ομαδας ειναι ενας μοντερνος κατατρεγμενος αστικος ηρωας. Οργωνει τη γη, γεμιζει χαρτια με σημειωσεις και στο τελος οι ιθυνοντες της ομαδας τον γραφουν στα παλιοτερα των υποδηματων τους! Και ομως ο αθεοφοβος συνεχιζει να σημειωνει ονοματα ωσπου καποτε στο μελλον ενα απο αυτα θα μεσουρανει στο παγκοσμιο ποδοσφαιρικο στερεωμα και εκεινος θα αναθεματιζει μια ακ0μα χαμενη ευκαιρια…….
    Ειναι κωμικο πραγματικα να βλεπεις μεγαλες ομαδες να διαφημιζουν το τμημα σκαουτινγκ και να προκρινουν ετοιμες λυσεις. Στο βωμο της οπαδικης αναγνωρισης και των εισητηριων διαρκειας καθε ρισκο πρεπει να ελαχιστοποιηται. Δε λες που καπου καπου προκυπτει και κανενας Σιμαο!
    Πιστευω οτι η Αεκ ο φτωχος για πολλους συγγενης του φετινου μεταγραφικου παζαριου ειναι μια ευκαιρα εξ αναγκης να στραφει σε ελπιδοφορους παικτες. Να μου πεις καποτε το εκανε και ο Ντεμης με το περιφημο σχεδιο 5ετιας και εφερε τον….ριβαλντο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s