Monthly Archives: Ιουνίου 2009

Οι κρυφές ρήτρες του Τζιμπρίλ Σισσέ

Το δεξί μπακ επικοινώνησε με Κώστα Αντωνίου, Νίκο Πατέρα, Μίμη Δομάζο, Κώστα Νικολακόπουλο και έμαθε τα απόρρητα παραλειπόμενα της συμφωνίας με το γάλλο-ιβοριανό φορ Τζιμπρίλ Σισσέ. Συμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενα τους ο Σισσέ ζήτησε τους εξής δύο πρόσθετους όρους στο συμβόλαιο, προκειμένουν να αγωνιστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα της superleague:

1. Συμβιβαστική συμφωνία με Ογκουνσότο, ώστε να παραιτηθεί απο οποιαδήποτε διεκδίκηση πλατινέ/πράσινης/κίτρινης/ροζ βαφής για τις οποίες ο γάλλος επιθετικός θα έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα. Στον Ογκουνσότο θα παραχωρηθούν τα χρώματα μοβ/κόκκινο και παραλλαγές του μπλέ σιελ.

του ντοσι βαφη, του ντοσι πεναλτι?

του ντοσι βαφη, του ντοσι πεναλτι?

2.  Απαλλαγή του Σισσέ απο κάθε συνάντηση με την ομάδα του ΠΑΟΚ

pablo garcia

+

51932866

=

_40477411_cisse_break270gi
..ανατριχιαστική μαλακιούλα ολκής απο προπονητή της εξέδρας.

4 Σχόλια

Filed under παπατζες

Ο Όλοφ Μέλμπεργκ θυμάται εκείνο το καλοκαίρι

lakiss

Φύγετε κόλακες από κοντά μου, δε θέλω να πάρω άλλο μέρος στα πανηγύρια σας. Εσείς που ξεροσταλιάζετε για μια οπαδικη μου υπόσχεση, δε γνωρίζετε με πόσους παλμούς τρέχει αυτή τη στιγμή η καρδία μου, τι βασανίζει τη σκέψη μου. Μια ανατριχίλα με έχει κυριεύσει από τότε που ξαναπάτησα το πόδι μου σε αυτή τη χώρα με το καυτό Ήλιο και δε λέει να με αφήσει. Που να βρίσκεται τώρα εκείνη? Λες να είναι κάπου ανάμεσα στο πλήθος και να με κοιτά με τα όμορφα εκφραστικά της μάτια. Χριστέ μου!…. Μόνο στη σκέψη, μου κόβονται τα πόδια, σταματά η ανάσα μου!……….

Είμαι καταδικασμένος να την αναζητήσω παντού….. Ναι θα ψάξω παντού θα ρωτήσω τις θάλασσες και τα βουνά, θα σκύψω στην άμμο θα γεμίσω τη χούφτα μου με βότσαλα και κοχύλια και θα τα αναγκάσω να μου δείξουν το δρόμο , το δρόμο που οδηγεί στη μελαχρινή μου γοργόνα που κάποτε άφησα πίσω, που κάποτε αγάπησα ……….

Θέλω να τη ξαναδώ, θέλω να με πάρει μαζί της στο παράδεισο μας , να διώξει τη θλίψη μου για πάντα , να με μεθύσει με τα φιλιά της όπως τότε. Θέλω να πιάσω το χέρι της και να τρέξουμε πλάι στο κύμα, να νικήσουμε τον άνεμο και ύστερα να αγκαλιαστούμε και να συρθούμε στην άμμο σαν ερωτευμένοι έφηβοι. θέλω να δω το ηλιοβασίλεμα να χάνεται στο απέραντο γαλάζιο και μια πορφυρή ηλιαχτίδα φωτός να πάρει πνοή μέσα από τα μάτια της, εκείνα τα σαγηνευτικά μαύρα μάτια που με ζαλίζουν. Θέλω να την ξαναδώ να χαϊδέψω το στήθος της να ξαναγεννηθώ μέσα της. Θέλω να μυρίσω τα μαλλιά της και να αναστηθώ …. Θέλω να ξαναζήσω εκείνο το καλοκαιρι…….Την αγαπώ !

Σαν με κοιτάς ηλιοβασίλεμα στα μάτια σου φωτιά καίγομαι μέσα στη δική στου τη ματιά λιώνω σαν φλόγα την αυγή σαν με κοιτάς…..

Ερωτικός όσο πότε ο Ειδήμων της μπάλας!

6 Σχόλια

Filed under Έρωτας, olof melberg, romance

Εγγλεζάρες, φέρτε μας πίσω αυτά που μας κλέψατε

Παγκόσμιο αίτημα η επιστροφή αυτών που μας ανήκουν

μας ανήκουν

μας ανήκουν

να επιστρέψουν

να επιστρέψουν

5 Σχόλια

Filed under παπατζες, Φθηνό χιούμορ

Το ημερολόγιο ενός Σκάουτερ

Ψωμί αλάτι και λίγο ελίτσα απλώνονται μπροστά του στο τραπέζι. Φέρνει το χέρι του βαθιά μέσα στη τσέπη και ανακατεύει τα τελευταία μεταλλικά δίφραγκα που κουδουνίζουν σαν ενοχλητικό ringtone.

Ο δίσκος στο γραμμόφωνο κολλημένος στην ίδια στροφή…… …. «Σε τούτο το παλιόκοσμο όταν δεν έχεις χρήμα είσαι θαμμένος ζωντανός μες της ζωής το νήμα. Όταν κανείς είναι φτωχός απ’ολους αδικιέται, ο φτωχός μάνα , ο φτωχός μάνα καλυτέρα να μη γεννιέται»…… ……ήρθε και η δική του σειρά να δηλώσει υπεύθυνα “Α ρε Στελλαρα καλά τα λες”. Σκύβει επάνω στο λιγδιασμένο και κιτρινισμένο σημειωματάριο του που ζέχνει μυρωδιές του κόσμου. Θα το ξεφυλλίσει άλλη μια φορά……….

Αναχώρηση

Τώρα που σου γράφω αγαπητό μου ημερολόγιο είμαι πάνω στο αεροπλάνο, μόλις έχω απογειωθεί από το ελευθέριος και ήδη νοσταλγώ τη πατρίδα. Πόσο γάργαρα φαίνονται τα νερά του αιγαίου από δω πάνω. φεύγω για λατινική Αμερική. Ο πρόεδρος ήταν σαφής. Να οργώσω τα γήπεδα για να βρω φθηνό και κάλο κεντρικό αμυντικό. Βάλθηκε να με εκνευρίσει πάλι με τη τσιγκουνιά του. Να φροντίσω όταν γυρίσω στη πατρίδα να του πω να προσλάβει σκαουτερς, δε γίνεται να το παίζω και τεχνικός διευθυντής και περιηγητής των 5 ηπείρων…………….

1η μέρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο στο Μπουένος Άιρες αυτό που πρωτοβλέπεις είναι καταπληκτικές γυναίκες. Είναι πανέμορφες. Δεν έχω καιρό για απολαυσεις , θα πρέπει να πάω να παρακολουθήσω τα τσικό της Μποκα και της Ρίβερ. Ο πρόεδρος μου έστειλε τηλεγράφημα. Πρέπει να ελέγξω τα έξοδα μου……. Ο σπαγκοραμμένος

2η μέρα

Άφησα το ξενοδοχείο το πρωί και πήγα κατευθείαν στο γήπεδο. Μου αρέσει ο κεντρικός της Εστουδιαντες …..πρέπει να προλάβω να τον κλείσω πριν τον πάρει ο Άρης. Ξέμεινα από χρήματα. Ο πρόεδρος μου είπε να κινηθώ με τα δικά μου. Την αγαπώ την ομάδα θα το κάνω. Το βράδυ πήγα να μείνω σε τσιγγάνικο καταυλισμό. Πρέπει να κάνω οικονομίες. Πήδηξα φωτιές και έμαθα κάποιες κινήσεις τανγκο στο αυτοσχέδιο γλέντι των φίλων μου. Εκεί ήταν και ο κανταδορ Χουάν ραμον Ροτσα. Μας ταξίδεψε με τη κιθάρα του. Ο συνάδελφος σκαουτερ του παναθηναϊκού μου υπόδειξε με θέρμη τον Μοουτσε. Οι δικοί του δεν τον παίρνουν …. επιμένουν ευρωπαϊκά. Σκέφτηκα ότι ο παναθηναϊκός στέλνει τον σκαουτερ του για ταξίδι αναψυχής και εγώ ξυπόλητος στ’ αγκάθια κυνηγώ θαύματα. Δε βρίσκω τίποτα ενδιαφέρον εδώ. Αύριο θα φύγω για Ρίο. Δεν έχω λεφτά. Θα προσπαθήσω με μια πιρόγα να διασχίσω τον Αμαζόνιο. Όταν πιάσω ακτή θα νοικιάσω μια μηχανή ………..και βλέπουμε

Ο χαμηλός φωτισμός τον κούρασε στην ανάγνωση. Ξαπόστασε για λίγο σε αυτό το μακρύ δρόμο των αναμνήσεων . Δε ξεκουράστηκε όμως για πολύ. Στο νου του ήρθε πάλι ο Αμαζόνιος. Καταράστηκε τη στιγμή που έβαλε την αγάπη του για την ομάδα πάνω από την ίδια του τη ζωή . Άξιζε τον κόπο? Θυμήθηκε τον τρόμο μπροστά στα δόντια του αλιγάτορα, τη φτώχεια γύρω του , την ελονοσία που στεκόταν απειλή στο διάβα του, τις κακουχίες που έζησε διασχίζοντας τον αφιλόξενο ποταμό. …..

Το κουδούνι της εξώπορτας διέκοψε τις σκέψεις του. Η Πολυαγαπημένη του αδελφή του έφερε ένα πιάτο φαί και εκείνος την υποδέχτηκε με ένα ζεστό χαμόγελο. Η γλυκιά του αδερφούλα πόσο θα τον μισούσε αν μάθαινε ότι μπορούσε να χάσει τη ζωή του υποβάλλοντας τον εαυτό του σε τέτοια παιδαριώδη παιχνίδια επιβίωσης για το τίποτα. Την αγκάλιασε δυνατά για να καταλαγιάσει μέσα του η απόγνωση. ….Εκείνη προσφέρθηκε να του συγυρίσει λίγο το σπίτι. Ο γιος της που την συνόδευε βγήκε στην αυλιτσα να παίξει λίγο μπάλα. Αυτός πάλι έπιασε το ημερολόγιο στα χέρια του

14η μέρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο νοίκιασα μισοτιμής μια τσοπερ του 2ου παγκοσμίου πολέμου για τις μετακινήσεις μου. Διέσχισα τις απέραντες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης του βραζιλιάνικου νότου. Είδα φωτεινά πρόσωπα που χαμογελούσαν στο θάνατο , είδα την ελπίδα να γεννιέται μέσα από τις στάχτες. Οραματίστηκα μια ενωμένη λατινική Αμερική. Σκέπτομαι να παραιτηθώ από το σκαουτινγκ, λέω να βγω στο αντάρτικο.

16η μέρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο με πνίγει ο θυμος…..Καταραμενε πρόεδρε… σου ζητώ λεφτά να κινηθώ και εσύ με αγνοείς επιδεικτικά. Φήμες στα αυτιά μου φτάνουν ότι ο ΣΚΡΟΥΤΖ ζήτησε από μεταγραφικό στόχο της ομάδας να καλύψει μέρος του ποσού της μεταγραφής του…αν είναι δυνατόν… Όργωσα τα γήπεδα των τοπικών πρωταθλημάτων εδώ στο Ρίο και βρήκα κάποια φιντάνια. Μου άρεσε ένα συμπαθές μαυράκι ο Παρασκευάς αλλά ασχολείται περισσότερο με διακίνηση κόκας και ξεκαθάρισμα λογαριασμών στις φαβελες. Κοιμήθηκα στην παράγκα της Καταλίνας της πόρνης. Με πήρε ο μορφέας αγκαλιά με τα στήθη της. Τι ονειρεμένο ύπνο έκανα μέσα σε αυτό το καλοσχηματισμένο μπούστο. Τελικά χωρίς βυζιά δεν υπάρχει παράδεισος …….

20η μέρα

Αγαπημένο ημερολόγιο έχω ξεμείνει εντελώς από φράγκα. Οι τελευταίες μου οικονομίες πήγαν για το ταξίδι μου στη Χιλή. Οποία πόρτα ομάδας να χτυπήσω για αμυντικούς τρώω άκυρο γιατί δίνω κοροιδιστικα λεφτά. Έχουν δίκιο. Ο αθεόφοβος με θέλει πάρων στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής να παρακολουθήσω τα παιχνίδια της Αιγύπτου και της Νέας Ζηλανδίας στο συνομοσπονδιών με ένα σμήνος από μέλισσες να βουίζουν πάνω από το κεφάλι μου. Για ποιο λόγο ? Με ποια λεφτά? Να φέρουμε κάνα σικαμπλα να μας φύγει νύχτα? Το αποφάσισα. Τέρμα με τα τερτίπια του. Θα μπω λαθρομετανάστης στο αμπάρι κάποιου πλοίου που ταξιδεύει για Ελλάδα αύριο το πρωι………Ελπιζω να τα καταφέρω παναγίτσα μου.

-Έλα να φας…..Ακουστηκε η γλυκιά φωνή της αδελφής του.

Αναδύθηκε στην επιφάνεια της πραγματικότητας. Άφησε πίσω του το σκοτεινό βυθό των σκέψεων του και κίνησε να φωνάξει τον ανιψιό του στο τραπέζι.

Στην αυλή το παιχνίδι με τη μπάλα έδινε και έπαιρνε. Ένα διπλό με τα παιδιά της γειτονιάς έχει στηθεί. Έμεινε να χαζεύει από το παράθυρο το ανιψιό του που ξεχώριζε στην άμυνα με τις τοποθετήσεις του, με το αρχοντικό του στυλ, με τις δυναμικές διεκδικήσεις του. Για μια στιγμή του θύμισε τον εαυτό του.
Ρε λες? Ψιθύρισε μέσα του και ύστερα επανέλαβε την ρητορική εκείνη ερώτηση πιο δυνατά.

Ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη του, ένα χαμόγελο ειλικρινής ικανοποίησης. Πήρε αμέσως τηλέφωνο.
– Νικό, σου βρήκα παίκτη. Αμυντικό κλάσης. Θα κάνει τη διαφορά. Δε θα στοιχίσει τίποτα.
– Katarxas….poy eisai re stelio, nomiza oti xathikes sto algeri for god’s shake!…. oute ena tilefwno na dw an zeis h’ petheneis !Anyway, kai to onoma autou?
Μανωλας. Κώστας Μανωλάς

Μια νουβέλα του ειδήμονα εμπνευσμένη από το ρητό
«Ψάχνεις όλο το κόσμο για θησαυρούς και δε βλέπεις ότι υπάρχουν κάτω από τα πόδια σου»

4 Σχόλια

Filed under Ιστορίες, Σκάουτερ

Νταϊάνα Ιγροπούλου, ο μπάσταρδος των αποδυτηρίων

Είναι 18 ετών και όμως μοιάζει ήδη παλαίμαχος στις φαντασιώσεις μας. Πόσες και πόσες βραδιές δεν επισκέφτηκε τα όνειρα μας, σε πόσα δύσκολα ημίωρα στη λεκάνη της τουαλέτας  δεν μας συντρόφευσε ποζάροντας ολόγυμνη σε περιοδικά ποικίλλης ύλης.

Και τώρα που έφτασαν τα καλλιστεία, τώρα που ήταν το φαβορί για τον τίτλο, για την παγκόσμια διάκριση, την πετάξανε σα στυμμένη λεμονόκουπα. Η Νταϊάνα πλήρωσε την κόντρα της με την Βίκυ Καγιά.  Ποιός ξεχνάει την περιβόητη δήλωση της Βίκυς

«θα βρώ τον μπάσταρδο των αποδυτηρίων και θα τον διώξω απο τα καλλιστεία»

δεν είμαι εγώ ο μπάσταρδος, ο Γκούμας είναι..

δεν είμαι εγώ ο μπάσταρδος, ο Γκούμας είναι..

Στο Νταϊανάκι καταλογίζουν πως έβγαζε βρώμα στους δημοσιογράφους. Πως μαρτυρούσε τις ερωτήσεις της κριτικής επιτροπής στις υπόλοιπες διαγωνιζόμενες. Πως διέδωσε την περίφημη ατάκα «Η Καμπανίλε ασχολείται μόνο με τα μαλλιά της και δεν κοιτάει να παίξει λιγο πασαρέλα».  Και η Νταϊάνα μετά απο πολυετή προσφορά, μετά απο τόσες και τόσες επιτυχίες, αντιμετωπίζεται ως ο μπάσταρδος των αποδυτηρίων και ως άλλος Γιάννης Γκούμας, αποχαιρετά το θεσμό με το κεφάλι σκυμμένο.

Νταϊάνα, στο μυαλό μας είσαι νικήτρια.

..τεράστιος φαν καλλιστείων ο προπονητής της εξέδρας

2 Σχόλια

Filed under Γκουμας

Ο βάζελος οπαδός είναι οφσάιντ

Θα τρελαθώ με το πράσινο λαό. Τελικά τι θέλει ο συμπαθής οπαδός του βαζελου για να ικανοποιηθεί; Να μπει στο πολυμετοχικό κανένας άραβας μεγιστάνας του πλούτου για να ξεπλύνει τα πετροδολάρια σε παίκτες μεγέθους ροναλντο χτυπώντας στα ισα τον Περεθ; Αν πάρω τοις μετρητοίς τα λογάκια δεξιά και αριστερά μόνο με τέτοιου βεληνεκούς παίκτες θα σταματήσουμε τη γκρίνια και φυσικά σε καμία περίπτωση με δευτερατζες τύπου Χούλιο Κρουζ που παίζει να είναι και μεγαλύτερο παλτό από τον Χούλιο- Νίκο -γαλανο και γαμπρό της Βλαχοπούλου.

Ο Χούλιο με σαγιονάρα και μαγιό ξάπλα σε κάποια ψάθα στη παραλία πηρέ λέει τηλέφωνο το φίλο και συνοδοιπόρο Κάρα να μάθει τι παίζει με παναθα.

-Κάρα τι παίζει με παναθα;

– Τι να παίζει. Εδώ μωρέ τα ίδια. 11αδα , ράστερ , προετοιμασία, διακοπές τέλος, πρωτάθλημα κύπελλο , τσαμπιον λιγκ . Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, μπάλα είναι και γυρίζει, θα τα δώσουμε όλα, ο κόσμος μας είναι ο καλύτερος, ποτέ μεθυσμένος μπροστά από το τιμόνι, σώστε τα δάση, μη κολυμπάτε στα βαθιά χωρίς μπρατσακια…αυτά….

– Να ρθω;

– Έλα.

Και ο Χούλιο χάρη στην πειστική ικανότητα του Κάρα το σκέπτεται στα σοβαρά να ντυθεί στα πράσινα. Έρχεται σου λέει ο πράσινος οπαδός και δηλώνει ότι ο Κρουζ είναι μεγάλος στα 35! (μάρτυρες τον είδαν να περπατά με Πι) και ότι ο πολυμετοχικός σπρώχνει πολλά λεφτά για τη πάρτη του. Από πότε ένας παίχτης υγιής με σταθερή παρουσία τόσα χρόνια σε υψηλό επίπεδο, με αδιαπραγμάτευτη ποδοσφαιρική ποιότητα δεν είναι μια καλή επένδυση για το φτωχό μας ελληνικό πρωτάθλημα έστω και στα 35 του? Εδώ κάποτε ήρθε 34αρης ο Γκοκιτς από τη Κύπρο και έβγαλε μάτια. Ήρθε ο τελειωμένος Νταρκο και έδωσε στο θρύλο πρωτάθλημα και πριν πάθει το πρόβλημα με τη καρδία του έμπαινε και τον ξελάσπωνε για πλάκα. Κατά τ’αλλα ο Χούλιο είναι παππούς.

Ένσταση και στο ποσό που θα δαπανηθεί και στη χρονική διάρκεια του συμβολαίου. Ποτέ δε κατάλαβα το κουμάντο στη τσέπη του άλλου σε αυτή τη χώρα. Είναι επίσης οξύμωρο να κατακρίνεις τον άλλο για το γεγονός ότι σπρώχνει 3.5 εκ στη αγορά του παίχτη κρίνοντας τα πολλά ενώ από την άλλη αξιώνεις να δαπανήσει 10 και 15 μύρια για την αγορά κάποιου άλλου. Πλήρης σύγχυση. Αν νομίζεις ότι κάποιο ποσό για την απόκτηση του ως μέρος του συνολικού μπατζετ θα έπρεπε να δοθεί σε κάποια άλλη επένδυση τότε κάνε υπομονή να ολοκληρωθούν οι μεταγραφικές κινήσεις για να κρίνεις. Αν νομίζεις ότι το διετές συμβόλαιο είναι μεγάλο τότε σκέψου ότι τέτοιου βεληνεκούς παίκτης, χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς στο παρελθόν, σε αυτό το πρωτάθλημα αντέχει και για περισσότερα (ο Βαζεχα έκανε παπάδες μέχρι τα 38). Αν θέλεις πάλι να επενδύσεις σε φέρελπις νεαρούς παίκτες σκέψου ότι στην επιθετική γραμμή με ρουκαβινα , μαντζιο και Λάζαρο έχεις πολλούς που περιμένουν στην επετηρίδα και θα μπορούσαν να μάθουν πολλά δίπλα στο Χούλιο βελτιώνοντας το παιχνίδι τους.

Α ρε Χούλιο! Τράβα αλλού αγόρι μου. Εδώ στο πρώτο στραβό σουτ θα αναρωτιέσαι για την αξία σου με αυτά που θα σου σέρνουν…..
Ειδήμων

Υ.Σ (1) Τον Αντώνη Μπόκτωρ σαφώς δεν τον ήξερα προσωπικά και δεν είχα τη τύχη να τον ακούσω ποτέ στο ράδιο. Παρακολουθώντας το δράμα του Νόβα σπορ εφεμ τον έμαθα για τα καλά. Τον γνώρισα μετά θάνατο μέσα από ένα καταιγισμό από επικήδειους που βομβάρδισαν το site καθημερινά. Πόσο χρονώ απέθανε, την οικογενειακή του κατάσταση, την αγαπημένη του μουσική, το αγαπημένο στέκι, την αργοπορία κάθε μέρα στη δουλειά , το ποτό που δε πρόλαβε να πιει με ένα συνάδελφο , τις επιτυχημένες του ατάκες. Κομματάκια του πάζλ ενός πορτραίτου ωδή στη τραγικότητα. Αναρωτήθηκα γιατί έκατσα και τα διάβασα όλα αυτά αφού δεν τον ήξερα τον άνθρωπο. Ήταν η θλιβερή οσμή του θανάτου? Ήταν μήπως το λυπηρό γεγονός της απώλειας ενός νέου ανθρώπου που αφήνει πίσω μάνα και παιδί που πάντα συγκινεί? Τελικά κατέληξα ότι είναι η ενδότερη ανθρώπινη ροπή για λίγο πρέζα από μελαγχολία , για την ευλογία της ματαιότητας της ύπαρξης, για να σύρω και εγώ το χορό στο αιώνιο μοιρολόι και να αναφωνήσω υπόλογος στη κοινωνική μου ταυτότητα «κρίμα το παλικάρι, αιωνία του η μνήμη».

Μέσα σε αυτή την απαξίωση της σιωπής, ελπίζω ειλικρινά μέσα από την καρδιά μου, επειδή ήταν όπως διαβάζω ένας χαμογελαστός άνθρωπος, να μην έπληξε και τόσο από το ηχηρό μοιρολόι και την έκταση του θρήνου.

Υ.Σ (2) Πόσο θλιβερό είναι να στοιχίζει η μεταγραφή σου τόσα εκατομμύρια, να κάνεις το συμβόλαιο των ονείρων σου , το όνομα σου να κάνει τόσο ντόρο και να γιορτάζεις την επιτυχία σου με την Πάρις Χίλτον που την έχει πάρει ακόμα και το πεκινουά της?

FOTO13_2009_6_12_1_44_25_b

14 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Μοιρολόι, Χούλιο Κρούζ

Μπορείς;

showImage.php

Κοίταξε τον στα μάτια… Μπορείς;

Αν είσαι τυχερός θα δεις τη μαύρη πλευρά του φεγγαριού

Συστήσου στον δαίμονα… Μπορείς;

Αφουγκράσου το νεκρό που κείτεται κάτω από τα λιμνάζοντα νερά της ύπαρξης του

Άνοιξε τη πόρτα της ψυχής σου…. Μπορείς;

Φάε ένα κιλό παστέλι…. και ύστερα μάσησε βίαια μια πικρουνα

Συνέχισε ακόμα να τον κοιτάς, αν μπόρεσες ν’ αντέξεις μέχρι τώρα!

Μην αντιστέκεσαι ….επιτέλους πέταξε εκείνη τη πέτρα, που κρύβεις στη τσέπη σου, μες το πηγάδι που μοιάζει βαθύ κάτω απ’τη κόρη των ματιών του

Είναι μακρύ το ταξίδι της, είναι μεγάλη η πτώση της!

Έχε υπομονή μέχρι εκείνη να φτάσει στο πυθμένα και να ξυπνήσει το νεκρό κάτω απ΄τη λίμνη

Συνέχισε να τον κοιτάς στα μάτια …Μπορείς;

7 Σχόλια

Filed under Βραδιά ποίησης, Δαιμονας