Monthly Archives: Απρίλιος 2009

Red Metal Jacket (Μερος Α’)

Red Metal Jacket (Μερος Α’) : Η άφιξη

Στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι
Πυρπόλησαν το ρύζι
Στη Σαϊγκόν δεν μπόραγες να ζήσεις
Δε σου φτανε ο αέρας για να ζήσεις.
Τώρα κρυμμένος στο ποτάμι ανασαίνεις
Φο Μι Τσινχ ανασαίνεις
Ανασαίνεις με καλάμι με καλάμι…

Μάιος 2009: Άφιξη της αποστολής

Το σώμα κολλημένο στην άτρακτο. Τα χέρια μπουνιές. Ζόρι πολύ ζόρι και οι φλέβες πεταμένες στο πρόσωπο του Κυρ Σάββα. Οι μνήμες σαν να μυρίζουν ακόμα αίμα και μπαρούτι από τότε. Τα γυαλιά θαμπά να λούζονται από ιδρώτα και εκείνος να ξεροφυσαει βαριά σαν άλογο.

– Τι έχετε Κυρ Σάββα? Ρώτησε με κάποιο ενδιαφέρον ο Κυριάκος Παπαδόπουλος ΥΕΑ Α’ του ερυθρόλευκου τάγματος.

-Τίποτα αγόρι μου. Ο Σάββας με σβησμένη φωνή καθησύχασε το νεαρό και προσπάθησε να διώξει μακριά τις βλοσυρές εικόνες με τα ψηφιδωτά από πτώματα, το κουβάλημα του τραυματία συντρόφου στον ώμο , τους νεκρούς κιτρινιάρηδες μακάβριο αριθμό σε μια μακρά στατιστική θανάτου. Νάτος τώρα να γυρίζει πάλι πίσω στους εφιάλτες του , στη χώρα του ρυζιού με την δοξασμένη του παραλλαγή φορεμένη όπως τότε.

-Σβηστο επιτέλους ρε γαμω την πουτανα μου. Φώναξε ο Σάββας στον Φερναντο Μπελουτσι λοχία του τάγματος εθελοντών από την Αργεντινή
-Μας έχεις βρομίσει με το κωλοτσιγαρο σου ……

Ο Φερναντο σάλιωσε τις άκρες και έστριψε ένα από τα καλύτερα τσιγαριλίκια. Το κάπνιζε στα μουλωχτά μαζί με τον συνάδελφο ντουντου πίσω από τις αποσκευές.

-Αυτός ο κινητήρας του σκατοC130 μου έχει φάει τα αυτιά. Έχουμε προσγειωθεί εδώ και ώρα. Πότε θα κατέβουμε από το αεροπλάνο ρε hijo de puta. ?
– Περιμένουμε παράγγελμα από τον Δικα. Απάντησε αγκομαχώντας μέσα από μια βαριά μερακλίδικη ρουφηξιά ο Ντουντου.

Κοντά στη καταπακτή, στο πίσω μέρος του αεροπλάνου, έτοιμοι να πηδήσουν πρώτοι έξω σαν δοθεί το παράγγελμα ο υπολοχαγός Γκαλετι και ο λοχαγός Τζολε του 1ου λόχου ανταλλάσουν απόψεις επιχειρησιακού περιεχομένου καθώς και κάποια κολακευτικά σχόλια για το πρωτοπαλίκαρο τους που ζύγωσε διπλά τους.

– Κοίτα τον ρε μαλακα …..είπε με κάποια δόση αναγνώρισης ο Λουτσιάνο στον Πρεντραγκ δείχνοντας τον Στρατιώτη πεζικού Τάσο Παντο που ακόνιζε με προσοχή πάνω στη γυαλοπετρα το δοξασμένο του μαχαίρι …..
-Κομάντο ….απάντησε ο τζολε με κάποια περηφάνια ….θα κόψει πολλά πόδια στη μάχη αύριο …..

Ύστερα ο φυσικός αρχηγός του τάγματος σαν να βυθίστηκε πάλι στις ανησυχίες του

– Τι έχεις ρε μαλακα …τον ρώτησε ο Λουτσι με κάποιο συμπονετικό τόνο στη φωνή, σαν να ξερε.
– Τι να χω ρε πουστη μου …στα λελε μου ενώ έχω πάρει από το στρατηγό την απόφαση αποστρατείας να με σέρνουν με το ετσιθελω στη ζούγκλα …μου έκοψαν και την άδεια απολύσεως τα καθ ……

Σταμάτησε απότομα και αποφάσισε να ξεκόψει από τον εαυτό του την όποια διάθεση για παράπονο και θυμό γιατί δεν ήταν της παρούσης. Ο Λουτσιάνο έγνεψε συγκαταβατικά σαν να συμφωνούσε

– Άντρες εγερθείτε ! Ακούστηκε δυνατά το παράγγελμα από τον Σάββα ενώ οι μηχανές του αεροπλάνου σταμάτησαν και η καταπακτή άνοιξε . Ο Αντζας φίλησε για τελευταία φορά τη φωτογραφία της γυναίκας του και θυμήθηκε να τιμήσει την υπόσχεση που της έδωσε…. «Είναι η τελευταία μου μάχη αγάπη μου» της ψιθύρισε στο αυτί ανάμεσα στα αναφιλητά που συνόδευαν τον αποχαιρετισμό τους πίσω στη πατρίδα.

Ο Φερναντο πρόλαβε να σβήσει το τσιγάρο του και να το χώσει στη τσέπη στο χιτώνιο, ο Τζολε ίσιωσε με χάρη το μπερέ και ο Γκαλετι έδωσε προσοχή στο τάγμα ,ο Τάσος τεντώθηκε με μιας ενώ από το βάθος ξεπρόβαλε η αυστηρή φιγούρα του Ταγματάρχη Ερνεστο Βαλβερδε.

– Άνδρες τροχάδην έξω από το αεροπλάνο ….φώναξε…..και οι άνδρες ξεχύθηκαν στο διάδρομο προσγείωσης με βήμα μετέωρο ανάμεσα στη δόξα και την καταστροφή.

…..Συνεχίζεται

Ειδήμων

Advertisements

7 Σχόλια

Filed under παπατζες, Βία στα γήπεδα οεο, Θρύλος, Ιστορίες, Vietnam

Κάποιοι μπάσταρδοι δεν κανουν καλά τη δουλειά τους

Το πρώτο σοκ το δέχτηκα χτες το απόγευμα. Η αποχή μου απο την αθλητική ενημέρωση λόγω της διακοπής του Πασχα μου είχε δημιουργήσει ενα ιδιόμορφο εθισμό, μια εξάρτηση, πατούσα συνεχώς το refresh στα αθλητικά sites για να δω πως πήγαν οι πρώτες προπονήσεις των ομάδων μετα τον οβελία, τί ακριβώς είπε ο Τεν Κατε στους παίχτες σχετικά με την κορύφωση του θείου δράματος και την γευστική εμπειρία του απο τη μαγειρίτσα. Και τι να δω. Επτά και μισή το απόγευμα και τα ρεπορτάζ αναφέρανε

«τρεις παίχτες του ΠΑΟ βρέθηκαν υπέρβαροι και θα πληρώσουν πρόστιμο».

Ναι τρεις, αλλα ποιοί? Επισκέφθηκα όλα τα αθλητικά σαιτς το ένα μετά το άλλο. Παντού η ίδια πληροφορία. «Τρεις παίχτες». Ανώνυμα. Συνωμοτικά. Κάποιοι μας αποκρύπτουν τα πρόσωπα πίσω απο το γαστριμαργικό όργιο των ημερών του πάσχα. Ήταν ο Σαριέγι που έφαγε 40 κόκκινα αυγά ή μήπως ήταν ο Πετρόπουλος αυτός που έφαγε το κοκορέτσι ολόκληρο πριν προφτάσει να σερβιριστεί στο τραπέζι.

Όλο το βράδυ δεν κοιμήθηκα. Στριφογυρνούσα στο κρεβάτι και στους εφιάλτες μου παρελαύνανε υπέρβαροι ποδοσφαιριστές καμαρωτοί πάνω στις ζυγαριές τους. Με ξεκάθαρα πρόσωπα. Με περήφανα ονόματα. Παίκτες που δεν ντρέπονταν επειδή φάγανε 2-3 μπουκιές παραπάνω στις άγιες μέρες.
Επαλέ.
Ραμπεσαντρατανά.
Καραπιάλης.
Τουρσουνίδης.

Το δεύτερο σοκ ήρθε το πρωι που διάβασα τις αθλητικές εφημερίδες. Sportday, Φίλαθλος, Derby μιλούσαν για «τρεις που τους έπεσε βαρυ το αρνί». Ονόματα πουθενά. Εξέδρα, Goal, Πράσινη λέγανε πως αυτοί οι τρεις ήταν οι Ζιλμπέρτο, Γκάμπριελ, Σιμάο.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ?

ΓΙΑΤΙ Ο ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ?

ΜΗΠΩΣ ΕΠΙΑΣΑΝ ΤΟΠΟ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΡΙΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΡΙΝΑΜ?

Δε θα το αντέξω.

Δε θα μπορέσω να συνεχίσω να παρακολουθώ την αθλητική επικαιρότητα αν πρόκειται να μαθαίνω τις μισές αλήθειες. Σκέφτομαι και μόνο το ενδεχόμενο να μου είχε μεταφερθεί η είδηση για τα μαλλιά του Νίνη ως εξής

«Ο τεν κατε έκανε σκληρές παρατηρήσεις σε παίκτη του παο πως νοιάζεται μόνο για τα μαλλιά του».

Θα με είχαν ζώσει τα φίδια να ψάχνω ποιος είναι ο μακρυμάλλης με το μπλαζέ ποδοσφαιρικό attitude.

Ας ελπίσουμε να ήταν μια προσωρινή ασυνενοησία. Να μην πρόλαβε ο μπάσταρδος να μεταφέρει την πληροφορία σε όλες τις εφημερίδες. Ας ελπίσουμε απο σήμερα να μαθαίνουμε πάλι όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.

Γιατί αλλιώς τι θα απογίνουμε χωρίς μπάσταρδους?
Οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύσις.

..προπονητής της εξέδρας (μετά απο μακριά αποχή)

 

1 σχόλιο

Filed under πρωτοσελιδα, παπατζες, Βαζελος

Η αποχώρηση του καραφλού αρχηγού

Τον αγάπησα γιατί ενσάρκωνε τον αντίστροφο μύθο του Σαμψών. Έχανε τα μαλλιά του και κέρδιζε σε ποιότητα μέσα στο γήπεδο σαν αντιδιαφημιση στη λέιζερ λαιν κλινικς, σαν την απίθανη ιστορία του μπέντζαμιν μπατον που ο μικρός τζολε μεγαλώνει και στο γήπεδο φαίνεται όλο και πιο ώριμος , όλο και πιο δραστήριος, όλο και πιο απαραίτητος, όλο και πιο έφηβος μέχρι που έρχεται αυτή η ριμάδα η μέρα που πρέπει να κρεμάσεις ή να σου κρεμάσουν τα κόκκινα παπούτσια σου. Τον λάτρεψα για τις επελάσεις του από αριστερά , αέρινος με αγκώνες και τεντωμένα χέρια να δημιουργούν απαγορευτικό προστατευτικό κλοιό γύρω του για κάθε επίδοξο αντίπαλο που τολμούσε να τον ανακόψει. Τον εκτίμησα γιατί ήταν τίμιος εκτελεστής πέναλτι και δόξα το θεό του έδωσαν πολλά όλα αυτά τα χρόνια της κόκκινης παντοκρατορίας. Τον αγάπησα γιατί ήταν μάγκας και αντιστάθηκε σθεναρά στις σειρήνες του εξωτερικού μένοντας για πάντα στη θαλπωρή της αγκαλιάς του Σωκράτη για να γίνει ο πρώτος του χωριού και φανατικός συλλέκτης τίτλων. Τον αγάπησα γιατί είχε στυλ όταν σήκωνε την κούπα δίνοντας εναλλακτικά χαμόγελα και γκριμάτσες προσφέροντας διαφορετικά ενσταντανέ για κάθε φιέστα, ο απόλυτος περφορμερ. Τον λάτρεψα γιατί έδωσε υποκριτικό ρεσιτάλ όταν έπεφτε στο πεδίο της μάχης της τούμπας με ανάποδη κωλοτουμπα ύστερα από επικίνδυνη πτώση πλαστικού μπουκαλιού. Ένιωσα το πόνο του όταν έφαγε εκείνη τη κλωτσιά του Μόρις γιατί ήταν σαν να τον κτύπαγε όλος ο πράσινος λαός μέσα από τον νοτιοαφρικανικό αμυντικό γιατί ίσως δε μπορούσε να χωνέψει την ηγετική του φυσιογνωμία στα ντέρμπι όλα αυτά τα χρόνια. Είναι ο καραφλός αρχηγός η ελπίδα και το είδωλο κάθε καταφρονεμένου οπαδού που πάσχει από οξεία τριχόπτωση.

5751027

Ήταν ο τζολε που αγαπήσαμε ο τζολε που για το δεξί μας μπακ είχε ακόμα πολλά να προσφέρει αλλά οι επίδοξοι επικριτές του και ο αμείλικτος χρόνος τον οδήγησαν στην αποχώρηση.
Εδώ έρχεται το ερώτημα για αυτούς που σκέπτονται ανάμεσα στις γραμμές.

Στο ρεπορτάζ του γαυρου μας είχαν πρήξει ότι ο βαλβερδε εκτιμούσε τη προσφορά του αρχηγού αλλά δεν τον ήθελε για του χρόνου. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι πίσω από την αποχώρηση του κρύβεται ο ισπανός που είχει βαλθεί να σκοτώσει το γέρικο άλογο και σημαία του συλλόγου πριν την ώρα του. Πόσο εθελούσια ήταν η έξοδος του τζολε δε ξέρω αλλά αναρωτιέμαι τι θα αποφάσιζε αν ο Ερνέστο του έδειχνε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Δάχτυλος βαλβερδε λοιπόν?

Εγώ πάντως ο ειδήμων της μπάλας πιστεύω ότι πίσω από την αποχώρηση του αρχηγού υπάρχουν λόγοι ιατρικοί. Πήγε για το καθιερωμένο τσεκάπ και του είπε ο γιατρός « Τζολε τώρα στα 37 πρέπει να αποφασίσεις. Θέλεις να συνεχίσεις να παίζεις μπάλα ή να τα γαμησεις όλα στα ξενύχτια , τα τσιγάρα και τις γκόμενες και να πεις αντίο στα γήπεδα». Ο τζολε δε δίστασε να απαντήσει καταφατικά στο δεύτερο σενάριο.

Έλα μωρη τζολε σπαστα όλα στα βενιου και στα καλουα!

16 Σχόλια

Filed under Θρύλος, Τζόρτζεβιτς