Monthly Archives: Δεκέμβριος 2008

Ουδέν σχόλιο

aekpanthrakikos2_b

Ο μπλάνκο με κατι που θυμιζει ζορό (wannabe) στη νυχτα με τις μασκες ή χανιμπαλ λεκτορ με φιμωτρο για να μη δαγκωνει. Αλήθεια εχετε δει στη ζωη σας κατι πιο κακογουστο απο αυτο?
(Αυτο που φοραει στο κεφαλι τι ειναι?)

Advertisements

8 Σχόλια

Filed under πανηγυρισμοι, ΑΕΚ, Μπλάνκο

Άγγελος ο εκτελεστής!

Πέναλτι,.. μια παγωμένη στιγμή στον αγωνιστικό χρόνο τότε που η ιστορία του παιχνιδιού στιγματίζεται από τη μονομαχία των δυο , του εκτελεστή και του τερματοφύλακα. Ανάμεσα στους δυο μονομάχους ο τερματοφύλακας είναι αυτός που συγκεντρώνει τις λιγότερες πιθανότητες να βγει νικητής , θυμίζει λίγο από ηρώα στημένο μπροστά από το εκτελεστικό απόσπασμα, ανήμπορο να αντιδράσει, και σίγουρα γι αυτό το λόγο είναι αυτός, που σε αντίθεση με τον απέναντι του ,κερδίζει τη συμπάθεια του ουδέτερου θεατή και το χειροκρότημα σαν αποτρέψει το μοιραίο.

Εγώ από την άλλη πάντα συμπαθούσα τον εκτελεστή , εκείνον που πρέπει να βρει την αυτοπεποίθηση και την ψυχραιμία να φέρει σε πέρας την βρόμικη δουλεία, που φαντάζει εύκολη στους απέξω, εκείνον που θα σηκώσει το βάρος της ευθύνης πάνω του και θα ρισκάρει να κουβαλήσει το ανάθεμα του μοιραίου σε περίπτωση αποτυχίας. Ο πρώτος κάτω από τα γκολποστ δεν έχει τίποτα να χάσει ενώ ο δεύτερος πίσω από την άσπρη βούλα τα παίζει όλα για όλα πάνω σε τεντωμένο σχοινί που ταλαντεύεται ανάμεσα στην αποθέωση και στη καταδίκη .

Υπάρχουν τριών ειδών εκτελεστές πέναλτι. Ο τεχνίτης στυλ Τσιαρτα που θα στείλει τη μπάλα 9 στις 10 περιπτώσεις εκεί που δεν μπορεί να αντιδράσει ο τερματοφύλακας ο μπλοφατζής που έχει το τρικ να στέλνει σχεδόν πάντα τον τερματοφύλακα στην αντίθετη γωνία και ο Στράτος Αποστολάκης που πάντα θα σκοράρει με καραβολιδα στο κέντρο του τέρματος ακόμα και αν ο γκολκίπερ είναι εκεί στημένος και περιμένει. Τον Άγγελο Μπασινα δυσκολεύομαι να τον εντάξω σε κάποια από αυτές τις κατηγορίες σε σημείο που να πιστεύω ότι μάλλον είναι μια κατηγορία μόνος του

Ο Ζιντάν των φτωχών Άγγελος Μπασινας όταν στήνει τη μπάλα στα 11 βήματα και παίρνει φόρα σου δίνει την εντύπωση ότι έχεις να κάνεις με ένα δεινό σπεσιαλίστα , έχει το βλέμμα του επαγγελματία σκοπευτή , την έπαρση του καλύτερου, τη ψυχραιμία του νευροχειρούργου σε λεπτή χειρουργική επέμβαση. Το κακό είναι ότι μάλλον στη πραγματικότητα δεν έχει τίποτα από αυτά σε βαθμό πάνω του μετρίου. Το αξιοπρόσεκτο με τον Άγγελο είναι το πόσο όμορφα υποκρίνεται τον μεγάλο μπαλαδορο. Το βλέπεις στη μεγάλη του 40αρα μπαλιά τότε που παίρνει εκείνο το μπλαζέ ύφος του σταρ, το βλέμμα του άξιου στρατηγού, τεντώνει το κεφάλι ψηλά σαν ατίθασο άτι για να προσανατολιστεί και να σημαδέψει το συμπαίκτη υψώνει το σαλιωμένο του δάχτυλο να υπολογίσει τη φορά και τη ένταση του ανέμου φορτώνει το σουτ και τελικά δίνει τη μπάλα με πλασεδακι στα 5 μέτρα δίπλα. Ο Αγγελο Μπασινα έχει το ύφος, του λείπει η εκτέλεση , έχει το στυλ, του λείπει το ταλέντο, έχει τον κόπο δεν έχει τον τρόπο .

Δε κρύβω ότι ένιωσα αμέριστη συμπάθεια και πόνο ψυχής όταν τον είδα να μετραει μυρμήγκια με το σβέρκο τεντωμένο προς τα κάτω και να τραβά τα ανύπαρκτα μαλλιά του μετά την αποτυχία του να σκοράρει την προηγούμενη αγωνιστική απέναντι στο λεβαδειακο. Το ύφος του στην εκτέλεση του πέναλτι με τον Λεβαδειακο μου θύμισε το ματς με την Αρσεναλ τη σεζόν 03-04 όταν ακόμα έπαιζε στο Παναθηναϊκό. Η ομάδα του Λονδίνου έχει προηγηθεί με τον Τιερι ανρι από το σημείο του πέναλτι. Ο ΠΑΟ κερδίζει και αυτός πέναλτι με τη σειρά του και τη μπάλα την παίρνει ο μόνιμος εκτελεστής του, ο Angelo. Την στήνει στην άσπρη βούλα και χαμογελά ξεδιάντροπα απέναντι σε μια εξέδρα που τον γιουχάρει έντονα, νιώθει σίγουρος, νιώθει νικητής , θέλει να ξορκίσει την κακιά στιγμή του παρελθόντος όταν είχε αστοχήσει από το ίδιο σημείο στο ίδιο γήπεδο το 2001, παίρνει φόρα έτοιμος να την στείλει συστημένη στο αγαπημένο του σημείο , στο δεξί παραθυράκι του τέρματος και τελικά την στέλνει στα ουράνια (ακολουθει σχετικό βίντεο) , σαν άλλος ρομπερτο μπατζιο προσφέροντας ένα μοναδικό ενσταντανέ στις προσωπικές μου ποδοσφαιρικές αναμνήσεις. Ένα βήμα πριν την καταξίωση και την αποθέωση εκεί που έχεις την πεποίθηση ότι δε θα αργήσεις να σηκωθείς από τη θέση σου να χειροκροτήσεις έρχεται η γκάφα, η πάσα στα 5 μέτρα που καταλήγει άουτ , το χαμένο σουτ που καταλήγει στη εξέδρα. Αυτός είναι ο Μπασινας που όλοι αγαπήσαμε.

Άγγελε ζούμε στην άσπρη βούλα να σε δούμε!

«Γελαει ο Αγγελος… η ψυχραιμια του(1¨09)»

………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………….
……………………………………………………………………………………………………………….
……………………………………………………………………………………………………………..
………………………………………οκ ευστοχησε στο πεναλτι με τη πορτογαλλια ε και?

Ειδήμων

5 Σχόλια

Filed under Μπασινάς