Η μοναξιά του Βαλβέρδε (la soledad de Valverde)

Βλέπω το θλιμένο πρόσωπο του Βαλβέρδε και με πιάνει η ψυχή μου. Βουρκωμένος στον πάγκο ανησυχεί για την επόμενη μέρα. Ο άνθρωπος Βαλβέρδε δακρύζει.

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε μόνος του σε μία γωνία. Θλιμένος. Σκεπτικός. Αναρωτιέται τι πήγε στραβά, τι έφταιξε. Αυτογκόλ, χαμένο πέναλτι, ατυχία. Κάθεται πάνω σε μια μπάλα ποδοσφαίρου. Δεν είναι πολύ άνετα. Κάθε τόσο το συνθετικό νάιλον σόρτς γλυστράει πάνω στη μπάλα και ο Βαλβέρδε χάνει την ισορροπία του να πέσει, κάτι που τον βγάζει προσωρινά από τις σκοτούρες του. Η θλίψη όμως είναι μεγάλη. Αμέσως ξαναβυθίζεται στις σκέψεις του.

Γιατί σε εμένα?

Γιατί να μην το πάθει κάποιος άλλος?

Τι έκανα λάθος? Εγώ ήθελα μόνο να με δοξάζουν. Γιαυτό ήρθα στην Ελλάδα. Ζήτησα και 2-3 Ισπανούς. Δε μου τους φέρανε. Μου φέρανε το Μπασινά. Τι να τον κάνω εγώ γαμώτο το Μπασινά?

Ξεφυσάει. Παίρνει ένα μπουκάλι νερό και το πετάει για να εκτονωθεί. Αυτό πέφτει στο κεφάλι του Μήτρογλου. Εντάγξει γκόουτς, σόρι, έγχασα το μπέναλτι.. μη μπετάς μπουνκάλια..

Κοιτάει κατά πάνω. Καθαρός ουρανός. Κι όμως, ενιωθε σαν ένα μαύρο συννεφάκι να τον κυνηγάει και να βρέχει ακριβώς από πάνω του. Ή μήπως τον φτύνουν?

Γιατί όχι ο Τεν Κάτε? Αυτού του Ολλανδού του πάνε όλα δεξιά. Βάζει το Νίνη, γίνεται ήρωας. Εγώ βάζω το Μήτρογλου τα κάνει πουτάνα. De puta madre δηλαδή. Γιατί λένε όλοι πόσο σπουδαίος είναι ο Τεν Κάτε. ΕΜΕΝΑ έπρεπε να αποθεώνουν, όχι τον αιώνιο βοηθό προπονητή.

Λενε οι εξυπνάκηδες «ο Ράικαρντ κοιμότανε, κι ο Γκράντ ήταν άσχετος και ήταν ο Τεν Κάτε αυτός που έδινε τις οδηγίες και έκανε πραγματικά κουμάντο» Αρα γιατί δε λένε και τώρα πως ο Αντωνίου είναι αυτός που αποφασίζει? Ήρθε δηλαδή ο Τεν Κάτε ξαφνικά και ήξερε ποιους παίχτες να πάρει σε ποιες θέσεις? Αποφάσισε πως του αρέσει ο Βύντρα και δεν του αρέσει ο Μόρρις?

Ο Βαλβέρδε αντικρύζει μια εφημερίδα παρατημένη στον πάγκο. «Φιάσκο με Ντιόγο – δηλώνει πως δεν έχει έρθει σε επαφές με τον Ολυμπιακό». Ο Βαλβέρδε χώνει το κεφάλι του μέσα στα χέρια του και κλαίει. Ο Λέτο τον πλησιάζει και τον παρηγορεί. «Μην κλαις κόουτς. Τι να πω κι εγώ που με στείλανε στην Ελλάδα με το ζόρι?»

Ο Ερνέστο γυρνάει στο σπίτι και μένει μόνος. Βάζει ένα ποτήρι ουίσκι. Το πίνει. Βάζει κι άλλο. Δακρύζει. Αλλάζει τα κανάλια με μανία στην τηλεόραση. Την κλείνει και μένει στο σκοτάδι. Βλέπει το αβέβαιο μέλλον με απαισιοδοξία. Kάθε μέρα απο δω και μπρος θα είναι και πιο δύσκολη.

..Ρομαντική νουβέλα από τον προπονητή της εξέδρας

Advertisements

9 Σχόλια

Filed under Βαλβερδε

9 responses to “Η μοναξιά του Βαλβέρδε (la soledad de Valverde)

  1. σαν βραζιλιάνικη σαπουνόπερα είναι…

  2. LEKES

    telika exeis eyaisthith psyxh.
    h alhthia einai oti o kakomoirhs hrthe gia to CL.
    to thema einai poso tha ksenerwsei an apokleistoun (amhn)

  3. Μεγάλε ζωγράφισες… 😛

    Μιας και οι «από πάνω» είπαν κάτι για βραζιλιάνικες σαπουνόπερες, σου ‘χω και τον τίτλο: «Ερνέστο, η φλεγόμενη καρδιά» (σε ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά).

    OMG!

  4. παιδια μην κοροιδευετε, ο βαλβερδε ειναι σε κρισιμη συγκινησιακη φορτιση αυτο τον καιρο.

  5. λεονε

    mages einai poly noris akoma , tha elega kalutera na
    kanete toumpeka giati den xerete pos tha erthoun ta
    pragmata ,kai pali tha klete
    ante geia !!

  6. λεονε κλαιει καλυτερα οποιος κλαιει τελευταιος

  7. λεονε

    auto lew kai gw (sto telos ksirizoun ton gampro)

  8. παντως αντζας και ντεμης με τις μουστάκες που αφησαν πρεπει να ξυριστουν αμεσα

  9. Παράθεμα: Καταστροφή απο πανηγύρια - 5 μύρια υπόθεση « Το δεξί μας μπακ δε στρίβει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s