Monthly Archives: Ιουνίου 2008

The chase is better than the catch

«Είχαμε κλείσει τον Αιμάρ πράγματι. Τα είχαμε βρει με τη Σαραγόσα σε ένα ποσό κοντά στα 7 εκατ. ευρώ, αλλά τελικώς αποφασίσαμε να ακυρώσουμε την συμφωνία και να αποσύρουμε το ενδιαφέρον μας. Οι λόγοι ήταν τεχνικοί και προέκυψαν από το επιτελείο μας.

Η εισήγηση ήταν ότι η συγκεκριμένη μεταγραφή έτσι όπως είναι το ρόστερ μας, θα εξυπηρετούσε περισσότερο για λόγους μάρκετινγκ και λιγότερο ουσιαστικά την ομάδα».

aimar catch

 

Με λίγα λόγια, στον Παναθηναϊκό προσπαθούσαν επι βδομάδες να πάρουν το ΟΚ της Σαραγόσα και του Αϊμάρ, τον κλείσανε, τον είχανε φέρει και έκανε ήδη τα πρώτα χαλαρά σουτάκια για ζέσταμα με το Μάλαρτζ, αλλά τελικά αποφασίσανε πως έχουνε πολλούς δημιουργικούς μέσους , Κλέιτον, Καραγκούνη, Χριστοδουλόπουλο, Νίνη και Ίβανσιτς και ρίξανε μεγαλοπρεπές άκυρο στον Αργεντίνο που κάθεται τώρα ο καημενούλης και κλαίει.

Επι της ουσίας ίσως είναι και σωστή η κίνηση, δεν κρίνω αυτό, αλλά ας σημειωθεί παρακαλώ στα πρακτικά για μελλοντική χρήση πως καλοκαίρι του 2008 στον ΠΑΟ αποφασίσανε να αποκτήσουν Κλέιτον και μετά δεν τους χώραγε στα πλάνα ο Αιμάρ.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας,
προπονητής της εξέδρας

 

Advertisements

15 Σχόλια

Filed under Βαζελος

Βαλβέρδε όπως Πεσέιρο

Ποτέ δεν έβλεπα με καλό ματι τους προπονητές που έρχονται σε μια ομάδα και φέρνουν μαζί τους και 3-4 λαβράκια απο τη χώρα τους ή την πρώην ομάδα τους. Πόσο μάλλον όταν έρχονται απο ένα πιο ισχυρό πρωτάθλημα. Γιατί ΟΚ, αν έρχεται ο Σουμ απο το χαμηλότερης στάθμης πρωτάθλημα του Ισραήλ και φέρνει μαζί του το Ζουτάουτας, λες εντάξει, ή είναι γραφικός ή πιστεύει οτι ο Ζουτάουτας είναι μια πολύ καλη περίπτωση που θα τον δικαιώσει. Αν συμβεί το αντίθετο (και πιθανότερο) ο προπονητής έχει εκτεθεί κι αυτό είναι ενα σαφές ρίσκο που ο ίδιος εξαρχής παίρνει.

Αντιθέτως ο προπονητής απο το δυνατό πρωτάθλημα (πχ της Ισπανίας) που έρχεται στην Ελλάδα και φέρνει μαζί του 3-4 κελεπούρια, μου δίνει την εντύπωση πως υποτιμάει το πρωτάθλημα και απλά πιστεύει πως με μερικούς δικούς του θα τα σαρώσει όλα για πλάκα και θα τον σηκώνουν οι οπαδοί στα χέρια. Λέει ο Βαλβέρδε πως φέρνει Εθκέρο που τον ξέρει απο παλιά και τριπλέτα Οσκαρ, Ντούσερ και Ντούντα που τους έχει ξεχωρίσει απο το ισπανικό πρωτάθλημα.

Δηλαδή εμένα γιατί δε μου φαίνεται πολύ διαφορετικό απο την περίπτωση του Πεσέιρο που πήγε στο πιο αδύναμο πρωτάθλημα της Ρουμανίας κι έχει φαγωθεί να κουβαλήσει το μισό πρωτάθλημα. Πρώτο χτύπημα ο Φιλόμενο, μετά ο Ζούλιο Σέζαρ, τώρα σου λέει θέλει και το Σάλπι αλλά δεν έχει πρόβλημα, παίρνει μαζί του και Μπλάνκο ή και Παπαδόπουλο αν λάχει.

Αντίστοιχες κινήσεις δεν είχε κάνει κι ο Σάντος όταν πήγε στη Μπενφίκα? Ψαχνόταν να πάρει ότι κινούνταν στην Ελλάδα. Ή μηπως ο Ζάετς όταν πήγε στην Πόρτσμουθ δεν είχε έρθει για να πάρει Νικοπολίδη και Μπασινά και τελικά πήρε Σκοπελίτη και Χαλκιά?

Θέλω να καταλήξω στο εξής. Δε μου καλοκάθεστε καλά με αυτές σας τις κινήσεις κύριε Βαλβέρδε. Το καταλάβατε? Σας πήρα απο στραβό ματι. Κανονίστε την πορεία σας. Αντε. Θα προτιμούσα απο ένα προπονητή να δει καλά το υλικό της ομάδας, να το αξιολογήσει, να δει και τι λυσεις σε Ελληνες παίχτες υπάρχουν και στη συνέχεια να κάνει τις μεταγραφές του. Αν το ‘χει κάνει, ΟΚ. Αν πάλι ισχύει οτι οι μεταγραφές των Ισπανών είναι κίνηση ΜΑΤ του κόκκαλη που έδωσε την εντολή «φέρτε μου παικταράδες» και ο Βαλβέρδε δεν ερωτήθη καν. Τότε, πάω πάσο.

 

 

5 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Θρύλος

Σεισμολόγοι και ποδοσφαιρικοί αναλυτές

Πάντα είχα μεγάλη εκτίμηση για τους σεισμολόγους. Τους συναντάς στις παραλίες, να κρατάνε στο χέρι τους πίνα κολάντα, με το νερό να τους φτάνει μέχρι τα γόνατα και να λικνίζονται στους ρυθμούς του Μπομπ Μάρλεϊ παρέα με καυτά γκομενάκια. Μέχρι που γίνεται ο σεισμός και η ανησυχία τους είναι να βρουν κάποιον να τους κρατήσει την πετσέτα για να αλλάξουν το μαγιό. Μπαίνουν στα αμάξια τους και πηγαίνουν στο αστεροσκοπείο. Εκεί κοιτάνε το γράφημα που σχημάτισε η βελόνα και μας λένε πόσα ρίχτερ ήταν ο σεισμός. Μπορεί να ξαναγίνει μπορεί και όχι. Ίσως να ήταν ο κύριος σεισμός, δεν αποκλείεται όμως να ήταν και προσεισμός.

 

Όποιος δε απο τους σεισμολόγους επιχειρήσει να κάνει πρόβλεψη κινδυνεύει να εκτεθεί ανεπανόρθωτα. Γιαυτό και η πιο τολμηρή και επιτυχημένη πρόβλεψη σεισμού  που μπορεί να ακούσεις είναι του στυλ «στο επόμενο διάστημα θα ενεργοποιηθεί κάποιο ρήγμα κάπου στην ελλάδα και θα γίνει κάποιος σεισμός».

 

Κάπως σαν τους σεισμολόγους είναι και όλοι οι αναλυτές του ποδοσφαίρου, με μόνη διαφορά οτι είμαστε και πολλοί και δεν υπάρχουν αρκετές πινα κολάντα για όλους.

 

Μετά απο ένα ποδοσφαιρικό αγώνα υπάρχουν πάντα διαφωνίες σχετικά με το τί κατέγραψε η γραφίδα του σεισμογράφου. «Τί οφ σάιντ μας λέτε αγαπητέ, αφού είναι ξεκάθαρα πάνω απο 30 χιλιόμετρα το εστιακό βάθος».

 

Η πρόβλεψη στο ποδόσφαιρο είναι καθαρή τύχη. Ποιός μπορούσε να φανταστεί πως η Ελλάδα θα πάρει το euro το 2004 ή οτι θα σκοντάψει ο Τέρρυ στο τελευταίο πέναλτι? Ακόμα και μια πρόβλεψη που γίνεται με βάση ποδοσφαιρική γνώση και εμπειρία, οσο σωστή και να είναι μπορεί να ανατραπεί το επόμενο ακριβώς λεπτό. Να πεις αυτός ο παίχτης έχει τεράστιο μέλλον και πριν τελείωσεις τη φράση να γυρίσει το γόνατο του και να μείνει 8 μήνες έξω.

 

Ποιός θα έλεγε οτι θα αποκλειστούν και τα τέσσερα (ή τα τρια έστω) φαβορί στους προημιτελικούς. Ποιός μπορεί να τα βάλει με τον Ενγκέλα(αρ)δο? Ακόμα και σήμερα, που οι διεκδικητές του Euro απέμειναν 4, κανείς δε μπορεί να προβλέψει ποιός θα είναι αυτός που θα σηκώσει το τρόπαιο. Όλα στο ποδόσφαιρο είναι τυχαίες κινήσεις τεκτονικών πετρωμάτων. Ας το θυμόμαστε όταν το παρακολουθούμε κι ας το απολαμβάνουμε σε όλα του τα ρίχτερ.

 

 

9 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βλάκα Μίχο σήκω φύγε, Προβλεψεις

Κάνε κι εσύ μια ανασκόπηση Euro, μπορείς

Η εθνική έβγαλε την υποχρέωση του Euro 2008 και επιστρέφει στην πατρίδα χωρίς να πιεί καφέ βιενουά και κουβαλώντας στις αποσκευές της (τρελό κλισέ) την σοφία που προσφέρει η πτώση απο τα (πολύ) ψηλά στα (αναπάντεχα πολύ) χαμηλά. Καθώς πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν για αυτή την ομάδα και τους παίχτες, έρχεται η ώρα των αναγνωστών (όσων ηρωικών αντέχουν ακόμα) του δεξιού μπακ να απαντήσουν ανεπηρέαστοι απο δημοσιογραφικές χιλιοειπωμένες κοινοτυπίες την δική τους γνώμη.

Και θέτω τα εξής ερωτήματα – καυτές πατάτες:

1. Ποιός ήταν κατά την άποψη σας ο χειρότερος παίχτης της Ελλάδας στη διοργάνωση?

-Ο Νικοπολίδης, που με τα καθοριστικά γκολ που δέχτηκε μάλλον καταδίκασε την Ελλάδα που έτσι κι αλλίως δεν έδειχνε να την πολυ-παλεύει?

-Ο Λυμπερόπουλος, ο άνθρωπος χωρίς κανένα τιτλο κίνητρο?

-Ο Κατσουράνης, ο μάστορας της λάθος πάσας με τη δυσανάλογη για την ηλικία του ποδοσφαιρική συμπεριφορά συνταξιούχου?

-Ο Τζόρβας, επειδή δεν κατάφερε να είναι καλύτερος απο τον Αντώνη?

-Ο Αμανατίδης, που έστελνε τη μπάλα αντι στο πλεχτό, στο Σάββα-καφε στην εξέδρα?

2. Ποιός ήταν ο καλύτερος παίχτης της Εθνικής?

-Ο Χαριστέας, που κέρδισε 4 ακόμα συμβόλαια σε ομάδες της Ευρώπης?

-Ο Καραγκούνης παρότι πολύ κουρασμένος (κατα Βερνίκο)?

-Ο Γκούμας?

-Ο πολύ-σκληρος-για-να-πεθανει Κυργιάκος?

-O ανυπέρβλητος Vyntra 11?

3. Ποιοί παίχτες μπορούν να βοηθήσουν άμεσα την ομάδα να σταθεί σε υψηλό επίπεδο?

αναπτυξτε ελεύθερα το θέμα σε 200 το πολύ λέξεις

4.  Πόσο εμπαθείς αντέχετε να γίνετε με μια ομάδα που σας πρόσφερε την απόλυτη χαρά? Τι ρίγος συγκίνησης διαπερνάει το κορμί σας όταν διαβάζετε τα παρακάτω?

«Κερδίζουμε το κόρνερ. Βλέπω το ρολόι. Γράφει 14.36. Λέω «Τώρα να μπει, τώρα να μπει». Και μπήκε. Δεν έχω ξανανιώσει έτσι. Βάζω το γκολ και τρέχω. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι φίλησα τη βέρα μου και πήδηξα πάνω στους υπόλοιπους. Ο Κολίνα σφυρίζει το τέλος. Δε μπορώ να χωρέσω στο κορμί μου τόση χαρά. Ξεχειλίζει. Πάω στην εξέδρα να βρω τη γυναίκα μου. Τη βλέπω να κλαίει. Την αγκαλιάζω. Είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα δω και μετά τα πανηγύρια στα αποδυτήρια. Μου φωνάζει: «Τι έκανες, τι έκανες!»»

η απάντηση είναι προαιρετική

(το απόσπασμα το βρήκα στο feeling minnesota που το βρηκε ολόκληρο εδώ)

9 Σχόλια

Filed under Εθνικη

Ποιός απαρνήθηκε την εθνική?

Τα είχα φτιάξει όλα υπέροχα μέσα στο μυαλό μου. Κοκα κόλες να παίζουνε πολλές, παγωμένες μπύρες σε κουτάκι αλλά και σε βαρελάκι, πίτσες σπέσιαλ με μπέικον, ζαμπόν και τυριά –  έβαλα και μία με ανανά για το κάτι διαφορετικό. Μετρούσα ώρες για το ματς της εθνικής με τη Ρωσσία όπου όλη η παρέα θα μαζευόταν για παρακολούθηση του ποδοσφαρικού υπερθεάματος με συνοδεία ακραίας κατανάλωσης φαγητού και ποτών. Είχα διαβεβαιώσει τον εαυτό μου πως θα γινόταν πανικός.

Και έφτασε η ώρα. Πήρα τηλέφωνο τον ειδήμων για τα διαδικαστικά, η απάντηση του όμως με άφησε αμίλητο στο ακουστικό «ε, ξέρεις τελικά δε θα το δω το ματσάκι γιατί ε, σάββατο είναι, θα πάμε σε ένα έργο γερμανικό που παίζεται αφού ξέρεις πως είμαι σινεφίλ ρε συ, μη με πιέζεις τώρα».

Έπεσα απο τα σύννεφα αλλά δεν πτοήθηκα. Αμέσως πηρα τηλέφωνο το Βαγγέλα που έχει παίξει και μπάλα σε υψηλό επίπεδο σε μουντιαλίτο στο Ρέντη. «Δε θα μπορέσω σήμερα γιατί έχω επέτειο με την κοπέλα μου και θα κάτσουμε να δούμε το Νότινγκ Χίλλ και να κάνουμε αγκαλίτσες»

Ανάλογη απάντηση απο το Νάσο, που κάποτε τον λέγαμε «το λιοντάρι της κερκίδας». Θα πήγαινε νωρίς το πρωί για κυνήγι και ήθελε να την πέσει νωρίς. Τον παρακάλεσα τουλάχιστο να πει στον ξαδερφό του, αλλά ήθελε να δει λεει το Λαζόπουλο στην επανάληψη γιατί τον είχε χάσει την Τρίτη. Ο κουμπάρος του απο την άλλη έχει φύγει τριήμερο στα νησιά.

Αποκούμπι μου ο Μπάμπης. Ο ξερόλας αυτός της μπάλας, θα τον δελέαζα σίγουρα με τα φαγητά και τα ποτά, ήμουν αποφασισμένος να τα πληρώσω όλα εγώ, του έταξα και 3 λίτρα παγωτό κι ας τον ακούω να κάνει πιο εκνευριστικά σχόλια κι απ το Θεοφιλόπουλο. «Ρε φίλε απ τη στιγμή που εμείς έιμαστε στους καναπέδες και στις εξέδρες είναι ο Ζαχαράτος, τί να δεις απο την εθνική? » ηταν η απάντηση του πριν μου το κλείσει στα μούτρα.

 

 

Που οδεύουμε? Που οδηγείται αυτή η κοινωνία? Οι ορκισμένοι ποδοσφαιρόφιλοι προτιμάνε κάθε λογής άλλη ασχολία απο το να δούνε το κρίσιμο ματς της Εθνικής μας «αγαπημένης»?

(ο τόνος της φωνής χαμηλώνει, σκοτάδι πέφτει κι ένα χαμηλό βιολί παίζει νοσταλγικά)

Θα καθίσω μόνος μου σήμερα στον καναπέ, φορώντας τη φανέλα του Στέλιου Βενετίδη και θα τα φάω όλα μόνος μου. Θα σκάσω απ το φαγητό. Η μπύρα θα μου τρέχει απο το στόμα. Αλλά θα είμαι εκεί για το ποδόσφαιρο ρε γαμώτο. Ο δωδέκατος παίχτης της γιγαντοαφίσας στην Κηφισίας, εγώ. Ο πιο πιστός οπαδός.

..προπονητής της εξέδρας

13 Σχόλια

Filed under Εθνικη

Tι έγινε ρε παιδιά…?

πρώτα πρώτα δεν είναι καν σουηδός

αυτός δεν ήταν τραυματίας?

18 Σχόλια

Filed under τσουκου τσουκου, Εθνικη, Μαστροκωστα

Θολούρα, παράνοια, τρέλα, παράκρουση για την Ολλανδία

Απ’ όταν ξεκίνησε το Euro σύμφωνα με κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς που έχω κάνει χύθηκαν 4500 λίτρα μελάνι μαύρο, 60 λίτρα κόκκινο, καταναλώθηκαν 66000 τόνοι χαρτί και σπαταλήθηκαν άπειρες ιντερνετικές ώρες, ώστε ο καθένας να μπορέσει να πει τη μαλακία του. Σκέφτηκα να απέχω απο όλο αυτό γιατί θα αρχίσω να επαναλαμβάνω όσα λένε οι άλλοι και θα γίνω κλισέ και κουραστικός. Για παράδειγμα υποψιάζομαι οτι αυτή τη στιγμή δημοσιεύονται άλλα 100 άρθρα που λένε πόσο καταπληκτική μπάλα έπαιξε η Ολλανδία.

Ειλικρινά ομως, σήμερα δε με πολυνοιάζει – ας γίνω κουραστικός..

Μετά το σημερινό ματς Ολλανδία – Ιταλία νιώθω πλήρως ικανοποιημένος λες και έχω πάει διακοπές εναμιση μήνα. Ευγνωμονώ αυτόν που συνέλαβε και υλοποίησε την ιδέα του Ευρωπαϊκόυ πρωταθλήματος. Έχω πέσει στα πατώματα και προσεύχομαι μπροστά στην αφίσα του Φαν Μπάστεν που στέκει χρόνια κολλημένη στον τοίχο μου – ξέρετε αυτή που σηκώνει το Κυπελλούχων του ’87. Κάνω κάμψεις και έλξεις στο μονόζυγο για να αποβάλω αυτή την υπερ-ένταση που σου αφήνει ένα ποδοσφαιρικό υπερθέαμα. Μια ομάδα που λειτουργεί σε μοναδικής αρμονίας πληρότητα. Η σημερινή Ολλανδία ήταν απο τις καλύτερες ομάδες (σε συγκεκριμένο 90λεπτο) που έχω δει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ούτε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που έβλεπα ένα ματς και επαναλάμβανα συνεχώς σε σημείο να καταντήσω γραφικός πόσο φοβερή μπάλα βλέπω, μην μπορώντας και ο ίδιος να το πιστέψω. Κατοχή μπάλας, αξιόπιστη άμυνα, ομαδικότητα, συνεχώς κάθε παίχτης είχε 3-4 επιλογές για πάσα, ταχύτητα, διαγώνιες μπαλιές, σέντρες ακριβείας, γκολάρες, επίδειξη τεχνικής απο Σνάιντερ και Βαν Ντερ Φάρτ και κυρίως και πάνω απ όλους αυτός ο δεσποτικός Ένγκελααρ στο κέντρο, να μην κάνει ο γαμημένος ούτε μισό λάθος, να καλπάζει και να τριπλάρει παρά τα 198 εκατοστά ύψους του, να μοιράζει μπαλιές και να αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν να τα κάνει όλα τόσο τέλεια.

Τίποτα δεν ήταν ικανό να με εκνευρίσει σήμερα. Γίνομαι επιεικής και παραλείπω για δοκιμή κι εγώ το «Φαν» και θα τον λέω σκέτο Νίστελροι, και αρχίζω να μπαίνω κάπως στο μαγικό κόσμο των σκέψεων του Θεοφιλόπουλου όπου το ολλανδικό ποδόσφαιρο παίρνει μια εντελώς καινούργια διάσταση με προπονητή Μπαστεν, τερματοφύλακα Ντερ Σαρ (άξιος διάδοχος του Μπρόκελεν) και απο τα άκρα να μπουκάρει ο Πέρσι.

Και απέναντι σε ποιόν? Στην παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία με Μπουφόν, Πίρλο, Γκρόσσο, Τόνι – παιχνίδι να το διηγείσαι στα παιδιά σου.

Ξαναθυμήθηκα τώρα τον Ένγκελαρ να βολτάρει αμέριμνος στο κέντρο, να είναι το ακριβώς αντίθετο απ ότι έχουμε στο μυαλό μας για ποδοσφαιριστή, κι όμως ο κερατάς να παίζει τόσο απλά και ουσιαστικά που ξαναπέφτω και παίρνω κάμψεις για πάρτη του.

Θολώνω..

Πως θα περάσει ο χρόνος  μέχρι την ώρα της Ελλάδας? Σκέφτομαι το πρωί και να ξεχυθώ στα μαγαζιά να αγοράσω τα πάντα σχετικά με την εθνική μας αγαπημένη: ανάληψη απο τράπεζα πειραιώς, ντου στα Carrefour στη Vodafone, στο Powerade, στην προμοτ Λαινοπουλος, στις LG τις Amstel και την Adidas, στα κρουασάν Μόλτο στα σουτζουκάκια Ζενίθ στις ρακετες το αγόρι που προτιμάει ο Πάτσα και τις φανέλες πάλκο που φοράει ο Γιάννης ο Γκούμας. Να βοηθήσω όπως μπορώ.

..τρελαμένος προπονητής της εξέδρας

12 Σχόλια

Filed under Ολλανδία