Daily Archives: Μαΐου 27, 2008

The Tears Of The Dragon

Μπασκετικός δεν είμαι οπότε ίσως να μην τα πω και πολύ σωστά. Θυμάμαι πάντως καθαρά τον Παναγιώτη Γιαννάκη πίσω στα 90’s με τη φανέλα του ΠΑΟ τότε, να επιστρέφει σε κρίσιμα ματς στο Αλεξάνδρειο και οι Αρειανοί να του βρίζουν τη μαμά-δράκαινα ή να τον παρακινούν να πάρει αυτή την κλασική και γνώριμη θλιμμένη φάτσα με το αγαπημένο σύνθημα «κλάψε-κλάψε».

Έκτοτε ο Παναγιώτης Γιαννάκης έγινε ο πρώτος αρχηγός που σήκωσε ευρωπαϊκό τρόπαιο και αποσύρθηκε αφήνοντας στη συνείδηση του κοινού αυτό ακριβώς. Πως δεν ήταν δα και Γκάλης, αλλά κατάφερε ακόμα περισσότερα απο εκείνον. Και μετά έγινε ο εθνικός μας ΔΡΑΚΟΣ. Ο προπονητής των επιτυχιών, του πάθους, του βάλτο-αγόρι-μου, της νίκης επι της DreamTeam, αυτός που κάνει τα πάντα για τη νίκη και τα καταφέρνει, αυτός που παίζει σε διαφημίσεις και αποτελεί σύμβολο για τους νέους. Ο προπονητής που ήσυχα και απλά έχτισε την ομάδα του Αμαρουσίου να είναι ανταγωνιστική σε υψηλό επίπεδο.

Και όμως. Ο Γιαννάκης είχε κερδίσει το σεβασμό όλων και την καταξίωση αλλά τα περιφρονεί και επιστρέφει δριμύτερος.

Θα πλησιάσει σε γραφικότητα τον (νυν υπουργό, έτσι? ) ξανθό βγάζοντας το σακάκι, θα φάει καφέδες στα μούτρα, θα γκρινιάζει ασταμάτητα στους διαιτητές χοροπηδώντας για 40 λεπτά. Θα γίνει μισητός σε όσους τον αγαπούσαν. Μα θα παλέψει με κάθε μέσο για το μοναδικό πράγμα που τον ενδιαφέρι. Τη νίκη.

Μαγκία σου ρε Δράκε. Είσαι ο μόνος που δίνεις ενδιαφέρον σε αυτή τη σειρά τελικών της καφρίλας και του παρωχημένου οπαδικού μίσους.

33 Σχόλια

Filed under Μπάσκετ