Monthly Archives: Απρίλιος 2008

Μέρες που είναι..

Τέτοιες μέρες δεν είναι πρέπον να συζητάμε για μηνύσεις, πωλήσεις ΠΑΕ, τρένα που φεύγουν και αργεντίνους που τα παίρνουν στο κρανίο. Είναι και η νηστεία που μας έχει γονατίσει και δε μπορούμε να συντάξουμε δύο προτάσεις στη σειρά. Οπότε για όλα τα καυτά θέματα της επικαιρότητας, το δεξί μπακ θα πάρει θέση μετά το γύρισμα του οβελία. Καλό πάσχα!

2 Σχόλια

Filed under πρωτοσελιδα

Μακριά κι αγαπημένοι

Οι παίχτες του Ολυμπιακού πανηγυρίζουν με τη ψυχή τους. Χαρούμενοι, χαμογελαστοί τρέχουν απ τη μία άκρη του γηπέδου στην άλλη, πέφτουν κάτω, χοροπηδάνε σαν κατσίκια, κυλιούνται σαν τα ζώα και υποκρίνονται πως είναι ήσυχοι και δίκαιοι πρωταθλητές. Δεν είναι δυνατόν.

Όλο το σκηνικό περιλαμβάνει υποκρισία. Όσο χαρούμενος και να είσαι, υποσυνείδητα ξέρεις πως δεν έχει κριθεί το πρωτάθλημα, εκκρεμεί μια ένσταση, κάπου κολλάει το ηθικό μέρος της νίκης. Σαν τον πατέρα που περιμένει στο μαιευτήριο και βγαίνει η νοσοκόμα και του λέει «συγχαρητήρια, αγόρι» κι αυτός χαίρεται μεν, κάπου μέσα του όμως έχει μετρήσει τις μέρες και αμφιβάλλει αν το παιδί είναι δικό του, γιατί εκείνη τη μέρα είχε πάει ταξίδι με το βάζελο στην Ευρώπη (παλιά στο τέξας αυτά, οκ, ίσως λίγο ατυχές το παράδειγμα).

Μερικά χιλιόμετρα πιο βόρεια, στο ΟΑΚΑ οι παίκτες της ΑΕΚ ζουν κάτι αντίστοιχο. Περιμένουν στην αίθουσα αναμονής του μαιευτηρίου και βγαίνουν όλες οι νοσοκόμες εκτός απ τη δικιά τους. Και το παιδί θα είναι σίγουρα δικό τους κι αυτοί κερνάνε γλυκά όλο τον κόσμο, μα η νοσοκόμα που θα τους πει τα νέα λέγεται δις Γκοντό και θα την περιμένουν για πολύ ακόμα.

Θέλουν κι αυτοί να πανηγυρίσουν, πού θα βρει άλλη ευκαιρία ο Λυμπερόπουλος να πάρει πρωτάθλημα. Το χουν στο μυαλό τους. Με το που θα τελειώσει το μάτς θα κάνουν γύρο θριάμβου, θα πιαστούν χέρι χέρι και θα κάνουνε αυτό το Όλε Ολε που έχει πλακα. Μα πριν τελειώσει το μάτς μπαίνουνε οι Ούνοι μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Τους τραβάνε απο παντού, τους αγκαλιάζουν ασφυκτικά, οι ανάσες 30 ατόμων τριγύρω τους βρωμάνε – θέλουν να φύγουν μακριά απο τον κόσμο.

Είπαμε ρε παιδιά, ναι αγαπάμε τον κόσμο και όλα για αυτούς τα κάνουμε..

Μακριά και αγαπημένοι όμως!

9 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Θρύλος

Ζούμε μεγάλες στιγμές

Η φετινή ποδοσφαιρική σεζόν τα είχε όλα:

δηλώσεις, απολύσεις προπονητών, ξύσιμο με το μεσαίο δάχτυλο, ευρωπαϊκές πορείες, ενστάσεις, γκολάρες, μεταγραφές, συλλαλητήρια, κακοκουρεμένα χορτάρια, διοικητικές αναταραχές, ύποπτα αποτελέσματα, ογκουνσότο, τεσσάρες, αποχωρήσεις 37ρηδων, διαιτητολαγνία, πέτρο μίχο, κλάψα απο το δώνη, λαμογιές του Λουτσιάνο, ροτέισιον και καλικάτζαρους. Ο οπαδός δεν έμεινε παραπονεμένος, κάθε μέρα είχε και ένα άλλο συγκλονιστικό θέμα συζήτησης. Όλοι οι οπαδοί βρίσανε και αποθεώσανε τους παίχτες τους, ανάλογα με την περίσταση.

Και όμως, η απόλαυση συνεχίζεται. Το πρωτάθλημα τελείωσε και δε ξέρουμε ποιος το κατέκτησε τελικά. Κανονικά έπρεπε να ξεκινήσουν τώρα πλέι όφ αλλά κανείς δε ξέρει αν τελικά θα γίνουν. Τέτοιες συγκινήσεις μόνο το ελληνικό ποδόσφαιρο προσφέρει και γιαυτό το παρακολουθούμε με τέτοιο πάθος και γιαυτό το αγαπάμε.

Ευχαριστούμε. Και του χρόνου.

6 Σχόλια

Filed under superliga

Μπαγεβιτσολογία

Μετά την περίοδο των καλοκαιρινών μεταγραφών, η αγαπημένη μου εποχή το χρόνο είναι όταν προκύπτει το θέμα Μπάγεβιτς για κάποιον απο τους 3 μεγάλους. Σύσσωμος τότε ο δημοσιογραφικός κόσμος βυθίζεται στον αιώνιο προβληματισμό «Να έρθει ή οχι ο Μπάγεβιτς» και ανακυκλώνονται με πάθος τα ίδια και τα ίδια επιχειρήματα.

Αγαπημένα κλισέ σχετικά με το μπάγεβιτς:

– Είναι ο μόνος που γνωρίζει την Ελληνική πραγματικότητα
(ασφαλιστικό, κίνηση στους δρόμους, παράγκα, ψύχωση για κούπες, τα καλύτερα εστιατόρια για ψάρι στα νότια προάστια)

– Του ταιριάζει πολύ το ρόστερ
(πάντα ομως. ασχέτως που πρόκειται να πάει)

– Είναι ώριμες οι συνθήκες να τον υποδεχτούν οι οπαδοί
(γιατί έχει και προηγούμενα με τους οπαδούς όλων των ομάδων, αλλά μπροστά στο φάσμα της νές αποτυχίας, οι οπαδοί τα ξεχνάνε όλα και περιμένουν τον πρίγκηπα)

– Είναι πάντα διαθέσιμος και περιμένει υπομονετικά .. στο βάθος
(βλέπε φωτό)

– Έχει έντονη προσωπικότητα και επιβάλλει πειθαρχία στην ομάδα
(ναι. ο Ζλατκο τι λέει γιαυτο? )

– Δουλεύει φανταστικά με τους νέους παίχτες
(μαθαίνω πως κλείνει ο Αμπονσά στον παναθηναϊκό)

Δεν έχει σημασία αν και κατα πόσο ισχύουν ή όχι, το ζήτημα είναι οτι ανασύρονται με μαθηματική ακρίβεια ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ απο τα ίδια, αλλά και διαφορετικά άτομα. Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα – αν ήξερα απο παλιά πως μια μέρα θα γράφω σε μπλογκ, θα κρατούσα άρθρα και πρωτοσέλιδα απο το 1994 σε μορφή pdf και να τα εμφανίζω τέτοια εποχή.

(το πρωτοσέλιδο αυτό ανέβηκε και στο πόστ » πάλι στο βάθος έμεινε ο μπάγεβιτς » στις 7/06/07)

3 Σχόλια

Filed under πρωτοσελιδα, Μπάγεβιτς

Δυο πρωταθλητές

Καθώς η ΑΕΚ τελειώνει, όπως φαίνεται, με 2 βαθμούς διαφορά δεύτερη πίσω απο τον Ολυμπιακό και έχει στα τελευταία ματς μια 4αρα στον πρωταθλητή και άλλη μια μέσα στην Τούμπα επι του ΠΑΟΚ

και καθώς η διαφορά αυτή θα μπορούσε να μην υφίσταται αν δεν υπήρχε η περίπτωση Βάλνερ,

και καθώς οι οπαδοί της στο τελείωμα του πρωταθλήματος πρέπει να είναι οι μόνοι ικανοποιημένοι απο την απόδοση της ομάδας τους,

μπορούμε να ισχυριστούμε εν τέλει, πως η ΑΕΚ φέτος άξιζε πραγματικά το πρωτάθλημα.

και παραδόξως ίσως έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα να είναι καλύτερα.

Οι μεν Ολυμπιακοί να παίρνουν την κούπα που με τέτοια ψύχωση διεκδικούν, οι δε Αεκτσήδες θα λένε οτι γιαυτούς είναι σαν να το πήρανε το πρωτάθλημα και θα είναι ειλικρινά χαρούμενοι.

31 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Θρύλος

Μετανοείτε βάζελοι, η ώρα της κρίσης έφτασε

Όπως πολύ σωστά θυμίζει ο Κάρπετ στο χτεσινό του άρθρο στη sportday, όταν προσελήφθη ο Κυράστας στον Παναθηναϊκό, η εφημερίδα «φίλαθλος» βγήκε με πρωτοσέλιδο «λευκή πετσέτα», ο κόσμος ήταν επιφυλακτικός εως αντιδραστικός και κόντρα στις προσδοκίες και τις προβλέψεις, η ομάδα που χτίστηκε τότε ήταν η καλύτερη του Παναθηναϊκού για πολλά χρόνια.

Ομάδα

Στη φετινή ομάδα του ΠΑΟ σε αγωνιστικό επίπεδο υπήρξαν αρκετά θετικά στοιχεία και ιδίως σε κάποια εκτός έδρας ματς, η ομάδα έπιασε και πολύ καλή απόδοση. Καλά, δεν τρελαθήκαμε κι όλας, αλλά σε Τούμπα, Μαδρίτη, Γλασκώβη για παράδειγμα έπαιξε καλή μπαλιτσα.
Ο μέσος όρος ηλικίας είναι χαμηλός και βγήκαν και παικτάκια έκπληξη, πχ ο Σιμάο, αυτό το συμπαθές μαυράκι που δεσποτικά καλμάρει και μοιράζει το παιχνίδι στα χαφ. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως του χρόνου αυτή η ομάδα ίσως είχε ελπίδες να γίνει ομαδάρα. Και δεν είμαι και βέβαιος πως οι υστερικές φωνές των δημοσιογράφων και οπαδών οτι δεν πάει άλλο θα διακόψουν αυτή την πορεία (όπως προκαταβάλλεται).

Διοίκηση

Σε διοικητικό επίπεδο υπήρξαν και καλά υπήρξαν και επιλογές που ήταν για κλάματα. Για παράδειγμα προσωπικά βλέπω θετικά τα ονομαστικά εισιτήρια, τους αυστηρούς ελέγχους, τον αποκλεισμό των συνδέσμων, την άρνηση να πάρει ο Τζίγκερ τον έλεγχο της παράγκας. Το οτι πέρυσι σφάχτηκαν κάποιοι στη Λαυρίου είναι γεγονός. Και οτι θέλεις να κρατήσεις τα αίματα και τα μαχαίρια μακριά απο το γήπεδο σου, δεν είναι κατακριτέο.
Όμως είναι και για γέλια οι αναχρονιστικά κακόγουστες μουσικές επιλογές G-Poly στο ημίχρονο, ο εορτασμός των 100 χρόνων με σοκολατάκια στη Λεωφόρο σε μίζερη γιορτή για 5,000 άτομα. Ή η απόκτηση του Σπυρόπουλου μετά την πίεση της ΠΕΚ. Ή η σπασμωδική κίνηση για δημιουργία αυτής της πως-την-λέγανε εταιρίας για τις μεταγραφές που όλοι μπορούμε να γίνουμε μέτοχοι. Ή η απόκτηση δανεικών που θα φύγουν πριν καταλάβουν γιατί ήρθαν.

Feedback

Σε γενικές γραμμές, η απόδοση κυμάνθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα και το θέαμα ήταν επιεικώς απαράδεκτο παρόλαυτα υπήρχε ανοχή και υπομονή, γιατί ίσως στο τέλος και να ερχόταν ο τίτλος. Τώρα που ο τίτλος πάει, πέταξε, αυτοί που κατηγορούσαν το Τζίγκερ για τα πάντα νιώθουν να δικαιώνονται. Κι έτσι σε ένα τσουβάλι στριμώχνονται όλες οι επιλογές και αποφάσεις του τζίγκερ ως αποτυχημένες (κυρίως γιατί πλέον υπάρχει στον ορίζοντα και κάποιο αντίπαλο δέος). Απώλεια τίτλου, κακό θέαμα, παίχτες αμφιβόλου αξίας (με παντιέρα τον Ενακαρχίρε, αντί να αποκτηθεί σοβαρός αμυντικός πχ). Αλλά και ονομαστικό εισιτήριο, σύνδεσμοι, διαιτησία. Μπέκονται οι γκέλες με τις επιλογές στη σωστή κατεύθυνση για μια υγιή ΠΑΕ.

Προπονητής

O Πεσέιρο σύμφωνα με το σημερινό τίτλο του sport24 ανέλαβε την ευθύνη όμως δεν απάντησε ουσιαστικά σε καμία ερώτηση. Το οτι ένας προπονητής πιθανόν μας κουνάει μαντήλι, δε θα πρεπε να δίνει ξαφνικά άλλοθι να τον ειρωνευόμαστε ενώ τόσο καιρό σιωπούσαμε. Και το οτι μάθαμε εμείς σε αρπα-κόλα απαντήσεις δε σημαίνει πως ένας προπονητής μπορεί να απαντήσει σοβαρά και σύντομα στην ερώτηση για το ποιά λάθη έκανε μέσα στη χρονιά.
Το περίφημο rotation αποδεικνύεται πως έχει 4 βαθμούς διαφορά για το αν θα αποδεικνυόταν εκ του αποτελέσματος επιτυχημένο ή αποτυχημένο. Αν πχ στα τελευταία ματς ο ΠΑΟ είχε κερδίσει, θα μιλούσαν πολλοί για φοβερό προπονητή που εκμεταλλέυτηκε όλο το ρόστερ και πήρε την κούπα (και εγώ θα το έλεγα, για να μη βγάζω την ουρά μου απ’ έξω). Με τα αν όμως, δε γίνεται δουλειά και εκτός απο το ροτέισιον, ο Πεσέιρο χρεώνεται ως μεγαλύτερο αρνητικό τη μη χρησιμοποίηση του Νίνη. Ποτέ δε θα μάθουμε αν ο Πεσέιρο προστάτεψε ή κατέστρεψε φέτος το Νίνη.

Παίκτες

Χαρακτηριστικά: ο Ίβανσιτς σύμφωνα με ρεπορτάζ του Γιάννη Σκόκα μέχρι το ματς με τον Ολυμπιακό, δεν είχε δείξει τίποτα και δε θα προχωρούσε η διοίκηση σε απόκτηση του. Στο μάτς πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό ο Ιβ έβγαλε μάτια και άρχισε μια ανοδική πορεία στην απόδοση του. Η απόκτηση ήταν δεδομένη. Στα τελευταία 4 ματς, ο Ιβ δεν κατάφερε φαίνετια να πάρει τη μπάλα και να τους περάσει όλους μόνος του, άρα η διοίκηση τώρα τον κοστολόγησε χαμηλότερα απο όσα ζητάνε οι Αυστριακοί και δε θα αποκτηθεί. Τώρα όμως βγαίνει απο τα δεξιά και ο τρόμος πως μπορεί να καταλήξει στο Θρύλο, οπότε ίσως και να αποκτηθεί για να τους δείξουμε εμείς.

Τζιώλης, Βύντρα, Μόρις, Σέριτς, Νίλσον, Γκούμας, Ρομέρο, Παπαδόπουλος, Γκονζάλες, Μάντζιος και τόσοι άλλοι, κατά περίπτωση ακούσανε τα σχολιανά τους (τί είναι αλήθεια τα σχολιανά? ) και πολλοί απο αυτούς αν πάνε σε μια ομάδα με υγιές περιβάλλον θα παίξουν καλή μπάλα.

Η βόμβα των Χριστουγέννων

Ο παίκτης που θα μας έκανε να πέσουμε απο τις καρέκλες μας τον Ιανουάριο, ακόμα αναμένεται.

ΠΕΚ

Στη βάση των όσων λέει η ΠΕΚ, δε νομίζω να διαφωνεί κανείς. Διεκδικεί έναν ΠΑΟ δυνατό, διεκδικητή τίτλων, που να παίζει μπάλα και να εμπνέει τους οπαδούς του. Μάλλον αντικειμενικά στην παρούσα φάση δεν υπάρχει τίποτα απο τα παραπάνω. Και ακόμα κι αν δεν είναι εφικτό να τον αποκτήσει και να υλοποιήσει το όραμα της, και μόνο ως μοχλός πίεσης προς τη σημερινή διοίκηση πέτυχε έργο. Η διοίκηση πρέπει πλέον να συνειδητοποιήσει την κατάσταση, την οργή του κόσμου, την πραγματικότητα πως ο ΠΑΟ δεν είναι κανένα μαγαζάκι σου στο οποίο έχεις προκλητικά κατεβάσει απο την πρόσοψη την ταμπέλα «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο»

Παρόλαυτα προσωπικά με ενοχλεί ο παράλληλος πόλεμος του Βγενόπουλου και του Γιαννακόπουλου στο Βαρδινογιάννη. Η μήνυση στο Star, τα ακραία πρωτοσέλλιδα της «Πράσινης», η πρόθεση να αγοραστεί ο Κλέιτον και αν δεν τον δεχτεί ο Τζίγκερ να παίζει σε πρωταθληματάκι μουντιαλίτο 5×5.

Παλαίμαχοι

Το οτι οι παλαίμαχοι του Παναθηναϊκού είναι αποκλεισμένοι απο τα δρώμενα στην ομάδα και δεν έχουν τα αντίστοιχα προνόμια των ερυθρόλευκων, είναι γεγονός.
Στο θρύλο δοξάζονται όσοι φόρεσαν την κόκκινη φανέλα, ενώ στον βάζελο περιθωριοποιούνται και ονοματίζονται γραφικοί.

Αυτό βέβαια δε δικαιολογεί παραμονές του Ντέρμπι, ο μεν Θεοδωρίδης να λέει πως στα χρόνια του είχε τον βάζελο για φάπες και ο δε Καμάρας να λέει πως αυτός κυρίως είναι Απόλλων Αθηνών, εντάξει κι οτι πήγε τελικό πρωταθητριών με τον ΠΑΟ δε λέει και πολλά.

Συλλαλητήριο – η μέρα της κρίσης

Ο οπαδός που θα κατέβει στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας οφείλει να έχει συναίσθηση των πράξεων του, οφείλει να έχει κρίση, μνήμη και σταθερές απόψεις.
Αυτοί που χαράζουν το δρόμο της παναθηναϊκής επαγγελίας ενδεχομένως να χρησιμοποιούν τον κόσμο για να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα, μα μήπως μέχρι τώρα δε γινόταν και απο την σημερινή διοίκηση αυτό?
Οφείλεις να διεκδικείς να βελτιωθεί αυτό που αγαπάς, και σε καμία περίπτωση δεν είναι υποτιμητικό να διαδηλώνεις.

Και είναι στο χέρι όσων πάνε να κάνουνε αυτή τη συγκέντρωση να βγάλει κάτι χρήσιμο. Να μην μείνουν ως εντυπώσεις έκτροπα και επεισόδια, να μη μείνει το κόμπλεξ κάποιων πως φταίει η οικογένεια Βαρδινογιάννη για τα πάντα.
Κοιτάζοντας πίσω τη συγκέντρωση να λες πως άξιζε τον κόπο, πως ήσουν ο παναθηναϊκός που θέλεις και ονειρεύεσαι, πως φώναξες δυνατά και απάιτησες όσα σου αξίζουν.

..ο προπονητής της εξέδρας πάντως την Κυριακή θα πίνει το φραπέ του παραλιακώς

12 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Βγενόπουλος, Τζιγκερ

Ίσως φταίνε τα παπούτσια*

Για την ήττα του ΠΑΟ με τεσσάρα στην Κρήτη απο το παράρτημα ΟΦΗ:

– δεν φταίει απόλυτα ο προπονητής

– δε φταίνει 100% οι παίχτες

– δε φταίει ποτέ ο πρόεδρος

– δε φταίνε οι παρατρεχάμενοι

– δε φταίει το χόρτο, ήταν καλοκουρεμένο

Φταίνε τα παπούτσια που φοράγανε οι αθληταί.

το δεξί μπακ λανσάρει το απόλυτο ποδοσφαιρικό παπούτσι και το προτείνει για τη νέα σεζόν 2008-2009 σε κάθε αθλητή που θέλει να αγωνίζεται σαν κυρία..

άνεση, στυλ, υψηλές επιδόσεις, γερό κράτημα, ντιζάιν, ταχύτητα, φοριέται και με πράσινο χοντρό καλτσόν τύπου βαμβακούλα.

**εναλλακτικός τίτλος: «και τα παπούτσια μέσα»

13 Σχόλια

Filed under Βαζελος, Βγενόπουλος, Γυναίκα

Κι ούτε μια κουβέντα για την άρση βαρών

Ε ναι λοιπόν,

εξευτηληστήκαμεν ως έθνος.

Απο τη μιά μέρα στην άλλη καταρεύσανε οι βεβαιότητες μας, βυθίστηκαν τα ιδανικά μας, αποκαθηλώθηκαν οι ήρωες μας. Πού είναι ο Βάγκνερ? Πού είναι ο Πουτσίνι τελος πάντων?

Απο προχτές που έσκασε η είδηση πως 11 αθλητές της άρσης βαρών βρέθηκαν θετικοί σε έλεγχο αντι-ντόπινγκ πολλοί θεωρούν πως ήρθε η ώρα να κλείσει αυτός ο κύκλος της υποκρισίας, για να ανοίξει επιτέλους ένας νέος κύκλος υποκρισίας.

Μαρκάκης:

Χώρες ΓΕΛΟΙΕΣ και ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΕΣ όπως η Ελλάδα, «γλυκάθηκαν» από την εύκολη και γρήγορη «αναγνώριση» που μπορεί να παρέχει μια τέτοια «επιτυχία».
Και αντί να φροντίσουν να έχουμε ΥΓΙΗ, ΜΑΖΙΚΑ ΑΘΛΟΥΜΕΝΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ, φρόντισαν να γίνουν, με τον δημαγωγικό, λαϊκίστικο και υποκριτικό τρόπο τους οι «Ανατολικές Γερμανίες» του σήμερα.
Έτσι, κατακτήσαμε «μετάλλια».

Χελάκης:

Η χθεσινή υπόθεση είναι μία σημαντική ευκαιρία να σπάσει το απόστημα. Να διαπιστωθεί αν είμαστε σήμερα η περίφημη… Ανατολική Γερμανία του χθες.

Ελευθεράτος:
Η ημετέρα Εθνική ομάδα Αρσης Βαρών δεν ήταν αυτή, η οποία πριν από καμιά δεκαριά χρόνια απείχε από κορυφαία διεθνή διοργάνωση, επειδή οι αθλητές της ήσαν «κουρασμένοι»;

Παπαδογιάννης:

Οταν ένα μέλος εκείνης της ομάδας (Λ. Σαμπάνης) πιάστηκε ντοπέ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, κρύψαμε όλοι μαζί το κεφάλι μέσα στην άμμο, μη τυχόν και αμαυρώσουμε τις επιτυχίες των υπόλοιπων αθλητών μας, αλλά και του ίδιου του ατιμασμένου. Τώρα τι θα πούμε; Οτι αρχίσαμε τα φάρμακα εν έτει 2008, επειδή στερέψαμε από ταλέντα; Μάλλον κάτι τέτοιο θα συμβεί. Το σύνθημα που κατά κόρον χρησιμοποιήθηκε τις μέρες του σούπερ σκανδάλου Κεντέρη-Θάνου θα επιστρατευτεί εκ νέου: «Κάτω τα χέρια από τους αθλητές που δόξασαν την Ελλάδα». Και η σιωπηρή υποσημείωση: «Τα ίδια κάνουν οι ξένοι, οπότε γιατί όχι κι εμείς;»

Λεάνης:

Στην Ελλάδα έχει παραγίνει το κακό. Αν τυχόν κατηγορήσεις τους αθλητές για χρήση απαγορευμένων ουσιών, κινδυνεύεις να θεωρηθείς προδότης και ανθέλληνας. Εάν κάνεις τα στραβά μάτια, είσαι ο καλός και τίμιος πατριώτης. Φαρμακωμένος αθλητής μας πάνω σε βάθρο; Κλείνουμε το μάτι, το συζητάμε μεταξύ μας και από τη στιγμή που μας έκανε «υπερήφανους» και ξακουστούς σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, τι σημασία έχει τι παίρνει και πώς τα παίρνει.

Χαραλαμπόπουλος;

Πάρα πολλοί, όμως, έκλειναν τα μάτια μπροστά σε αυτή την τραγική πραγματικότητα για να μην πληγεί η -με σάπια υλικά και φάρμακα- κατασκευασμένη εικόνα της ισχυρής Ελλάδας. Το σκάνδαλο ντόπινγκ με την ελληνική ομάδα άρσης βαρών δεν αποτελεί έκπληξη.

Καλά, ο Συρίγος τα ‘λεγε καιρό:

Σήμερα, καθώς η εποχή των χρυσών μεταλλίων έχει παρέλθει, ο Ιακώβου ρίχνεται στο πυρ το εξώτερον για να μην καεί η ΕΟΑΒ. Ομως η φωτιά που άναψε δεν απειλεί μόνο την άρση βαρών, αλλά ολόκληρο το σύστημα που προωθεί την ντόπα στον ελληνικό αθλητισμό. Για παράδειγμα οι κ. Λιάπης και Ιωαννίδης μπορούν να μας πουν ποιος είναι ο ρόλος του ΕΣΚΑΝ και γιατί χρειάζεται η επιδρομή της WADA για να πιαστούν ντοπαρισμένοι αθλητές που βρίσκονταν μέσα στα πόδια του;

Πολλοί απο τους αθλητικογράφους τα λένε καλά. Άλλοι γράφουν αφόρητες κοινοτοπίες, πάντοτε κλείνοντας το μάτι σε στυλ «τα χα ξαναπεί εγω» ή «εντάξει τα ξέραμε αυτά» .

Το θέμα δεν είναι η άρση βαρών. Στις επίκαιρες αναλύσεις του σήμερα, που θα ξεχαστούν γρήγορα και θα ανασυρθούν στον επόμενο διασυρμό, μπλέκονται σε αχταρμά ο Κεντέρης κι η μηχανή του, η Θάνου, τα ζυγωματικά της Πατουλίδου, οι αποκαλύψεις του Κωνσταντινίδη το 97, το χρήμα κι η δόξα, αυτή η άσπρη σκόνη που βάζουν στα χέρια τους πριν σηκώσουν τα βάρη, η Βερούλη, η μυρωδιά του χρυσού μεταλλίου, η Ανατολική Γερμανία, η Μάριον Τζόουνς, οι κακοί πολιτικοί, η ένεση στο μπράτσο του Καναβάρο, η νοοτροπία του νεοέλληνα.

Κι ούτε κουβέντα απο κανέναν μας για την άρση βαρών, όπως πάντα άλλωστε. Γιατί είτε είναι η Βερούλη, η Χαλκιά, ο Κεντέρης, η Πατουλίδου, ο Καχιασβίλι, το μόνο που έχει σημασία είναι τα μετάλλια, οι επιτυχίες. Η άρση βαρών δε μας ένοιαξε ποτέ.

Η προετοιμασία του αθλητή, οι δυσκολίες, οι περιορισμένες δυνατότητες, ο μονόδρομος της επιτυχίας, οι τραυματισμοι, η ελάχιστη παύση μετά το επολέ και πριν το ζετέ, τα πονεμένα γόνατα.
Το Σεπτέμβριο το μετάλλιο του Κουρτίδη ήταν χάλκινο – αντιεμπορικό χρώμα το χάλκινο – και θάφτηκε στην ειδησεογραφία κάτω απο την μεταγραφή του Γιασικεβίτσιους. Μια γενιά νέων αθλητών προσπαθεί κάτω απο τα φώτα της δημοσιότητας, έλεγα τότε, κι ίσως δικαιωθεί μια μέρα, ίσως και όχι. Τώρα η ντροπιαστική αποκάλυψη της ντόπας, η αναδρομική αποκαθήλωση των επιτυχιών μαζεύει τα αρπακτικά που διψούν για αίμα. Για αίμα που μέσα του κυλάει μεθιλτριενολόν.

Τα έλεγε τότε ο ειδήμων, ανέλυε κυνικά τους λόγους γιατί μισούσε πάντα την άρση βαρών, και το δεξί μπακ κινδύνεψε τότε να διασπαστεί. 😀

Πονάει τον Έλληνα η αποκάλυψη, όσο και αν θέλει να το κρύψει, όσο κι αν τον γοητεύει το ξέσκισμα των υπεραθλητών. Για την άρση βαρών θέλω να ελπίζω πως είναι μια ευκαιρία να βγάλει πιο δυνατούς αθλητές. Θέλω να ελπίζω πως δε θα είναι ο θάνατος του αθλήματος όπως βιάστηκαν πολλοί να προκαταβάλουν.

..προπονητής της εξέδρας

7 Σχόλια

Filed under αρση βαρων..(?!!)

Η sexy Θεία Τοροσίδη

Το γεγονός απο μόνο του είναι είδηση, όταν μια θεία ποδοσφαιριστή γράφει βιβλίο για τον ανηψιό της. Πόσο μάλλον όταν γράφει μέσα πιπεράτα reality περιστατικά όπως οτι ο ποδοσφαιριστής κάτω απο τη λάμψη της δόξας έχει αλλάξει ως άνθρωπος κι έχει γίνει δούλος του χρήματος, συχνάζει σε μπαρ και γκομενίζει.

Γενικά στηρίζουμε θείες δεξιών μπακ που γράφουν βιβλία και ευχόμαστε στο μέλλον και οι θείες του Γεωργέα και του Τάσου Πάντου να εκδώσουν αμέτρητα μπεστ σέλλερς.

toro3_494x320.jpg


Η θεία λοιπόν, η Ρένα Μάνιου, στο βιβλίο «Τρέχα Βασίλη» (ευτυχώς που δεν το ονόμασε και το γλυκό μου το δεξί μπακ δε στρίβει) το οποίο εννοείται δεν έχουμε διαβάσει παρόλαυτα θα το κρίνουμε, λέει φοβερά πράγματα, ενδεικτικά για το τί συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

maniou_494x320.jpg

σέξι ή οχι? εσύ αποφασίζεις,
εγώ πάντως απο το sexy στον τίτλο πήρα καμια 300 επισκέψεις


Εν ολίγοις, η θεία που είναι δημοσιογράφος σε τηλεοπτικό σταθμό, ισχυρίζεται πως πίσω στις εποχές που ο Τοροσίδης διαμαρτυρόταν που ήταν αναπληρωματικός στην Ξάνθη, η μεσολάβηση της και ένα τηλεφώνημα στον πρόεδρο της ομάδας έφτανε για να κερδίσει τη θέση βασικού.

Τί έχετε να πείτε κύριε Πανόπουλε?

Δώσαμε χαρτάκι στον προπονητή με τον Τοροσίδη βασικό?

Ε?

Ε?

Τέτοια ακούει ο Λαμπριάκος και καπνίζει το ένα μετά το άλλο.

Η θεία επίσης ισχυρίζεται πως πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της για να προωθήσει τον ανηψιό της. Χρησιμοποίησε τις γνωριμίες της ωστε να γράφουν οι δημοσιογράφοι μια κουβέντα για τον ανηψιό της το Βασιλάκη.

Φαντάζομαι ήδη τα άρθρα και τα πρωτοσέλιδα

«έβγαλε μάτια ο Τοροσίδης»

«νέο αστέρι ο Τοροσίδης σύντομα θα προκαλέσει το ενδιαφέρον των μεγάλων»

«το καλύτερο δεξί μπακ αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα ο ανηψιός ο Βασιλάκης, εμ συγγνώμη ο Τοροσίδης»

Οκ, δεν είχα ποτέ αμφιβολίες πως οι δυνατότητες των μάνατζερς είναι τεράστιες και ένας καλός μάνατζερ είναι προτιμότερος απο ποδοσφαιρικό ταλέντο, όμως είναι πάντοτε όμορφο να το διαβάζεις απο τους ίδιους που το παραδέχονται.

Βέβαια λέει και υπερβολές η θεία και βάζει και δικές της παπάτζες σίγουρα. Σίγουρα υπάρχουν και μεγάλα ταλέντα που χάθηκαν, γιατί δεν τους δώθηκαν οι ευκαιρίες. Να τα λεγε η θεία του Βύντρα αυτά, που τον βρίζει όποιος μιλάει ελληνικά, να πω έχει δίκιο. Αλλά για τον Τοροσίδη δε θα βρεις πολλούς να λένε οτι δεν αξίζει να παίζει στον Ολυμπιακό και στην Εθνική. Το δίκαιο να λέγεται.

Μόλις λαμβάνω κάτι απ τη ροή ειδήσεων

«κατάσκοπος της Γιουβέντους την Κυριακη για τον Τοροσίδη»

«δε διαψεύδει ο Μουρίνιο πως θέλει τον ανηψιό μου τον Τοροσίδη»

torosidiskostasrenamaniou.jpg
όμορφο περιστατικό με τη θεία στο μπαλκόνι

Ένα ακόμα ωραίο που λέει η Ρένα Μάνιου είναι οτι ο Τοροσίδης έκλαιγε στην αγκαλιά της (τυχερέ Τορο) γιατί ήταν Αεκτζής και οι κακοί πρόεδροι θέλανε να τονε στείλουνε σε αυτούς που σιχαίνεται.

Βδομάδες μετά θα δήλωνε πως υπέγραψε στην ομάδα της καρδιάς του, στον Ολυμπιακό.

Ε καλά, και τί περίμενες δηλαδή ρε προπονητή της εξέδρας να πει, ήρθα σε αυτούς που σιχαίνομαι αλλά είμαι Αεκτζής απο την κούνια μου? Όχι απλά σημειώνω πόσο υπέροχο είναι που η θεία του μας περιγράφει την ωραία κωλοτούμπα του Τοροσίδη.

Γιατί έγραψε το βιβλίο η θεία?

Γιατί λέει το καλό παιδάκι με τον ταπεινό χαρακτήρα έγινε αγνώμων που έχει θεό του το χρήμα.

Εντάξει βρε θεία και τι θέλεις να κάνει, να σκοτώνεται με τάκλιν και αγκωνιές μέσα στο γήπεδο, να του φωνάζουνε στην εξέδρα «βασίλη γερά γάμα τα μουνιά» και αυτός να γυρνάει σπίτι του και να πίνει κακάο με τα ξαδερφάκια του δίπλα στο τζάκι?


soi.jpg

οι παλιές καλές εποχές που όλες οι Τοροσιδόφατσες είναι μαζεμένες γύρω απο το δέντρο και τραγουδάνε τα carolls.

Δε λέω, αγαπάμε τη συνέπεια, το ήθος και τον επαγγελματισμό του Βαζέχα που έπεφτε για ύπνο στις 10 το βράδυ και μόνο μετά τη νίκη στο Άμστερνταμ το έριξε έξω και ήπιε μια μπύρα.

Αλλά λατρεύουμε και το Τζόρτζ Μπέστ που μπεκρόπινε και νταλαβεριζόταν με τα καλύτερα μοντέλα.

Εν τέλει, δεν έχουμε κανένα λόγο να μην πιστεύουμε πως είναι καλοπροαίρετη η Ρένα Μάνιου, αλλά αγαπάμε Τοροσίδη.

Στηρίζουμε Τοροσίδη.

Γιατι τα δεξιά μπακ είναι οικογένεια και υπάρχει omerta. DON’T MESS WITH US

Για όσους ανησυχούν και μπορεί να κάνουν και κακό ύπνο, η θεία τελικά συμφιλιώθηκε με το Βασίλη, είναι όλοι αγαπημένοι, τελικά ήταν κακοήθειες όσα λέγονταν για μπαρ και λοιπά, και όλοι είναι χαρούμενοι και ευχαριστημένοι. Η θεία έχει και μπλογκ παρεπιπτόντως όπου γράφει για τον εαυτό της σε τρίτο πρόσωπο.

πηγες:

ένα άρθρο του sport24

ένα πιο πρόσφατο της espresso (δεν τη διαβάζω εγώ, ένας φίλος μου μου είπε)

μια δημοσίευση του betstories

22 Σχόλια

Filed under παπατζες, παράγοντες, Αποκαλύψεις, Γυναίκα, Θειες ποδσσφαιριστων, Ιστορίες, Τοροσιδης

Κραυγή αγωνίας για την τύχη του Τάκη Φύσσα

Ποιος δεν αγάπησε το φωτεινό και αστραφτερό του χαμόγελο , την ευγενή του παρουσία εντός και εκτός γηπέδων, το ξεχωριστό και εκλεκτό του ντύσιμο στη φιέστα του βαζελου το 2004, το βολέ του από τη σέντρα του γηπέδου που πήγε να κρεμάσει τον Φαμπίαν Μπαρτέζ στο Γιουρο, την μαεστρία με την οποία μαζεύει την μπάλα με τα δυο πόδια πριν αυτή περάσει τη γραμμή του πλαγίου, τα καθαρά του τάκλιν επίσης με τα δυο πόδια στο δύσμοιρο επιθετικό που τολμά να αμφισβητήσει την κυριαρχία του στο αριστερό άκρο της άμυνας, τις δηλώσεις του πίσω από τις κάμερες , τι παιδική του φατσουλα….ποιος δεν αγάπησε τον Τάκη Φυσσα (ή takis)?

Τις τελευταίες μέρες βιώνω ένα δράμα. Που είναι ο αγαπημένος μου παίχτης? Εδώ και πολλούς μήνες έχουμε χάσει τα ίχνη του. Δεν υπάρχει πουθενά. Λες και άνοιξε η γη και τον κατάπιε. Ούτε καν μια αναφορά στο όνομα του σε κάποιο μονόστηλο. Ούτε μια δήλωση του στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Ούτε κάποια αναφορά έστω στις γνωστές του πλακιτσες στις προπονήσεις της Παιανίας. Το όνομα του πια δεν το διαβάζω ούτε στους εκτός αποστολής για τα παιχνίδια του βαζελου. Που είσαι Τάκη?
Μήπως έφυγε από τον Παναθηναϊκό?
Μήπως αποσύρθηκε από την ενεργό δράση?
Είναι τραυματίας?
Ζει?
Κλείστηκε στο Άγιο Όρος?
Υπάρχει?

Το δεξί μπακ, υπό την αιγίδα παγκόσμιων και εγχώριων φιλοζωικών οργανώσεων και με την βοήθεια διεθνών προσωπικοτήτων όπως η πρέσβειρα καλής θελήσεως της ουνεσκο Κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη και η Μπεάτα Ρεχάγκελ, ξεκινά εκστρατεία σε όλο το κόσμο για την εύρεση του ποδοσφαιριστή.

Ήδη έχουμε αφισοκολλήσει το παρακάτω ποστερ εξαφάνισης σε όλα τα γνωστά λημέρια του διεθνούς άσσου όπως προπονητικό κέντρο Παιανίας, Εκάλη κλαμπ, Γκαλεα, πριβιλετζ, μαγαζιά ένδυσης ζάρα/γκλου/μπερτολουτσι, τηλεοπτικά συνεργία και οδοντιατρεία αισθητικής σε ολη τη χωρα.

41_1afisa_exafanisis_khaelel.jpg

Παρακαλούμε αν γνωρίζετε κατι για την τυχη του Τακη να επικοινωνήσετε στα γνωστα τηλέφωνα ή ν’ αφήσετε κάποιο σχόλιο.

Ζητάμε την βοήθεια σας. Εκτυπώστε και κολλήστε την αφίσα όπου εσείς νομίζετε ότι μπορεί να βοηθήσει. Βάλτε μπανερ την αφίσα στα μπλογκ σας. Βγείτε σε δημόσιους χώρους , σε πλατειές και σε πανεπιστήμια με ντουντούκες και φωνάξτε το όνομα του. Κάντε κάτι να βρούμε τον κοσμαγάπητο και πολυτάλαντο Έλληνα μπαλαδορο.

Find takis!

24 Σχόλια

Filed under Τακης φυσσας