Monthly Archives: Απρίλιος 2008

Μέρες που είναι..

Τέτοιες μέρες δεν είναι πρέπον να συζητάμε για μηνύσεις, πωλήσεις ΠΑΕ, τρένα που φεύγουν και αργεντίνους που τα παίρνουν στο κρανίο. Είναι και η νηστεία που μας έχει γονατίσει και δε μπορούμε να συντάξουμε δύο προτάσεις στη σειρά. Οπότε για όλα τα καυτά θέματα της επικαιρότητας, το δεξί μπακ θα πάρει θέση μετά το γύρισμα του οβελία. Καλό πάσχα!

Advertisements

2 Σχόλια

Filed under πρωτοσελιδα

Μακριά κι αγαπημένοι

Οι παίχτες του Ολυμπιακού πανηγυρίζουν με τη ψυχή τους. Χαρούμενοι, χαμογελαστοί τρέχουν απ τη μία άκρη του γηπέδου στην άλλη, πέφτουν κάτω, χοροπηδάνε σαν κατσίκια, κυλιούνται σαν τα ζώα και υποκρίνονται πως είναι ήσυχοι και δίκαιοι πρωταθλητές. Δεν είναι δυνατόν.

Όλο το σκηνικό περιλαμβάνει υποκρισία. Όσο χαρούμενος και να είσαι, υποσυνείδητα ξέρεις πως δεν έχει κριθεί το πρωτάθλημα, εκκρεμεί μια ένσταση, κάπου κολλάει το ηθικό μέρος της νίκης. Σαν τον πατέρα που περιμένει στο μαιευτήριο και βγαίνει η νοσοκόμα και του λέει «συγχαρητήρια, αγόρι» κι αυτός χαίρεται μεν, κάπου μέσα του όμως έχει μετρήσει τις μέρες και αμφιβάλλει αν το παιδί είναι δικό του, γιατί εκείνη τη μέρα είχε πάει ταξίδι με το βάζελο στην Ευρώπη (παλιά στο τέξας αυτά, οκ, ίσως λίγο ατυχές το παράδειγμα).

Μερικά χιλιόμετρα πιο βόρεια, στο ΟΑΚΑ οι παίκτες της ΑΕΚ ζουν κάτι αντίστοιχο. Περιμένουν στην αίθουσα αναμονής του μαιευτηρίου και βγαίνουν όλες οι νοσοκόμες εκτός απ τη δικιά τους. Και το παιδί θα είναι σίγουρα δικό τους κι αυτοί κερνάνε γλυκά όλο τον κόσμο, μα η νοσοκόμα που θα τους πει τα νέα λέγεται δις Γκοντό και θα την περιμένουν για πολύ ακόμα.

Θέλουν κι αυτοί να πανηγυρίσουν, πού θα βρει άλλη ευκαιρία ο Λυμπερόπουλος να πάρει πρωτάθλημα. Το χουν στο μυαλό τους. Με το που θα τελειώσει το μάτς θα κάνουν γύρο θριάμβου, θα πιαστούν χέρι χέρι και θα κάνουνε αυτό το Όλε Ολε που έχει πλακα. Μα πριν τελειώσει το μάτς μπαίνουνε οι Ούνοι μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Τους τραβάνε απο παντού, τους αγκαλιάζουν ασφυκτικά, οι ανάσες 30 ατόμων τριγύρω τους βρωμάνε – θέλουν να φύγουν μακριά απο τον κόσμο.

Είπαμε ρε παιδιά, ναι αγαπάμε τον κόσμο και όλα για αυτούς τα κάνουμε..

Μακριά και αγαπημένοι όμως!

9 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Θρύλος

Ζούμε μεγάλες στιγμές

Η φετινή ποδοσφαιρική σεζόν τα είχε όλα:

δηλώσεις, απολύσεις προπονητών, ξύσιμο με το μεσαίο δάχτυλο, ευρωπαϊκές πορείες, ενστάσεις, γκολάρες, μεταγραφές, συλλαλητήρια, κακοκουρεμένα χορτάρια, διοικητικές αναταραχές, ύποπτα αποτελέσματα, ογκουνσότο, τεσσάρες, αποχωρήσεις 37ρηδων, διαιτητολαγνία, πέτρο μίχο, κλάψα απο το δώνη, λαμογιές του Λουτσιάνο, ροτέισιον και καλικάτζαρους. Ο οπαδός δεν έμεινε παραπονεμένος, κάθε μέρα είχε και ένα άλλο συγκλονιστικό θέμα συζήτησης. Όλοι οι οπαδοί βρίσανε και αποθεώσανε τους παίχτες τους, ανάλογα με την περίσταση.

Και όμως, η απόλαυση συνεχίζεται. Το πρωτάθλημα τελείωσε και δε ξέρουμε ποιος το κατέκτησε τελικά. Κανονικά έπρεπε να ξεκινήσουν τώρα πλέι όφ αλλά κανείς δε ξέρει αν τελικά θα γίνουν. Τέτοιες συγκινήσεις μόνο το ελληνικό ποδόσφαιρο προσφέρει και γιαυτό το παρακολουθούμε με τέτοιο πάθος και γιαυτό το αγαπάμε.

Ευχαριστούμε. Και του χρόνου.

6 Σχόλια

Filed under superliga

Μπαγεβιτσολογία

Μετά την περίοδο των καλοκαιρινών μεταγραφών, η αγαπημένη μου εποχή το χρόνο είναι όταν προκύπτει το θέμα Μπάγεβιτς για κάποιον απο τους 3 μεγάλους. Σύσσωμος τότε ο δημοσιογραφικός κόσμος βυθίζεται στον αιώνιο προβληματισμό «Να έρθει ή οχι ο Μπάγεβιτς» και ανακυκλώνονται με πάθος τα ίδια και τα ίδια επιχειρήματα.

Αγαπημένα κλισέ σχετικά με το μπάγεβιτς:

– Είναι ο μόνος που γνωρίζει την Ελληνική πραγματικότητα
(ασφαλιστικό, κίνηση στους δρόμους, παράγκα, ψύχωση για κούπες, τα καλύτερα εστιατόρια για ψάρι στα νότια προάστια)

– Του ταιριάζει πολύ το ρόστερ
(πάντα ομως. ασχέτως που πρόκειται να πάει)

– Είναι ώριμες οι συνθήκες να τον υποδεχτούν οι οπαδοί
(γιατί έχει και προηγούμενα με τους οπαδούς όλων των ομάδων, αλλά μπροστά στο φάσμα της νές αποτυχίας, οι οπαδοί τα ξεχνάνε όλα και περιμένουν τον πρίγκηπα)

– Είναι πάντα διαθέσιμος και περιμένει υπομονετικά .. στο βάθος
(βλέπε φωτό)

– Έχει έντονη προσωπικότητα και επιβάλλει πειθαρχία στην ομάδα
(ναι. ο Ζλατκο τι λέει γιαυτο? )

– Δουλεύει φανταστικά με τους νέους παίχτες
(μαθαίνω πως κλείνει ο Αμπονσά στον παναθηναϊκό)

Δεν έχει σημασία αν και κατα πόσο ισχύουν ή όχι, το ζήτημα είναι οτι ανασύρονται με μαθηματική ακρίβεια ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ απο τα ίδια, αλλά και διαφορετικά άτομα. Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα – αν ήξερα απο παλιά πως μια μέρα θα γράφω σε μπλογκ, θα κρατούσα άρθρα και πρωτοσέλιδα απο το 1994 σε μορφή pdf και να τα εμφανίζω τέτοια εποχή.

(το πρωτοσέλιδο αυτό ανέβηκε και στο πόστ » πάλι στο βάθος έμεινε ο μπάγεβιτς » στις 7/06/07)

3 Σχόλια

Filed under πρωτοσελιδα, Μπάγεβιτς

Δυο πρωταθλητές

Καθώς η ΑΕΚ τελειώνει, όπως φαίνεται, με 2 βαθμούς διαφορά δεύτερη πίσω απο τον Ολυμπιακό και έχει στα τελευταία ματς μια 4αρα στον πρωταθλητή και άλλη μια μέσα στην Τούμπα επι του ΠΑΟΚ

και καθώς η διαφορά αυτή θα μπορούσε να μην υφίσταται αν δεν υπήρχε η περίπτωση Βάλνερ,

και καθώς οι οπαδοί της στο τελείωμα του πρωταθλήματος πρέπει να είναι οι μόνοι ικανοποιημένοι απο την απόδοση της ομάδας τους,

μπορούμε να ισχυριστούμε εν τέλει, πως η ΑΕΚ φέτος άξιζε πραγματικά το πρωτάθλημα.

και παραδόξως ίσως έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα να είναι καλύτερα.

Οι μεν Ολυμπιακοί να παίρνουν την κούπα που με τέτοια ψύχωση διεκδικούν, οι δε Αεκτσήδες θα λένε οτι γιαυτούς είναι σαν να το πήρανε το πρωτάθλημα και θα είναι ειλικρινά χαρούμενοι.

31 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Θρύλος

Μετανοείτε βάζελοι, η ώρα της κρίσης έφτασε

Όπως πολύ σωστά θυμίζει ο Κάρπετ στο χτεσινό του άρθρο στη sportday, όταν προσελήφθη ο Κυράστας στον Παναθηναϊκό, η εφημερίδα «φίλαθλος» βγήκε με πρωτοσέλιδο «λευκή πετσέτα», ο κόσμος ήταν επιφυλακτικός εως αντιδραστικός και κόντρα στις προσδοκίες και τις προβλέψεις, η ομάδα που χτίστηκε τότε ήταν η καλύτερη του Παναθηναϊκού για πολλά χρόνια.

Ομάδα

Στη φετινή ομάδα του ΠΑΟ σε αγωνιστικό επίπεδο υπήρξαν αρκετά θετικά στοιχεία και ιδίως σε κάποια εκτός έδρας ματς, η ομάδα έπιασε και πολύ καλή απόδοση. Καλά, δεν τρελαθήκαμε κι όλας, αλλά σε Τούμπα, Μαδρίτη, Γλασκώβη για παράδειγμα έπαιξε καλή μπαλιτσα.
Ο μέσος όρος ηλικίας είναι χαμηλός και βγήκαν και παικτάκια έκπληξη, πχ ο Σιμάο, αυτό το συμπαθές μαυράκι που δεσποτικά καλμάρει και μοιράζει το παιχνίδι στα χαφ. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως του χρόνου αυτή η ομάδα ίσως είχε ελπίδες να γίνει ομαδάρα. Και δεν είμαι και βέβαιος πως οι υστερικές φωνές των δημοσιογράφων και οπαδών οτι δεν πάει άλλο θα διακόψουν αυτή την πορεία (όπως προκαταβάλλεται).

Διοίκηση

Σε διοικητικό επίπεδο υπήρξαν και καλά υπήρξαν και επιλογές που ήταν για κλάματα. Για παράδειγμα προσωπικά βλέπω θετικά τα ονομαστικά εισιτήρια, τους αυστηρούς ελέγχους, τον αποκλεισμό των συνδέσμων, την άρνηση να πάρει ο Τζίγκερ τον έλεγχο της παράγκας. Το οτι πέρυσι σφάχτηκαν κάποιοι στη Λαυρίου είναι γεγονός. Και οτι θέλεις να κρατήσεις τα αίματα και τα μαχαίρια μακριά απο το γήπεδο σου, δεν είναι κατακριτέο.
Όμως είναι και για γέλια οι αναχρονιστικά κακόγουστες μουσικές επιλογές G-Poly στο ημίχρονο, ο εορτασμός των 100 χρόνων με σοκολατάκια στη Λεωφόρο σε μίζερη γιορτή για 5,000 άτομα. Ή η απόκτηση του Σπυρόπουλου μετά την πίεση της ΠΕΚ. Ή η σπασμωδική κίνηση για δημιουργία αυτής της πως-την-λέγανε εταιρίας για τις μεταγραφές που όλοι μπορούμε να γίνουμε μέτοχοι. Ή η απόκτηση δανεικών που θα φύγουν πριν καταλάβουν γιατί ήρθαν.

Feedback

Σε γενικές γραμμές, η απόδοση κυμάνθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα και το θέαμα ήταν επιεικώς απαράδεκτο παρόλαυτα υπήρχε ανοχή και υπομονή, γιατί ίσως στο τέλος και να ερχόταν ο τίτλος. Τώρα που ο τίτλος πάει, πέταξε, αυτοί που κατηγορούσαν το Τζίγκερ για τα πάντα νιώθουν να δικαιώνονται. Κι έτσι σε ένα τσουβάλι στριμώχνονται όλες οι επιλογές και αποφάσεις του τζίγκερ ως αποτυχημένες (κυρίως γιατί πλέον υπάρχει στον ορίζοντα και κάποιο αντίπαλο δέος). Απώλεια τίτλου, κακό θέαμα, παίχτες αμφιβόλου αξίας (με παντιέρα τον Ενακαρχίρε, αντί να αποκτηθεί σοβαρός αμυντικός πχ). Αλλά και ονομαστικό εισιτήριο, σύνδεσμοι, διαιτησία. Μπέκονται οι γκέλες με τις επιλογές στη σωστή κατεύθυνση για μια υγιή ΠΑΕ.

Προπονητής

O Πεσέιρο σύμφωνα με το σημερινό τίτλο του sport24 ανέλαβε την ευθύνη όμως δεν απάντησε ουσιαστικά σε καμία ερώτηση. Το οτι ένας προπονητής πιθανόν μας κουνάει μαντήλι, δε θα πρεπε να δίνει ξαφνικά άλλοθι να τον ειρωνευόμαστε ενώ τόσο καιρό σιωπούσαμε. Και το οτι μάθαμε εμείς σε αρπα-κόλα απαντήσεις δε σημαίνει πως ένας προπονητής μπορεί να απαντήσει σοβαρά και σύντομα στην ερώτηση για το ποιά λάθη έκανε μέσα στη χρονιά.
Το περίφημο rotation αποδεικνύεται πως έχει 4 βαθμούς διαφορά για το αν θα αποδεικνυόταν εκ του αποτελέσματος επιτυχημένο ή αποτυχημένο. Αν πχ στα τελευταία ματς ο ΠΑΟ είχε κερδίσει, θα μιλούσαν πολλοί για φοβερό προπονητή που εκμεταλλέυτηκε όλο το ρόστερ και πήρε την κούπα (και εγώ θα το έλεγα, για να μη βγάζω την ουρά μου απ’ έξω). Με τα αν όμως, δε γίνεται δουλειά και εκτός απο το ροτέισιον, ο Πεσέιρο χρεώνεται ως μεγαλύτερο αρνητικό τη μη χρησιμοποίηση του Νίνη. Ποτέ δε θα μάθουμε αν ο Πεσέιρο προστάτεψε ή κατέστρεψε φέτος το Νίνη.

Παίκτες

Χαρακτηριστικά: ο Ίβανσιτς σύμφωνα με ρεπορτάζ του Γιάννη Σκόκα μέχρι το ματς με τον Ολυμπιακό, δεν είχε δείξει τίποτα και δε θα προχωρούσε η διοίκηση σε απόκτηση του. Στο μάτς πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό ο Ιβ έβγαλε μάτια και άρχισε μια ανοδική πορεία στην απόδοση του. Η απόκτηση ήταν δεδομένη. Στα τελευταία 4 ματς, ο Ιβ δεν κατάφερε φαίνετια να πάρει τη μπάλα και να τους περάσει όλους μόνος του, άρα η διοίκηση τώρα τον κοστολόγησε χαμηλότερα απο όσα ζητάνε οι Αυστριακοί και δε θα αποκτηθεί. Τώρα όμως βγαίνει απο τα δεξιά και ο τρόμος πως μπορεί να καταλήξει στο Θρύλο, οπότε ίσως και να αποκτηθεί για να τους δείξουμε εμείς.

Τζιώλης, Βύντρα, Μόρις, Σέριτς, Νίλσον, Γκούμας, Ρομέρο, Παπαδόπουλος, Γκονζάλες, Μάντζιος και τόσοι άλλοι, κατά περίπτωση ακούσανε τα σχολιανά τους (τί είναι αλήθεια τα σχολιανά? ) και πολλοί απο αυτούς αν πάνε σε μια ομάδα με υγιές περιβάλλον θα παίξουν καλή μπάλα.

Η βόμβα των Χριστουγέννων

Ο παίκτης που θα μας έκανε να πέσουμε απο τις καρέκλες μας τον Ιανουάριο, ακόμα αναμένεται.

ΠΕΚ

Στη βάση των όσων λέει η ΠΕΚ, δε νομίζω να διαφωνεί κανείς. Διεκδικεί έναν ΠΑΟ δυνατό, διεκδικητή τίτλων, που να παίζει μπάλα και να εμπνέει τους οπαδούς του. Μάλλον αντικειμενικά στην παρούσα φάση δεν υπάρχει τίποτα απο τα παραπάνω. Και ακόμα κι αν δεν είναι εφικτό να τον αποκτήσει και να υλοποιήσει το όραμα της, και μόνο ως μοχλός πίεσης προς τη σημερινή διοίκηση πέτυχε έργο. Η διοίκηση πρέπει πλέον να συνειδητοποιήσει την κατάσταση, την οργή του κόσμου, την πραγματικότητα πως ο ΠΑΟ δεν είναι κανένα μαγαζάκι σου στο οποίο έχεις προκλητικά κατεβάσει απο την πρόσοψη την ταμπέλα «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο»

Παρόλαυτα προσωπικά με ενοχλεί ο παράλληλος πόλεμος του Βγενόπουλου και του Γιαννακόπουλου στο Βαρδινογιάννη. Η μήνυση στο Star, τα ακραία πρωτοσέλλιδα της «Πράσινης», η πρόθεση να αγοραστεί ο Κλέιτον και αν δεν τον δεχτεί ο Τζίγκερ να παίζει σε πρωταθληματάκι μουντιαλίτο 5×5.

Παλαίμαχοι

Το οτι οι παλαίμαχοι του Παναθηναϊκού είναι αποκλεισμένοι απο τα δρώμενα στην ομάδα και δεν έχουν τα αντίστοιχα προνόμια των ερυθρόλευκων, είναι γεγονός.
Στο θρύλο δοξάζονται όσοι φόρεσαν την κόκκινη φανέλα, ενώ στον βάζελο περιθωριοποιούνται και ονοματίζονται γραφικοί.

Αυτό βέβαια δε δικαιολογεί παραμονές του Ντέρμπι, ο μεν Θεοδωρίδης να λέει πως στα χρόνια του είχε τον βάζελο για φάπες και ο δε Καμάρας να λέει πως αυτός κυρίως είναι Απόλλων Αθηνών, εντάξει κι οτι πήγε τελικό πρωταθητριών με τον ΠΑΟ δε λέει και πολλά.

Συλλαλητήριο – η μέρα της κρίσης

Ο οπαδός που θα κατέβει στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας οφείλει να έχει συναίσθηση των πράξεων του, οφείλει να έχει κρίση, μνήμη και σταθερές απόψεις.
Αυτοί που χαράζουν το δρόμο της παναθηναϊκής επαγγελίας ενδεχομένως να χρησιμοποιούν τον κόσμο για να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα, μα μήπως μέχρι τώρα δε γινόταν και απο την σημερινή διοίκηση αυτό?
Οφείλεις να διεκδικείς να βελτιωθεί αυτό που αγαπάς, και σε καμία περίπτωση δεν είναι υποτιμητικό να διαδηλώνεις.

Και είναι στο χέρι όσων πάνε να κάνουνε αυτή τη συγκέντρωση να βγάλει κάτι χρήσιμο. Να μην μείνουν ως εντυπώσεις έκτροπα και επεισόδια, να μη μείνει το κόμπλεξ κάποιων πως φταίει η οικογένεια Βαρδινογιάννη για τα πάντα.
Κοιτάζοντας πίσω τη συγκέντρωση να λες πως άξιζε τον κόπο, πως ήσουν ο παναθηναϊκός που θέλεις και ονειρεύεσαι, πως φώναξες δυνατά και απάιτησες όσα σου αξίζουν.

..ο προπονητής της εξέδρας πάντως την Κυριακή θα πίνει το φραπέ του παραλιακώς

12 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Βγενόπουλος, Τζιγκερ

Ίσως φταίνε τα παπούτσια*

Για την ήττα του ΠΑΟ με τεσσάρα στην Κρήτη απο το παράρτημα ΟΦΗ:

– δεν φταίει απόλυτα ο προπονητής

– δε φταίνει 100% οι παίχτες

– δε φταίει ποτέ ο πρόεδρος

– δε φταίνε οι παρατρεχάμενοι

– δε φταίει το χόρτο, ήταν καλοκουρεμένο

Φταίνε τα παπούτσια που φοράγανε οι αθληταί.

το δεξί μπακ λανσάρει το απόλυτο ποδοσφαιρικό παπούτσι και το προτείνει για τη νέα σεζόν 2008-2009 σε κάθε αθλητή που θέλει να αγωνίζεται σαν κυρία..

άνεση, στυλ, υψηλές επιδόσεις, γερό κράτημα, ντιζάιν, ταχύτητα, φοριέται και με πράσινο χοντρό καλτσόν τύπου βαμβακούλα.

**εναλλακτικός τίτλος: «και τα παπούτσια μέσα»

13 Σχόλια

Filed under Βαζελος, Βγενόπουλος, Γυναίκα