Daily Archives: Φεβρουαρίου 6, 2008

Μαντέος & Κωνσταντινίδης

Τα πρωινά μέσα στο μετρό πηγαίνοντας στη δουλειά ακούω αθλητικό ραδιόφωνο. Συνηθως ακούω ΕΡΑ Σπορ. Δε ξέρω γιατί, από συνήθεια. Και τις 8 φορές στις 11 εκνευρίζομαι.

Μαντέος και Κωνσταντινίδης, οι δυο θαυμαστές του θαύματος της Λάρισας, ασχολούνται καθημερινά, ιδίως δε μετά από αγωνιστική δράση, για τα ζητήματα που απασχολούν την Λάρισα για τουλάχιστο μισή ώρα. Ο χρόνος δε, μπορεί να αυξηθεί και στη μία ώρα και βάλε.

Ας ξεπεράσουμε το αιώνιο ερώτημα ποιόν πραγματικά ενδιαφέρει να ακούει για τη Λάρισα επι μια ώρα, σχετικά με το ποιος θα αντικαταστήσει το Γκαλίτσιο αν θα φύγει τώρα που είναι τραυματίας ο έτσι και αριστεροπόδαρος ο αλλιώς. Αντικρούεται απ το ότι δεν είναι μόνο οι ομάδες της Αθήνας που πρεπει να μονοπωλούν τον ραδιοφωνικό χρόνο. Βέβαια, δεν τους άκουσα ποτέ να συζητάνε για τη Ξάνθη, τον Αστέρα, τον Οφη για πανω από 1μισο λεπτό.

Άλλο είναι το θέμα μου. Παρασκευή, για παράδειγμα, πριν τελειώσουν οι μεταγραφές, ο Μαντέος, ο υμνητής του θαύματος της Λάρισας, αυτός που έγινε Λάρισα επειδή είδε τη δυναμική της από τη Γ Εθνική ακόμα, και άρα καμαρώνει τώρα που μπορεί να καυχιέται «σας τα λεγα» και πιθανόν θεωρεί πως δικαιοδοτείται να έιναι παραπάνω Λάρισα από τους υπόλοιπους, ξεκίνησε ένα παραλλήρημα για κάποιον κύριο Λυράκη (αλήθεια δεν έχω ιδέα ούτε έψαξα ποιος ο ακριβής ρόλος του στην ομάδα) γιατί, όχι απλά δεν πήρε επιθετικό που χρειαζόταν η Λάρισα, αλλά και για να αποτρελάνει τον κόσμο, απέκτησε τερματοφύλακα… Εξάντλησε κάθε όριο ειρωνίας στα περι τερματοφύλακα, με συμπαραστάτη τον Κωνσταντινίδη, χωρίς να υπολογίζει το νεαρό της ηλικίας και τις συστάσεις του παίχτη.

Το ίδιο βράδυ ανακοινώθηκε η απόκτηση του Zουράφσκι. Η Δευτέρα έφτασε, η Τρίτη μπήκε, Τετάρτη πια φτάσαμε κι ακόμα ούτε μισή παραδοχή από τον κύριο, να πει, έλεγα μαλακίες, είμαι αστείος, τίποτα.

Αντίστοιχη, στα όρια της παράνοιας, είναι και η αντιμετώπιση και των δύο πια, απέναντι στην ΑΕΚ και το Φερέρ.
Πείτε με γραφικό, πείτε με μαλάκα, έχω όμως το ελάττωμα να θυμάμαι τι μου λένε και ποιοι μου το λένε. Έτσι όταν μου λένε τα αντίθετα χτυπάει μέσα μου ένα καμπανάκι, και μου λέει, ει ψιτ, αυτός σε δουλεύει. Τις περισσότερες φορές, κι αυτό είναι ίσως χειρότερο, δεν υπάρχει πρόθεση να σε δουλέψουν. «Λένε τη γνώμη τους με βάση τα δεδομένα που έχουν εκείνη τη στιγμή». Κατανοητό. Όταν κάποιος έχει την ευθύνη ή την υποχρέωση (ή και την τρέλλα – αν το φέρουμε ευρύτερα στο μπλογκινγκ το θέμα) να παίρνει καθημερινά θέση για την επικαιρότητα, θα υποπέσει και σε σφάλματα, δεν κατακρίνω αυτό.

Εξηγήστε μου όμως. Πως είναι δυνατό, να έρχεται ο Φερέρ, να τον εκθειάζεις ως τον προπονηταρά με τις περγαμηνές που αν το σάπιο ελληνικό σύστημα τον αφήσει να κάνει τη δουλειά του (αν δεν τον διωξεις δηλαδή στις πρώτες στραβές) θα μεγαλουργήσει, να τον στηρίζεις στην επιλογή του να βάζει νέους παίχτες κλπ και μετά από λίγο διάστημα να τον αποκαλείς ειρωνικά «δον» και «δον λορέντσο», να αποφασίζεις πως δεν κάνει για την ΑΕΚ, δε σε ικανοποιεί (εσένα, προσωπικά, ως άτομο) αρα πρέπει να απομακρυνθεί. Ιδίως όταν δεν είναι εμφανές το σημείο ή προφανής ο λόγος για τον οποίο άλλαξες έτσι την άποψη σου.

Προφανώς δεν ειρωνεύονται έναν προπονητή μιας ομάδας. Όπως δεν ειρωνεύονταν και το Λυράκη ως υπευθυνο μεταγραφών πχ μιας ομάδας. Βγάζουν την οπαδική τους ανωμαλία σε ένα κρατικό ραδιόφωνο. Είναι ΑΕΚ και Λάρισα και ως οπαδοί κι αυτοί, έχουν άποψη, την οποία κρίνουν σωστό να τη λένε, φορώντας ενίοτε και όποτε τους κατακρίνουν και την ετικέτα του αντικειμενικού.

Φαίνεται όμως, πως δεν υπάρχουν στανταρντς, κανένα πλαφόν στις απαιτήσεις. Ο καθένας λέει ότι θέλει, μετά λέει τα αντίθετα, και δεν απολογείται και σε κανέναν, τη δουλίτσα του κάνει, ψωμάκι βγάζει, ποιος είσαι εσύ να τον κρίνεις.

Οκ, δεν είναι τόσο κακοί. Τους έφερα ως παράδειγμα για κάτι που δε μου αρέσει και γίνεται συχνά κι από πολλούς δημοσιογράφους. Υπάρχει κι ο Σεραφείμ στην εκπομπή που σώζει τα προσχήματα με τα (αμφιλεγόμενα) αστεία του, μα κυρίως με την ευστροφία και τη σωστά δομημένη σκέψη του.

Φυσικά και τους προτιμώ από τον ανταγωνιστή τους, τον Θαναηλάκη που φωνάζει, χοντρό –γελάει και αφηγείται πόσο έφαγε στο ξενοδοχείο που έμεινε τσάμπα όταν μετέδιδε αγώνες για το μέγκα.

8 Σχόλια

Filed under Απόψεις