Monthly Archives: Ιανουαρίου 2008

Ο βάρβαρος και το «καλό» παιδί.

Γίγαντας. Κακός και αιμοβόρος. Παίχτης πασπαρτου. Ξανθοψιρας και ασχημοφατσα. Ατσουμπαλος. Ο αιώνιος Ξανθιώτης. Το παιδί στόχος της αντίπαλης εξέδρας. Ξυλοκόπος και δρεπάνι ολκής σαν αμυντικός, παλαιστής σαν επιθετικός. Παίχτης που αντιπαθείς με την μια. Ο κοναν ο βάρβαρος , ραμπο με μποτοξ. Βλέμμα σβηστό και χαιρέκακο ταυτόχρονα. Αυτός είναι ο Λαμπριακος που πολύ εμήσισαν λίγοι αντιπάθησαν και κανένας δεν αγάπησε. Αυτός όμως κατάφερε να βάλει γκολαρα από τις λίγες την Κυριακή και έτσι ν’ αναγκάσει τον «πολύ» Ρατζιντσκι να υποκλιθεί στην κλάση του (την ποια?).

«αμφιβάλλω αν ποτέ βάλω τέτοια γκολ» είπε ο Τόμας που έχει οργώσει με επιτυχία τα ευρωπαϊκά γήπεδα.

Ο ειδήμων της μπάλας νιώθει περήφανος που έγινε μάρτυρας αυτού του γκολ που θα στιγματίσει την καριέρα του Σταύρου. Στα χαιλαιτς του μέλλοντος εκείνο το γκολ ίσως θα μπει ως εισαγωγή κάποιας αθλητικής εκπομπής που ο γραφών θα βλέπει μετά μανίας μαζί με τον γιο του. Φοβάμαι ότι δε θα απαντήσω με κατάφαση και δεν θα κρύψω το ειρωνικό μειδίαμα κάτω από τα μουστάκια μου όταν γυρίσει ο γιος μου και μου πει «Μπαμπά αυτός που έβαλε αυτή την γκολαρα θα πρέπει να ήταν μεγάλος παιχταράς εκείνη την εποχή?». Το μόνο που μου μένει να δω σε αυτή τη ζωή είναι τον Μιχάλη Κωνσταντίνου να σκοράρει με ανάποδο ψαλίδι στη κίνηση.

labriakos.jpg
Λαμπριακος the barbarian

Αυτό όμως που με συγκλόνισε την προηγουμένη Κυριακή είναι το κλαμένο ύφος του Σαλπι. Εκείνο το λυπημένο ύφος την στιγμή που σκόραρε εναντίον της πρώην ομάδας του. Εκείνο το ύφος κατατρεγμένου βιοπαλαιστή ή χτυπημένου από τη μοίρα λαθρομετανάστη όταν έγειρε στον ώμο του εν ντοι να χύσει ένα τιμημένο δάκρυ. Απέδειξε ο ποδοσφαιριστής «ξανθοπουλος» ότι ακόμα και στον στείρο επαγγελματισμό του συγχρόνου μπαλαδορου υπάρχουν και στιγμές ανθρώπινες, στιγμές που έρχεται το συναίσθημα να υπερκεράσει τα πάντα. Αχ ρε Σαλπι με την ερμηνεία σου κέρδισες ελάχιστα χειροκροτήματα από μια κερκίδα που δε ξεχνά και σίγουρα μια υποψηφιότητα για τα επόμενα οσκαρ στη κατηγορία «δραματική περφορμανς» .Και εις ανώτερα.

paopan_2008_1_27_20_2_20_b.jpg
«Ελα μη κλαις»

Η ταινία μικρού μήκους « Σαλπι : Επιστροφή στη τούμπα » με τον παιδί του λαού Δημήτρη Σαλπιγγιδη θα προβάλλεται κάθε σεζον με την ίδια συνταγή επιτυχίας για πολλά χρόνια. Συνταγή επιτυχίας που περιλαμβάνει γκολ , πολύ κλάμα , χυδαίο βρισίδι και ξευτιλισμο καθώς και εντόνους δακρύβρεχτους διαλόγους με προδομένους φιλάθλους. Εγώ θα κρατήσω πρώτη θέση να την απολαύσω και του χρόνου.

5 Σχόλια

Filed under σαλπι, Λαμπριάκος

Κίνηση φτού και «βγενο»

Ωραία βγήκε ο «βγενο» και ανέπτυξε τις θέσεις του. Κάτι τρέχει στα γύφτικα τώρα. Και τι δεν ακούσαμε από τον μεγαλοδικηγόρο – διαχειριστή σχεδόν όλου του ελληνικού ΑΕΠ. Καταρχάς θυμηθήκαμε ως σπουδαστές οικονομικών την έννοια opportunity cost ‘η στα γραικικα κόστος ευκαιρίας. Εδώ να σημειώσω ότι όταν πρωτοακουσα αυτή την έννοια στο πρώτο κεφάλαιο της πολίτικης οικονομίας κατά την προετοιμασία μου για τις πανελλήνιες -όταν ακόμα υπήρχαν οι δέσμες- πίστεψα ότι εννοούσε –από το όνομα και μόνο- κάτι που στη καθημερινότητα θα σήμαινε καλή κονόμα ή καλό ντιλ για οποιαδήποτε μορφή συναλλαγής ανάμεσα σε δυο ή περισσότερα μέρη. Με λύπη μου όμως τότε διαπίστωσα ότι το κόστος ευκαιρίας δεν έχει καμία σχέση με τη τιμή ευκαιρίας που ψάχνεις στη πιάτσα για να αγοράσεις το προϊόν αλλά με αυτό που σαν μαλακας θα μπορούσες να κάνεις την ώρα που κάνεις κάτι άλλο. Ο βγενο λοιπόν αρνείται να το αναλάβει αυτό το κόστος. Αρνείται δηλαδή να ασχοληθεί με τη παναθα ενεργά και να αναλάβει το κόστος της έκθεσης στο πράσινο κόσμο ενώ μπορεί την ίδια ώρα να παραμείνει απλά ένας γκρινιάρης μέσος οπαδός –με χόνδρο πορτοφόλι- που αράζει στα vip της λεωφόρου.

Το μόνο κόστος ευκαιρίας που δέχτηκε ο βγενο να πάρει στις πλάτες του ήταν να πάει μέχρι το ξενοδοχείο και να πετάξει τις προτάσεις του για να πουλήσει λίγο πράσινη χρυσόσκονη στον διψασμένο για υποσχέσεις λαό του βαζελου . Μια λοιπόν από τις εκατομμύρια πράσινες καρδιές ακούγοντας για μεταγραφές τύπου αμπραμοβιτς και σπρώξιμο 40 εκατομμυρίων στην αγορά θυμήθηκε την νύχτα εκείνη που ονειρεύτηκε την Όλγα Φαρμάκη με μαύρα εσώρουχα να του γνέφει ερωτικά και ξυπνώντας ιδρωμένος διαπίστωσε ότι δίπλα του συνεχίζει να κοιμάται η ίδια γυναίκα.

Επίσης μάθαμε ότι οι αδελφοί γιαννακοπουλοι πιστεύουν στον ενιαίο και αδιαίρετο παναθηναϊκό και θέλουν να βρίσκονται κοντά του και στις χαρές και στις λύπες. Παίρνοντας λοιπόν καθαρά θέση απέναντι στην Πράσινη ΠΑΕ καταλάβαμε ότι η έννοια του αδιαίρετου τελικά διαιρείται. Αυτός ο Θανάσης γιαννακοπουλος πάντως θυμίζει το τρελό του χωριού. Κάθε φορά που πήγαινε να ανοίξει το στόμα του οι άλλοι μαγκωνόντουσαν μπροστά στην απειλή να τα τινάξει όλα στον αέρα. «φιμώστε τον τρελό μη τα χώσει στον ραλίστα και δεν πείσουμε για τις αγαθές συναινετικές μας προθέσεις »

1and5a.jpg

Εμένα πάντως μου άρεσε το στυλακι του βγενο. Είχε αυτό τον αέρα του επιτυχημένου , του τυπα που ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρει το πρωθυπουργό της χωράς στο τηλέφωνο για ψύλλου πήδημα ακόμα και αν χρειαστεί ο δεύτερος να διακόψει κοινή συνέντευξη τύπου με τούρκο ομόλογο. Αλήθεια ο βαζελος Καραμανλής τι θέση παίρνει για την ενωτική κίνηση ?

Τελικά οι πληροφορίες λένε ότι ο τζιγγερ δε θα δεχτεί. Πάντως όποια στάση και να κρατήσει κερδισμένος δε θα βγει. Αν τελικά υποχωρήσει στις πιέσεις τότε θα βάλει και άλλους μπελάδες στο κεφάλι του ενώ εμμέσως θα παραδεχτεί ότι από μόνος του δεν είναι μέγεθος ικανό να ανταγωνιστεί τον Κοκκαλη. Θυμίζω ότι μιλάμε για το μεγαλύτερο πετρελαιά της χώρας. Από εγωισμό και μόνο στη θέση του όχι μόνο δε θα δεχόμουν αλλά θα τους έκλεινα και τη πόρτα στα μούτρα. Από την άλλη αν δε δεχτεί την πρόταση βγενο την πόρτα στα μούτρα εκατομμυρίων πράσινων καρδιών δε θα μπορέσει να την κλείσει ούτε με τετραπλές κλειδαριές. Θα είναι υποχρεωμένος να δικαιολογήσει το όραμα του βγενο μόνος του. Αν δε τα σπρώξει τότε θα εξαγριωθεί ο αδαής πράσινος τριφυλοκαρδουλης και με το δίκιο του θα του πει «Στα δίνανε μαλακα και δε τα ήθελες»και έτσι το σήριαλ γκρίνιας και διχασμού στη λεωφόρο θα συνεχίσει αμείωτο με καινούργια επεισόδια.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα για τον ραλίστα!

…ειδήμων

3 Σχόλια

Filed under Βαζελος, Βγενόπουλος

Αθέατος Κόσμος

Δε μου πάει η καρδιά να γράψω κάτι και να εξοστρακίσω από την πρώτη σελίδα του παρόντος μπλογκ το μανουλομανουλο του προηγουμένου ποστ. Από την άλλη η επικαιρότητα τρέχει και από πίσω της τρέχει και το δεξί μπακ (ευθεία και κατά μέτωπο χωρίς να στρίβει).

Χτες στον αθέατο κόσμο του Κυρίου Χαρδαβελλα ο Μάκης αρνούταν πεισματικά να αποκαλύψει το όνομα του βουλευτή που ήρθε σπίτι του να συνδιαλλαγή εκ μέρους του Κυρίου Κλαδα. Μάρτυρας της απόπειρας συναλλαγής σύμφωνα με τα λεγόμενα του Τήλε-δικαστή ο Νίκος. Να σου στο τηλέφωνο το σαιμποργκ της δημοσιογραφίας, το απόλυτο πρότυπο παρουσιαστή- ρομπότ ο μέγας Χατζηνικολάου που στη προσπάθεια του να προσδιορίσει σαφώς τα όρια της μαρτυρίας του δίνει στεγνά το όνομα του βουλευτή. Ξέχασε ο βασιλιάς των ειδήσεων να βουτήξει τη γλώσσα στο μυαλό και του ξέφυγε το απόρρητο. Ύστερα σε μια απονενοημένη προσπάθεια να καλύψει το ακάλυπτο λάθος του άρχιζε τις κωλοτουμπες δηλώνοντας μέσες άκρες ότι δεν είπε τίποτα και αυτό που ακούστηκε ήταν ένας ψίθυρος του άνεμου. Πάντως το όνομα του Κουκουδημου το είπε μια φορά και έτσι ο βουλευτής φάντασμα εφανερωθη. ο Μάκης την έχει τη ζοχάδα σαν στάση ζωής . Αντιδρά τόσο οξύθυμα σε όποια προσπάθεια σπίλωσης της καθαρής κουτελας του και της ψευδοπερηφανεια του τιμωρού ζορου που καλλιεργεί χρόνια που είναι έτοιμος αν πάσα στιγμή να μπουκαρει από Τήλε-παράθυρο σε στούντιο και να τα κάνει λαμπογιαλο αν διαπιστώσει ότι εκεί υπάρχει κλίμα εναντίον του. Πρέπει μέχρι τώρα σε διάστημα μια εβδομάδας να έχω μετρήσει ισα με 10 παρεμβάσεις χώρια τις εκπομπές που κάνει ή είναι καλεσμένος για την γνωστή διαμάχη των ημερών, παρεμβάσεις που επί το πλείστον γίνονται για να γίνουν και να δημιουργήσει χωρίς λόγο τσαμπουκά στον οποίο είμαι πια πεπεισμένος ότι το άτομο είναι εθισμένος.

Στον αθέατο κόσμο των αποδυτήριων του βαζελου την ζοχάδα την έχει με το κιλό ο Παπ. Είναι θεμιτό και δικαίωμα του καθένα να αντιδρά στην αδικία όπως την εκλαμβάνει με το τρόπο που γουστάρει. Είτε καταπίνοντας την και προχωρώντας παρακάτω με ένα «δε γαμιεται ρε αδελφέ» είτε αποφεύγοντας να δώσει το χέρι του στο προπονητή παρακινώντας τον αντί αυτού να τσιμπήσει ένα καμπαναλικι (ακα @). Όταν βρίσκεσαι υπό πίεση και στο μάτι του κυκλώνα τότε μπορεί να προβείς σε κινήσεις απελπισίας ή λάθη της στιγμής. Η μαγκιά είναι να βγεις και ν’ αναγνωρίσεις το λάθος σου έστω και με καθυστέρηση. Ο Μάκης ποτέ δε θα το κάνει γιατί είναι ξεροκέφαλος και εγωιστής , ο μυτογκας το έκανε γιατί ξέρει ότι αυτή η συμπεριφορά του, κάνοντας ο ίδιος ένα χείριστο πρωτάθλημα την ώρα που ο προπονητής του δίνει ευκαιρίες συνεχώς , δεν θα οδηγήσει πουθενά. Ο παπ είναι από τους τύπους που γυαλίζει το μάτι τους. Που σε σαλούν του φαρ Γουέστ θα ήταν από εκείνους τους αγελαδάρηδες με στραμμένη τη πλάτη τους στο μπαρ με τα σπιρούνια να γυαλίζουν , ήρεμοι εκ πρώτης όψεως αλλά με όπλο γεμάτο και απασφαλισμενο να περιμένουν το κακό αξύριστο άσχημο νταή να του την φυτέψουν στη πρώτη προσβολή. Το έχει ξανακάνει ο Παπ σε ένα ματς πριν 2 χρόνια με την Χαλκηδόνα όταν ήρθε στα χεριά με τον Εκι. Τότε πάλι τη γλίτωσε με πρόστιμο 15000 ευρώ. Τυχαίο? Ίσως…αν είναι μοιραίο όμως έτσι όπως πάει ή θα καταστραφεί η θα γυρίσει πίσω στη πράσινη ΠΑΕ το συμβόλαιο του σε πρόστιμα.

Στο αθέατο κόσμο του ελληνικού ποδόσφαιρου ο Εργοτελης ενισχύεται σημαντικά. Σήμερα πρόσθεσε στο δυναμικό του τον κάποτε Έλληνα μπατιστουτα Γεώργιο Βακουφτση. Ένα χαμένο ταλέντο που κάποτε πίστευα πολύ. Ένα παίχτη φάντασμα (κάτι σαν τον βουλευτή) του εαυτού του για καιρό. Ελπίζω στον κρητικό σύλλογο να φανερώσει κάποια ψήγματα των δυνατοτήτων του.

Τέλος στον θεατό και θεαματικό κόσμο του Αγγλικού ποδοσφαίρου η Μεγάλη τοτεναμ και προσωπική μου αδυναμία από την εποχή του τρισμέγιστου Γκαρι έδωσε χτες ένα μαθηματακι στον αλαζόνα Βενγκερ με μια ξεγυρισμένη πεντάρα. Ραμος κράτα τον ντεφοε , πάρε παίκτες στην άμυνα και τότε ποιος μας πιάνει. Η «Σεβίλλη» του αγγλικού πρωταθλήματος έτοιμη να απειλήσει την κυριαρχία των μεγάλων.

«έλα μωρη κοκόρια»

…ειδημον

4 Σχόλια

Filed under Βακουφτσης, Εργοτελης, Μακης, Παπ, Τοττεναμ, Χαρδαβελλας, Χατζηνικολαου

Υπόθεση θηλυκός Ζαχόπουλος (fotos included)

Αν η δημοσιευση των πικάντικων σεξουαλικών στιγμιοτύπων του Ζαχόπουλου έστειλε δεκάδες χιλιάδες συμπολιτών μας στα περίπτερα να πάρουν λίγο μάτι διαστροφής, η δημοσίευση των φωτογραφιών του θηλυκού Ζαχόπουλου (ως προς το αποκρουστικό του θεάματος) έφερε χιλιάδες επισκέπτες στο δεξί μπακ για να θαυμάσουν το μωράκι του Κριστιάνο Ρονάλντο.

Μέλος περήφανο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, των διαβόλων που μετά τα ματς γαμούν και δέρνουν, που δεν περνάει εβδομάδα που να μη γίνεται αποκάλυψη για κάποιο ομαδικό όργιο τους ή βιασμο 14χρονης, ο Κριστιάνο Ρονάλντο βγήκε στους δρόμους της Ρώμης και χτύπησε ότι καλύτερο κυκλοφορούσε.

Την 25χρονη Γκαμπριέλα. Κύριοι, ιδού η καλλονή, η θεά, ο αφρός, το απόλυτο ΔΕΚΑ’

ronaldohooker2slide_421532a.jpg

Αλίμονο.

Λέγεσαι Ρονάλντο, πληρώνεσαι εκατομύρια λίρες το χρόνο, έχεις την ποδοσφαιρική υφήλιο στα πόδια σου, έχεις ότι ζητήσεις και όποια γκόμενα θέλεις. Λογικό μου φαίνεται.

Ποιος θα χτυπήσει τέτοιο θεόμουνο, αν όχι ο Κριστιάνο? Εμείς οι φτωχομπινέδες?

 

ronaldohooker8slide_421539a.jpg
(update: ενδεικτικα λινκς για τους απιστους)

..Τρελές υποκλίσεις από προπονητή και ειδήμονα για το γούστο του Πορτογάλου

26 Σχόλια

Filed under φωτια, Γυναίκα, Κριστιανο, Μαλακία

Ήταν σποντα για το Τζίγκερ το υστερογραφο του Βγενόπουλου ή οχι?

Στην πρώτη ανακοίνωση της Παναθηναϊκής Ενωτικής Κίνησης, υπάρχει ένα υστερόγραφο που απευθύνεται στον Πέτρο Κόκκαλη και τα όσα είπε σε τηλεοπτικό σταθμό σε λογομαχία του με την επαναστάτρια Λιάνα Κανέλη. Χαρακτηριστικά λέει:

» .Γ. Ως προς τις χθεσινές αλαζονικές, εμπρηστικές και προσβλητικές δηλώσεις του κ. Π. Κόκκαλη και της, μεταξύ άλλων, αμφισβήτησης της ιστορίας του Παναθηναϊκού τον συμβουλεύουμε ότι η έλλειψη σεβασμού προς τον αντίπαλο είναι αντίθετη με την φίλαθλη ιδιότητα και με τις αρχές ενός μεγάλου συλλόγου όπως ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ. Δυστυχώς, με μεγάλο σεβασμό στην ιστορία, την αξία και τους φιλάθλους του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ, είμαστε υποχρεωμένοι να του πούμε ότι όποιος κάνει τον μάγκα με τα λεφτά και τις πλάτες του μπαμπά του είναι τζάμπα μάγκας.

Ακόμη, του θυμίζουμε ότι το παιχνιδάκι που του έδωσε ό μπαμπάς του για να παίζει είναι επικίνδυνο διότι από τις πράξεις και τα λόγια όλων στο ποδόσφαιρο, όπως κατάντησε σήμερα, μπορεί να χάνονται ακόμη και ανθρώπινες ζωές»

Πέρασαν μέρες απο τότε, η δήλωση – μα πιο πολύ η ίδια η κίνηση – σχολιάστηκε απο πολλούς, δημιούργησε μια αισιοδοξία σε όσους μισούν εδω και 20 χρόνια τους Βαρδινογιάννηδες, έκανε τους «μπασκετικούς φίλαθλους» να ξαναρχίσουν τα συνθήματα κατα της οικογένειας, προκάλεσε την απάντηση του Πέτρου Κόκκαλη, βγήκε ανακοίνωση στην ανακοίνωση, γενικώς έγινε ένα ψιλο τζέρτζελο.

Κι ενώ η Ενωτική Κίνηση, του σαρωτικού μεγαλοεπιχειρηματία με τις σαουδαραβικες πλάτες Βγενόπουλου, πάνω στα συντρίμμια μιας ταπεινωτικής τεσσάρας, υποστηρίζει πως ευγνωμονεί την οικογένεια Βαρδινογιάννη, πως έρχεται να προσθέσει κι όχι να αντικαταστήσει, πως αποσκοπεί σε συνεργασία, εμένα γιατί μου φαίνεται πως το παραπάνω υστερόγραφο έχει και αιχμή για τον Τζίγκερ?

«όποιος κάνει τον μάγκα με τα λεφτά και τις πλάτες του μπαμπά του είναι τζάμπα μάγκας»

Αν μή τι άλλο, αν μπορεί να το υποστηρίξει κάποιος αυτό για τον Πέτρο Κόκκαλη, το υποστηρίζει εύκολα και για το Γιάννη Βαρδινογιάννη,

και ακόμα

«το παιχνιδάκι που του έδωσε ό μπαμπάς του για να παίζει είναι επικίνδυνο διότι από τις πράξεις και τα λόγια όλων στο ποδόσφαιρο, όπως κατάντησε σήμερα, μπορεί να χάνονται ακόμη και ανθρώπινες ζωές»

ο Πετράκης δεν είπε τίποτα πιο επικίνδυνο απο το γαμήστε τον πούστη τον Ολυμπιακό που ξεστόμισε σε κλειστή συγκέντρωση ο Τζίγκερ.

..απλή (και ετεροχρονισμένη) απορία του προπονητή της εξέδρας

10 Σχόλια

Filed under Βαζελος, Βγενόπουλος, Κόκκαλης, Τζιγκερ

Καλώς τα 4-0!

Στο ημίχρονο του ματς άλλαξα Κανάλι για να δω μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στην ΕΤ3 για την αυτονομία της φιλοσοφίας πάνω στα δοκιμια του Καστοριαδη. Ο Έλληνας φιλόσοφος των δυτικών οικονομιών όπως τόνιζαν οι παρευρισκόμενοι στο πάνελ θέλησε να αποδεσμεύσει το άτομο από τους κανόνες του συνόλου δίνοντας μια αναρχική διάσταση στην θεώρηση των κοινωνιών. Με λίγα λόγια όπως επισήμαναν οι έγκριτοι φιλόλογοι και ειδήμονες του Καστοριαδισμου ο Κορνήλιος ήθελε να δώσει στο άτομο να καταλάβει ότι είναι μάταιο να κρυφτεί πίσω από κανόνες και κοινωνικές επιταγές που δε του ταιριάζουν, κανόνες και συμπεριφορές που νομοτελειακά θα καταρρεύσουν. Τόνισε επίσης ότι σε στιγμές μέθης ή ευφορίας ο άνθρωπος έρχεται πιο κοντά σε αυτό που ορίζεται αλήθεια. Ας πούμε στο κόμπο της γραβάτας σου αποτυπώνεται όλη η δουλοπρέπεια του εργάτη ενώ όταν την λύνεις για να αναπνεύσεις ύστερα από ένα βάρβαρο μεθύσι μπορεί να πετάξεις και μια χριστοπαναγια στον εργοδότη άμα το δεις μπροστά σου. Ας πούμε ότι λέγεσαι Πέτρος Κοκκαλης και στο κόμπο της γραβάτας σου δένεις όλο το καθωσπρεπισμό του ισορροπιστή παράγοντα της σουπερλιγκας αλλά όταν μιλεί η ευφορία ύστερα από ασέλγεια κατά του μεγάλου σου αντιπάλου μπορεί να βγαίνεις στη τηλεόραση με δηλώσεις του τύπου «Είμαστε η καλύτερη ομάδα κύρια Κανέλλη, δεν υπάρχει Παναθηναϊκός και βέβαια δεν υπάρχουν 100 χρόνια , σήμερα αποκαταστάθηκε η τάξη νικώντας την ομάδα του Τέως» θυμίζοντας λίγο από τον Μπαμπά Σωκράτη.

Μα το θεό το ορκίζομαι θα καθόμουν να έβλεπα ολόκληρη εκείνη την εκπομπή αλλά κάτι μέσα μου με έτρωγε ότι το δεύτερο μέρος θα προμηνυόταν παραδόξως συγκλονιστικό. Μετά την ευκαιρία του Σαλπιγγιδη κατάλαβα ότι ο βαζελος ό,τι είχε να χάσει το έχασε. Φερελπις ο Επιβήτορας αλλά δεν μπορεί να βρει σημάδι το παιδί. Ο Μάντης Θηρεσίας φίλος μου καθόταν δίπλα μου αμίλητος αλλά με διαίσθηση αράχνης τόλμησε να μου ψιθυρίσει κάτι κόντρα στη ροη του παιχνιδιού. ‘Μαλακα ο Λεμονής πάει για καινούργιο 1-4 οε οε’. Χασκογέλασα αλλά δε μίλησα παρά μονό έφερα το κουτάκι της μπύρας στο στόμα για να δροσίσει το λαρύγγι μου. Μέσα σε δυο λεπτά η δικαίωση των προσδοκιών του και ο δικός μου αιφνιδιασμός ήταν γεγονός. Δυο γκολ, δυο στιγμές αδράνειας, και αλλαγή ισορροπίας.. Ο Πράσινος Πύργος καταραει σαν χαρτινος και ο κοκκινος χειμαρος δεν θα δειξει ελεος.

Σε ένα ματς που ο Παντος κανει επέλαση και σέντρα ακριβείας στη κίνηση και ο νιουνιες σουτάρει με βον πλανε στο γαμα της εστίας τότε αν λέγεσαι παίχτης του παναθηναϊκού ξέρεις ότι μερικά πράγματα απλά είναι γραφτό να γίνουν και δεν έχουν γυρισμό. Είναι σαν να το βλέπω μπροστά μου. Κάπου στο έτος 2025 σε μια ποδοσφαιροσυζητηση πάνω σε αναμνήσεις για ντέρμπι αιωνίων να σηκώνεσαι Προπονητή της εξέδρας και να το ανακοινώνεις με περηφάνια «Ήμουν εκεί και είδα την σέντρα του Παντου από κοντά» και ύστερα να επιδεικνύεις το μπλουζάκι με τη λεζάντα «Καλώς τα 4-0 …16/2/2008».

Με το σφύριγμα της λήξης αρχίζει το πανηγύρι των τρελών. Η Λιάνα Κανέλλη να δηλώνει αγανακτισμένη που οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν μάσαγαν σίδερα λες και πρόκειται για θίασο του Κουταλιανου. Τους γαυρους να μιλανε με τη γνωστή ολυμπιακή έπαρση για αποκατάσταση της τάξης και τον Γιάννη Γκούμα αυτόν μωρέ που δήλωνε τις προάλλες ότι πάλι καλά που γλίτωσε ο θρύλος το 1-5 να ζητά συγγνώμη από τους φιλάθλους του παναθηναϊκού με τρεμάμενη μέσα στο πανικό του φωνή. Ανάμεσα στο γλέντι της νίκης από τη μια και το άκρατο μοιρολόι της ήττας από την άλλη εγώ ο ειδήμονας της μπάλας έχω να συστήσω ηρεμία γιατί όπως και στη ζωή έτσι και στη μπάλα όλα είναι δανεικά. Σήμερα γελάς αύριο κλαις ή και το αντίστροφο τουλάχιστον φρόντισε να το διασκεδάσεις.

21 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Θρύλος, Ντέρμπι

Νταμε Εν Ντοι παιχτούρα μου!

Ο Νταμε αυτό το πράσινο σενεγαλέζικο θωρηκτό έχει ύφος. Μαύρο ζαρκάδι με διαστάσεις πορτιέρη και δύναμη λεοντών έχει αυτό το βλέμμα του φτιαγμένου για πράγματα μεγάλα. Προσπάθησε να τον δεις καρφωτά στρειτ ιντο δε αις που λένε και οι άγγλοι και θα το καταλάβεις. Δεν αστειεύεται ο αφρικανός. Ο Σενεγαλεζος έχει ματιά που θυμίζει τερι ανρι. Βλέμμα διαπεραστικό γεμάτο έπαρση και αυτοπεποίθηση. Βλέμμα ρισκαδορικο που δε φοβάται να στοιχηματίσει για την επιτυχία με κίνδυνο εκείνη να του γυρίσει τη πλάτη εκνευρισμένη

Είναι παίκτης που σου δίνει την εντύπωση ότι αν προσεχθεί τότε έχει όλα τα φόντα για να κάνει καριέρα σε μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα. Για πολλούς φερελπις στο παρελθόν έχει υποθει η πιο πάνω κλισέ πρόβλεψη και σύντομα βρέθηκαν στα αζήτητα. Δεν αμφιβάλω ότι υπάρχει η πιθανότητα αυτό να συμβεί και με το Σενεγαλεζο. Δεν αμφιβάλω γιατί δε πιστεύω ότι το ελληνικό πρωτάθλημα λογω των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν μπορεί να σταθεί ως εφαλτήριο εξέλιξης για κάποιον ποδοσφαιριστή.

Το μαύρο τανκ με ντελικάτο και αεράτο στυλακι στο παιχνίδι του θέλει δουλεία ακόμα για να σταθεροποιηθεί σε μεγάλα στάνταρ απόδοσης. Μη ξεχνάμε ότι ήρθε από μια πορτογαλική μικρομεσαία ομάδα ως ένα λαβράκι άουτ οφ δε μπλου. Θυμίζω ότι πριν δυο χρόνια πήγε στη Λειρια ένα καλοκαίρι για να δει τον αδελφό του προπονήθηκε με την ομάδα μάλλον για να μη βαριέται την εκεί διαμονή του και εντυπωσίασε τους πάντες. Αντί λοιπόν να απολαμβάνει πορτογαλικό κρασί σε κάποιο μουσικό κέντρο με παραδοσιακή φαντο άρχισε να αγωνίζεται με την ομάδα του αδελφού του. Έκανε αναπάντεχα μια καλή χρονιά και αποκτήθηκε από τους πράσινους με την ελπίδα ότι θα έχει την διαφαινόμενη εξέλιξη.

Αποκτήθηκε ως δεξί χαφ. Θέση που δε του ταιριάζει με τα σημερινά δεδομένα. Θέση που απαιτεί παιχνίδι στη γραμμή και καλή σέντρα στοιχειά που δεν διαθέτει ο Νταμε. Επίσης είναι κρίμα για τέτοιο κορμί να χαραμίζεται έξω δεξιά. Η θέση του είναι επιθετικός και μάλιστα περιοχής σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη. Παίχτης που έχει την τεχνική να υποδεχτεί καλά τη μπάλα και έχει τη δυνατότητα να εκτοπίσει τον αντίπαλο αμυντικό. Μπορεί να παίξει και περιφερειακός καθώς έχει και διασκελισμό αλλά και καλό σουτ από μακρινή απόσταση. Τι δεν έχει? Ηρεμία και μυαλωμένο παιχνίδι μαζί και ψυχραιμία στα τελειώματα του. Αν το πιστέψουν και τον βάλουν να δουλέψει τα ελαττώματα του τότε έχουμε έναν επιθετικό με περίσσια κλάση για τα στενά όρια του ελληνικού πρωταθλήματος.

olympiakospao13012008s8_b.jpg

Στο Ντέρμπι εντυπωσίασε με την κίνηση και το πλασέ στο πρώτο γκολ και στάθηκε μοιραίος με τις δυο απίστευτες ευκαιρίες σε τετ-α-τετ στη συνέχεια. Είναι ο παίχτης που μέχρι τώρα φαίνεται να μην επιβεβαιώνει το τίτλο του σκόρερ , γιατί για πολλούς σκόρερ είναι αυτός που μάλλον βάζει τα εύκολα και όχι τα δύσκολα. Εγώ πάντως τον γουστάρω. Τον γουστάρω γιατί έχει στυλ. Έτσι απλά. Τον βλέπεις στο γήπεδο και είναι σαν να σου λέει «Μαλακα μου εμένα που με βλέπεις μια μέρα θα με προσκυνάς»

Ταπεινός δούλος του ποδοσφαιρικού ταλέντου του Νταμε δηλώνω εγώ ο ειδήμονας της μπάλας.

7 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Ντάμ Εν Ντόι