Το 62ο λεπτό του Ντέρμπι

Είναι το 62 λεπτό και ο κακός χτες Ριβαλντο βλέπει την ασπρόμαυρη μπάλα να έρχεται συστημένη από τα πόδια του Ραμος στο κεφάλι του. Σηκώνετε και μέσα σε δέκατα του δευτερολεπτου όλα μοιάζουν ιδανικά. Θα σκοράρει, θα πανηγυρίσει σιωπηρά χωρίς φαμφάρες, ήρεμα… λες και θα πρόκειται για ένα από τα πολλά καθοριστικά γκολ της καριέρας του, το γήπεδο θα σωπήσει με μιας σαν να πατάς το κουμπί mute στον τηλεοπτικό σου δέκτη, το μόνο που θα διαπερνά το παγωμένο πλήθος θα είναι ο ήχος από τα τύμπανα που θα συνοδεύουν την φλογερή σάμπα της προσωπικής του δικαίωσης και ύστερα θα κοιτάξει στην προεδρική σουίτα με βλέμμα διαπεραστικό προσπαθώντας να φανταστεί το συνοφρυωμένο πρόσωπο του ηττημένου προέδρου. Το χθεσινό ματς μοιάζει να είναι ιδανικά φτιαγμένο για να συμπυκνωθεί μέσα σε μια στιγμή, μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Εκείνο το δευτερόλεπτο που θα σημάνει το 62ο λεπτό του παιχνιδιού και ίσως την έναρξη μιας νέας εποχής λύτρωσης για την πεινασμένη για τίτλους ΑΕΚ, εκείνο το δευτερόλεπτο που ο ανύπαρκτος στο χθεσινό παιχνίδι ριβαλντο θα βρει το τρόπο να δωρίσει πίκρα εκεί που αφειδώς δώριζε χαρές. Μια στιγμή που την περίμενε ο ίδιος , μια κατάληξη που έμοιαζε να την περιμένουν έστω και κατά βάθος όλοι μέσα και έξω από το γήπεδο μα πάνω απ’ όλους η ίδια του η ομάδα που ήθελε να πάρει από το απόσταγμα της δικής του προσωπικής ηδονής ένα μεγάλο δώρο : να βρεθεί αγκαλιά με αυτό που κυνηγά χρόνια , να βγει από το δικό της αδιέξοδο , να βάλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας παράγοντες λαμόγια, χρεοκοπημένες ιδιοκτησίες, άρθρα 44 και ποδοσφαιρικές ντροπές , να βρεθεί αγκαλιά με το πρώτο της πρωτάθλημα ύστερα από 13 χρόνια. Όλα μοιάζουν ιδανικά για ένα γλυκό “happy end” στο σκοτεινό και πολύπαθο κιτρινόμαυρο παραμύθι.

Το ρολόι σημαδεύει λίγα δέκατα του δευτερόλεπτου μετά τη συμπλήρωση του 62 λεπτού και η μπάλα γλύφει το αριστερό δοκάρι του ακινητοποιημένου Νικοπολιδη. Ο πρόεδρος ΧΟΧΟΧ νιώθει ανακουφισμένος που ο κίνδυνος της κατάρρευσης της δικιάς του ερυθρόλευκης αυτοκρατορίας πέρασε ή έστω πήρε αναβολή για κάποια άλλη στιγμή , για κάποιον άλλο ριβαλντο , για κάποιο άλλο 62ο λεπτό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι και χτες βγήκε νικητής στον άτυπο αγώνα του με τον παλιόφιλο βραζιλιάνο σταρ καταδικάζοντας παράλληλα το επαναλαμβανόμενο πρελούδιο που λέγεται ελληνικό πρωτάθλημα σε μια ακόμα μέρα της μαρμοτας.

——-

Και τώρα ένα ερώτημα για όλους…..Σοβαρά τώρα, αξιότιμοι αναγνώστες μας, θέλετε τον γαύρο πάλι πρωταθλητή? Θέλετε να δούμε πάλι τον Τζολε να σηκώνει το κύπελλο με το παιδί του αγκαλιά που ήταν ακόμα μηνών στο πρώτο και στο 11ο φαίνεται να μπαίνει πια στην εφηβεία? …..εγώ προσωπικά δε το αντέχω , το θεωρώ μίζερο , δλδ προτιμώ να δω το σήριαλ «εμείς και εμείς» για 25 φορά στην τηλεόραση παρά το γαύρο πρωταθλητή για άλλη μια χρονιά ακόμα. Πνίγομαι στο κόκκινο δε μπορώ να ανασάνω….βλέπω και τον προπονητή να θολώνει με Μπελουσι και με πιάνει ζαλάδα….. Στην ιδέα ότι ο Λουα Λουα θα πανηγυρίσει στη φιέστα με τριπλό αξελ με πιάνει σύγκρυο. Ρε παιδιά συγγνώμη που θα το πω έτσι , δεν έχω δόλο αλλά αναρωτιέμαι , απλά αναρωτιέμαι , έτσι για να μάθω ρωτώ «γιατί μπροστά στη κόκκινη λαίλαπα , όλοι, αναιξερετως όμως, μοιάζουμε τόσο μα τόσο ΧΕΣΜΕΝΟΙ σε κατάσταση τσιρλιπιπι να ουμε????»

…..ειδημων

Advertisements

9 Σχόλια

Filed under ΑΕΚ, Θρύλος, Κόκκαλης, Ριβάλντο

9 responses to “Το 62ο λεπτό του Ντέρμπι

  1. Kostas

    Φίλε «ειδήμονα»,
    κανείς δέν βλέπει μέ δέος τήν «κόκκινη λαίλαπα» ουτε τήν θεωρεί καν λαίλαπα, εκτός από τούς επίδοξους «ιζνογκούντ» πού απλώς ονειρεύονται να γίνουν «λαίλαπες» αλλου χρώματος. Ξέρεις καλά οτι από τήν Τρίπολη ο Ολυμπιακός εφυγε μέ κατεβασμένο τό κεφάλι, από τό Ηράκλειο τό ιδιο (3-3 με Εργοτέλη) από τού Χαριλάου τό ιδιο (εκεί εφταιγε καί το χορτάρι!) ενώ μέσα στό Καραισκάκη παραλίγο να κάνει τή «ζημιά» η Βέροια, καί στή Ρόδο τό ιδιο ο Διαγόρας (εκεί εφταιγε η λάσπη!). Περίμενε μέχρι τήν Κυριακή καί θα δείς τί θα γίνει καί στό αλκαζάρ
    Τό θέμα λοιπόν ειναι οτι «χεσμένοι» δέν ειμαστε ολοι. «Χεσμένοι» ειναι μόνο οι κίτρινοι καί πράσινοι «ιζνογκούντ». Τώρα τό γιατί ειναι, η απάντηση ειναι απλή: » Οταν τό παλιό ειναι σάπιο καί τό νέο δέν μπορεί να επικρατήσει τότε ψάξε να δείς τί πρόβλημα εχει τό νέο, γιατί τό παληό ηδη τό ξέρουμε.
    Μέ αλλα λόγια καί επειδή η κουβέντα εχει γίνει πολύ «γαστρεντερολογική» νά σού θυμίσω οτι «ΜΕ ΠΟΡ…. ΑΥΓΑ ΔΕΝ ΒΑΦΟΝΤΑΙ»
    Νά εισαι καλά.

  2. Πιστευω οτι υπαρχει περισσιο δεος απεναντι στον γαυρο. Οποιος παει να τον παιξει στο Καραισκακη απλα δεν εχει δικαιωμα να ελπιζει …ταδε εφη και ο Σκουφαλης. Ειναι θεμα μεγαλης ομαδας με αυτοπεποιθηση που δεν χαριζει καστανα και τελειωνει καθε σκεψη για θετικο αποτελεσμα σε οποιονδηποτε την αντιμετωπισει? ισως εν μερη αλλα δεν ειναι απαραιτητως μονο ετσι. Εχω την εντυπωση οτι πολλες ομαδες εχουν χασει απο τον γαυρο πριν καν μπουν στο γηπεδο γιατι απλα δε το πιστευουν. Εχει καλλιεργηθει ενα κλιμα ηττοπαθειας που απεναντι στον βαζελο (εχει δωσει και ο ιδιοσ δικαιωμα με την αποδοση του) δεν υπαρχει. Εκει η μικρη ομαδα πιστευει οτι θα τα καταφερει…και οταν καποιος το πιστευει τοτε ερχεται !

    Μπορει να λεω μαλακιουλες γιατι απλα δε μπορω να το αποδειξω παρα μονο αισθηση εχω… αλλα ειναι κατι που νιωθω οτι συμβαινει κατα κορον τα τελευταια και οχι μονο χρονια.

  3. Συμφωνώ με ειδήμων, αν κι εγώ απλά το αισθάνομαι, δε πορώ να το τεκμηριώσω παραπέρα.
    Π.χ. Εργοτέλης-Ολυμπιακός, με οποιαδήποτε άλη ομάδα αν έπαιζε ο Εργοτέλης και εκείνη ήτανε τόσο χάλια όσο ο Γαύρος στην άμυνα εκείνη τη μέρα, μετά το 2-0 ο εργοτέλης θα είχε βάλει άλλα 2 μέχρι το ημίχρονο και θα’χε τελειώσει.

    Με γαύρο περίμενε πίσω μετά το 2-0, μέχρι να ισοφαριστεί.

    Μαλακία, αλλά έτσι είναι…

  4. coachp

    Ρε παιδιά, απλό είναι.
    ο Ολυμπιακός τα παίρνει με την φανέλε τα ματς οταν δεν παίζει καλά, γιατί όλοι εκεί παίζουν χεσμένοι. Αυτό συνέβη γιατί για μια επταετία τουλάχιστον η διαιτησία έπαιζε Ολυμπιακό 65-35. Δημιουργήθηκε έτσι αυτός ο φόβος απο όλους…
    Η δηλωση του Ζήκου έπρεπε να συμπεριλάβει και τις ομάδες εκτός των διαιτητών.
    Αυτό είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμα του Κόκκαλη. Η Φανέλα και η Μαγκιά. Όπως και τα χιλιάδες ερυθρόλευκα πιτσιρίκια ακόμη και σε σχολεία της θεσσαλονίκης…
    Κάποτε, όλες οι ομάδες φοβόντουσαν τον Παναθηναϊκο. Αυτό είναι που δεν μπορεί να χωνέψει ο Βάζελος της μέσης ηλικίας και αρρωσταίνει…
    Δες τις ομάδες πως αντιμετωπίζουν τον Ολυμπιακό και πώς τον Παναθηναϊκό και ΑΕΚ. Με τους πρασινοκίτρινους μπαίνουν να κερδίσουν και οτι βγεί, ενώ με την κόκκινη «Λαίλαπα» μπαίνουν μήπως και καταφέρουν και πάρουν έστω και ένα χι.

  5. redfan

    Εγω παντως προτεινω με την εισοδο εκαστου ποδοσφαιριστη να παραδιδεται και ενα παμπερ. Ιδιως στον ζηκο βεβαιως που ειχε μεγαλη καουρα να πει τη μαλακια του, ενω κατα τα αλλα οπως παραδεχτηκε τους επαιξε μια χαρα ο κακος.
    Κατα τα αλλα ειναι φυσικο πολλες ομαδες οταν ερχονται στο Καραισκακη να χανουν πριν τη σεντρα.
    Ετσι ειναι αμα ο αλλος ειναι πρωταθλητης τοσα χρονια, αμα στο γηπεδο του εχει φτιαξει τεραστιες παραδοσεις και προπαντως αν εχει παιχτες που ο πρωταθλητισμος ειναι κατι το οποιο διαθετουν καιρο.
    Οχι οτι δεν μπορει να νικησει καποιος στο Καραισκακη, για ονομα, απλα στην πιο δυσκολη εδρα του πρωταθληματος δεν πας και με την αισιοδοξια στα υψη.

  6. Πάτε καλά?? «Λαίλαπα» χαρακτηρίζετε την ομάδα που έχει φέρει στην Ελλάδα τους μεγαλύτερους σε αξία ποδοσφαιριστές, που έχουν παίξει ΠΟΤΕ στα άθλια γήπεδα μας??

    Πως να μην είναι χεσμένος ο αντίπαλος έχοντας απέναντι του έναν Ζιοβάννι, εναν Καρεμπέ, Ζε Ελίας Ριβάλντο, και πάει λέγοντας….

    Πολύ κόμπλεξ διακρίνω… Αλλα παντού έτσι είναι, σε ολους τους τομείς. Τον ΠΡΩΤΟ όλοι πάνε να τον φάνε!!

  7. ΖΕ ΕΛΙΑΣ; τώρα με έφτιαξες τρελά! Μιλάμε για μεγάλη παγκόσμα παιχτούρα.
    Κρίμα να τον βάζεις δίπλα με τους άλλους 3 δεν πιάνουν μια μπροστά του

  8. Έπιανε πολλά όμως για το Ελληνικό πρωτάθλημα.
    Η συγκρισή μεταξύ αυτών που ανέφερα, είναι υποκειμενική. Για παράδειγμα, εγώ θεωρώ καλύτερο τον Ζιοβάννι απο τον Ριβάλντο, τουλάχιστον στο χρόνο που έπαιξε..

    Το νόημα πάντως το έπιασες, όσο αφορά το «χεσιμο» των αντιπάλων…μην αρχίσουμε να λέμε άλλα ονόματα… είναι πολλά!!

  9. Κοιταχτε οι χαρακτηρισμοι λαιλαπα και χεσμενοι ειναι εξ ορισμου υπερβολικοι

    Εγω κατεθεσα μια αισθηση που εισπρατω. Εχω την εντυπωση, για να απαντησω στους φιλους μου τους γαυρους, οτι το κομπλεξ κατατωτεροτητας απεναντι στον ολυμπιακο απο ορισμενες ομαδες δεν ειναι θεμα μονο ποιοτητας ερυθρολευκων παικτων , αλλα και λογο κλιματος υπεπροστασιας (ολοι καταλαβαινουμε τι εννοω) που εχει καλιεργησει χρονια (οχι τοσο πολυ τα τελευταια) η ερυθρολευκη παε γυρω απο την ομαδα που δεν αφηνει στους αντιπαλους χωρο για ελπιδοφορες σκεψεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s