Monthly Archives: Νοέμβριος 2007

Η Σάσα Μπάστα αποκαλύπτεται στο Δεξί μας μπακ!

Όταν το δεξί μπακ έμαθε ότι το τίμιο γκομενακι Αμπι Κλανσι βγαίνει με τον Πιτερ Κραουτς αυτόματα αποφάνθηκε ότι όσο και αν εκείνο τυφλώθηκε από τα φλας της δημοσιότητας το γεγονός ότι «δίνεται» στον άνθρωπο που το όνομα του αποτελεί την πρώτη ερμηνεία δίπλα στο λήμμα σκατοφατσα σε οποιοδήποτε ερμηνευτικό λεξικό κρύβει μια διαστροφή που χαίρει κλινικής παρακολούθησης. Από την άλλη το δεξί μπακ είναι ειδημων στη μπάλα και όχι στις ανθρώπινες σχέσεις ούτε κατ’επεκτασιν στο φαινόμενο κορίτσι μπαλαδορου (α.κ.α wannabe famous). Για το παραπάνω λόγο απευθύνθηκε στην ειδικό για να του λύσει την απορία: «Πως μια γυναίκα μπορεί να πάει με το ανθρωποειδές τερατούργημα της φύσης, τον ξεχαρβαλωμένο ψηλό επιθετικό της Λίβερπουλ?». Παρακάτω η συνομιλία μας (uncensored)

—–

Αγαπητή Σάσα,

Σάσα μου, (επιτρέπεις τον ενικό ε?) είναι γνωστό ότι πολλές φορές γυναίκες της σόου μπιζ ή ακόμα και ταπεινές άγνωστες και άσημες κυρίες που διαθέτουν πλούσια σωματικά προσόντα κλέβουν την καρδία κάποιου μπαλαδορου ( α.κ.α ποδοσφαιριστή). Ανάμεσα σε πολλά, τα παραδείγματα της Βικτόρια Μπεκαμ που επέλεξε για άνδρα της ζωής της τον όμορφο Ντειβιντ ή της Γωγω Μαστροκωστα που χαίρεται την συντροφιά του Κολοσσού Τραίνου Δελλα επιβεβαιώνουν πλήρως την παραπάνω διαπίστωση μου.

Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψη μου ένα ρεπορτάζ που έδινε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για τις 20 πιο όμορφες συζύγους και φίλες παικτών του αγγλικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που διοργάνωσε η ιστοσελίδα thepeoplesclub.com

Πρώτη λοιπόν στη λίστα ήρθε η γνωστή-άγνωστη Άμπι Κλάνσι η οποία πρόκειται για ένα κορίτσι που σίγουρα δε σε αφήνει αδιάφορο. Αυτή λοιπόν έχει για άνδρα τον Πίτερ Κράουτς ποδοσφαιριστή της Λίβερπουλ. Αν δεχτώ λοιπόν ότι η μεν Βικτόρια θόλωσε από την γοητεία και την λάμψη του Ντειβιντ και ότι η δε Γωγω από το ύψος και το καλό ντύσιμο του Κολοσσού, μπορώ να σε ρωτήσω τι στο καλό, κατά την γνώμη σου, βρίσκει αυτή η γυναίκα

abi-clancy.jpg

σε αυτόν τον άνδρα

crouchtimpa_450x300.jpg

Μπορώ να υποθέσω ότι ίσως να την «βρίσκει» με την αντριλα που χαρακτηρίζει την μπάλα γενικότερα, μπορεί να γουστάρει το καλλίγραμμο και γυμνασμένο σώμα του αθλητή (το ποιο?) ή ίσως να ήθελε να πάρει λίγο από την λάμψη που εκπέμπουν εκείνα τα Φώτα της δημοσιότητας που τον λούζουν. Δεν θα εξετάσω αν η εν λόγω κυρία επέλεξε να κάνει σχέση με ένα γνωστό ποδοσφαιριστή λόγω έρωτα ή επειδή ήθελε να προβληθεί, είναι κάτι που δε με αφορά. Μπορεί ο Πιτερ να είναι ρομαντικό αγόρι ή να έχει υψηλή αίσθηση του χιούμορ ισοσκελίζοντας έτσι το εμφανές μειονέκτημα της στραπατσαρισμένης φάτσας του
Εγώ θα ρωτήσω εσένα που είσαι γυναίκα με γούστο και άποψη.
Θα δεχόσουν να ξυπνάς κάθε πρωί δίπλα σε αυτή τη φάτσα ακόμα και αν σε στόλιζε με χρυσά λόγια ή/και χρυσά ρολόγια?
Δηλαδή μεταξύ μας , Σάσα μου, καλύτερα με σιτεμένο πάμπλουτο 70αρι και να του αλλάζεις μασέλα και πάνα κάθε μέρα παρά με τον κλώνο του Ε.Τ του εξωγήινου… ετσι?
Επίσης τι στο καλό έχουν αυτοί οι ποδοσφαιριστές που δεν έχουμε εμείς τα τίμια αγόρια και έχουν δίπλα τους τέτοιες γυναίκες?

Με εκτίμηση και αγάπη,

Ειδήμων.

—–
Αγαπητέ Ειδήμων,

Σωστή η παρατήρηση σου αλλά και η απάντηση είναι εξίσου αυτονόητη. Κάτσε και σκέψου….Από τις παλιές εποχές μέχρι σήμερα ακόμα και στα παραμύθια (πχ Σταχτοπούτα) η μαμά διδάσκει στις κόρες να βρουν τον πλούσιο πρίγκιπα και να τον παντρευτούν! Να είναι διάσημες και να κάνουν όλη μέρα shopping (π.χ. μπεκαμ). Αυτό συμβαίνει μέχρι και σήμερα……Οι κοπέλες καλλωπίζονται για να θαμπώσουν τα μάτια ενός ωραίου(?) και επιτυχημένου με τα πλούσια προσόντα ! Δεν αποτελώ εξαίρεση για να ξέρεις….ούτε το παίζω ανώτερη! Εγώ δε θα πήγαινα ποτέ με τον Δελλα , δε μου αρέσει! Αλλά τρελαίνομαι για τον Σειταριδη αν και παίζει στο εξωτερικό…..Έτσι είναι η ζωή όμως…..Δυστυχώς! Καλύτερα να ψάχνουμε ανθρώπους στα δικά μας μέτρα ! Τι λες εσύ?

Σάσα

——

Αγαπητή Σάσα

Η τοποθέτηση σου στα ερωτήματα μου ήταν μεστή και σύντομη. Δεν μασάς τα λόγια σου και απαντάς με ρεαλισμό. Τέλειωσε η εποχή του ρομαντισμού, περάσαμε στην εποχή του στεγνού ωφελιμισμού δηλώνεις και εγώ δεν έχω παρά να συμφωνήσω μαζί σου αγαπητή . Από την άλλη να υποθέσω ότι εσύ με τον πιτερ κραουτς δε πήγαινες με τίποτα. Εδώ αρνείσαι τον Δελλα που σε σχέση με τον βρετανό βλέπεται κάπως.
Τέλος θα απαντήσω στο τελευταίο σου ερώτημα ότι με λίγη τύχη όλους μπορούμε να τους φέρουμε στα μέτρα μας. Για παράδειγμα πιστεύω βαθύτατα ότι ο κατελης στην καλύτερη του μέρα μπορεί να ρίξει άνετα την Αθηνά Ωνάση……………………………………………………….από το άλογο!

Με αγάπη και εκτίμηση

Ειδήμων

Υ.Γ 1. Πες μου όμως θα τα παράταγες όλα για Γιουρκα και θα πήγαινες στο εξωτερικό ή θα σου μείνει απωθημένο?

—–

Αγαπητέ ειδήμων

Ένα έχω να πω …..ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΟΥΡΚΑ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΟΥΣΑ ΟΛΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΚΙΟΛΑΣ! ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΘΕΟΣ.

—–

Ύστερα από όλα αυτά το δεξί μπακ ευχαριστεί την Σάσα για την συνομιλία αν και έκανε κοκοκο στο κεντρικό ερώτημα του , στο αν δηλαδή θα πήγαινε με τον Κραουτς. Το δεξί μας μπακ της εύχεται να τελεσφορήσει το φλερτ της με το Γιουρκα γιατί βαθύτατα πιστεύει ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να εκπληρώνει τα απωθημένα του. Από την άλλη όμως, όπως λέει και ένας Γάλλος φιλόσοφος, η αμφιβολία για το αν τελικα η πραγματοποίηση ενος απωθημένου θα είναι οπως την φανταζεσαι είναι πιο γλυκιά οταν παραμενει αμφιβολια γιατι η (πιθανή) ολοκλήρωση του απωθημένου μπορει να εχει αντιθετα αποτελεσματα απο τα προσδοκομενα (βεβαια αμα δε δοκιμασεις ποτε δε θα μαθεις). Στην περίπτωση της Σάσας (αν παιζει το ρολο του απωθημενου) πιστεύω ότι η παραπάνω ρήση είναι εντελώς αβάσιμη!

…..από τον ειδήμονα της μπάλας …και του ερώτα!

Advertisements

6 Σχόλια

Filed under Αμπι κλανσι, Γιουρκας, Δελλας, Ζευγος Μπεκαμ, Μαστροκωστα, Πιτερ Κραουτς, Σασα Μπαστα

Κατάλοιπα του παρελθόντος

Στο ματς με τη Λάτσιο στο Καραϊσκάκη είπα μια από τα ίδια. Στη Βρέμη είπα συγκυρία της στιγμής , ένα καλό παιχνίδι που χρωστούσε στο εαυτό του εκτός έδρας ένα αποτέλεσμα που κάποτε θα ερχόταν , που τελικά ήρθε και έτσι όπως ήρθε θα έφευγε. Στα ματς με τη Ρεαλ είδα θέληση και πάθος. Στο χτεσινό πείστηκα μια και καλή. Ο γαύρος είναι πιο ώριμος από ποτέ να χειριστεί σωστά την ευρωπαϊκή του παρουσία.

Ο διαιτητής σφύριξε την λήξη έκλεισα την τηλεόραση και άρχισα με το μυαλό μου να παραλληλίζω την πορεία του θρύλου με ιστορικές διαδρομές που η έκρηξη νέων ιδεών έρχονταν να επιβληθούν σε αρχαϊκές παγιωμένες αντιλήψεις του παρελθόντος φέρνοντας την πολυπόθητη αλλαγή. Ο σερ Τάκης σαν άλλος μεσσίας δείχνει να κερδίζει το στοίχημα. Ο ολυμπιακός φεύγει από το πολύχρονο μεσαίωνα και οδηγείται στην δικιά του αναγέννηση.

Ο θρύλος φαίνεται να προσαρμόζεται στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Παιχνίδι οργανωμένο, σχέδιο για τη νίκη , παίχτες με προσωπικότητα και με θέληση να διακριθούν, ψυχραιμία στην διαχείριση του αποτελέσματος, αυτοπεποίθηση, πάθος με λογική και όχι με ένστικτο και προπαντός μακριά από προκαταλήψεις με μάγισσες και συνωμοσίες που μασκάρευαν την αποτυχία του παρελθόντος. Ο ρεαλισμός του φετινού γαύρου ήρθε να διώξει την υπερρεαλιστική προσέγγιση της ήττας στο παρελθόν που το μαγικό τελευταίο δεκάλεπτο στοίχειωνε τους παίκτες, η κατάρα του εκτός έδρας αποτελέσματος περίμενε τα κατάλληλα ξόρκια και η κακία μάγισσα ουεφα που έχει βάλει στόχο τη καταστροφή του θρύλου ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστεί. Ο φετινός ολυμπιακός θυσιάζει κοντόφθαλμες λογικές και χρόνιες ψυχώσεις για το ευρωπαϊκό όραμα. Ρισκάρει και μέχρι τώρα δικαιώνεται.

Άνοιξα την τηλεόραση για να πάρω λίγη δόση από Τρίτο ημίχρονο. Έπεσα κατευθείαν στις δηλώσεις του Καραφλού αρχηγού που πράγματι χτες και γενικά φέτος κάνει συγκλονιστικά παιχνίδια σε σημείο που πιστεύω ότι στα 40 του θα είναι έτοιμος πια να μεταγραφεί σε μεγάλο ευρωπαϊκό κλαμπ. Ο συμπαθής τζολε ρωτήθηκε για τη κάρτα που πήρε σε αυτό το πλάγιο άουτ. «Με είχε βάλει στόχο ο διαιτητής από την αρχή και έψαχνε ευκαιρία να μου την βγάλει» λέει και εγώ μοιάζω να ξενερώνω που έπεσα σε τέτοια πλάνη προηγουμένως. Τελικά οι συνδετικοί κρίκοι με το παρελθόν δεν έχουν κοπεί εντελώς. Οι προκαταλήψεις και οι δεισιδαιμονίες δεν είναι πια μια σελίδα σε βιβλίο με αστικούς μύθους αλλά είναι ακόμα εδώ. Οι συνωμοσίες για το κακό του γαύρου συνεχίζουν να υφίστανται. Γιατί η κακιά μάγισσα ουεφα ζει και βασιλεύει και έβαλε στόχο τον αρχηγό να τον εξοντώσει , να τον βγάλει εκτός παιχνιδιού. Ο εντεταλμένος διαιτητής έκανε σωστά την δουλεία του. Ο ολυμπιακός συνεχίζει να είναι το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης. Γιατί όλο το σύστημα τρέμει την ενδεχόμενη πρόκριση και προσπαθεί να τον αφοπλίσει.

Ο γαύρος τον χιλίων δικαιολογιών έχει ακόμα σφυγμό. Ίσως στο παιχνίδι με την Βερντερ να πάρω περισσότερες απαντήσεις άμα το κατά δωνη ευαγγέλιο είναι για άλλη μια χρόνια η παντιέρα του.

19 Σχόλια

Filed under Champions League, Θρύλος, Τζόρτζεβιτς, Sir Τακης

Μήπως θυμάται κανείς να μου πει?

Καλά σίγουρα, οπωσδήποτε,  εντάξει εντάξει, όλα τα ματς ξεκινάνε απο το μηδέν και οι ψυχολογίες, προϊστορίες και αναλύσεις πάνε στράφι με ένα τσαφ ή ενα δοκάρι που έστειλε τη μπάλα μέσα ή έξω.

Απλώς δε θυμάμαι ποτέ ελληνική ομάδα, περιλαμβανομενης της εθνικής φυσικά, να έχει ξεκινήσει για νίκη εκτός έδρας με ισχυρό αντίπαλο, να το δηλώνει πως πάει για νίκη, και να κατάφερε να την πάρει κιόλας. Όποτε πήγαμε χωρίς πολλά πολλά, παίζοντας τον περήφανο κλεφτοπόλεμο καταφέραμε να κλέψουμε αποτελέσματα. Αντιθέτως θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Ολυμπιακό να πηγαίνει εκτός έδρας να κερδίσει τη Γιουβέντους με τραγικά αποτελέσματα.

Αυτό βέβαια που συμβαίνει τώρα είναι και μαγκιά του Ολυμπιακού. Το οτι ξεπερνάει αυτή την ελληνική νοοτροπία, νιώθει αυτοπεποίθηση, δηλώνει «θα κερδίσω» και το διεκδικεί κιόλας.

Ή μήπως δεν είναι? Γιατί μόλις πριν κανα χρόνο ο πρόεδρας δήλωνε πως είναι ευκαιρία μιας και είναι ο τελικός στην Αθήνα, να χτυπήσει το τσαμπιονς λιγκ με αιχμή του δόρατος το Μπόρχα.

Δε ξέρω. Γιαυτό ρωτάω:

-Θυμάται ποτέ κανεις ελληνική ομάδα να δηλώνει ευθαρσώς διπλό και να το καταφέρνει?

– Είναι μαγκιά τελικά του Ολυμπιακού ή όχι? Εχω μπερδευτεί.

απορίες απο ένα προπονητή της εξέδρας σε σύγχυση

17 Σχόλια

Filed under Champions League, Θρυλος, Μπορχα, Προβλεψεις

Η κλάψα του Κυρίου Δώνη

Βλέποντας τον Δωνη να ωρύεται κατά θεούς και δαίμονες στο κυριακάτικο ματς εναντίον του παναθηναϊκού θυμήθηκα τον Παππού μου. Ο Γέρος, 80 χρόνο ήταν και μου πήγαινε παραπατώντας σε κάτι πορείες με συνταξιούχους όταν έβλεπε ότι το κράτος δεν τον ανταμείβει όπως του αξίζει για τα 40 χρόνια ιδρώτα και εργασίας που κατανάλωσε ώστε να θρέψη να μεγαλώσει και να σπουδάσει 4 παιδιά. Όταν γυρναγε σπίτι έπαιρνε εκείνο το παραπονιάρικο ύφος και μου ψιθύριζε απελπισμένα « Η κλάψα για το άδικο φέρνει περισσότερο άδικο». Εννοούσε ότι η φωνή του δεν θα βγάλει πουθενά και ότι στη πλάτη του πάλι άλλοι θα πλουτίσουν . Έτσι σταμάτησε να πηγαίνει σε πορείες και αγκάλιασε το χαζοκούτι. Διαφώνησα πλήρως με την στάση του . Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν στέκονται παθητικά στα πράγματα αλλά φέρονται εναντίον αυτών που πιστεύουν ότι τους στερούν τους κόπους τους. Με την ίδια λογική θα μπορούσα να στηρίξω και τον Κύριο Δωνη. Όχι όμως.

Συμφωνώ ότι η Λάρισα έχει αδικηθεί σε κάποια παιχνίδια του πρωταθλήματος. Δέχομαι και στηρίζω το δικαίωμα του Δωνη όπως και κάθε ανθρώπου να αντιδρά στο άδικο. Ο τρόπος όμως που ο συμπαθής προπονητής των βυσσινί αντιδρά μέχρι τώρα περισσότερο τον αδικεί παρά τον δικαιώνει. Πάντα πίστευα ότι στη αδικία απαντάς με δυο τρόπους. Η αποβάλλεις τον εαυτό σου από το σαθρό σύστημα που σε καταρρακώνει ή το πολεμάς με κάθε θεμιτή μέθοδο. Δεν επιθυμώ ο Δωνης να επιλέξει το πρώτο. Δεν είναι λύση αν σε χαλάσει κάτι και θεωρείς ότι σε έχει βάλει στόχο να του γυρίσεις την πλάτη και να αποχωρήσεις . Εκείνος διάλεξε την μετωπική «γκρίνια». Μαζί του είμαι…. αλλά αλήθεια το σύστημα φταίει μόνο για την βαθμολογική θέση της ομάδας του?

Αν δεν μπορείς να αξιοποιήσεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται μέσα στο παιχνίδι , αν δε μπορείς να κουμαντάρεις τον Μπακαγιοκο που γυρνά και σου λέει στα μούτρα «αν δε σου αρέσω κάνε με αλλαγή» επειδή τόλμησες να του υποδείξεις κάτι , αν δεν μπορείς να κρατήσεις το προβάδισμα και δέχεσαι αστείο γκολ τότε δεν φταίει ούτε ο θεός ούτε και ο μαύρος κόρακας που σφυρίζει. Αν δε μπορείς να πάρεις κάτι από την ΑΕΚ που παίζει ένα αγώνα με 10 παίχτες από νωρίς, αν δεν μπορείς να κερδίσεις τον Λεβαδειακο στην έδρα σου επειδή σε ισοφαρίζει στο 93 τότε πρέπει κάπου αλλού να ψάξεις τον φταίχτη. Αν πιστεύεις ότι η προσπάθεια που καταβάλεις δεν δικαιώνεται στα μάτια του Χριστουλη ή αδικείται από κάθε λογής εξωγενή παράγοντα τότε καλύτερα να δεις μήπως τελικά έχεις και εσύ κάποιο μερίδιο ευθύνης. Όταν σκοράρει η ομάδα σου και η λογική σου αντίδραση θα πρέπει να είναι ο φρενήρης πανηγυρισμός εσύ γυρίζεις στην κάμερα και ρίχνεις το πικρόχολο σχόλιο για την εγκυρότητα του γκολ του αντιπάλου τότε είσαι η αποθέωση της μιζέριας φίλε μου Δωνη, με τέτοια αντίδραση χάνεις και το όποιο δίκιο σου αναλογεί.

Η γκρίνια φέρνει αποπροσανατολισμό και ο αποπροσανατολισμός από τα πραγματικά αίτια της ήττας φέρνει πάλι γκρίνια και τριγμούς που καταλήγουν σε αποτελέσματα που δεν αρμόζουν με την ποιότητα της Λάρισας σαν ομάδα. Γιατί η βυσσινί θύελλα μου έδηξε την Κυριακή ότι είναι μια ομάδα με αρχή και τέλος, ένα καλοδουλεμένο σύνολο που μπορεί να παίξει και καλή μπάλα. Αν ελέγξει λίγο τον προπονητή της ίσως πάρει και την θέση στη βαθμολογία που ενδεχομένως της αναλογεί.

799974_b.jpg
Νιαρ! νιαρ! κλαψ! κλαψ!

Στο κάτω κάτω και ο Βασιλάκης Καΐλας έχασε την μάνουλα του από νωρίς σε εκείνη την ταινία αλλά στο τέλος όρθωσε ανάστημα και έγινε επιτυχημένος μεγαλοδικηγόρος κόντρα στο σύστημα που στεκόταν απέναντι του σε κάθε του προσπάθεια.

…..ειδήμων

16 Σχόλια

Filed under Δώνης, Λάρισα

Αποκλειστική φωτό: Ο Τάκης Λεμονής μικρός

sir takis lemonis

ο νεαρός Τάκης

8 Σχόλια

Filed under Sir Τακης

Post Game show- Ο Γέρο-Αλκέτας, ο λαλίστατος Τυπάρας και ο μοναδικός Stelios

Χτες είδα το ματς μόνος μου στο καναπέ του σαλονιού μου παρέα με μια μικρή κουβέρτα να με σκεπάζει και ένα κομμάτι τοστ με τυρί και γαλοπούλα για να με χορτάσει. Η αλήθεια είναι ότι δε γούσταρα να δω το ματς και αν είχε κάτι καλύτερο το χαζοκούτι εκείνη την ώρα θα το έβλεπα ευχαρίστως. Τελικά ύστερα από ένα ανελέητο και απεγνωσμένο ζάπινγκ δεν βρήκα κάτι το ενδιαφέρον και έτσι η μπίλια έκατσε στο κανάλι 3 (εκεί που το 90% των ελληνικών τηλεοράσεων έχουν το Μεγκα Τσανελε).

90 λεπτά καταναγκαστικής εργασίας δεν πέρναγαν με τίποτα. Κάπου στο 60 πρέπει να λαγοκοιμήθηκα κιόλας. Τελικά με μισοσηκωμένο το βλέφαρο κατάφερα να δω το κερδισμένο μουφα πέναλτι της εθνικής. Αυτό που έχω να παρατηρήσω σε αυτή τη φάση είναι η βουτιά α λα Σαραβακου που επιχείρησε ο Φάνης. Αυτό το σάλτο με τα χέρια στην ανάταση και το στήθος προτεταμένο λες και σε πυροβολούν πισώπλατα είχα να το δω από τις ένδοξες εποχές του 80 και τον αξέχαστο Μητσάρα (σκιστους την κωλαρα). Πέρα από αυτή την στιγμιαία συγκίνηση το ματς δεν είχε να μου προσφέρει τίποτε άλλο εκτός ίσως από κάποιες γλαφυρές εμπνεύσεις στην περιγραφή του λεξιπλαστη σπορτκαστορα Σπυρόπουλου.

Ενώ η βραδιά έμοιαζε ασήκωτη, μίζερη και άχρωμη ξαφνικά και ενώ το ματς όδευε προς την λήξη του βλέπω κάποια άσπρα γραμματακια να τρέχουν στο κάτω μέρος της οθόνης και να προαναγγέλλουν το πάνελ της εκπομπής Πάμε Γιουρο που ακολουθούσε. Εκστασιάστηκα με την σύνθεση του πάνελ . Σηκώθηκα από το καναπέ που είχα βυθιστεί περιμένοντας τον μορφέα, έτρεξα στο μπάνιο έριξα νερό στα μούτρα, στυλώθηκα λίγο με ένα ακόμα κομμάτι τοστ και έκατσα να απολαύσω την εκπομπή. Δεν μπορεί αναρωτήθηκα ,ένα πάνελ με τον αξιοσέβαστο αλλά στα πρόθυρα του αλτσχαιμερ Αλκέτα παναγουλια που μιλά την παλιά την αριστοκρατική ελληνική με τον αξεπέραστο Στράτο Αποστολάκη που μιλά την βλάχικη ελληνική και τον Σερ Τάκης που μιλά καλά τα προπονητικά θα ήταν πέρα για πέρα ενδιαφέρον. Δικαιώθηκα στην πρόβλεψη μου και με το παραπάνω.

Ο γυρολόγος των πάνελ την τελευταία εβδομάδα Αλκέτας έκλεψε την παράσταση. Ο συμπαθής πάλε ποτέ προπονητής της εθνικής είναι γνωστό ότι απέχει ενεργά από το ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια. Χτες διαπίστωσα ότι απέχει γενικά από όσα συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και πολύ καιρό και καλά κάνει στο κάτω κάτω. Ο Αλκέτας μεγάλωσε , αποσύρθηκε, έκανε εγγόνια, κάθεται στη κουνιστή πολυθρόνα δίπλα στο τζάκι με τις ριγωτές πιτζάμες και διαβάζει εφημερίδα, αφήνει το γραμμόφωνο να τον ταξιδεύσει σε παλιές αξέχαστες μελωδίες, ψαρεύει τις Κυριακές, γενικώς έχει καλύτερα πράγματα να κάνει από το να ασχολείται με την μπάλα από την οποία ίσως και να κορεστηκε τόσα χρόνια. Κάποιοι τον θυμήθηκαν και άρχισαν να τον καλούν στις εκπομπές τώρα που του έκλεψε την πρωτιά σε συμμετοχές στον πάγκο της εθνικής ο ρεχαγκελ. Εκείνος ευγενέστατος δεν αρνήθηκε την πρόσκληση αλλά είμαι σίγουρος ότι το μετάνιωσε. Πήγε ο συμπαθέστατος παππούλης και περίμενε να τον ρωτήσουν για την πρέφα που παίζει στο καφενείο ή έστω για τα ωραία εκείνα χρόνια που ο Τσιαντακης αλώνιζε στα δεξιά και ο Θωμάς μαύρος σκόραρε κατά βούληση και εκείνοι άρχισαν να τον βομβαρδίζουν με ερωτήσεις που αφορούσαν κάποιον Γκέκα, Σαμαρά γουατεβερ για τους οποίους ο Αλκέτας είχε ακουστά σαν το παιδί με το καλό ξεπέταγμα και το παιδί με το ωραίο μαλλί. Εύλογο ήταν να απαντά με γενικότητες του στυλ « θύμισε μου παλικάρι μου πως το λένε αυτόν που με ρωτάς….α καραγκούνη…ναι καλός παίχτης θα είναι». Η αποθέωση της άγνοιας ήταν όταν τον ρώτησαν πως την βλέπει την εθνική στο Γιουρο και εκείνος απάντησε ότι θα έχει ελπίδες αν παίξει ο Ζαγορακης. Εκεί του θύμισαν ότι ο τελευταίος έγινε πρόεδρος ομάδας και ο Αλκέτας κατάλαβε ότι αφού πρώτα εκπληρώσει το όνειρο του και κανονίσει καφέ στο κολωνάκι με τον Οττο πρέπει να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από το πάνελ πριν εκτεθεί περισσότερο. Όπως και έπραξε χωρίς καν να χαιρετίσει.

Θυμάμαι τον Γιώργο Καραγκούνη παλιότερα στον Παναθηναϊκό να βλέπει κάμερα και προτεταμένο μικρόφωνο να τον περιμένει έξω από την λεωφόρο να σκύβει το κεφάλι και ζητώντας συγγνώμη μέσα από το στόμα του να τρέχει σαν σίφουνας για να χωθεί στο πούλμαν και να γλιτώσει. Την φωνή του συνεσταλμένου και ντροπαλού Γιωργαρου αργήσαμε να την γνωρίσουμε. Ξαφνικά μια ωραία πρωία αποφάσισε να βγει και να μιλήσει στις κάμερες. Από τότε δεν χάνει ευκαιρία…..δυστυχώς. Τυπαρα με όλο το συμπάθιο δηλαδή αν βγαίνεις να μιλήσεις και το συντακτικό με την γραμματική γίνονται ένας ακατάληπτος αχταρμάς ενώ τα λεγόμενα σου μοιάζουν περισσότερο με στημένες προγραμματικές δηλώσεις του Ρουσοπουλου καλύτερα να επιστρέψεις στον δρόμο της φυγής. Χτες μάλιστα ήθελε τόσο απεγνωσμένα να πει αυτά που ήθελε να πει χωρίς βέβαια να δίνει σημασία στην ερώτηση του δημοσιογράφου που δε έβαζε τελεία στο λογύδριο του, με αποτέλεσμα να του φωνάξει με το δικό του γραφικό τρόπο ο Μενιος (α.κ.α εκείνος ο καραφλός που χοροπηδεί και φωνάζει στο πάνελ της εκπομπής με ευθυμία μεθυσμένου) ΑΛΤ ΚΛΑΡΙΝΟ. Και εκεί ήταν που πήρε το λόγο ο εκκολαπτόμενος δημοσιογράφος Γιαννακοπουλος και γαλήνευσα , ήρθα στα ίσια μου να ουμε. Δηλαδή βλέποντας τον stelio καπάκι μετά τον τυπαρα καταλαβαίνεις ότι στις δηλώσεις όπως και στη ζωή γενικότερα το έχεις ή δε το έχεις. Και εκείνος που το έχει και το κρατεί γερά είναι ο «εμφανίζομαι σε αθλητική εκπομπή περισσότερο απ’οτι παίζω μπάλα» Στελλαρας. Μεστός, περιεκτικός, σοβαρός, ευγενικός, ούτε λαλιλαστος αλλά ούτε και σύντομος, καλός χρήστης της ελληνικής, διπλωμάτης στις απαντήσεις του με άριστη παρουσία και φωτογένεια στην κάμερα είναι ότι χαρακτηρίζει τον Στέλιο, στοιχεία που του ανοίγουν διάπλατα το δρόμο για να κατακτήσει τα μιντια.

Καλή σταδιοδρομία stelio από το ειδήμονα της μπάλας

24 Σχόλια

Filed under Αλκέτας Παναγούλιας, Γκέκας, Εθνικη, Καραγκούνης, stelios

Pre Game Show – Ουγγαρία – Ελλάδα

Άραξα στον καναπέ του σαλονιού μου, συνέδεσα τα dolby συστήματα για να απολαύσω την εθνική μας αγαπημένη (Sic), την ομάδα που με την καθοδήγηση του Οττο φτάνει αεράτη στα τελικά του Euro για νέους θριάμβους.

Ανοίγω την τηλεόραση, βάζω το ΝΕΤ και τί να δω? Αντί για pre game show με τις συνθέσεις των ομάδων, τις απαντήσεις στα ερωτήματα του μέσου οπαδού άν θα παιξει τελικά ο Σπυρόπουλος βασικός, αν θα τιμήσει ο Βύντρα τη φανέλα με το εθνόσημο, βλέπω εκείνη την ταινία με τον ξανθομπούμπουρα ξένο τουρίστα πρίγκηπα και τη Ναθαναήλ (πρώην καλό γκομενάκι – νυν γκόμενα Τάσου Μητρόπουλου- aka βαζέλια_σας_γαμάω).

Ξέρετε μωρέ, εκείνη την ταινία που η Ναθαναήλ στο πούλμαν με την κιθάρα της τραγουδάει το κλασικό

Now that you are
In this kind of dream
Sing a song of love with a breeze

No words can say
what I feel today
Sun is bright and clouds went away

lala lala lalalala…

Παρασύρθηκα ομολογώ και είδα όλη την ταινία μέχρι το τέλος καθώς αναρωτιόμουν τί είδου lead in είναι αυτό που αποφάσισε η ΝΕΤ αντί μιας αθλητικής εκπομπής. Η ώρα έφτασε 9:20 για να καταλάβω πως τελικά το ματς δε μετέδιδε η ΝΕΤ αλλά το MEGA…

 τραγικός όσο ποτέ ο προπονητής της εξέδρας

3 Σχόλια

Filed under Εθνικη