Χάλκινο μετάλιο στο ζετέ ο Γιασικεβίτσιους

Υπήρξε μια εποχή όπου σύσσωμο το έθνος παρακολουθούσε τις προσπάθειες των αθλητών της άρσης βαρών, χαιρόμασταν για τις επιτυχίες τους, πηγαίνανε οι δημοσιογράφοι στα χωριά τους και μαθαίναμε τη γνώμη της γιαγιάς του Κόκκα για την κατηγορία των 95+ και γενικά μας άρεσε η άρση βαρών.

Βέβαια γνωρίζαμε μόνο τους Έλληνες αθλητές άντε και εκείνο το μπασμένο Τούρκο, επειδή που και πού μας κέρδιζε. Για να πεις οτι χαίρεσαι για μια επιτυχία σε ένα άθλημα είχε πει ο Πανούτσος και συμφωνώ, πρέπει να γνωρίζεις ποιός ήταν ο προηγούμενος πρωταθλητής και να μπορείς να αναγνωρίσεις και μερικούς κορυφαίους ακόμα αθλητές του αγωνίσματος.

Φυσικά δε γνωρίζω τίποτα απο αυτά σχετικά με τη σημερινή άρση βαρών, αλλά θεωρώ μεγαλύτερη είδηση το χάλκινο μετάλλιο του 21χρονου Νίκου Κουρτίδη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ταϊλάνδης στα 105 κιλά του ζετέ, απο τη μεταγραφή του Γιασικεβίτσιους στον Παναθηναικό. Μία γενιά νέων αθλητών προσπαθεί μακριά απο τα φώτα της δημοσιότητας και στα επόμενα χρόνια ίσως δικαιωθεί, ίσως και όχι. Για την ώρα όμως αξίζανε λίγη προσοχή παραπάνω, απο την απλή ανακοίνωση της μεταγραφής μονο του Γιασικεβίτσιους, ο οποίος καλό θα ήταν να δικαιώσει πρώτα τον υπέρογκο μισθό του και μετά να τον αποθεώσουμε.

..προπονητής

Advertisements

4 Σχόλια

Filed under Γιασικεβίτσιους, αρση βαρων..(?!!)

4 responses to “Χάλκινο μετάλιο στο ζετέ ο Γιασικεβίτσιους

  1. Σεφτέ;
    Την καλημέρα μου
    Bad timing. Το μετάλλιο του Κουρτίδη δεν είναι τίποτα άλλο από bad timing. Οταν οι φυλλάδες έχουν ειδήσεις, τα μετάλλια και οι διακρίσεις στα μικρά αθλήματα περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Αν δεν υπήρχαν ειδήσεις, θα το έβλεπες σε πολλές πρώτο θέμα. Δυστυχώς ή ευτυχώς έτσι έχουν αυτά.
    Εξάλλου ποιος οπαδός θα «φτιαχτεί» από το μετάλλιο του Κουρτίδη; Ενώ με τη μεταγραφή του «Σάρας»…

  2. καλημερα,
    φοβαμαι πως το χαλκινο του κουρτιδη θα το εθαβαν και τα γκολ του εντογιε στο φιλικο ή τα χιλιομετρα που καταπινει ο λεντεσμα στους αγωνες.
    σε οποιαδηποτε περιπτωση η λαικη απηχηση των αθληματων (αρσης βαρων με ποδοσφαιρο) δε συγκρινεται. αυτο που μου κανει εντυπωση ειναι πως υπηρξε εποχη που θολωμενοι απο αναγκη εθνικης επιβεβαιωσης καναμε πρωτη ειδηση τις επιτυχιες στην αρση βαρων

  3. Οι Έλληνες (ως επί το πλείστον) δεν αγαπούν τα σπορ πλην ίσως ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Και σε όσα πηγαίνουν , το κάνουν μόνο στις επιτυχίες. Ο Κεντέρης αγωνιζόταν 10 χρόνια μπροστά σε συγγενείς και στενούς φίλους μέχρι να γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Πόσο μάλλον στην Άρση Βαρών που υπολείπεται του στίβου σε δημοτικότητα. Δεν αγαπάμε ως λαός τα σπορ. Αγαπάμε τις νίκες σε αυτά.

  4. Παράθεμα: Κι ούτε μια κουβέντα για την άρση βαρών « Το δεξί μας μπακ δε στρίβει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s