Πανηγυρικό ξενέρωμα

Βλέπεις ένα όμορφο γκολ. Πετάγεσαι από την θέση σου και πανηγυρίζεις και εσύ με την καρδιά σου αφήνοντας ένα μακρόσυρτο «γκολατσααα» να υπερκεράσει τα άλλα ηχητικά κύματα . Αισθάνεσαι την ψευδαίσθηση μιας μικρής δόσης ηδονής να κυριεύει το σώμα σου γιατί είσαι γνήσιος ποδοσφαιρόφιλος και λάτρης των θεαμάτων. Το φυσικό σου ή το τεχνητό μάτι (κάμερα) ακολουθει τον παίκτη στους πανηγυρισμούς του και εσύ τον συνοδεύεις με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα στην δικιά του προσωπική παράσταση. Ύστερα μια πικρή γεύση γαργαλά ενοχλητικά τον ουρανίσκο σου. Και όλα θυμίζουν μια χαλασμένη κρέμα σαντιγί πάνω σε ένα γευστικό προφιτερολ, την έλλειψη τσιγάρου μετά από ένα ωραίο κρεβάτι με μια κολασμένη γκόμενα, την πτώση του αθλητή στα γόνατα του μετά από ένα τέλειο πρόγραμμα στους κρίκους, ένα άδοξο φινάλε γιατί το προσωπικό σόου των πανηγυρισμών του σκόρερ, η υπόκλιση μετά από το πέρας μιας όμορφης παράστασης θυμίζει κάτι σαν:

1. επίκληση στο θεό, με υψωμένα τα χέρια στους ουρανούς σε στυλ Τζιοβάνι και πολλών άλλων βραζιλιανών ποδοσφαιριστών. Εδώ πραγματικά συγχέουμε θεό και ποδόσφαιρο. Μετά από μια βακχική έκρηξη των αισθήσεων πρέπει να θυμηθούμε τον θεούλη και να κάνουμε τον σταυρό μας. Μια βίαιη στροφή στα θεια. Επιτέλους ας αφήσουμε τα αλληλούια για την εκκλησία και να μην θυμίζουμε μοναχό την ώρα της προσωπικής του δέησης στον Χριστό. Δεν είναι το ταρτάν του γηπέδου χώρος για εξομολόγηση.

2. Κούνια μπέλα έσπασε η κουτέλα σε στυλ Μπεμπετο. Εντάξει δεκτή η αφιέρωση του μπεμπετο ,τότε στο μουντιάλ των ΗΠΑ, στο νεογέννητο παιδί του αλλά όχι και να γίνεται κατά κόρον. Μάλιστα η χειρότερη έκδοση του είναι όταν το κάνουν σε παράταξη ο μπαμπάκας και οι συμπαίκτες ταυτόχρονα . Χαλάει το ιματζ του μοιραίου εργένη που πουλά ο μπαλαδορος. Δε μπορείς εκεί που σκοράρει να τον φαντάζεσαι να ξεσκατιζει τον μπέμπη του και να ετοιμάζει την κρέμα φρούτων. Δεν ταιριάζουν τα νταντέματα στο ποδόσφαιρο.

3. Εξυπνακισμοί και trademarks. Απο την πιπίλα του Τόττι, τα ρομποτικά του Κράουτς, τη μπάλα μέσα απο τη φανέλα – αφιέρωση στην έγγυο σύζυγο/γκόμενα μέχρι τον ηλίθιο πανηγυρισμό του Κέννετ Αντερσον της Σουηδίας με τους δείκτες σε ορθή γωνία, αποτελούν το απόλυτο ξενέρωμα. Το γκολ παύει να είναι ενα οπαδικό ξέσπασμα, αλλά γίνεται μια εκκεντρική παράσταση που αφορά μονο έναν.

4. Επίδειξη ηλιθιότητας κάνοντας τρενάκι γονατιστοί ο ένας πίσω απο τον άλλον ή γυαλίζοντας το παπούτσι του ποδοσφαιριστή που σκόραρε. Πανηγυρισμοί που τους είχανε κανονίσει οι ποδοσφαιριστές σε κάποια κακιά και απάλευτη στιγμή τους και την εκτελέσανε ατυχώς μετά το γκολ. Ύστερα την βλέπανε στο ριπλέι και κλαίγανε.

Το δεξί μπακ αγαπάει τους ποδοσφαιριστές που πανηγυρίζουν με τη γροθιά σηκωμένη ψηλά. Εκστασιάζονται, προτείνουν το στομάχι αλα Σαραβάκος και Αναστόπουλος, κάνουν χειρονομίες στους αντίπαλους, πηδάνε στον ουρανό. Λατρεύουν αυτό το μπούγιο που ο ένας καβαλάει τον άλλον, αυτο το 80’s συνοθύλευμα ανδρών που αγκαλιάζονται σαν παιδιά.

Δικαιολογεί όμως και ανέχεται πανηγυρισμούς καμερουνέζων που χορεύουν, λατινοαμερικάνων που κάνουν χαζα βηματάκια σαν του Ρομέρο, αφού δέχεται πως προέρχονται απο διαφορετικό ποδοσφαιρικό πολιτισμό, όπου αυτά λατρεύονται απο το εκεί κοινό.

Η ταύτιση οπαδού – σκόρερ είναι σημαντική. Ας εξηγήσει κάποιος στο Λούα Λούα πως ο Ιωάννις Μελισσανίδις ποτέ δεν αγαπήθηκε απο το ελληνικό κοινό.

(team work απο ειδήμων και προπονητή)

Advertisements

13 Σχόλια

Filed under πανηγυρισμοι, Απόψεις, Λουα Λουα, Ρομερο

13 responses to “Πανηγυρικό ξενέρωμα

  1. εντάξει

    Ο πανηγυρισμος Ρομέρο παίζει να ήταν ο χειρότερος που έχουμε δει στα Ελληνικά γήπεδα.

    Ψήφο σε Λούα Λούα και στο ανέβασμα Ντέμη στα κάγκελα της σκεπαστής.

  2. Με χίλια Ντέμης πάνω στα κάγκελα!!!

  3. lalena2g

    ti mou thimises tora.trela itane o demis apo tis liges faseis pou goustara toso poli ta panigiria.o anthropos itane arrostos kai opos fanike eixan mia sxesi agapis misous me ton lao tous.
    i grothia sikomeni kai to pidima sto aera einai all time classic

  4. Μακράν οι πανηγυρισμοί με υψωμένη γροθιά και όλους τους παίκτες να αγκαλιάζονται είναι οι καλύτεροι. Μεγάλη πώρωση και ο πανηγυρισμός με ανέβασμα στα κάγκελα. Ο Ντέμης «το είχε» περισσότερο από όλους.

    Τώρα, τούμπες, νανουρίσματα, φανέλες που σηκώνονται για να δείξουν κάποιο μήνυμα από κάτω και ευχαριστήρια στο θεό (μου θυμίζει τους μαθητές που έκαναν σκασιαρχείο στον εκκλησιασμό και στις εξετάσεις έτρεχαν πρώτοι για κερί…) είναι πολύ ξενέρωμα από την στιγμή που έγιναν πάνω από μια φορά.

    ΥΓ. Αντίστοιχα και το φιλί του Μπλαν στην καράφλα του Μπαρτέζ είχε τη σημειολογία του, αλλά από την στιγμή που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον και από τους ίδιους και από άλλους, ξεφτιλίστηκε.
    ΥΓ1. Χάρμα ήταν οι τούμπες του Ιωάννη. Αλλά περισσότερο μου άρεσε το ρεσιτάλ που έδωσε στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Με πόση χάρη, πόσο νάζι πήρε τη δάδα από τον «βαρύ κι ασήκωτο» Κάχι και άρχισε να γυρίζει δεξιά κι αριστερά χαιρετώντας τα πλήθη.

  5. Νομίζω ότι όντως ο Ντέμης ήταν η προσωποποίηση της οπαδικής κ……..ς και έκτοτε δεν έχω δει κάτι αντίστοιχο. Απο ‘κει και πέρα μου αρέσουν οι πανηγυρισμοί που σημειολογικά παραπέμπουν στο «όλοι μαζί το βάλαμε»!

  6. Εκτός από του Ντέμη , μου αρέσει και ο πανηγυρισμός του Λύμπε , που καλούσε τους συμπαίκτες του στο κόρνερ να γιορτάσουν μαζί. Μνημιώδης πανηγυρισμός , αυτός του Ταρντέλι στον τελικό του Μουντιάλ του ’82 , Γερμανία -Ιταλία 1-3

  7. Guys, δείτε λίγο αυτό, νομίζω αξίζει σχολιασμό, http://www.supersport.gr/soccer/default.asp?aid=133109

  8. buzzclub

    χάσαμε την μπάλα …

  9. lex luthor ισως λιγο αισχος ο ρομερο, αλλα αν μη τι αλλο πρωτοτυπος

    mitsosheiz lalenag harisheiz λατρεις του ντεμη, συμφωνω οτι στη στιγμη που εγινε ηταν απολυτη ηδονη για τους οπαδους. ο παικτης που εφτυσε τον ολυμπιακο, που μεγαλωσε στη σκεπαστη, που τους αγκαλιαζει στο γκολ, που αναλαμβανει τις τυχες της ομαδας σταματωντας το ποδοσφαιρο..

    αυτο το παραμυθι δεν εχει κακο λυκο ομως

    gatti ωραιος που θυμηθυκες μπαρτεζ, οσο για τον Ιωαννη η καλυτερη στιγμη του για μενα ηταν που ειχε σκασει με τα μουτρα μετα απο αλμα

    alexandros το μαζι μας αρεσει. δε μας αρεσει βεβαια που ο λυμπε κανει συνεχεια το σταυρο του σα να ειναι ταμενο

    harisheiz τι να πεις πραγματικα για ολα αυτα… φινλανδος λεει ο αλλος χαχαχα

    buzzclub οεο

  10. Τη μπάλα την έχουμε χάσει εδώ και καιρό!!!!

  11. Μου χει τυχει περιπτωση σε ραντεβου με υποψηφιο επιβητορα, ο οποιος, οποτε ο ντιτζεη εβαζε τραγουδι που του αρεσε, σταματουσε αποτομα τη συζητηση, φιλουσε γροθια το χερι του και μετα το υψωνε κουνωντας τον δεικτη δεικτη προς τον Θεο. Ειμαστε ακομα μαζι (*)

    (*) νοτ

  12. που ειναι η μπαλα οεο που ειναι η μπαλα μιτσο μου?

    μισιρλου χαχαχα θεος ο τυπας!

  13. Μπορούσες να πεις Μήτσο’μ… 🙂 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s