Εμπρός Έλληνες για την νίκη!

(Έκτακτο παράρτημα Δεξιού Μπακ εν μέσω διακοπών)

Θυμάμαι κάποτε την Νετ να έχει αφιερώσει τουλάχιστον ένα 5λεπτο στο κεντρικό δελτίο της στη «μεγάλη» νίκη της εθνικής ομάδας Μπόουλινγκ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξάγονταν μάλιστα και στη χώρα μας εν έτη 2006. Σας ορκίζομαι ότι τα άτομα έκαναν απευθείας σύνδεση σε καφετέρια-μπιλιαρδαδικο για να δούμε όλοι το τελευταίο και νικητήριο στραικ του Έλληνα γίγαντα και να βροντοφωνάξουμε από τις τηλεοράσεις μας το γνωστό πια σύνθημα «σήκωσε το κτλ κτλ». Ανέφερα αυτό το παράδειγμα για να δείξω το πώς τρέχουμε σαν μέλισσες πίσω από το μέλι για να γλυκαθούμε από την εθνική επιτυχία από όπου και αν αυτή προέρχεται. Το μπόουλινγκ παιχνίδι τουλάχιστον ενδιαφέρον και άκρως διασκεδαστικό να το ασκείς με την παρέα σου κατόρθωσε να αποκτήσει τα δικά του 15 λεπτά διασημότητας πριν επιστρέψει και πάλι στην αφάνεια. Έρχομαι λοιπόν και υποβάλλω στον εαυτό μου την εξής ρητορική ερώτηση: «Εδώ υπήρξε τηλεοπτική προσπάθεια αφύπνισης της εθνικής συνείδησης για χάρη του μπόουλινγκ δε θα υπήρχε και για το λαοφιλέστερο άθλημα του Ποδοσφαίρου έστω και αν αφόρα τουρνουά νέων?»

Είναι ρομαντικό να θεωρείς ότι το ξαφνικό γενικότερο ενδιαφέρον για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων είναι απόρροια της αγάπης για το άθλημα ή μιας προσπάθειας να προβληθεί στο φιλοθεάμων κοινό το ταλέντο του νέου Έλληνα ποδοσφαιριστή. Η αλήθεια είναι ότι το ξαφνικό ενδιαφέρον δεν είναι παρά μια άλλη περίπτωση επιβεβαίωσης ότι ο Έλληνας λατρεύει την νίκη και όχι το παιχνίδι. Εθνικός παροξυσμός , σημαιούλες και συνθήματα ελληνολατρίας εκεί που αν δεν βοηθούσε το αποτέλεσμα θα υπήρχε αδιαφορία ή σε ένα πιο ακραίο σενάριο, σε περίπτωση κάποιας προβολής δηλαδή, θα ακούγαμε τους γνωστούς αφορισμούς για το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ξαφνικά ακούω ότι η ΕΠΟ ναυλώνει αεροπλάνο για την μεταφορά φιλάθλων και παραγόντων με προορισμό τον σημερινό τελικό που αμφιβάλλω αν οι περισσότεροι εξ αυτών γνωρίζουν 5 έλληνες παίχτες της πρώτης 11αδας. Γενικός ξεσηκωμός, λοιπόν, αλλά για ποιο λόγο άραγε?

Αν και αντίθετος στην καπηλεία του αθλήματος για λόγους εθνικής προβολής δεν αρνούμαι ότι το 2004 ζητωκραύγαζα και εγώ, αυθόρμητα ίσως, συνθήματα ελληνοπρέπειας, μέσα στο γενικότερο μεθύσι, υπέρ της εθνικής. Αντιπροσωπεύουν τον ελληνικό αθλητισμό, το ποδόσφαιρο είναι και φύση λαϊκό άθλημα άρα είναι σχεδόν αναπόφευκτο να μην υπάρξει σχέση υποστήριξης μεταξύ φιλάθλου και ομάδας. Το 2004 όμως παρασυρόσουν ως φίλαθλος από την σημαντικότητα του τουρνουά μιας και αυτό συγκέντρωνε τα βλέμματα παγκοσμίως, το παρακολουθούσαν πλήθος θεατών στις κερκίδες, ήταν ένα τουρνουά με παράδοση, επίσημο χαρακτήρα και σημαντικό για κάθε αθλητή του οποίου η συμμέτοχη έδινε δόξα και ικανοποίηση στον συμμετέχοντα. Την ίδια ικανοποίηση περνούν και οι νέοι μπαλαδοροι στο τρέχων τουρνουά και έχουν κάθε δικαίωμα να θεωρούν την επιτυχία τους μέγιστη. (Εδώ παίζαμε παλιά σαν σχολιαρόπαιδα μπάλα και αν νικούσαμε στο αυτοσχέδιο τουρνουά της γειτονίας νιώθαμε λες και παίρναμε το μουντιάλ) Πέρα από αυτό όμως τι κοινό μπορεί να έχει η διεξαγωγή του τουρνουά νέων με ένα πρωτάθλημα ανδρών όταν αυτό γίνεται σε γήπεδα προπονητικά και οι περισσότεροι θεατές είναι σκαουτερ ομάδων. Μήπως στη φύση του τουρνουά ταιριάζει μια πιο μετριασμένη ματιά απέναντι στο αποτέλεσμα που δεν έχει να κάνει σε τίποτα με υπέρμετρους πανηγυρισμούς?

Θα μου πείτε πρέπει να πανηγυρίζεις την «εθνική επιτυχία» ανάλογα με το βάρος της διοργάνωσης? Ίσως και όχι. Αυτό όμως που θέλω να τονίσω είναι ότι σε τέτοιες διοργανώσεις που δεν αποτελούν τίποτε άλλο πέρα από βιτρίνα του ποδοσφαιρικού ταλέντου κάθε χώρας ας μη δώσουμε τόνο εθνικής τρέλας περιμένοντας τρόπαια για να βαυκαλίσουμε το αθλητικό ιδεώδες του Έλληνα. Είναι ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την προσπάθεια του αθλητή που εξελίσσεται, ανεξαρτήτου εθνικής ταυτότητας, να θαυμάσουμε το ταλέντο της ομάδας και να χαρούμε το παιχνίδι. Υπερβολικοί πανηγυρισμοί και ταύτιση βαρύτητας του 2004 με το 2007 μου ακούγονται σαν υπέρμετρος εθνικός ενθουσιασμός που κινδυνεύει να χαρακτηριστεί μέχρι και γελοίος.

Πιο χαλαρά ρε έλληνες, ένα πρωτάθλημα για παιδάκια είναι που μοιάζει να έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα. Μα τι λέω μωρέ; εδώ πανηγυρίζαμε για το μπόουλινγκ!

Advertisements

5 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Εθνικη

5 responses to “Εμπρός Έλληνες για την νίκη!

  1. Που είσαστε ρε παλληκάρια; Πάνε να μας πουλήσουνε το Λουκά ρε! Να οργανωθουμε

  2. άσχετο αλλά και να μην τον πουλήσουν πρέπει να αλλάξετε ονομα.

    Χθες έπαιζε αριστερό μπακ.

  3. παιδες ο βυντρα δε παει πουθενα αλλιως θα γινει τρελη κινητοποιηση.

    Λεξ ενταξει ειναι πια ολ αραουντ παικτης αλλα η κλασσικη θεση που τον εκανε «αγαπητο» σε ολους παραμενει στα δεξια.

  4. Είμαι μέσα για καμπάνια για «μη παραχώρηση» του Λουκά. Προσυπογράφω.

  5. Άντε, να οργανωθούμε, τι περιμένουμε; φτιάξτε banners να ανεβάσουμε στα blog μας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s