Monthly Archives: Ιουλίου 2007

Εμπρός Έλληνες για την νίκη!

(Έκτακτο παράρτημα Δεξιού Μπακ εν μέσω διακοπών)

Θυμάμαι κάποτε την Νετ να έχει αφιερώσει τουλάχιστον ένα 5λεπτο στο κεντρικό δελτίο της στη «μεγάλη» νίκη της εθνικής ομάδας Μπόουλινγκ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξάγονταν μάλιστα και στη χώρα μας εν έτη 2006. Σας ορκίζομαι ότι τα άτομα έκαναν απευθείας σύνδεση σε καφετέρια-μπιλιαρδαδικο για να δούμε όλοι το τελευταίο και νικητήριο στραικ του Έλληνα γίγαντα και να βροντοφωνάξουμε από τις τηλεοράσεις μας το γνωστό πια σύνθημα «σήκωσε το κτλ κτλ». Ανέφερα αυτό το παράδειγμα για να δείξω το πώς τρέχουμε σαν μέλισσες πίσω από το μέλι για να γλυκαθούμε από την εθνική επιτυχία από όπου και αν αυτή προέρχεται. Το μπόουλινγκ παιχνίδι τουλάχιστον ενδιαφέρον και άκρως διασκεδαστικό να το ασκείς με την παρέα σου κατόρθωσε να αποκτήσει τα δικά του 15 λεπτά διασημότητας πριν επιστρέψει και πάλι στην αφάνεια. Έρχομαι λοιπόν και υποβάλλω στον εαυτό μου την εξής ρητορική ερώτηση: «Εδώ υπήρξε τηλεοπτική προσπάθεια αφύπνισης της εθνικής συνείδησης για χάρη του μπόουλινγκ δε θα υπήρχε και για το λαοφιλέστερο άθλημα του Ποδοσφαίρου έστω και αν αφόρα τουρνουά νέων?»

Είναι ρομαντικό να θεωρείς ότι το ξαφνικό γενικότερο ενδιαφέρον για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων είναι απόρροια της αγάπης για το άθλημα ή μιας προσπάθειας να προβληθεί στο φιλοθεάμων κοινό το ταλέντο του νέου Έλληνα ποδοσφαιριστή. Η αλήθεια είναι ότι το ξαφνικό ενδιαφέρον δεν είναι παρά μια άλλη περίπτωση επιβεβαίωσης ότι ο Έλληνας λατρεύει την νίκη και όχι το παιχνίδι. Εθνικός παροξυσμός , σημαιούλες και συνθήματα ελληνολατρίας εκεί που αν δεν βοηθούσε το αποτέλεσμα θα υπήρχε αδιαφορία ή σε ένα πιο ακραίο σενάριο, σε περίπτωση κάποιας προβολής δηλαδή, θα ακούγαμε τους γνωστούς αφορισμούς για το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ξαφνικά ακούω ότι η ΕΠΟ ναυλώνει αεροπλάνο για την μεταφορά φιλάθλων και παραγόντων με προορισμό τον σημερινό τελικό που αμφιβάλλω αν οι περισσότεροι εξ αυτών γνωρίζουν 5 έλληνες παίχτες της πρώτης 11αδας. Γενικός ξεσηκωμός, λοιπόν, αλλά για ποιο λόγο άραγε?

Αν και αντίθετος στην καπηλεία του αθλήματος για λόγους εθνικής προβολής δεν αρνούμαι ότι το 2004 ζητωκραύγαζα και εγώ, αυθόρμητα ίσως, συνθήματα ελληνοπρέπειας, μέσα στο γενικότερο μεθύσι, υπέρ της εθνικής. Αντιπροσωπεύουν τον ελληνικό αθλητισμό, το ποδόσφαιρο είναι και φύση λαϊκό άθλημα άρα είναι σχεδόν αναπόφευκτο να μην υπάρξει σχέση υποστήριξης μεταξύ φιλάθλου και ομάδας. Το 2004 όμως παρασυρόσουν ως φίλαθλος από την σημαντικότητα του τουρνουά μιας και αυτό συγκέντρωνε τα βλέμματα παγκοσμίως, το παρακολουθούσαν πλήθος θεατών στις κερκίδες, ήταν ένα τουρνουά με παράδοση, επίσημο χαρακτήρα και σημαντικό για κάθε αθλητή του οποίου η συμμέτοχη έδινε δόξα και ικανοποίηση στον συμμετέχοντα. Την ίδια ικανοποίηση περνούν και οι νέοι μπαλαδοροι στο τρέχων τουρνουά και έχουν κάθε δικαίωμα να θεωρούν την επιτυχία τους μέγιστη. (Εδώ παίζαμε παλιά σαν σχολιαρόπαιδα μπάλα και αν νικούσαμε στο αυτοσχέδιο τουρνουά της γειτονίας νιώθαμε λες και παίρναμε το μουντιάλ) Πέρα από αυτό όμως τι κοινό μπορεί να έχει η διεξαγωγή του τουρνουά νέων με ένα πρωτάθλημα ανδρών όταν αυτό γίνεται σε γήπεδα προπονητικά και οι περισσότεροι θεατές είναι σκαουτερ ομάδων. Μήπως στη φύση του τουρνουά ταιριάζει μια πιο μετριασμένη ματιά απέναντι στο αποτέλεσμα που δεν έχει να κάνει σε τίποτα με υπέρμετρους πανηγυρισμούς?

Θα μου πείτε πρέπει να πανηγυρίζεις την «εθνική επιτυχία» ανάλογα με το βάρος της διοργάνωσης? Ίσως και όχι. Αυτό όμως που θέλω να τονίσω είναι ότι σε τέτοιες διοργανώσεις που δεν αποτελούν τίποτε άλλο πέρα από βιτρίνα του ποδοσφαιρικού ταλέντου κάθε χώρας ας μη δώσουμε τόνο εθνικής τρέλας περιμένοντας τρόπαια για να βαυκαλίσουμε το αθλητικό ιδεώδες του Έλληνα. Είναι ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την προσπάθεια του αθλητή που εξελίσσεται, ανεξαρτήτου εθνικής ταυτότητας, να θαυμάσουμε το ταλέντο της ομάδας και να χαρούμε το παιχνίδι. Υπερβολικοί πανηγυρισμοί και ταύτιση βαρύτητας του 2004 με το 2007 μου ακούγονται σαν υπέρμετρος εθνικός ενθουσιασμός που κινδυνεύει να χαρακτηριστεί μέχρι και γελοίος.

Πιο χαλαρά ρε έλληνες, ένα πρωτάθλημα για παιδάκια είναι που μοιάζει να έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα. Μα τι λέω μωρέ; εδώ πανηγυρίζαμε για το μπόουλινγκ!

5 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Εθνικη

Το δεξί μας μπακ πάει διακοπές v.2

Οκ, οκ, καλές διακοπές, κλπ κλπ, τα είπε κι ο ειδήμων στο προηγούμενο ποστ, όλα οκ, αλλά τί φωτογραφία ήταν αυτή ρε?

Αφού βλέπεις πως 20-30 άτομα μπαίνουν κάθε μέρα να δούνε εκείνη την εικόνα στο Yassou Ελλάδα. Να μην τους αφήσουμε ικανοποιημένους?

booty

και τώρα,

το δεξί μπακ μπορεί να πάει διακοπές..

7 Σχόλια

Filed under κωλαρα

Το δεξί μας μπακ πάει διακοπές

Ανακοίνωση:

Προπονητής και ειδήμων αναχωρούν για διαφορετικούς προορισμούς για να λιάσουν επιτέλους τις κορμάρες τους στις παραλίες. Αρχικά είπαμε να πάμε στις προετοιμασίες ολυμπιακού και παναθηναϊκού σε Αυστρία και Ελβετία αντίστοιχα ώστε να συνδυάσουμε ρεπορτάζ και διακοπές αλλά μετά σκεφτήκαμε ότι δεν θα είχε και πολύ γούστο να μετράμε γκολ στα εσωτερικά διπλά και να παρακολουθούμε αδιάφορα φιλικά (καλά η αλήθεια είναι ότι ήθελα πολύ να πάω αλλά η κυρά μου ξεκαθάρισε ότι στις διακοπές όχι μόνο δεν θα δω από κοντά προετοιμασίες άλλα ούτε καν αθλητική εφημερίδα δε θα ανοίξω κάτω από την ομπρέλα-γυναίκες τι περιμένεις!).

Σας αφήνουμε με την αγωνιά για το που θα καταλήξει ο Νερι και αφήνουμε στην δική σας δικαιοδοσία την απονομή του τίτλο «ταλέντο του αιώνα» σε έναν από τους Νινη ή Μητρογλου.

Εις το επανειδήν λοιπόν και ευχόμαστε και σε σας καλά μπάνια

Τα λέμε από…..άγνωστο!

viri3.jpg
Σε μαγικά νησιά ….κτλ κτλ

Υ.Γ: σε περίπτωση που γίνει κάτι συνταρακτικό (μεταγραφή ροναλντινιο σε Ατρόμητο για παράδειγμα) το δεξί μπακ θα βγει με έκτακτο παράρτημα ακόμα και αν χρειαστεί να το ποστάρουμε από την ιστ(ι)οσανίδα μας

8 Σχόλια

Filed under Διακοπές

Μα κοπέλι ο Νόιβιλ?

Δέχομαι το παρακάτω δελτίο τύπου από τον απεσταλμένο του δεξιού Μπακ στην Κρήτη

«Σύσσωμος ο Κρητικός Λαός θα βρεθεί στο Αεροδρόμιο του Ηρακλείου για να υποδεχτεί το νέο Τρανό μεταγραφικό “Μπαμ” του Όφη τον ποδοσφαιριστή Ολιβερ Νοιβιλ πρώην παίχτη για σωρεία ετών της Μπαγερν Λεβερκουζεν. Οι κρητικοί γνήσιοι γιοι της λεβεντομανας πατρίδας τους που φημίζεται για την φιλοξενία της από τα μινωικά χρόνια έχουν ετοιμάσει εκδήλωση αντάξια του Παγκοσμίου φήμης γερμανού μπαλαδαρου. Καταρχάς στην Αίθουσα αφίξεων του αεροδρομίου ο διεθνής με την εθνική της χώρας του θα δεχτεί ανθοδέσμες από κοπέλια και κορίτσια ντυμένα με παραδοσιακή κρητική ένδυση ενώ προς τιμή του θα χορέψει ο Όμιλος Γαργαρανακη μια παραδοσιακή Σούστα. Ύστερα θα απαγγελθούν και μερικές μαντινάδες για το καλωσόρισμα.:

“Ολιβερ καλωσόρισες φωνάζει η Κρήτη όλη
Έλα να σκίσεις τα γκολποστ
Για το καλό του όφη” θα απαγγείλουν οι οπαδοί της Ηρακλειώτικης ομάδας

“Τον Γερμανό, λεβέντη κρητικέ, τον πέταξες εκεί στον Ψηλορείτη
Μα σαν τον Ολιβερ θα δεις καλύτερα να σιωπήσεις.” Και

“ H Κρήτη είδε και πάθε κατακτητή να ζήσει
Μα για τον ολιβερ θα γενεί χαλί να την πατήσει.” Θα απαγγείλει ο σύλλογος αγωνιστών της μάχης της Κρήτης

Λέγεται ότι θα ακουστεί και η παρακάτω μαντινάδα από την εσωτερική αντιπολίτευση της κρητικής ομάδας αλλά δε παίρνουμε και όρκο

“Το έταξα στην μάνα μου ότι θα σου ξεριζώσω το αυτί
Αν διαπιστώσω πως είσαι τσάτσος του Βαρδή” -απευθηνόμενο στον ίδιο το παίχτη-

Στην συνέχεια θα ακολουθήσει τρικούβερτο κρητικό γλέντι όπου θα σερβιριστεί παραδοσιακό γαμοπιλαφο και τσικουδιά Γκεραρντακης. Λέγεται ότι τέτοια υποδοχή δεν χαίρει ούτε ο ίδιος ο Μητσοτάκης όταν επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι την ιδιαίτερη πατρίδα του. Οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν με μπαλοθιές στον κρητικό ουρανό και ανάκρουση του εθνικού ύμνου.»

oliver_neuville.jpg
Έλα ρε κοπέλι !

Ύστερα από αυτό σαν ειδήμων έστειλα την εισήγηση μου στον Προπονητή για απόλυση του Κρητικού απεσταλμένου μας γιατί πιστεύω ότι μας λέει τρελές μαλακιες το άτομο. Απευθύνθηκα και στον ίδιο βεβαία με τα εξής επιχειρήματα

1.Ποιος σύσσωμος λαός της Κρήτης θα υποδεχτεί το Νοιβιλ ρε κουζουλέ όταν το 80% είναι γαυροι?

2.Επίσης τέτοιες άκυρες μαντινάδες αποκλείεται να κατέβασε κρητικός νους

3.Και μάθε ότι ο Μητσοτάκης είναι περσονα νο γκρατα στην Κρήτη ιδίως από τους Πασοκους γιατί από τότε που σταμάτησε τα μακροβούτια στη θάλασσα η ΝΔ ανέβασε το ποσοστό της στο Νησί.

4.Ο Γκεραρντακης βγάζει κρασί όχι τσικουδιά (νομίζω)

(αλήθεια τώρα που το θυμήθηκα που πήγαν τα ωραία ρεπορτάζ με τον πρόεδρο και τα μακροβούτια του ρε πουστη μου που έβαζα στοίχημα αν βγει ή όχι στην επιφάνεια?? Πάντως κάθε χρόνο κράταγα στατιστικά στοιχεία με τα μέτρα που κάλυπτε κάτω από το νερό)

3 Σχόλια

Filed under Όφη, Κρήτη, Μητσοτάκης, Νόιβιλ

Το πραγματικό πρόσωπο του Ραουλ Μπράβο

Μέρα αφίξεων των καινούργιων παιχτών του Γαύρου στον Ελ Βενιζέλου εχτές. Ανάμεσα τους και ο Ραουλ Μπράβο.

Μπορεί να είχε ντυθεί λιτά μέσα στο καλοκαιρινό του πουκάμισο και στο απλό καλωσιδερομενο μπλου τζιν αλλά το ύφος του πρόδιδε ολίγων γκλαμουριά και σταριλίκι πουλημένη μέσα σε ένα πακέτο κατά συνθήκη και δήθεν απλότητας. Συνήθως οι καινούργιοι παίχτες που έρχονται δείχνουν λίγο αμήχανοι, φυγαδεύονται από την πίσω πόρτα του αεροδρόμιου και δεν κάνουν παρά ελάχιστες δηλώσεις , βάζοντας το κεφάλι κάτω και αποχωρώντας τρέχοντας, Ο Ραουλ όμως είχε άλλη συνταγή: Πουλάμε λίγο χαμόγελο, δυο φιλικές σφαλιαριτσες στη πλάτη του οπαδού που μας σφίγγει το χέρι, ένα τσιμπηματάκι στον ώμο του δημοσιογράφου που προτάσσει το μικρόφωνο, κρύβουμε επιμελώς το ρολεξ ρολογακι μας και κτίζουμε το προφίλ του προσιτού σταρ, του «παιδιού του λαού». Μα σε ποιον τα πουλάς αυτά ρε Μπράβο? Δηλαδή έρχεσαι από την Μέκκα του σταρ συστεμ Ρεαλ Μαδρίτης όπου παρέλασαν κοτζάμ Μπεκαμ και θέλεις να το παίξεις προσιτός? Είναι αλήθεια ότι έχεις μάθει ανάμεσα στους καλύτερους και πράγματι κρύβεις αριστοτεχνικά την αηδία σου για τους παρείσακτους γύρω σου, την απέχθεια σου για όλους εκείνους που σου δείχνουν την αγάπη τους. Παίζεις το ρόλο σου καλύτερα και από ηθοποιό του Χόλυγουντ. Λογαριάζεις όμως χωρίς τον Ξενοδόχο.

Το δεξί μπακ σε μια προσπάθεια να δοκιμάσει τις αντοχές του σταρ των γαλακτικος έστειλε τον Στάθη. Τον άνθρωπο του για τις ειδικές δύσκολες αποστολές.

bravo-320-220-afiksi2.jpg

Εδώ στη πρώτη Φώτο βλέπουμε τον Ραουλ με ζωγραφισμένο το χαμόγελο του καλωσορίσματος στα χείλη να κοιτάζει λοξά μεν αλλά εντελώς ακομπλεξαριστα και με άνεση δε τον φακό, ενώ η Κυρία Μπράβο με απέριττο(λέμε τώρα) φόρεμα που αναδεικνύει το πλούσιο μπούστο της τον κοιτάζει όλο χαρουλες, σκέρτσο και νάζι. Δεν ξέρει όμως τι θα ακολουθήσει

bravo-195-240afiksi-2.jpg

Και να σου έρχεται σαν ποδοβολητό σελήνης και ξεπροβάλει ο Στάθης (πάνω). Διακρίνεται πίσω αριστερά με κόκκινο καπελάκι και σαρδόνιο χαμόγελο. Φαίνεται να κάνει την γνωστή χειρονομία νίκης με τα δυο δάχτυλα αλλά ο πραγματικός του σκοπός είναι να κάνει κερατάκια στη Κυρία Μπράβο. Τι υπονοεί ο Στάθης? Μα σαφώς ότι ο Ραουλ είναι γνωστό άτακτο αγόρι και η Ραουλενα έχει πήξει στο κέρατο ή εναλλακτικά ότι με τέτοιο μπούστο φόρα παρτίδα εκείνη περισσότερο σε κουνελάκι του πλειμπόι φέρνει παρά σε γυναίκα ποδοσφαιριστή. Ο δήθεν , ψύχραιμος , άνετος, κουλ , ακομπλεξαριστος και φιλικός Ραουλ όταν πληροφορείται για την κίνηση του Στάθη μαγκώνει και εκδηλώνει τον ευερέθιστο χαρακτήρα του, όπως τον δείχνει καθαρά η τρίτη Φώτο πιο κάτω, απειλώντας με το δείκτη του δεξιού του χεριού ότι θα βάλει τον Στάθη να γλείψει το πάτωμα αν συνεχίσει έτσι. Η Κυρία Μπράβο δεν είναι στο πλάνο γιατί ζητεί επίμονα εξηγήσεις από τον άνδρα της για τις υπόνοιες περί απιστίας από τον άγνωστο εκείνο Έλληνα με το κόκκινο καπέλο ενώ ταυτόχρονα κλαίει και οδύρεται στα χέρια του Μπράβου του Μπράβο που τυγχάνει να είναι και εραστής της.

bravo-195-240afiksi-3.jpg

Τελικά οι ψυχραιμότεροι παρεμβαίνουν και για να ρίξουν σταχτή στα μάτια των εμβρόντητων παρευρισκόμενων καλούν τον Στάθη να βγάλει πριβέ Φώτο συμφιλίωσης (βλ. κάτω) παρέα με τον Ραουλ. Βλέπετε το ειρωνικό χαμόγελο του θριαμβευτή Στάθη και το κομμένο, μαζεμένο και τελειωμένο βλέμμα στο κενό του ηττημένου Ραουλ. Μήπως του κόπηκε το χαμόγελο, μήπως πήγε να τα βάλει με λάθος άνθρωπο, μήπως το δεξί μπακ ξεσκέπασε το πραγματικό πρόσωπο του Ραουλ Μπράβο?

bravo-195-240-2.jpg

Ύστερα ο Στάθης την έπεσε στον Κοβασεβιτς αλλά το φλωρικο ύφος του σέρβου στραικερ που με την τσαντούλα περασμένη στο πλάι και τα γυαλακια έφερνε περισσότερο σε φοιτητοπαιδο δαπιτη δεν άφησε περιθώρια στον δαιμόνιο ρεπόρτερ μας να ελιχτεί.

kovacevic320-2220.jpg

13 Σχόλια

Filed under "Στάθης", Αεροδρόμιο, Θρύλος, Κύρια Μπράβο, Κοβάσεβιτς, Ραούλ Μπράβο

Ρέμο θεέ πάρε την ΠΑΕ!

Δηλαδή σε τι φάση είναι αυτός ο Ηρακλής ρε παιδιά?

Μα Πρόεδρος ο Ρεμος? Δηλαδή να ρωτήσω ένα πράγμα που μου στροβιλίζει το μυαλό ώρες τώρα. Ο τάδε που είναι αρειανος και Παοκι αλλά γουστάρει και το ζεμπέκικο του Ρεμου νομίζετε ότι θα πάει να τα δώσει στα κέντρα και στις συναυλίες που εμφανίζεται ο Έλληνας σταρ έτσι, «ελαφρά» τη καρδία, για να τσοντάρει για το καλό της Γριάς που είναι στο κρεβάτι του πόνου? Καλύτερα να του κοπεί το χέρι. Το θέμα είναι ότι με τα καμώματα του Αντώνη πάει η καριέρα του , πάει και ο γηραιός

Το χειρότερο είναι άλλο όμως. Ότι θα συνεχίσει το τιμόνι της διοίκησης να μην είναι υδραυλικό και δε θα μπορεί εύκολα να το στρίψει στη σωστή κατεύθυνση ούτε ο καπεταν Αντώνης Τι θα γίνει μετά? Θα πηγαίνω εγώ με το ταίρι μου, που συμπαθώ τις γριές στο κάτω κάτω, να λικνιστώ στους ρυθμούς του Αντώνη στο κέντρο που θα τραγουδήσει και θα τρέμω μπας και την πέσουν αγανακτισμένοι Ηρακλείδης για να διαμαρτυρηθούν και να τα σπάσουν όλα χαλώντας την διασκέδαση μου? Και πες ότι εντάξει εγώ, καίω τα σιντι του Ρεμου , αλλάζω και τα μουσικά μου γούστα( που αλλαγμένα είναι να σας πω την αλήθεια) και κόβω και τα ποτά και τα ξενύχτια που μου τρώνε τα ρημάδια τα λεφτά μου και τελειώνει για μένα ο Ρέμος, ο τίμιος όμως παίχτης του παναθηναϊκού, του ολυμπιακού ή κάποιας άλλης ομάδας που θέλει για άλλη μια φορά να πανηγυρίσει τον τίτλο του στο μαγαζί του Αντώνη γιατί να του στερήσει το δικαίωμα ο γνωστός τραγουδοποιός να ακούσει από τα χειλάκια του τον ύμνο της ομάδας του και να ρίξει την βόλτα του στο πάλκο? Δηλαδή ποιος να πάει να γλεντήσει τίτλο εκεί που τραγουδά ο Πρόεδρος των αντιπάλων? Πάει καταστράφηκε ο τρελός. Πάει η καριέρα του!

Επίσης με αυτή την κίνηση ανοίγει ο δρόμος και για άλλους τραγουδιστές να εμπλακούν στα δοιηκιτικά του ποδοσφαίρου. Καιρός είναι τώρα να δούμε τίποτα Διονυσίου σε διοικητικά πόστα του Παναθηναϊκού. Θα το κάνουμε το ποδόσφαιρο μπουζουκερι ένα πράγμα. Οι εξέδρες θα κατακλύζονται από ξεκωλα και κυρίες με φανταχτερές τουαλέτες και από άνδρες με γαρούφαλλα στο πέτο. Οι ομάδες θα κάνουν είσοδο υπό μουσική υπόκρουση μπαγλαμά. Θα κλείνεις πρώτη κερκίδα πίστα και θα πετάς στον αγωνιστικό χώρο αντί για μπουκάλια και χαρτάκια, γαρδένιες και πιάτα. Δηλαδή έλεος ρε παιδιά.

Σε παρακαλώ Ρεμος φύγε τώρα και άσε αν θες τον φίλο σου τον Πυρρο που είναι αρσιβαρίστας να σηκώσει το αβάσταχτο φορτίο των χρεών. Το πολύ πολύ να τον βοηθήσει και ο άλλος Ηρακλειδής ο Αρναουτογλου. Θα φέρει και Ρανια Θρασκια για ψυχολογική υποστήριξη των παιχτών. Προτείνω κάθε Κυριακή μετά τον αγώνα να κάνει μέσα στο καυτατζογλειο το σόου του μπας και γεμίσει καμιά εξέδρα από κάθε καρυδιάς καρύδι γιατί σε άλλη περίπτωση πάλι άδειο το βλέπω το αχανές γήπεδο.

Και τώρα που το θυμήθηκα πως στο διάολο ο Ηρακλής με 20 άτομα θεατές μέσο όρο κλεινει το δεύτερο ή τρίτο σε χωρητικότητα γήπεδο της Χώρας? Μιλάμε για όργια τα άτομα εκεί. Τώρα εξηγείται γιατί φαλίρισαν.

8 Σχόλια

Filed under Ηρακλής, Ρέμος

Ανταπόκριση από την προετοιμασία της ΑΕΚ στην Ολλανδία : Το μαρτύριο του Χαβιέρ Ασκαρατε

Είναι γεγονός ότι από τα αγαπημένα μου θέματα στις εφημερίδες αυτή την εποχή είναι τα ρεπορτάζ των απεσταλμένων από τις προετοιμασίες των ομάδων στο εξωτερικό. Είναι εκπληκτικό το τι μπορεί να μάθει κανείς εκεί μέσα. Από το σύστημα που δοκιμάζει ο προπονητής μέχρι και το πόσα ζευγάρια παπούτσια αλλάζει καθημερινά ο σταρ της ομάδας. Αυτά που παίζουν στάνταρ όμως σαν αναφορές είναι τα λύτρα ιδρώτα που χύνουν οι παίκτες στην ίσως καλύτερη προπόνηση που έχουν κάνει ποτέ, όπως κατά διαβολική σύμπτωση δηλώνουν κάθε χρόνο, και οι τρομερές εμφανίσεις ειδικά των νεοφερμένων στα φιλικά διπλά μεταξύ συμπαικτών με διαφορετικό χρώμα φανέλας. Δηλαδή σε φάση όλα είναι ρόδινα και όλοι «περνούσαμε καλά στα ξένα μια φορά» άσχετα άμα στην διάρκεια της σεζόν η παιχτουρα στα εσωτερικά φιλικά ( α ρε ρομερο) δε μπορεί να πάρει τα πόδια της και η ομάδα που έχυνε αίμα και ιδρώτα με την προπόνηση κομάντο που έκανε χάνει λάδια στα μισά της σεζόν ( α ρε μπακε).

Σε μια αναδρομή στο χρόνο θυμάμαι την ιστορική προετοιμασία του σαγόνια Γκμοχ εκεί στις αρχές του 80 στον παναθηναϊκό που εισήγαγε πρώτος την πραγματικά σκληρή προπόνηση στη Ελλάδα στα πρότυπα των ξένων ομάδων και όλοι τον λοιδορούσαν επειδή στέλνει τα «παιδιά» για τζόκιν στα κατσάβραχα και ύστερα δάγκωναν τα χείλη τους όταν εκείνα τα παιδιά-στρατιώτες έφερναν το παναθηναϊκό στους 4 της Ευρώπης με την Λίβερπουλ. Αναπολώ τα ιστορικά πηγαδάκια στις προετοιμασίες του ολυμπιακού με την αντιπαλότητα ανάμεσα στο βραζιλιάνικο λόμπι (ζιο ,Λουτσιάνο ζε Ηλίας) και την ομάδα των τριών (ανατολακης ,Ελευθερόπουλος, γεωργατος) , Θυμάμαι με νοσταλγία τις εκπληκτικές προπονήσεις στις πισίνες και στις εξέδρες εκείνου του πολυδιαφημισμένου γυμναστή του Σαντος (άγγλος ήταν αλλά μου διαφεύγει το όνομα του ) στον ΠΑΟ που η ομάδα έπιανε μπάλα 2 μέρες πριν μπει στους αγώνες με αποτέλεσμα να ξεκινήσει με 4 σερί ήττες στην αρχή και να χάσει ακόμα και από την προοδευτική εντός έδρας. Τι να πεις όμως κανείς για τον Σολιντ που είχε εισάγει το αντίθετο του Σαντος δουλεύοντας αποκλειστικά με την μπάλα, με αποτέλεσμα η ομάδα, πέρσι, να πετά στα φιλικά και στα πρώτα ευρωπαϊκά ματς να χάνει το μπούσουλα.

Ας αφήσουμε όμως τους επαναστατικούς τρόπους εκγύμνασης εκεί που ανήκουν ,στους «επαναστάτες» του χώρου, και ας προχωρήσουμε στα σημαντικά. Αυτό που πραγματικά με τρελαίνει στις ανταποκρίσεις ξέχωρα από τις άκυρες προγραμματικές δηλώσεις προπονητών και παιχτών είναι τα λεγόμενα μικρά-μικρά. Συγκεκριμένα τα παρεάκια που σχηματίζονται, τις αλλαγές του καιρού στο προπονητικό κέντρο, τα αστειάκια στις προπονήσεις, τα φλερτ των παικτών με τις γκρουπι , τη διθυραμβική δήλωση του πιστού οπαδού που έχει παρακολουθήσει,απο κοντά, ισα με 20 προετοιμασίες κ.α.
——-
(Μόλις διαπίστωσα ότι έχω κάνει εισαγωγή τρελή χωρίς καν να μπω στο θέμα γι’αυτό όποιος δε γουστάρει το πολύ μπλα μπλα μπορεί να αρχίσει από δω)
——
Διαβάζω καθημερινά στην sportday στα μικρά-μικρά από την προετοιμασία της ΑΕΚ ότι ο παιχταράς Ασκαρατε, ο οποίος βάζει μεγάλη υποψηφιότητα να αντικαταστήσει στην καρδιά μου τον Βυντρα, με ότι συνεπάγεται αυτό, είναι λέει πολύ μαγκωμένος και δεν μιλεί σε κανένα. Λογικά θα οφείλετε στο ότι είναι ακόμα ψαρωμένος στο καινούργιο του περιβάλλον . Διαβάζοντας όμως πίσω από τις γραμμές και εμπιστευόμενος το αλάθητο ένστικτο μου διέκρινα μια μικρή πικρία στο πρόσωπο του Χαβιέρ. Λέει ότι δεν έχει μπει ακόμα στο κλίμα της γενικότερης πλάκας. Ποιος όμως του κάνει πλάκες και γιατί αυτός δεν έχει μπει ακόμα στο κλίμα ήταν τα δυο καίρια ερωτήματα που μου γεννήθηκαν αυτόματα και πρόσταξα τον δαιμόνιο μυστικό απεσταλμένο του Δεξιού μπακ να φωτίσει λίγο την υπόθεση.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ο Χαβιέρ χαίρει της αντιμετώπισης ενός γνήσιου νέου καθώς έρχεται αντιμέτωπος καθημερινά με κακόγουστες φάρσες. Θύτες η βραζιλιάνικη παροικία αποτελούμενη από τους ριβαλντο , σεζαρ , Μαντουκα και Ραμος. Όλα ξεκίνησαν όταν την πρώτη μέρα της προετοιμασίας κάποιος γνωστός-άγνωστος γέμισε οδοντόκρεμα τα παπούτσια του Χαβιέρ. Εκείνος τα πείρε στο κρανίο αλλά δεν έδωσε συνεχεία καθώς νόμιζε ότι το μαρτύριο θα τελείωνε εκεί. Στη συνέχεια όμως ενώ έκανε την βόλτα του στα περίχωρα του προπονητικού κέντρου ηθελημένα είδε τον Ριβαλτνο να βουτά με το ποδήλατο του σε μια λίμνη με νερό, δίπλα του, κάνοντας τον μούσκεμα, δεχόμενος παράλληλα το ειρωνικό γέλιο του βραζιλιάνου σταρ. Στη συνέχεια ενώ έτρωγε το γνήσιο ολλανδέζικο έδεσμα πατάτες μπλουμ σε μαγιονέζα παρέα με τον Μαντουκα ο τελευταίος ανασήκωσε ξαφνικά το χάρτινο περιτύλιγμα του εδέσματος που κράταγε ο Χαβιέρ με αποτέλεσμα να περιχυθεί ολόκληρος με την άσπρη πηχτή σάλτσα. Ο Ασκαρατε δεν αντέδρασε για το καλό της ομάδας αλλά πήγε μόνος του να κλάψει σε μια ήσυχη γωνιά για να ξεσπάσει . Όμως το φατουρο που δέχτηκε στα αποδυτήρια αλλά και το ότι είναι πάντα μαξιλαράκι στις αυτοσχέδιες «μακριές γαϊδούρες» των βραζιλιάνων τον έφερε στα όρια του. Έτσι διάλεξε το δρόμο της σιωπής και δεν μιλεί σε κανέναν. Πίσω από την κακή αντιμετώπιση της βραζιλιάνικης κιτρινόμαυρης παροικίας απέναντι στον Χαβιέρ κρύβεται το αίσθημα ζήλιας που νιώθουν απέναντι στο πρόσωπο του καθώς ομορφόπαιδο ο Ασκαρατε τους κλέβει όλες τις μικρές ολλανδέζες θαυμάστριες

Ποτέ θα επανέλθει το χαμόγελο ξανά στα χείλη του Χαβιέρ?
Λέτε να προβεί σε εκδικητικό έγκλημα αν συνεχίσουν έτσι οι βραζιλιάνοι?

Ερωτήματα που επιζητούν άμεσα απάντηση.

7 Σχόλια

Filed under Ασκάρατε, ΑΕΚ, Ολλανδία

Ήμαρτον με «Φίλαθλο»

Ας πούμε ότι είσαι βαζελος. Ακούς για την μεταγραφή Ματος στο παναθηναϊκό και αναρωτιέσαι τι κουμάς είναι αυτός που φέρνει η ομάδα σου. Τρέχεις στο κοντινότερο περίπτερο για να χαζέψειτα κρεμασμένα με μανταλάκι πρωτοσέλιδα. Πέφτει η ματιά σου στο πρώτο «κορυφαίο αμυντικό χαφ του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος χτύπησε ο παναθηναϊκός». Ερεθίζεσαι. Λες εντάξει ο τζιγγερ ξηγήθηκε έστω και αργά και μου φέρνει παιχταρά που θα φέρει τα πάνω κατω. Πέφτει η ματιά σου στο δεύτερο « Τρελάθηκε ο Πεσειρο με Ματος. Ο παίχτης που θα ήθελε κάθε προπονητής». Σχηματίζεται ηδονικό χαμόγελο στα χείλη. Σχεδόν πετάς στα ουράνια. Κλείνεις τα μάτια και φαντάζεσαι την μεσαία γραμμή του παναθηναϊκού επιθετικά να βγάζει φωτιές ενώ ανασταλτικά να μη περνά ούτε μύγα. Ύστερα διαβάζεις το τρίτο στη σειρά «Ο βραζιλιάνος Μακελελε. Η μεγάλη ελπίδα της εθνικής Βραζιλίας…». Είσαι στα ουράνια ήδη. Απολαμβάνεις το φραπέ σου παραλιακά και σκέπτεσαι πόσο εντυπωσιακή θα είναι το Μάη η πτώση της κόκκινης αυτοκρατορίας. Σκέπτεσαι να αγοράσεις στον Υιό σου φανέλα Ματος (συλλεκτική πάντα) και να κολλήσεις στο υπνοδωμάτιο σου, στη θέση της φωτογραφίας του γάμου, ποστερ με τον Ματος να πανηγυρίζει γονατισμένος με τα χέρια υψωμένα υμνώντας τον Κύριο. Έχεις βεβαιωθεί πια ότι ο Βραζιλιάνος Μακελελε είναι παίχτης που για τα ελληνικά δεδομένα όχι απλά κάνει την διαφορά, όπως είχε εξαγγείλει και ο πρόεδρος, αλλά αλλάζει το ρου του ίδιου του ελληνικού ποδοσφαίρου. Εκεί που ο Ματος έχει γίνει η πιο γλυκιά στου φαντασίωση πέφτει η ματιά σου στο παρακάτω πρωτοσέλιδο

filathlos_l2.jpg
Κάντε κλικ στην Φώτο για το λόγο το αληθές επειδή βαριέμαι να κάνω εντιτ!

Και μετά? Βιώνεις ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο. Είσαι ο έκπτωτος άγγελος από το προσωπικό σου παράδεισο. Η απότομη προσγείωση στη μίζερη πραγματικότητα χωρίς ζώνη ασφάλειας φαίνεται οδυνηρή. Η μεγαλύτερη κλοπή στα όνειρα σου έχει διαπραχτεί. Το Ξενέρωτο σχόλιο του φίλου σου ύστερα από την εξιστόρηση της πιο τρελής σου φαντασίωση ακούγεται πιο ήπιο από αυτό που αντικρίζεις. Ένα ανάλατο φαγητό σε φτηνιάρικο εστιατόριο τρώγεται πιο εύκολα από το πρωτοσέλιδο που κρέμεται απέναντι σου και σου κάθεται στο στομάχι. Με λίγα λόγια έχεις κάνει πάλι το λάθος να ρίξεις μια ματιά στον ΦΙΛΑΘΛΟ. Είναι εκεί πάλι να σου πει αυτό που πεισματικά αρνείσαι να παραδεχτείς και έχεις φυλακίσει με κόπο στα καλοσφραγισμένα κελιά της λογικής σου , είναι εκεί να σου υπενθυμίσει το αυτονόητο. Ο παίχτης δεν είναι δα και ο Πελέ που θα σου κάνει και την διαφορά, σου λέει , γι αυτό κάνε μόκο και γεύσου την μιζέρια σου φίλε μου.

Σας παρακαλώ εσείς εκεί Κύριοι του Φιλάθλου που οι αναγνώστες σας είναι ρυτιδιασμένοι γεροξεκουτιδες σε κάποιο φτηνό καφενείο που μυρίζει τσίπουρο και ιδρωτίλα και στεγάζεται διπλά από τα καπη Αιγαλέου, που το περιεχόμενο της εφημερίδας σας διαβάζεται μόνο από αναγνώστη του 50’ που κάποια μηχανή του χρόνου το ξέρασε στο 21αι ΜΗ ΜΟΥ ΒΙΑΣΕΤΕ ΞΑΝΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ. ΜΗ ΜΟΥ ΦΩΝΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΗΔΗ ΞΕΡΩ. ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΟΥΤΟΠΙΑ. ΔΕ ΒΑΡΕΘΗΚΑΤΕ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ. ΑΣΕ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΠΟΧΡΩΣΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ. ΜΑ ΒΓΑΛΑΤΕ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΛΟΥΤΣΙΑΝΟΥ ΓΙΑ ΠΑΙΧΤΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ. ΗΜΑΡΤΟΝ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΓΡΑΦΟΣ ΣΑΣ (Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ).

13 Σχόλια

Filed under πρωτοσελιδα, Φίλαθλος

Η επιστροφή της «τυπάρας»

Ο Γιώργος Καραγκούνης επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του. Η μεγάλη «τυπάρα» του ελληνικού ποδοσφαίρου θα χαρίσει και πάλι μοναδικές στιγμές πάθους, τεχνικής και υποκριτικής. Ο γιωργαρος είναι ποδοσφαιριστής που απλά δε μπορείς να μισήσεις είτε υποστηρίζεις είτε όχι την ομάδα του. Όποιος υποστηρίζει το αντίθετο πρέπει να ψαχτεί γενικώς γιατί είναι άνθρωπος
μνησίκακος.

Ο καραγκούνης είναι η κλασσική περίπτωση παίχτη «θα μπορούσα να ήμουν κορυφαίος στην Ευρώπη αλλά δεν θέλω και όποιος γουστάρει». Πως θα μπορούσε? Μα να τιθασεύσει το απαράμιλλο πάθος του που πολλές φορές γυρνά μπούμερανγκ στην απόδοση του γιατί δεν αφήνει χώρο στο καθαρό μυαλό. Θυμίζει τύπο που σαν μαινόμενος ταύρος ορμάει στον οπλισμένο αντίπαλο του με τις φλέβες να πετούν στο πρόσωπο του αλλά τελικά πέφτει νεκρός, απλά, από μια μοιραία σφαίρα στο κεφάλι γιατί ξέχασε να καλύψει τα νώτα του. Κερδίζει το θαυμασμό για την αυταπάρνηση του αλλά τελικά χάνει την μάχη. Έτσι είναι ο τυπαρας όμως και δεν αλλάζει. Άριστα στην κατάθεση ψυχής αλλά κακό βαθμό στην ανάγνωση του παιχνιδιού και στην έξυπνη και απλή διαχείριση των καταστάσεων του.

Προσωπικά, είμαι λάτρης του απλού και έξυπνου παιχνιδιού και εκνευρίζομαι με τον εγωκεντρισμό μερικών παικτών. Ο γιωργαρος θυμίζει έντονα το μισητό συμπαίκτη στα ματς που παίζαμε μικροί στην αλάνα και ήθελε πάντα να μπαίνει με την μπάλα στα δίχτυα μουρμουρώντας συνεχώς στο αυτί σου ένα «μαλακα δώσε πάσα» όταν και εσύ τύχαινε να έχεις το τόπι για κάποια δεύτερα. Ο Γιώργος έχει εμπιστοσύνη στα πόδια του και έχει κάθε δικαίωμα να αναλάβει μεγάλο μερίδιο της οργάνωσης του παιχνιδιού γιατί το δικαιολογεί η μεγάλη του κλάση. Από την άλλη η υπέρ-συγκέντρωση ατομικών πρωτοβουλιών μέσα στο παιχνίδι στο πρόσωπο του διευκολύνει την αντιμετώπιση του από τους αντίπαλους με αποτέλεσμα οι ενέργειες του να αποδεικνύονται πολλές φόρες επιπόλαιες. Αυτό φαίνεται έντονα στις κλειστές άμυνες του ελληνικού πρωταθλήματος όταν η οργάνωση του επιτιθέμενου απαιτεί περισσότερο μυαλό παρά πάθος και δονκιχωτισμούς. Ο τρόπος του παιχνιδιού του Καραγκούνη στα πρώτα του χρόνια στον Παναθηναϊκό ήταν για μένα και μια από τις αιτίες που οι πράσινοι κολλούσαν σε κάτι 0-0 με παναχαικες που έκριναν πρωταθλήματα. Εδώ θα απαντήσω στον εαυτό μου βέβαια ότι όταν ο Παναθηναϊκός αμύνονταν στα ευρωπαϊκά του ματς το ίδιο παιχνίδι του Γιωργαρου , με το πάθος , την αδιαμφισβήτητη τεχνική του , το πάγωμα του παιχνιδιού με τα έξυπνα κερδισμένα του φάουλ , το ακατάπαυστο τρέξιμο του, χάριζε στην ομάδα του ευρωπαϊκές πορείες. Εδώ είναι που λέμε ότι κάθε νόμισμα έχει δυο πλευρές. Εσύ διαλέγεις σε ποια θέλεις να κάτσει. Αν και μεταξύ μας η ευρωπαϊκή πλευρά μου φαίνεται πιο όμορφη, πιο φανταχτερή.

Δε μπορώ να μισήσω την τυπαρα έστω και αν ανήκει στο είδος ποδοσφαιριστών που δεν με κερδίζουν. Γιατί η μεγάλη καραγκούνα είναι συγκινητική. Γιατί ακόμα και οι θεατρινισμοί του είναι γοητευτικοί. Γιατί για τον γιωργαρο ακόμα και αν με εκνευρίζει που δε μπορεί να συνδυάσει την ντρίπλα του, το δυνατό και ευθύβολο σουτ του, το κράτημα της μπάλας που του την παίρνεις μονό με αίτηση και τα δυνατά του πνευμόνια με την απλότητα στο παιχνίδι του πάντα θα πιστεύω ότι θα μπορούσε να ήταν ένας από τους κορυφαίους στην Ευρώπη ακόμα και αν ποτέ του, και τώρα που έφτασε τα 30 είμαι σίγουρος γι αυτό, δεν θα θελήσει να μου το επιβεβαιώσει. Να σας πω και κάτι. Τώρα όσο και αν παρακαλούσα από μέσα μου να αλλάξει λίγο τρόπο παιχνιδιού και να αποδείξει στους κακεντρεχείς που αμφισβητούν την κλάση του πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει θα μετάνιωνα πολύ αν κάποτε μου στερούσε από τα μάτια μου το αλανιάρικο και ολίγων γραφικό παίξιμο του. Στο κάτω κάτω η συνοφρυωμένη του φάτσα με τα χεριά δεμένα πίσω από το κεφάλι ύστερα από κάθε χαμένη ευκαιρία είναι μια από τις αγαπημένες μου γηπεδικές εικόνες.

Για το τέλος έχω μια παρατήρηση και μια παράκληση. Η παρατήρηση έχει να κάνει ότι η παναθα μόνο να κερδίσει έχει από τον ερχομό του Καρα. Γιατί σε αντίθεση με κάποιους διαφημισμένους ξένους που έρχονται για το επικουρικό και αγνοούν την ιστορία του παναθηναϊκού καλύτερα η καραγκούνα που και αγαπά την ομάδα και γνωρίζει και το μέγεθος της. Και η παράκληση απευθύνεται στον ίδιο τον Καραγκούνη και έχει να κάνει με το ντύσιμο του. «Σε παρακαλώ Γιώργο μη σε ξαναδώ με εκείνα τα ιταλικής κοπής κουστουμάκια που συνήθισες από τα χρόνια στο καμπιονατο γιατί δε μπορώ να αντέξω το λαϊκό σου προφίλ μέσα σε σικάτο περιτύλιγμα»

19a.jpg
Έλα μωρή Καραγκούνα

Α! επίσης θέλω να εκφράσω την αμέριστη συμπαράσταση μου στην εφημερίδα Αθλητική ηχώ για το κάζο που έπαθε το Σάββατο όταν και έσκασε η είδηση για την επιστροφή καραγκούνη. Η γνωστή εφημερίδα με την πράσινη απόχρωση ήταν η μόνη που δεν είχε την μεταγραφή στο πρωτοσέλιδο της σε αντίθεση με τις υπόλοιπες. Το οξύμωρο είναι ότι ήταν και η μόνη που είχε επιδοθεί σε ένα συγκινητικό κάλεσμα του Καρα πίσω στην Παιανία και ίσως η μόνη που είχε την αποκλειστικότητα για τις μυστικές διαπραγματεύσεις του τζιγγερ με τον παίχτη. Δηλαδή να ξέρεις όλο το παρασκήνιο και την κρίσιμη στιγμή όταν σκάει η μεταγραφή και κλείνει η συμφωνία να σου κλέβουν οι άλλοι την αποκλειστικότητα. Κρίμα!

8 Σχόλια

Filed under Απόψεις, Βαζελος, Καραγκούνης

Όταν συνάντησα τον Σωτήρη Νίνη.

Χτες συνάντησα τον φίλο μου τον Νινη. Δεν είναι και δύσκολο να τον προσεγγίσεις στις μέρες που διανύουμε. Δηλαδή πιο εύκολο είναι να συναντήσεις το Νινη παρά τον Ψωμιάδη στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.. Τον συνάντησα σε μια εκδήλωση του Νες Κουίκ να μοιράζει αυτόγραφα σε ανήλικους θαυμαστές του. Βρήκα την ευκαιρία να τον πλησιάσω και να του ψιθυρίσω κάποια πράγματα στο αυτί. Ο τόνος της συνομιλίας μας ήταν περά για πέρα φιλικός και συμβουλευτικός

– Θα στο πω ευθέως. Εξαφανίσου από προσώπου γης. Δηλαδή βγάλε ταμπέλα κλειστών λόγο υπερβολικής έκθεσης στον τύπο και φύγε διακοπές. Δε θέλω να δω την εφηβική σου μουρακλα ξανά ρε παιδί μου… άρχισα να του τα ψέλνω λίγο απότομα, είναι αλήθεια.

-Καταρχάς σε συμπαθώ. Να το ξέρεις ότι ίσως να έχεις και ταλέντο. Αλλά ρε Σωτήρη δεν αντέχω να σε βλέπω κάθε μέρα σε όλα τα πράσινα πρωτοσέλιδα. Δε μπορεί να μου πασάρουν το παραμύθι ότι είσαι ο Μεσι της Ελλάδας και να τραβάω τις λιγοστές τρίχες στο κεφάλι μου. Με μαθηματική ακρίβεια θα με οδηγήσουν να σε μισήσω και δε πρέπει,…εδώ ο Σωτος φάνηκε λίγο σαστισμένος αλλά εγώ δε πτοήθηκα

-Φίλε μου Σωτήρη σε παρακαλώ σταμάτα να πηγαίνεις σε κάθε εκδήλωση δημοτικών σχολείων για να μοιράζεις μετάλλια και τιμητικά βραβεία σε μικρούς μαθητές. Όχι μόνο τρομάζω να ξεχωρίσω σαν βλέπω σχετικά ρεπορτάζ στην τιβί τον μαθητή από αυτόν που απονέμει το βραβείο αλλά σε λίγο θα νομίζω ότι είσαι φτασμένος και αναγνωρισμένος βετεράνος στα 17 σου…ύστερα του εξιστόρησα το προσωπικό μου πόνο

-Νομίζω, αγαπητέ Σωτήρη, ότι φλερτάρω με τάσεις τρέλας ένα πράγμα. Ξυπνώ και βλέπω παντού φαντάσματα του Νινη, κάτι σαν αυτά του Γκόγια. Ο Νίνος μοιράζει αυτόγραφα, ο Νινης υπογράφει νέα αναπροσαρμογή συμβολαίου, ο Νινης σήμερα πρωτογάμησε, ο Νινης πήρε 20 στη φυσική αγωγή, ο Νινης παίζει τάβλι στις ελεύθερες ώρες του με τον Ελινι Δημουτσο, ο Νινης είναι Κριός με ωροσκόπο ταύρο…ο Νινης είναι..Ημαρτον ρε αδελφέ μου. Δηλαδή να φανταστείς εύχομαι κάποιοι να δώσουν ένα τυχαίο παίχτη στην ομάδα σου μπας και σωθούμε από σένα και τα τερτίπια σου. Ξέρω δε φταις και εσύ αλλά λίγο ακόμα από την μουτσουνάδα σου να μου πλασάρουν και θα αυτοπυρποληθώ.
Γι αυτό αγορίνα μου φύγε, φύγε όσο μακριά μπορείς. Πάρε ένα αντίσκηνο και τράβα σε ερημική παραλία να σε κάψει ο ήλιος. Μην αφήσεις να σε κάψουν αυτοί.

Κατά την διάρκεια αυτού του παράλληλου μονολόγου ο Σωτήρης με άκουγε ολίγο απορημένος είναι αλήθεια αλλά με προσοχή με το γνωστό βλέμμα στο πάτωμα και το μόνιμο χαμόγελο στα χείλη σαν τον Μιτς στο “so you think you can dance”. Δεν έβγαλε άχνα σαν τελείωσα απλά μουρμούρισε ένα ευχαριστώ και πρόταξε το χέρι του δίνοντας μου ένα αυτόγραφο.

Το πήρα βιαστικά και έφυγα γιατί 2 ντουλάπες συνοδοί μου έκαναν νόημα να αποχωρήσω και τρία πιτσιρίκια εκνευρισμένα που περίμεναν στην ουρά άρχισαν να μου κλωτσούν το πόδι. Πάραυτα ελπίζω να με ακούσει, για το καλό όλων μας.
assets_large_t_1041_411553_type11444.jpg
Ο Σωτηρης με ενα παιδικο του φιλο αγκαλιτσα!

3 Σχόλια

Filed under Ιστορίες, Νίνης