Ο Βασκο Ντα Γκάμα ήταν Έλληνας.
Και ο Μαρκς & Σπένσερ ήταν Έλληνας. Και ο Χάινεκεν κι ο Βονταφον. Και ο Μάστερκαρντ και πολλοί άλλοι. Το πειρατικό της Εθνικής μας, ξαμόλησε τους επιβάτες του για πλιάτσικο στην αγορά κι αυτοί σαν άξεστοι και αχόρταγοι αγροίκοι κατασπάραξαν ότι βρήκανε μπροστά τους. Θεμιτό. Ότι αρπάξουμε τώρα που είμαστε ακόμα πρωταθλητές ευρώπης και οι χορηγοί μας παρακαλάνε.
Εξυπηρετεί κι η διαφήμιση το σκοπό της. Μπουχτίζει ο Έλληνας απο Εθνική. Βλέπει τις ίδιες και τις ίδιες φάτσες στην τηλεόραση και σε γιγαντοαφίσες καθώς οδηγεί, ακούει συνεχώς το Χελάκη και το Βερνίκο να ουρλιάζουν υστερικά, συνηθίζει το μάτι του σε στέψεις και κούπες με καφέ βιεννουά, αρχικά αδημονεί για πανηγυρισμούς και αγγελικά γκολ, νιώθει περηφάνεια και έγερση.
Σταδιακά όμως με την επανάληψη αρχίζει και χτυπάει αντίθετα στην ψυχολογία του και εύχεται να φάμε όσο πιο πολλά γκολ γίνεται για να μην ξαναδει τη γιαγιά του Χαριστέα σε ζωντανή σύνδεση απο το χωριό και να μην αναγκάζεται να ανέχεται το καπελλάκι Βόνταφον του Γιαννακόπουλου κολλημένο στο κεφάλι του. Πάντοτε ήταν ελκυστική η αποκαθήλωση των ειδώλων.
Δε γαμιέται. Ας φάμε όσα φάμε κι ας μην το πάρουμε και το (τιμημένο) κύπελλο. Ακόμα και σε απευχόμενους διασυρμούς θα μου είναι αρκετή η ειλικρινής απογοήτευση του Καραγκούνη, η περήφανη χειραψία του Ρεχάγκελ στο νικητή, η ψευδαίσθηση οτι μπορούσαμε να ξανά ανατινάξουμε τη λογική. Άλλωστε.. We ‘ll always have Portugal.
13 σχόλια
Ιουνίου 3, 2008 σε 9:44 μμ
πάντα έτσι δεν γίνετε όταν κάτι το αγαπάμε πολύ και νομίζουμε ότι η αγάπη αυτή έχει κάποιου είδους αποκλειστικότητα?
βλέπε αγαπημένα συγκροτήματα, ηθοποιούς, καλιτέχνες κλπ όσο δεν ήταν ακόμα δημοφιλείς.
πάντως εγώ δε θα πω να φάμε όσα είναι να φάμε.
δε την περιμένω στη γωνία.
Ιουνίου 3, 2008 σε 11:00 μμ
Δεν ξέρω αν θα φάμε ή θα ρίξουμε. Και εντάξει, δεν πρόκειται να χαρώ κιόλας αν αρπάξουμε καμιά ξεγυρισμένη τεσσάρα (είδες, εθισμός οι τεσσάρες πια…).
Εκείνο που ξέρω είναι ότι με τόση υπερ-δόση Χελάκη, αν ποτέ ξαναβάλω να δω αγώνα της Εθνικής στο Euro θα προτιμήσω να την ακούσω σε μετάδοση Βερνίκου!!!
Πώς το λέει στη διαφήμιση; “Δεν περιγράφω άλλο;”. Κι εγώ δεν (τον) ακούω άλλο πια.
Μπούχτισα με τα πειρατικά και τους …θαλασσοπόρους με τα αρπακτικά και τους πλιατσικολόγους…
Ιουνίου 4, 2008 σε 6:54 πμ
edw afhsan mia trapeza na exei ton ethniko ymno sthn diafhmish ths.
Les na pairnei dikaiwmata o gkagkatshs?
o “stelios” xarhke pou ananewse me to kapelo tou kai den exei vrei omada.
akoma kai pio apomakroi apo ta MME paiktes opws o giourkas arxisan na kourazoun.
Oso gia to erwthma vernikos h’ xelakhs theorw oti tha exei poly endiaferon.
tha prospathei o enas na ginei pio karagkiozhs apo ton allo.
Ιουνίου 4, 2008 σε 8:55 πμ
scarface ετσι ακριβως ειναι. νιωθουμε υποτιμητικο να αγαπαμε οτι αγαπανε και οι πολλοι. το θεμα με την εθνικη ομως ειναι, την αγαπουσαμε πραγματικα οταν δεν ηταν επιτυχημενη?
(και βασικα μας ειχε δωσει και λογο να την αγαπαμε? )
μα ισα ισα, εγω που λεω να φαμε οτι φαμε, δεν την περιμενω στη γωνια. αντιθετως θα δεχτω και το χειροτερο αποτελεσμα σαν κατι που δε θα μου αλλαξει την αποψη για αυτα που καταφερε αυτη η ομαδα.
gatti η περιγραφη του χελακη και ολο το κονσεπτ με τους πειρατες αγγιζει τη διαστροφη. πραγματικα με τρομαζει πως το ατομο ειχε μονιμα στο μυαλο του να λεει ατακες με πλοια και μαλακιες.
τωρα το να φτανουμε να λεμε βερνικος κι αγιος ο θεος ειναι κι αυτο ανησυχητικο “αδερφια”
lekes βερνικος ή χελακης? απιθανο ερωτημα και μαλλον εξελισσεται σε διαχρονικο οπως πχ το κιθαριστας ή ντραμερ.
ψηφιζω κι εγω βερνικο, αν και την επομενη φορα που θα φωναξει “στον 7ο ουρανο αδερφια” πρεπει να εχει κανει και γαργαρες με αλατονερο.
ψηφιζω επισης και την ατακα “γκολ ο θεος δελλας” που συγκρινεται με τον all-time classic συριγο “αυτοι δεν ειναι θεοι, ειναι ημιθεοι”
Ιουνίου 4, 2008 σε 10:44 πμ
Το να φτάνουμε να λέμε “βερνίκος κι άγιος ο θεός”
δείχνει ακριβώς το ΜΕΓΕΘΟΣ της απόγνωσής μας…
Από τους δύο απορρίπτω και τους δύο…
Ιουνίου 4, 2008 σε 11:04 πμ
yparxei kai mia paralagh gnostou paixnidiou pou tha ginei poly ths modas fetos:
kathe fora pou o vernikos leei lathos onoma pinei h parea mia gerh tzoura mpyra.
kathe fora pou leei patata tou stil “o mesos apo to ivory coast” h’ “o montenegros assos” pineis sfhnaki.
teleiwnei to mats kai niwtheis les kai eides ton agwna ths xronias.
P.S psaxnw na vrw “timoria” ths pareas gia tis periptwseis pou leei onoma paikth pou den einai sto ghpedo. Dektes oles oi idees.
Ιουνίου 4, 2008 σε 12:48 μμ
Λεκε εγραψες ρε συ, χαχαχαχαχαχα αυτο θα προτεινω στην παρεα απο το πρωτο παιχνιδι κιολας!!
Ιουνίου 4, 2008 σε 2:55 μμ
gatti mute δηλαδη?
lekes αυτο δεν ειναι παιχνιδι, ειναι μονοδρομος στον αλκοολισμο και την αυτοκαταστροφη.
φαντασου τι πρεπει να πιει κανεις σε περιπτωσεις που θαβει πατερες αντι για μανες παιχτων
redfan προσοχη μην οδηγεις μετα απο ματς με βερνικο
Ιουνίου 4, 2008 σε 5:43 μμ
Εγώ πάντως ευτυχώς θα δω τα ματσάκια με Ολλανδικό σχολιασμό! Δεν μιλάω Ολλανδικά αλλά από τον Βερνίκο και τον Χελάκη καλύτερα θα είναι…
Ιουνίου 4, 2008 σε 9:25 μμ
Υπάρχει και η Ερα σπορ του Μιλτιαδη Παναγιωτόπουλου παιδιά. Και το Σκάι θα μεταδίδει αγώνες… Μην απελπίζεστε, κάποιος θα βρεθεί να κάνει την περιγραφή που θα σας αρέσει… Και ο Αντέννα νομίζω θα πάει, γενικά πολλοί θα πάνε επάνω… Και το σουπερσπορτ έχει μετάδοση.
Λεκέ, κούπα που πίνουν στην κρήτη να πίνει η παρέα στην τελευταία περίπτωση!
Ιουνίου 5, 2008 σε 12:25 μμ
Ρε η Ρωσία να κερδάει και όλοι οι άλλοι να πα να @^#%
(μιλάει το χρήμα… aka ποντάρισμα στη Ρωσία για κατάκτηση)
Ιουνίου 5, 2008 σε 1:48 μμ
dilated σε βρισκω λογικο και διαβασμενο. οι ρωσσοι και το θελουν και εχουν το ταλεντο, και σωστη και στοχευμενη προετοιμασια.
πηρανε και τη γιουροβιζιον. τι αλλο?
Ιουνίου 6, 2008 σε 6:57 μμ
Without Peter Crouch this Euro sucks…