Ειδημων : “Ριμπο με ξεφτίλισες”

Jump to Comments

Όταν τελείωσα το άρθρο μου για τον Ριβαλντο γέμισα το ποτήρι μου με ένα Τζονι, άφησα το σώμα μου να χυθεί στη μεγάλη καρέκλα του γραφείου, χαλάρωσα τη γραβάτα μου και ελευθέρωσα το πόδι μου από την ασφυκτική πίεση των ολοκαίνουργιων υποδημάτων μου από δέρμα Πάνθηρα. Ήμουν πεπεισμένος ότι η πένα μου έπραξε σωστά τελειώνοντας μέσα σε 30 γραμμές το γέρικο βραζιλιάνικο άλογο, το πάλε ποτέ καθαρόαιμο των παγκόσμιων γηπέδων. Κοιτάζοντας για πολλοστή φορά περήφανα το σκληρό τίτλο (Ριμπο φαφλατά σκάσε) έντυσα το πρόσωπο μου με ένα μειδίαμα δικαίωσης όταν το τηλέφωνο χτύπησε αναπάντεχα διακόπτοντας τον αυτοθαυμασμό μου. Ίσως το περασμένο της ώρας, ίσως ο ανήσυχος τόνος του τηλεφώνου πάντως κάτι μέσα μου με εμπόδιζε να απαντήσω. Το διαολεμένο δεν έλεγε να σιγήσει. Σήκωσα ανήσυχα το ακουστικό όταν από την άλλη άκρη της γραμμής ακουστικε ράθυμο αλλά βαρύ και άγριο το ξεφύσημα (σαν του Νταρθ Βειντερ ένα πραμα) του αγνώστου φαρσέρ.

Δεν κρύβω ότι οι παραπάνω γραμμές προσπαθούν ανεπιτυχώς να περιγράψουν ότι πρόλαβα να ονειρευτώ σαν με πείρε ο ύπνος πάνω στο πληκτρολόγιο εκείνη τη νύχτα που ανέβασα το ποστ φωτιά για την ανυπαρξία του φετινού Ριβαλντο. Για να είμαι ειλικρινής ούτε πανάκριβα υποδήματα φορούσα παρά κάτι παλιές ξεβαμμένες πιτζάμες αλλά ούτε ουίσκι έπινα παρά μόνο ένα ποτήρι κόκα κόλα λάιτ. Είμαι σίγουρος ότι αν συνέχιζε η φαντασίωση στο ίδιο μοτίβο θα ήταν γιοματη με μυστήριο , όμορφες γυναίκες και αινιγματικές φιγούρες και ίσως προσέγγιζε την ατμόσφαιρα κάποιας περίεργης ταινίας του Ντειβιντ Λιντς. Ήρθε όμως το χαμόγελο του Βραζιλιάνου αινιγματικό όσο και της Τζοκοντα και σιχαμένο όσο και του «σαγόνια» με τη σιδερένια μασέλα από τις ταινίες του Τζειμς Μποντ να διακόψει απότομα την ονείρωξη μου κανοντας με να πεταχτώ άγαρμπα από τη θέση μου με αποτέλεσμα να χύσω την κόκα κόλα στο πάτωμα ( Και η γαμημένη η κόκα κόλα όσο και αν την ξεβγάλεις από το πάτωμα εκείνο θα κολλαει για πολλές μέρες και είναι πολύ σιχαμερή η αίσθηση της γυμνής πατούσας πάνω στην κολλημένη γλίτσα).

Βλέποντας το χθεσινό ντέρμπι και την ολοκληρωτική εμφάνιση του γέρο-ριμπο κρύφτηκα ωσαν την στρουθοκάμηλο. Το μόνο που μπορώ να απαντήσω σε αυτό το σατανικό χαμόγελο του μεγάλου βραζιλιάνου είναι ότι δήλωσε και ο Αντώνης ύστερα από την ξεγυρισμένη τετραπλή σφαλιάρα του Ριμπο και της ομάδας του..
«Θα μπορούσα να πω πολλά πράγματα, αλλά όλα θα ακουστούν σαν δικαιολογία»

Ριμπο με διέψευσες στεγνά και ολοκληρωτικά. Τελικά σε αυτό το παράλογο πρωτάθλημα που βιώνουμε ό,τι και να προβλέψεις ποτέ δεν είσαι σίγουρος ότι θα επαναληφτεί. Τιμή και δόξα στον μεγάλο βραζιλιάνο ξεδοντιάρη που απάντησε με το δικό του τρόπο στην αλαζονεία του ειδήμονα και του Κοκκαλη!

Τώρα για το ματς μη περιμένετε καμία ανάλυση…..Ψυχωμένος- Πεθαμένος 4-0 και λίγα ήταν.

Ριμπο με ξεφτίλισες ……by idimon!

12 Comments

Filed under ΑΕΚ, Θρύλος, Ντέρμπι, Ριβάλντο